Revalidatie Nederland

27/03/2026

SailWise organiseert watersportvakanties voor mensen met een beperking. Vrijwilligers helpen mee om die vakanties mogelijk te maken én zij beleven zelf een bijzondere tijd op een unieke plek.

Heb je interesse om Sailwise te ondersteunen, en heb je zin in een actieve en bijzondere middag op het water? Op zondag 19 april organiseert SailWise een Open Middag voor jongeren tussen de 17 en 30 jaar op watersporteiland Robinson Crusoe in de Loosdrechtse Plassen.

Je kiest tijdens deze middag zelf wat je doet. Ga lekker sportief het water op, bekijk een demonstratie met de tillift, doe mee aan een spelletje of chill op een loungebank met uitzicht over het water. Je mag ook iemand meenemen. Tijdens de middag krijg je meer informatie over vrijwilligerswerk en het MDT-project (Maatschappelijke Diensttijd) van SailWise. Je ontmoet andere jonge vrijwilligers, kunt al je vragen stellen en ontdekt of meegaan met een vakantieweek van SailWise iets voor jou is. De middag wordt afgesloten met een kampvuur. Er zijn gratis hapjes en drankjes, en aan het eind van de middag is er ook soep.

Kijk verder op: https://sailwise.nl/nl/activiteiten/open-middag-voor-jonge-vrijwilligers-robinson-crusoe

24/03/2026

In zijn nieuwste blog voor Revalidatie Magazine, deelt zijn ervaringen met een revalidatie nazorgtraject. Hij wilde alleen zijn spraak nog wat meer verbeteren, maar Thijs kreeg een bredere aanpak.
---------------------
Heb ik wel recht op dit revalidatietraject? Die vraag heb ik me de afgelopen tijd gesteld, zelfs toen ik al in revalidatie was.

Het was niet mijn eerste keus om een heel traject aan te gaan; ik wilde vooral mijn spraak nog wat meer verbeteren. Daar had ik een goeie logopediste voor op het oog, met wie ik jaren geleden een open podium had gedeeld. Er was alleen één probleem: ze werkt in een ziekenhuis, en verzekeringstechnisch was het geen optie om alleen bij haar onder behandeling te komen.

Ik verfoeide het systeem en vroeg haar meermaals of er geen geitenpaadje bestaat. Het antwoord bleef resoluut ‘nee’, en dus kreeg ik een paar tips voor andere logopedisten. In een verzorgingstehuis, of niet-vergoed. Tja, dat zag ik ook niet zitten. Het was me verdorie om haar te doen. “Maar”, vroeg ze me, “heb je niet ook andere klachten?” Nou ja, ik ben af en toe wel moe, en ik ervaar ook lichamelijke klachten. “Nou”, zei ze, “ik zie genoeg aanknopingspunten voor een revalidatietraject.” Wablief?

Na wat wikken en wegen besloot ik me toch te melden bij de huisarts. Tot mijn stomme verbazing ging die direct mee in mijn verzoek een verwijzing te sturen, alsof ‘ie al klaarlag. Achteraf niet gek. In de krap twee jaar dat ik in Alkmaar woonde heb ik de huisarts best vaak bezocht, voor mentale en fysieke klachten. Kennelijk vond zij het ook een goed idee om dat alles eens bij elkaar te pakken.

En toen begon het intakegesprek - of intaketraject, zo je wilt. Want er zijn meerdere gesprekken nodig geweest om goed en wel van start te gaan. Nu eens vond ik vooral logopedie belangrijk, en dan weer leek dat me zinloos, en was het me ineens om de fysiotherapie te doen. Telkens bleef die ene vraag rondzingen: is het niet overdreven, zo’n revalidatietraject? Ik bedoel: ik heb een lichte vorm van cerebrale parese, ik functioneer onder de streep gewoon prima, toch?

Uiteindelijk besloot ik te beginnen met logopedie, fysiotherapie en ergotherapie. Want ik besefte ook wel dat ik mijn weekplanning gebalanceerder kon indelen. En ik had de behoefte om met kickboksen te beginnen. Gewoon, wat meer kracht en power in mijn zijn. Zowaar: er bleek een fysiotherapeut te zijn die daarin kon voorzien!

Gaandeweg raakte ik steeds meer overtuigd van de waarde van het traject, de gemoedelijke sfeer in het ziekenhuis, en de toewijding waarmee de behandelaars te werk gaan. “Ik ben niet jullie zwaarste patiënt”, zei ik nog tegen de ergotherapeut. “Nee”, zei de ergotherapeut. “Maar we helpen je graag om het leven nog net iets makkelijker te maken.” Ik besloot de kans met beide handen aan te grijpen en met een psycholoog af te rekenen met een aantal patronen waar ik al jaren last van had.

Nu ik dit schrijf, loopt het revalidatietraject op z’n eind. Deze heeft al met al zo’n vijf maanden geduurd. Inmiddels weet ik dat het overkoepelende thema ‘ontspanning’ was. Zonder dat de behandelaars het met elkaar hadden afgesproken kwam dat in elke behandeling terug. Of het nou gaat om de spieren in mijn gezicht of schouders minder aanspannen, mezelf toestaan een middagje op de bank te netflixen, mijn hoofd met meditatie en denktechnieken rustig te krijgen, of mijn spieren juist wel aan te spannen, maar dan gecoördineerd, zoals met boksen: het heeft mijn leven inderdaad net iets makkelijker gemaakt.

Dus dan moet ik toch concluderen dat ik een revalidatietraject waard ben. Sterker nog: ik heb met mezelf afgesproken dat ik best mag terugdenken aan deze conclusie als ik weer tegen iets aanloop. De constatering blijft dat ik uiteindelijk zélf de radars in gang moest zetten. Want wat nou als ik geen sprekend beroep had, en ik geen heil zag in nog meer logopedie? Wat nou als die ene logopedist me niet op het spoor had gezet een revalidatietraject aan te gaan? Zelfs de huisarts heeft het nooit uit zichzelf geopperd.

Het lijkt elke keer weer dat als je een handicap of chronische ziekte hebt, je dubbel zo assertief moet zijn om te krijgen waar je recht op hebt. Dat vraagt nogal wat, zeker als je door je handicap al minder assertief bent. En al ben je, zoals ik, geboren uit twee families die niet op hun mondje gevallen zijn, dan nog ben je er niet. Want revalidatie, daar ben ik toch veel te goed voor?

23/03/2026

Vogellanden geeft in deze mooie video een impressie van de oncologische .

Kijk verder: 👇

19/03/2026

Heb je ook zo genoten van de prestaties van TeamNL tijdens Paralympische Winterspelen? En ken je enthousiaste sporters met een beperking tussen de 12 en 35 jaar? Wijs hen dan op de TeamNL Paralympische Talentdag 9 mei op Papendal!

Wat? TeamNL Paralympische Talentdag
Waar? Papendal bij Arnhem
Wanneer? Zaterdag 9 mei 2026
Voor wie? Sportieve personen tussen de 12 en 35 jaar met een lichamelijke, visuele of (licht) verstandelijke beperking

Potentiële talenten kunnen zich tot en met 27 april aanmelden via https://nocnsf.nl/talentdag. Daarna start de inschrijving voor de volgende Paralympische Talentdag in het najaar van 2026. Na het aanmelden volgt een selectie: de talenten krijgen hiervan persoonlijk bericht.

TeamNL is specifiek op zoek naar sporters met:
• Verminderde spierkracht
• Verminderde passieve bewegingsuitslag
• Ledemaatdeficiëntie en/of lengteverschil in ledematen
• Dwerggroei (Achondroplasie)
• Coördinatiestoornis
• Visuele beperking
• Verstandelijke beperking

Tijdens deze dag maken deelnemers kennis met verschillende sporten die passen bij hun beperking en worden zij begeleid door coaches en experts. Voor sommige deelnemers kan dit ook een eerste stap zijn richting paralympische topsport. Ervaring met sporten is niet nodig.

17/03/2026

Als voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ) wijst Ad Melkert beleidsmakers op de uitdaging voor de zorg om zich aan te passen aan veranderingen in de samenleving. Hierbij vraagt hij specifieke aandacht voor specialistische zorg, zoals revalidatie. ‘Ik maak me zorgen over de financiële situatie.’

𝐙𝐨𝐫𝐠 𝐚𝐚𝐧𝐩𝐚𝐬𝐬𝐞𝐧 𝐨𝐩 𝐯𝐞𝐫𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐬𝐚𝐦𝐞𝐧𝐥𝐞𝐯𝐢𝐧𝐠
‘De zorg staat onder druk van grote veranderingen in de samenleving. Om te beginnen de demografische ontwikkelingen: de bevolkingspiramide komt op zijn kop te staan met relatief steeds meer ouderen, die bovendien steeds ouder worden. Daarnaast neemt de ongelijkheid toe: grote verschillen in inkomen en leefomgeving werken door in de leeftijd die mensen bereiken. Het is een enorme klus om organisaties en systemen op deze veranderingen aan te passen. De sleutel hiervoor is samenwerking, zowel binnen de zorgsector als met gemeenten en natuurlijk het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Het Integraal Zorgakkoord en het Aanvullend Zorg- en Welzijnsakkoord spelen hierin een belangrijke rol. Hiervoor komen elk kwartaal organisaties uit beleid en de hele zorg bij elkaar. Zo komen we samen verder.’

𝐒𝐩𝐞𝐜𝐢𝐟𝐢𝐞𝐤𝐞 𝐚𝐚𝐧𝐝𝐚𝐜𝐡𝐭 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐬𝐩𝐞𝐜𝐢𝐚𝐥𝐢𝐬𝐭𝐢𝐬𝐜𝐡𝐞 𝐳𝐨𝐫𝐠
‘Als NVZ-voorzitter wil ik dan ook graag benadrukken dat wij niet alleen algemene ziekenhuizen vertegenwoordigen, maar ook revalidatiecentra en categorale instellingen. In beleid vragen we speciale aandacht voor deze specifieke groepen patiënten. Hoe belangrijk dat is, ervoer ik bijvoorbeeld bij bezoeken aan Heliomare, Basalt en Rijndam Revalidatie. Hier zag ik hoe artsen en verpleegkundigen met veel inzet en geduld mensen weer op de been helpen – letterlijk en figuurlijk. Bijzondere herinneringen heb ik aan Militair Revalidatie Centrum Aardenburg in Doorn. Het is heel indrukwekkend hoe mensen uit oorlogsgebied in Oekraïne hier met 24-uurs zorg weer levensperspectief krijgen voor henzelf én hun gezinnen. Zorgverleners doen er alles aan om deze mensen ondanks hun lichamelijke en geestelijke problemen terug te brengen in hun sociale omgeving.’

𝐑𝐞𝐯𝐚𝐥𝐢𝐝𝐚𝐭𝐢𝐞 𝐞𝐧 𝐳𝐢𝐞𝐤𝐞𝐧𝐡𝐮𝐢𝐳𝐞𝐧 𝐳𝐢𝐣𝐧 𝐨𝐧𝐥𝐨𝐬𝐦𝐚𝐤𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐯𝐞𝐫𝐛𝐨𝐧𝐝𝐞𝐧
‘Medisch specialistische revalidatie is onlosmakelijk verbonden met algemene ziekenhuizen. Vaak zitten ze zelfs op dezelfde locatie, met een specialistische afdeling. Ook verwijzen ze patiënten naar elkaar door. Het is dus niet meer dan logisch dat in het NVZ-bestuur een vertegenwoordiger van de revalidatiecentra zit, momenteel Joris Uges. Als NVZ hebben we naast veelvuldige afstemming tussen de bureaus regelmatig bestuurlijk overleg met Revalidatie Nederland. Op die manier weten we wat er speelt en kunnen we specifieke belangen van de revalidatie onder bredere aandacht brengen. In coronatijd maakten we bijvoorbeeld afspraken met verzekeraars om te voorkomen dat ziekenhuizen zouden omvallen. Daarbij hebben we nadrukkelijk extra financiële steun gevraagd voor revalidatie omdat het wegvallen van geplande zorg en de veranderde patiëntstromen daar bijzondere impact hadden.’

𝐅𝐢𝐧𝐚𝐧𝐜𝐢ë𝐥𝐞 𝐩𝐫𝐨𝐛𝐥𝐞𝐦𝐚𝐭𝐢𝐞𝐤: 𝐡𝐨𝐥𝐥𝐞𝐧 𝐨𝐟 𝐬𝐭𝐢𝐥𝐬𝐭𝐚𝐚𝐧
‘Revalidatiecentra verdienen sowieso extra aandacht voor hun financiële problematiek. Doordat ze relatief klein zijn, ligt dat veel gevoeliger. Afhankelijk van het aantal patiënten op een bepaald moment is het hollen of stilstaan. De rendementen zijn daarom vaak flinterdun. Toch moet ook de revalidatie flink investeren. Juist bij de toenemende zorgvraag die ik eerder schetste, moeten instellingen voor kwalitatieve zorg meer kunnen vertrouwen op automatisering: medische technologie, digitalisering en AI. Daarbij gaan de kosten voor de baten uit. Daar maak ik me zorgen over: ik ben bang dat de investeringsruimte bij veel revalidatiecentra te krap is, zeker omdat het nieuwe kabinet flink wil bezuinigen.’

𝐒𝐚𝐦𝐞𝐧𝐰𝐞𝐫𝐤𝐞𝐧 𝐛𝐢𝐧𝐧𝐞𝐧 𝐝𝐞 𝐳𝐨𝐫𝐠 𝐞𝐧 𝐦𝐞𝐭 𝐯𝐞𝐫𝐳𝐞𝐤𝐞𝐫𝐚𝐚𝐫𝐬
‘Het is dus een grote uitdaging om voldoende mensen en middelen binnen te halen. Daarvoor adviseer ik revalidatiecentra ten eerste om zelf scherp oog te houden voor mogelijkheden om samen te werken. Door taken en specialismen goed te verdelen. Dat maakt de afstand voor patiënten soms wel groter, maar het is simpelweg niet haalbaar om zeer specialistische zorg overal te leveren. Ten tweede is het raadzaam om afspraken te maken met verzekeraars om financiële pieken en dalen af te vlakken. Via die weg kun je in goede jaren ook bijdragen aan problemen bij andere instellingen.

𝐕𝐚𝐧 𝐥𝐞𝐯𝐞𝐧𝐬𝐛𝐞𝐥𝐚𝐧𝐠
‘Tot slot is het belangrijk om beleidsmakers, verzekeraars en het brede publiek te wijzen op de toegevoegde waarde van revalidatie: de hoogstaande zorg die hier wordt geleverd. Als ik op de werkvloer rondloop, vind ik het bijzonder fascinerend om te zien hoe artsen en verpleegkundigen zorg op maat verlenen. Als bestuurder sta ik wat meer op afstand, maar zij maken concreet verschil voor individuele mensen. Dit werk is van levensbelang.’

16/03/2026

Vorige week ondertekenden Jeroen Oversier, directeur van het Instituut voor Gezondheidszorg van Hogeschool Rotterdam, en Alex Dirks, lid van de raad van bestuur van Rijndam Revalidatie, de samenwerkingsovereenkomst voor het Zorginnovatie Lab. Dit wordt een nieuwe samenwerkingsplek waar studenten, docenten, onderzoekers en zorgprofessionals werken aan concrete oplossingen voor vraagstukken in de revalidatiezorg. Met de oprichting van het lab spelen beide organisaties in op actuele uitdagingen zoals toenemende werkdruk, personeelsschaarste en de noodzaak om de zorg slimmer, mensgerichter en betrouwbaarder te organiseren.

Lees verder ⬇️

𝗦𝗮𝗺𝗲𝗻 𝗯𝗼𝘂𝘄𝗲𝗻 𝗮𝗮𝗻 𝗶𝗻𝗻𝗼𝘃𝗮𝘁𝗶𝗲 𝗶𝗻 𝗱𝗲 𝗿𝗲𝘃𝗮𝗹𝗶𝗱𝗮𝘁𝗶𝗲𝘇𝗼𝗿𝗴
𝘏𝘰𝘨𝘦𝘴𝘤𝘩𝘰𝘰𝘭 𝘙𝘰𝘵𝘵𝘦𝘳𝘥𝘢𝘮 𝘦𝘯 𝘙𝘪𝘫𝘯𝘥𝘢𝘮 𝘭𝘢𝘯𝘤𝘦𝘳𝘦𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘡𝘰𝘳𝘨𝘪𝘯𝘯𝘰𝘷𝘢𝘵𝘪𝘦 𝘓𝘢𝘣: 𝘦𝘦𝘯 𝘱𝘭𝘦𝘬 𝘸𝘢𝘢𝘳 𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳𝘸𝘪𝘫𝘴, 𝘰𝘯𝘥𝘦𝘳𝘻𝘰𝘦𝘬 𝘦𝘯 𝘱𝘳𝘢𝘬𝘵𝘪𝘫𝘬 𝘴𝘢𝘮𝘦𝘯𝘬𝘰𝘮𝘦𝘯.

Op 11 maart ondertekenden Jeroen Oversier, directeur instituut voor gezondheidszorg, Hogeschool Rotterdam en Alex Dirks, bestuurder Rijndam Revalidatie de samenwerkingsovereenkomst voor dit nieuwe lab. Een plek waar studenten, docenten, onderzoekers en zorgprofessionals samen werken aan innovatie in de revalidatiezorg.

De uitdagingen in de zorg zijn groot. Zorgvragen worden complexer, de druk op medewerkers neemt toe en technologie ontwikkelt snel. Door samen te leren, te onderzoeken en te vernieuwen, willen Hogeschool Rotterdam en Rijndam bijdragen aan revalidatiezorg die slimmer, mensgerichter en toekomstbestendig is.

Het lab is inmiddels al in beweging. Drie studentengroepen werken aan actuele vraagstukken binnen Rijndam. Zo onderzoeken studenten hoe technologie en sensoren kunnen helpen om klinimetrie efficiënter en minder belastend te maken voor patiënten en behandelaren op de afdelingen dwarslaesie en neurologie.

Het Zorginnovatie Lab bouwt voort op bestaande innovaties bij Rijndam, zoals de oefenwoning en het Assistive Technology-lab in het Rotterdams Onderwijs en Revalidatiecentrum (ROeR).
Lees het volledige nieuwsbericht op onze website: https://www.rijndam.nl/over-rijndam/nieuws/hogeschool-rotterdam-en-rijndam-starten-gezamenlijk-zorginnovatie-lab/

10/03/2026

In zijn nieuwste blog, roept revalidatiearts Erwin Baars (Vogellanden) alle (wetenschaps)journalisten en andere gezondheidsschrijvers op om te streven naar volledige en zorgvuldige medische berichtgeving, om ‘vaccinatie-verwarring’ te voorkomen en de gezondheid van onze patiënten te beschermen.
-----------------------------
𝘞𝘦𝘳𝘦𝘭𝘥𝘸𝘪𝘫𝘥𝘦 𝘢𝘢𝘯𝘥𝘢𝘤𝘩𝘵 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘕𝘦𝘥𝘦𝘳𝘭𝘢𝘯𝘥𝘴𝘦 𝘴𝘵𝘶𝘥𝘪𝘦 𝘥𝘪𝘦 𝘰𝘷𝘦𝘳𝘴𝘵𝘦𝘳𝘧𝘵𝘦 𝘭𝘪𝘯𝘬𝘵 𝘢𝘢𝘯 𝘤𝘰𝘷𝘪𝘥𝘷𝘢𝘤𝘤𝘪𝘯.

Het is vrijdag middag en deze nieuwskop bezet pontificaal mijn computerscherm. Ik lees de tekst een paar keer voordat die goed tot mij doordringt. Het blijkt de titel te zijn van een krantenbericht dat in mijn mailbox is afgeleverd. Mij bekruipt een gevoel van enige ontreddering, immers tijdens de COVID-19 pandemie heb ik mijn kwetsbare spierziektepatiënten met klem geadviseerd de corona-prik te laten zetten. Want het oplopen van corona kan bij deze revalidatie patiënten extra nare (blijvende) gevolgen hebben voor hun dagelijkse doen en laten en algehele gezondheid.

Bij het aandachtiger bestuderen van het bericht lees ik meerdere zinspelingen die gaan over een mogelijk/vermeend verband tussen de COVID vaccinatie en oversterfte in 47 westerse landen tussen 2020 en 2022. ‘De oversterfte in 47 westerse landen in de jaren 2020 tot en met 2022 valt mogelijk mede te verklaren door de vaccinatiecampagnes tegen covid-19 ’, stelt de journalist. Ik voel een groeiende verontwaardiging opkomen, maar mijn nieuwsgierigheid is ook gewekt en zoek het volledig wetenschappelijk artikel waarop het krantenknipseltje is gefundeerd: Excess mortality across countries in the Western World since the COVID-19 pandamic: ‘Our World in Data’ estimates of January 2020 to December 2022. De Nederlandse auteurs van het artikel vermelden, niet geheel onverwachts, niets over een bewezen verband tussen de COVID vaccinatie en oversterfte. Zij geven in hun publicatie slechts een opsomming van uiteenlopende factoren die mogelijk een rol gespeeld zouden kunnen hebben bij de geconstateerde oversterfte tijdens de pandemie. De COVID vaccinatie krijgt voor de volledigheid keurig een plekje toebedeeld in deze file van mogelijke factoren, niets meer en niets minder.

Bij het verder doorlezen van het krantenbericht zie ik, met de wetenschappelijke tekst in de hand, dat de schrijver fijntjes lijkt te balanceren tussen feiten en speculatie. Wellicht is dit knipseltje dan ook niet direct als nepnieuws te labelen, maar wellicht wel als een misleidende medische berichtgeving. Aangezien wij voor een groot deel ‘koppenlezers zijn’, is de schade door de stellige titel snel aangericht en de prik-onzekerheid extra aangewakkerd bij de vaccinatie critici en wetenschap-wantrouwers.

In de praktijk zie ik dan ook bij mijn patiënten met regelmaat ‘vaccinatie-onzekerheid’ de kop opsteken. In Nederland zakt de vaccinatiegraad van bijvoorbeeld kinderen binnen bepaalde bevolkingsgroepen al jaren (Bron: CBS 2025). De door de media gevoede maatschappelijke twijfels en onzekerheden over de (COVID) vaccinatie draagt hier helaas aan bij, terwijl een recente studie in The Lancet juist aankondigt dat in de laatste 50 jaar meer dan 150 miljoen levens zijn gered door vaccineren. Dit laatste had de knipsel-koning wel even mogen vermelden.

Bij deze doe ik een oproep aan (wetenschap) journalisten en andere gezondheidsschrijvers: laten we gezamenlijk blijven streven naar het uitbrengen van volledige en zorgvuldig geschreven medische berichtgevingen en zo proberen ‘vaccinatie-verwarring‘ te voorkomen en de gezondheid van onze (revalidatie) patiënten te beschermen.

06/03/2026

Vandaag 6 maart is het 'Europese Dag van de Logopedie' Deze dag staat in het teken van taalontwikkelingsstoornissen. Ook binnen de revalidatiezorg is logopedie van groot belang. Logopedist Karlijn van Rijndam Revalidatie verwoordt dit heel mooi: 👇

Vandaag 6 maart is het 'Europese Dag van de Logopedie' Deze dag staat in het teken van taalontwikkelingsstoornissen. Ook binnen de revalidatiezorg is logopedie van grote betekenis. 𝐊𝐚𝐫𝐥𝐢𝐣𝐧 𝐰𝐞𝐫𝐤𝐭 𝐚𝐥𝐬 𝐥𝐨𝐠𝐨𝐩𝐞𝐝𝐢𝐬𝐭 𝐛𝐢𝐣 𝐨𝐧𝐳𝐞 𝐤𝐥𝐢𝐧𝐢𝐞𝐤 𝐚𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐖𝐞𝐬𝐭𝐞𝐫𝐬𝐢𝐧𝐠𝐞𝐥 è𝐧 𝐛𝐢𝐣 𝐨𝐧𝐳𝐞 𝐩𝐨𝐥𝐢𝐤𝐥𝐢𝐧𝐢𝐬𝐜𝐡𝐞 𝐥𝐨𝐜𝐚𝐭𝐢𝐞 𝐢𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐅𝐫𝐚𝐧𝐜𝐢𝐬𝐜𝐮𝐬 𝐆𝐚𝐬𝐭𝐡𝐮𝐢𝐬.

"Wat voor mij mijn werk als logopedist zo waardevol maakt, is de band die ik opbouw met de patiënten. We bepalen doelen en werken hier samen aan, ook met de naasten van de patiënt. Het gaat hierbij om problemen op gebied van communicatie of met slikken. In de kliniek ben ik voornamelijk bezig met informeren, trainen en herstellen. In de polikliniek help ik daarnaast met het omgaan met de veranderingen en het opnieuw oppakken van dagelijkse bezigheden. Het werk als logopedist in de revalidatiezorg is heel veelzijdig; elke revalidant is anders en heeft een andere hulpvraag. Hierop pas je je behandeling aan vanuit je eigen ervaring en kennis en in nauwe samenwerking met andere disciplines, zoals de fysiotherapeut, maatschappelijk werker of psycholoog. De dankbaarheid die je terugkrijgt is groot en maakt het werk heel erg waardevol".

05/03/2026

Hoe doe je dagelijkse dingen als één hand niet goed werkt? Lars leert bij@Klimmendaal hoe hij zelfstandig dingen kan doen met één arm. In de laatste video uit deze serie opent Lars een zak chips met één hand.

Kijk verder: 👇

03/03/2026

Revalidatie Nederland zocht voor de aftrap van hun tweedaagse strategiesessie een spreker die de zaal even uit de dagelijkse werkelijkheid zou trekken. Iemand die ontregelt. Die het grotere plaatje schetst voorbij begrotingen, personeelstekorten en beleidsdrukte. Die rol kun je gerust overlaten aan Adjiedj Bakas.

Bakas is trendwatcher, auteur en ervaringsdeskundige in de revalidatiezorg. Met een stroom aan video’s en persoonlijke verhalen nam hij op 11 februari bestuurders en managers uit de Medisch Specialistische Revalidatie (MSR) mee naar 2035 en verder. Onder alle futuristische beelden lag een duidelijke boodschap: technologie gaat de zorg radicaal veranderen, maar kan niet zonder medemenselijkheid.

‘Rustig voortkabbelende zorg? Vergeet het maar,’ opent Bakas zijn verhaal. ‘De komende dertig jaar verandert er meer dan de afgelopen driehonderd jaar.’ Zijn lezing is een visuele achtbaan. Traplopende rolstoelen. Humanoïde robots. Exoskeletten van 800 euro die mensen weer laten lopen. Chirurgen die vanuit huis opereren. Medicatie die via een chip in een kies vrijkomt op het moment dat het nodig is. Het tempo ligt hoog en sommige voorbeelden zijn bewust uitvergroot, maar zijn punt is helder: de technologie is er. De vraag is wat wij ermee doen.

Volgens Bakas zitten zorgorganisaties midden in een ingrijpende verschuiving. In zijn voorspellingen schetst hij hoe digitalisering het werk verder verandert: traditionele consulten worden steeds vaker vervangen door digitale vormen, robots gaan meer werk van verpleegkundigen overnemen, patiënten krijgen via thuistesten en data meer regie en behandelingen worden preciezer dankzij bionics en gepersonaliseerde geneeskunde. Technologie zal bovendien de administratieve ballast enorm verminderen, waardoor professionals weer tijd krijgen voor waar het werkelijk om draait: vakmanschap en aandacht. Ook in de huisvesting voorziet hij een verschuiving: eenpersoonskamers worden volgens Bakas de norm. ‘De ouderwetse slaapzalen houden mensen langer ziek’, zegt hij.

‘Ik laat geen toekomstmuziek zien,’ benadrukt hij. ‘Alles wat ik laat zien, gebeurt al om ons heen. De komende vijf tot tien jaar wordt dit verder uitgerold.’

De vraag is dus niet óf de zorg verandert, maar hoe de MSR zich tot die verandering verhoudt. Daarover is Bakas uitgesproken en opvallend praktisch. Zijn adviezen:

𝘖𝘯𝘥𝘦𝘳𝘴𝘤𝘩𝘢𝘵 𝘱𝘢𝘵𝘪ë𝘯𝘵𝘦𝘯 𝘯𝘪𝘦𝘵
Na twee hersenbloedingen kreeg Bakas van een revalidatiearts te horen dat hij waarschijnlijk nooit meer een lezing zou geven. Een jaar later stond hij op een podium in Japan. ‘Mensen met een vlekje kunnen veel meer dan iedereen denkt. Dus onderschat je patiënten niet.’

Naast de hersenbloedingen had Bakas kanker en moest hij in zijn leven twee keer afscheid nemen van een geliefde die overleed. Maar hoe zwaar het leven ook kan zijn, hij staat elke dag dankbaar op. ‘Onkruid vergaat niet’, zegt hij met een grote lach. Die levenshouding klinkt door in zijn boodschap aan de revalidatiezorg: ‘We moeten ontzuren, ontklagen en meer lachen.’

𝘖𝘳𝘨𝘢𝘯𝘪𝘴𝘦𝘦𝘳 𝘴𝘭𝘪𝘮𝘮𝘦𝘳
Volgens Bakas ligt er in de MSR veel onbenut potentieel in slimmer organiseren en in toepassingen die het dagelijks werk verlichten. ‘Geavanceerde rolstoelen, betaalbare exoskeletten en hulpmiddelen die revalidanten ondersteunen bij wassen en mobiliteit zijn al beschikbaar en worden internationaal toegepast.’ Volgens Bakas laten we daar in Nederland kansen liggen. ‘Waarom blijven we decennialang bij dezelfde partijen inkopen, terwijl technologie zich razendsnel ontwikkelt? Mijn advies: ga naar de robotbeurs in Azië; je zult versteld staan van de mogelijkheden.’

𝘎𝘦𝘣𝘳𝘶𝘪𝘬 𝘵𝘦𝘤𝘩𝘯𝘰𝘭𝘰𝘨𝘪𝘦 𝘰𝘮 𝘮𝘦𝘯𝘴𝘦𝘭𝘪𝘫𝘬𝘦𝘳 𝘵𝘦 𝘸𝘰𝘳𝘥𝘦𝘯
Laat robots de logistiek doen, zegt Bakas. Laat AI de administratie overnemen. Laat slimme systemen de pillen rondbrengen en verslagen uitwerken. ‘Niet om mensen te vervangen, maar om ruimte te maken voor wat een robot niet kan: aandacht, nabijheid, een goed gesprek.’

Hij vertelt over een voedingsassistent die in haar vrije tijd een cake voor hem bakte en met kerst van haar eigen geld slingers en kerstversiering kocht en de afdeling versierde. Over een verpleegkundige die ’s nachts een stoel en een pot thee pakte en naast hem ging zitten toen ze zag dat hij verdrietig was. Over hoe zijn hond – die gelukkig vaak op bezoek mocht komen – een hele afdeling tot leven bracht. ‘Een aai over de bol doet soms meer dan een pil,’ zegt hij. ‘Dat doet een robot niet, daar heb je mensen voor.’

𝘔𝘢𝘢𝘬 𝘩𝘦𝘵 𝘨𝘦𝘻𝘦𝘭𝘭𝘪𝘨𝘦𝘳
Over de sfeer in sommige instellingen is Bakas uitgesproken kritisch. Hij noemt revalidatie het tussenstation tussen ziekenhuis en thuis, en daar is het volgens hem te vaak saai, kil en kleurloos. ‘Ik vond het zo ongezellig. Sombere kleuren. Vies eten. Niemand lachte.’

Schoonheid, groen, kunst, goed eten. ‘Het zijn geen bijzaken, maar factoren die invloed hebben op herstel en welbevinden.’ Hij pleit voor houten vloeren, voor 3D-plafondbehang in plaats van systeemplafonds, voor kunst en groen in plaats van eindeloos wit. ‘Je kunt tegenwoordig met in- en uitklapbare meubels een kamer van 20 vierkante meter tot een gezellig “huisje” ombouwen. Doe het! Mensen knappen niet alleen op van therapie, maar ook van een prettige omgeving.’

In het nagesprek benadrukt Bakas dat hij vooral perspectief wil bieden met zijn lezing. ‘Bestuurders in de zorg zijn voortdurend bezig met de dagelijkse “drek”: bezuinigingen, nieuwe ministers, veranderende regels, druk van inspectie en verzekeraars. Daardoor raakt het grotere plaatje gemakkelijk uit beeld.’

Zijn rol, zegt hij, is uitzoomen. Om duidelijk te maken dat er naast alle beperkingen ook ruimte is voor nieuwe keuzes. ‘Ik wil mensen hoop geven en laten zien dat nieuwe technologie ruimte kan creëren voor vernieuwing én meer medemenselijkheid.’

20/02/2026

Hoe doe je dagelijkse dingen als één hand niet goed werkt? Lars leert bij Klimmendaal hoe hij zelfstandig dingen kan doen met één arm. In deze video gaat Lars traplopen met een wasmand.

Kijk verder: 👇

16/02/2026

Op zondag 15 maart nodigen de collega's van Libra Revalidatie & Audiologie, tijdens het Dynamo Game Event in Eindhoven, jongeren met een motorische beperking uit om op een toegankelijke en leuke manier kennis te maken met aangepast gamen. Er zijn 30 plekken beschikbaar. Zowel nieuwsgierige beginners als ervaren gamers zijn welkom!

Kijk verder: 👇

Aangepast gamen voor iedereen: beleef het bij Dynamo Eindhoven 🎮

Op zondag 15 maart nodigen we tijdens het Dynamo Game Event in Eindhoven jongeren met een motorische beperking uit om op een toegankelijke en leuke manier kennis te maken met aangepast gamen. Er zijn 30 plekken beschikbaar. Zowel nieuwsgierige beginners als ervaren gamers zijn welkom!

Waarom doen we dit? Omdat Libra jongeren wil ondersteunen in het ontdekken van hun talenten, mogelijkheden en sociaal netwerk vergroten. Aangepast gamen laat zien hoe slimme technologie helpt om drempels te verlagen en jongeren op hun eigen manier mee te laten doen. Het past bij onze ambitie om kansen te creëren en autonomie te versterken.

🕹️ Wat kun je verwachten?
• Kennismaking met de wereld van inclusive gaming
• Begeleiding door collega’s van de kinderrevalidatie
• Een leuke, veilige en inspirerende ervaring voor iedere jongere

🔗 Meer over inclusief gamen: https://www.dutchcowboys.nl/gaming/playable-gaming-laat-zien-hoe-gaming-echt-inclusief-kan-zijn

📩 Aanmelden:
Jongeren kunnen zich aanmelden via: R.vanderHeijden@libranet.nl

Ken jij een jongere die dit niet mag missen? Tag of tip ze—en laten we samen zorgen voor een volle, enthousiaste opkomst!