Sas Steysiger

❤️ 𝐄𝐗𝐏𝐄𝐑𝐓 𝐈𝐍 𝐈𝐍𝐓𝐈𝐌𝐈𝐓𝐄𝐈𝐓, 𝐑𝐄𝐋𝐀𝐓𝐈𝐄𝐒 & 𝐕𝐄𝐑𝐁𝐈𝐍𝐃𝐈𝐍𝐆
🙌 𝐁𝐎𝐃𝐘𝐖𝐎𝐑𝐊 & 𝐂𝐎𝐀𝐂𝐇𝐈𝐍𝐆 Touch your body & connect your soul

27/03/2026

😍Team OCHTEND of AVOND?
In welk team zit jij?

25/03/2026

S*KS & MARATHON metafoor 🏃‍♀️

Te gast bij Qruun Schram in zijn podcast:
Nieuwe Monogamie - Aflevering 53

24/03/2026

LADIES: SPREEK JE UIT IN BED🙏🏻❤️

Te gast bij Qruun Schram in zijn podcast:
Nieuwe Monogamie - Aflevering 53

24/03/2026

SLAAP & S*KS & JONGE KINDEREN & TRANSITIE-TIJD

Te gast bij Qruun Schram in zijn podcast:
Nieuwe Monogamie - Aflevering 53

23/03/2026

Te gast bij Shirley Verduin in haar podcast:
Afvallen in de Overgang.
Aflevering 399:
“Intimiteit rond de overgang”

23/03/2026

Te gast bij Shirley Verduin in haar podcast:
Afvallen in de Overgang.
Aflevering 399:
“Intimiteit rond de overgang”

21/03/2026

🤔Goed of slecht idee? What do you think?

Check podcast nr 53 Nieuwe Monogamie!

21/03/2026

𝐇𝐄𝐓 𝐉𝐀𝐏𝐀𝐍𝐒𝐄 𝐖𝐎𝐎𝐑𝐃 𝐖𝐀𝐀𝐑 𝐖𝐈𝐉 𝐆𝐄𝐄𝐍 𝐄𝐐𝐔𝐈𝐕𝐀𝐋𝐄𝐍𝐓 𝐕𝐎𝐎𝐑 𝐇𝐄𝐁𝐁𝐄𝐍

Ma. 間

Het karakter is een poort met daarin een zon.
Licht dat door een opening naar binnen valt.

Het betekent: de ruimte tussen twee dingen.
De stilte tussen twee noten.
De pauze tussen actie en reactie.

Maar Ma is geen leegte.
Het staat voor betekenisvolle ruimte.

Zonder Ma geen muziek, alleen geluid.
Zonder Ma geen gesprek, alleen woorden.
Zonder Ma geen verbinding, alleen twee mensen die tegelijk praten.

In Japan is Ma geen techniek.
Maar een manier van waarnemen.
Het zit in timing. In wachten.
In ruimte laten ontstaan zonder die direct te willen opvullen.

In het Westen hebben we daar geen woord voor.
En ook geen geduld :-)

Wij vullen de stilte.
In gesprekken, ruzies, aan tafel, in bed.
Zodra het stil wordt, begint iemand te praten.
Of te scrollen, of uit te leggen.

Stilte is niet neutraal voor het zenuwstelsel.
Jouw lijf scant continu: veilig of niet?

En als het onveilig voelt?
Dan ga je opvullen: praten, reageren, oplossen, controleren.

Stop je met praten en laat je de stilte er zijn?
Dan kom je jezelf tegen.
Dan voel je de spanning in je lijf, die je normaal wegpraat.

Begin klein.
Één moment per dag waarin jij die stilte bewust niet opvult.
Blijf zitten. Niet gaan scrollen op je telefoon.
Voel wat er gebeurt in je lijf.

De stilte tussen twee mensen laat je zoveel zien.
Of je aanwezig kunt blijven zonder controle.
Of je de ander kunt verdragen zonder iets te gaan fixen.
En of je jezelf kunt dragen zonder woorden.

Ma is niet de afwezigheid van verbinding.
Ma is de voorwaarde ervoor.

Liefs, Sas

17/03/2026

𝐌𝐀𝐀𝐍𝐃𝐀𝐆𝐎𝐂𝐇𝐓𝐄𝐍𝐃, 𝐈𝐍 𝐄𝐄𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐅 𝐔𝐔𝐑,
𝐌𝐄𝐄𝐑𝐃𝐄𝐑𝐄 𝐉𝐎𝐔𝐑𝐍𝐀𝐋𝐈𝐒𝐓𝐄𝐍 𝐎𝐏 𝐃𝐄 𝐋𝐈𝐉𝐍

RTL Nieuws pakte het als eerste op en schreef een groot artikel.
Het thema "JUMPEN" krijgt nu landelijk aandacht.

Vanochtend zag ik het zelfs bovenaan staan op RTL nieuws, supergoed!

De politie bevestigt in het artikel dat dit geen lokaal probleem is.
Het speelt echt door het hele land.

Dat was mij inmiddels ook duidelijk geworden door alle reacties.
Meerdere ouders uit het hele land lieten mij weten (n.a.v. mijn viral post dit weekend) dat dit ook op andere plekken in NL speelt.

Lees het artikel. Het is de moeite waard.
Ik ben zo blij en dankbaar dat nu ook de media dit oppakt.

Des te meer mensen dit bereikt...
Des te meer gesprekken er thuis worden gevoerd.

Dus check vandaag (dinsdag) even RTL nieuws voor het artikel!!

Liefs, Sas

15/03/2026

𝐙𝐄𝐋𝐅𝐒 𝐂𝐀𝐑𝐈𝐂𝐄 𝐕𝐀𝐍 𝐇𝐎𝐔𝐓𝐄𝐍 𝐃𝐄𝐄𝐋𝐃𝐄 𝐆𝐈𝐒𝐓𝐄𝐑 𝐌𝐈𝐉𝐍 𝐏𝐎𝐒𝐓  Mijn post over “jumpen” ging gisteren viral op LinkedIn & Insta.
Honderdduizenden views. Duizenden likes. Honderden keren gedeeld.
In één dag ging het helemaal los. En terecht. 
En toen deelde het ook nog hier op Insta. Ik stond er vanochtend echt even van te kijken.  
Carice kent mij niet. Ik ken haar niet.  Maar ze las iets, het raakte haar blijkbaar en ze deelde het.  Met haar 1,1 miljoen volgers op Instagram. Wow. 
Die post had ik gewoon gisterochtend geschreven.  Geen doordacht moment van “oh yes dit gaat een viral post worden.”
Gewoon eerlijk omdat dit mij shockeerde en omdat ik voelde: “Ik moet iets doen en ik wil mijn netwerk hierover informeren”. 
De reacties stroomden binnen:

Ouders die schreven dat ze er nog nooit van hadden gehoord.  Maar diezelfde avond nog het gesprek zijn aangegaan met hun kind.  Ouders die hun kind er direct op hadden aangesproken.  En net als ik hoorden dat het al bekend was en al lang speelde in hun omgeving. 
Ook de verdrietige verhalen die mij het meest raakten: 
Ouders die schreven dat het hun kind recent al was overkomen.  Dat hun kind was aangevallen, gefilmd, opgewacht.
Dat ze er kapot van waren.

Zo heftig en verdrietig om te lezen.
Dit is geen ver-van-mijn-bed-show. Dit speelt nu.
Bij gewone kinderen. In gewone wijken.
Bij ouders en gezinnen net zoals bij mij thuis. 
Dank jullie wel voor het delen. Ik had dit niet zien aankomen. 
Een brief van de wijkagent/ politie werd een gesprek van duizenden gezinnen.

Dit is wat er gebeurt als een boodschap ergens echt over gaat.

Er is online zoveel lawaai en zoveel negativiteit, risico en nadelen.
Maar dit laat ook zien hoe de online wereld positief vóór je kan werken.

Post wat je echt bezighoudt. Deel wat je raakt.
Gebruik je netwerk en jouw online bereik niet alleen voor jezelf.

Maar juist óók voor de dingen die je raken, die je aan het hart gaan en die groter zijn dan jijzelf en jouw business.

Geniet van deze zondag lieve mensen.
En nogmaals, dank jullie wel!

Liefs, Sas

14/03/2026

𝐌𝐈𝐉𝐍 𝐊𝐈𝐍𝐃𝐄𝐑𝐄𝐍 𝐇𝐀𝐃𝐃𝐄𝐍 𝐃𝐄 𝐅𝐈𝐋𝐌𝐏𝐉𝐄𝐒 𝐀𝐋 𝐆𝐄𝐙𝐈𝐄𝐍...

Ik dacht dat ik de moeder was die nergens van opkijkt.
En toch.

Gister, een brief van de politie.
Via school, sportvereniging en wijk-socials tegelijk.

Over een Snapchat-groep.
Waarin kinderen worden aangewezen om "gejumpt" te worden.
Aangevallen. Gefilmd. Gedeeld.

Ik had er nog nooit van gehoord.
Mijn zoon van 17 kende het. Mijn zoon van 15 ook.

Ze hadden de filmpjes al gezien via vrienden. Kenden het woord.
Zaten zelf niet in die SnapChat groepen.
Maar het was dichtbij genoeg om gewoon te zijn.

In mijn regio is dit al volop gaande. Geen gerucht.
En online verspreidt dit soort ellende zich razendsnel.

Toen zei mijn zoon:
"Ze zeggen wel dat die kinderen echt iets fout hebben gedaan hoor mam.
Dat ze het verdiend hebben."

Dit is precies hoe groepsgeweld in stand blijft. Niet door monsters.
Door normale kinderen die zichzelf iets laten wijsmaken.
Dat het slachtoffer het verdiend had.

We hebben er langer over doorgepraat.

Mijn jongste van 11 kende het niet.
We hebben afspraken gemaakt. Alle drie.

Laat het ons zien als het langskomt.
En word je ooit gechanteerd?
Ook al is het dreigement "dan pakken we je broertje of je moeder..."
Laat ze maar komen. Dat lossen wij, de volwassenen, wel op.
Praat altijd met ons.

De politie kan ingrijpen als het al gebeurd is.
Wij als ouder kunnen het gesprek voeren, voordat het zover is.
Dat is onze verantwoordelijkheid.
Niet die van school of de agent.
Van ons.

Kent je kind dit nog niet? Praat dan juist door.
Zorg dat ze weten wat er speelt voordat het op hun mobiel verschijnt.

Bij s*x, bij p*rno, bij dit soort thema's gaan we die gesprekken liever uit de weg.
We willen ze niet op ideeën brengen.
We denken: als ik er niks over zeg, komt het nog niet dichtbij.

Maar het is al dichtbij. Online gaat alles razendsnel.

Open het gesprek altijd zelf. Wacht niet tot zij komen.
Zo werkt het niet.

Zorg dat jij thuis die veilige haven bent.
Waar over álles gesproken kan en mag worden. Zonder oordeel.

Praat met ze.
En DEEL deze post.
Zodat zoveel mogelijk ouders dit gesprek aangaan.

Liefs, Sas

13/03/2026

𝐀𝐋 𝐌𝐈𝐉𝐍 𝐏𝐎𝐒𝐓𝐒 𝐙𝐈𝐉𝐍 𝐈𝐍𝐂𝐎𝐌𝐏𝐋𝐄𝐄𝐓.... 𝐃𝐈𝐓 𝐈𝐒 𝐖𝐀𝐀𝐑𝐎𝐌:

Ik krijg regelmatig DM's en comments:

"Dit klopt toch niet als je..."
"Je slaat een belangrijk thema over, namelijk..."

En ze hebben allemaal gelijk.
Elke post die ik schrijf mist iets.
Een andere invalshoek. Een uitzondering. Een nuance.

Iemand voor wie het anders ligt.
Een context die ik niet heb meegenomen.

Dat is bewust.

Instagram geeft mij 2200 tekens voor één post.
Het is geen boek.

Als ik daarbinnen iets wil laten landen, heb ik één ding nodig:
Eén heldere invalshoek.
Eén punt.
Eén deur die ik opengooi.

Een Linkedin post is als een zaklamp in een donkere kamer.
Je verlicht één hoek.
Scherp. Helder.
De rest van de kamer blijft donker.

Als ik met mijn zaklamp in alle richtingen tegelijk zwaai?
Voor het benoemen van alle uitzonderingen...
Voor alle nuances en andere invalshoeken?

Dan verlicht ik niets meer.

Dan heb je een wazig lichtje dat overal en nergens tegelijk is.
En wordt mijn post nutteloos.
Het gaat ten koste van de leesbaarheid en het maakt mijn posts vaag.

Ik schrijf niet om in elke post 100% volledig te zijn.
Ik schrijf om met één post bij iemand iets te laten bewegen.
En dat vraagt van mij altijd om een keuze.

Eén waarheid pakken en er recht in staan.
Niet omheen draaien maar met gestrekt been erin.

Ik schrijf niet om volledig te zijn.
Ik schrijf om iets te laten bewegen.

Niet afdekken, niet verzachten.
Niet tien nuances toevoegen zodat de post nergens meer over gaat.

Een post die alles wil zeggen, zegt uiteindelijk niets meer.

Dus als jij leest en denkt "Tja Sas....maar wat als..."
Dan is dat waarschijnlijk een thema voor een andere post.

Eentje die ik misschien nog ga schrijven.
En waarschijnlijk heb ik er de afgelopen jaren al over geschreven :-)

De onvolledigheid in mijn posts is niet slordig of ondoordacht.
Het is mijn keuze.

En alle aanvullingen en comments zijn welkom.
Die maken het gesprek compleet.

Achter elke post (zowel van mij als van andere content creators)
Zit een gedachte die groter is dan de post zelf.
Een bewuste keuze om jou mee te nemen in één perspectief.

Liefs, Sas

Adres

Elandstraat 77a
The Hague
2513GM

Website

http://www.sassteysiger.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Sas Steysiger nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.