04/04/2026
Wat ik van het overlijden van mijn vader leerde was dat ik enorm gevoelig werd voor wat mensen zeiden en deden. Het is alsof plots alle beschermende laagjes van je afvallen. Alles kwam ongefilterd binnen.
Zo moest ik bij elk lief berichtje of kaartje al huilen. Door het minste of geringste werd ik geraakt. De liefde stroomde vrij in en uit. Maar ik was daarmee ook gevoelig voor mensen die een zwaarte meenamen waar ik niet op zat te wachten. Of zo plechtig gingen doen. Doe gewoon dacht ik dan.
Toen ik twee jaar later zelf uitvaarten ging begeleiden wist ik dat ik lichtheid en nabijheid wilde inbrengen. Een verlies is al zwaar en verdrietig genoeg ♥️
Luna, licht in het donker 🌖
Luna Liefdevol afscheid
Herken je die gevoeligheid toen jij iemand verloor?
Waar gingen jouw haren van overeind staan?