Dejasvanjos

Dejasvanjos ๐ฟ๐’พ๐‘”๐’ฝ๐“‰๐“Œ๐‘œ๐“‡๐“€๐‘’๐“‡, ๐ผ๐“ƒ๐“‰๐“Š๐’พ๐“‰๐’พ๐“‹๐‘’, ๐ป๐‘’๐’ถ๐“๐‘’๐“‡, ๐’ž๐‘œ๐’ถ๐’ธ๐’ฝ

๐Ÿฎ ๐’ฏ๐“‡๐“Š๐“‰๐’ฝ๐’ป๐“Š๐“๐“ƒ๐‘’๐“ˆ๐“ˆ
โ‚ ๐’ž๐“๐’ถ๐“‡๐’พ๐“‰๐“Ž
โ™ก ๐ฟ๐’ช๐’ฑ๐ธ

โ€œIk ben er nogโ€Dat ik nog een stukje schrijf, het voelt als een wondertje, in reservetijd. En ik doe het, omdat het zich...
20/04/2026

โ€œIk ben er nogโ€

Dat ik nog een stukje schrijf, het voelt als een wondertje, in reservetijd. En ik doe het, omdat het zich roert van binnen zoals het zich altijd roerde als er iets geschreven of gepodcast wilde worden. Ook wel anders hoor, nu in deze situatie, maar toch is het energie die beweegt. Ik volg het maar.

Mijn laatste uur had geslagen, zo ongeveer. Nee eigenlijk echt. Twee weken geleden. Met loeiende sirenes naar het ziekenhuis, naar high care spoed. Terwijl ik thuis wilde zijn en sterven en eigenlijk naar het hospice voor rust voor ons allemaal. Ik voelde me zo benauwd, moe en ellendig en was alles zat. Maar deze acute situatie had ik niet helemaal zien aankomen, hoe goed mijn intuรฏtie ook. โ€œWe kunnen niets meer doen en moeten bespreken wat we doen als er acute verstikking optreedt.โ€ Met man en kind erbij.

Vrienden en familie kwamen die middag en avond met spoed langs in het UMCU, want het leek erop dat het snel afgelopen zou zijn. Luchtpijp bijna dicht en geen noodgrepen meer mogelijk. Ik dacht: dan moet ik alles toch nรบ uit handen geven. Maar ik ben nog niet klaar! Ik krijg het niet meer af en kan niet meer op mijn tempo afscheid nemen. Die pijn. En toch de overgave. Wat een mindf**k. Mijn dochter, mijn lieve man, alles, iedereen. Acuut verstikkingsgevaar en niets kon er meer gedaan worden (wat ik ook zat wasโ€ฆ maar dit ging te snel, veel te snel!).

En toen was daar een dag later ineens een engel. Stella. Met een duivels dilemma. Want ik was er al soort van klaar voor. Loslaten. Gaan.

Lees verder op Facebook via ๐Ÿ”— in bio

Moeilijk, pijnlijk, eenzaam, maar toch, er is enkel liefde voelbaar. En alleen maar met een grote L. Ik heb heel veel en...
08/04/2026

Moeilijk, pijnlijk, eenzaam, maar toch, er is enkel liefde voelbaar. En alleen maar met een grote L. Ik heb heel veel engelen in mensgedaante om me heen. Jij ook, realiseer je dat. Dat ervaren is wat rijkdom is. Ik ga sterven en dat doet pijn, maar de Liefde is alles. De Lichtwereld is een staat. Alleen een open hart is nodig. Jouw open hart. En het mijne. Als iedereen dat eindelijk begrijpt, komt, nee รญs alles goed. Dankjewel ๐Ÿ’›

Ik leefIk geniet nog een beetje na.Wat was het mooi gisteren. Lampje erop - een levendige voorstelling over de dood in ....
30/01/2026

Ik leef

Ik geniet nog een beetje na.
Wat was het mooi gisteren. Lampje erop - een levendige voorstelling over de dood in . Heel mooi om bij te dragen aan (spiritueel) bewustzijn rond dit thema vanuit mijn eigen ervaring met uitgezaaide kanker, de dood die dichterbij komt en mijn eigen spirituele ont-dekkingsreis. En de prachtige en rakende verhalen van de anderen. Ook de dood verdient het om in het licht gezet te worden, mocht gisteren zelfs tussen ons in op de bank.

Mijn dochter zat in de zaal, mijn vriend, mijn broers en schoonzusjes, een oud cliรซnt en een heleboel goede vrienden. Wat een rijkdom. Heel veel meer heb ik me dan niet te wensen. En dat meen ik echt. Ik heb me zo gedragen en geliefd gevoeld. Door het publiek รผberhaupt, maar jee, wat een geluksvogel ben ik met zoveel lieve, trouwe mensen om me heen. Het is een levende illustratie van waar ik over vertelde gisteren.

Als de ruis wegvalt, dan is er misschien nog wel de pijn, maar de Liefde is altijd groter. En daarom vertrouw ik, in het leven en in de dood. De โ€˜achtergrondโ€™ is namelijk altijd diezelfde Liefde het hoofdletter L. Ik kom er uit voort, ik draag het in me en keer er naar terug. En het is overal om me heen. In en om jou ook trouwens.

Dit gedicht, dat ik 4 maanden geleden schreef, droeg ik voor:

Ik leef

Ondanks alles leef ik
Ik leef als nooit tevoren
Geen ruis meer in mijn oren
Maar kalme helderheid

Geen idee van hoeveel tijd
Ik hier nog kan dromen
Zittend tussen bomen
Voel ik alles wat er is

Ik weet dat ik me niet vergis
Als ik dood vind in het leven
Ontvangen in het geven
En leven in de dood

Ik leef zolang het kan
Met alles wat ik heb in mij
Ook al gaat het moment voorbij
Eeuwigheid heb ik altijd

- Josien Leonora 15/10/25

Dankjewel voor deze prachtige creatie en je mooie vragen.

Dankjewel .met.judith en Pammy voor de bijzondere ont-moetingen.

๐Ÿ™๐Ÿ’›โœจ

Zijn met pijnโ€ฆIk was er niet gerust op. Er zijn toen fotoโ€™s gemaakt waar niets bijzonders op te zien was. Vervolgens was...
19/12/2025

Zijn met pijn

โ€ฆIk was er niet gerust op. Er zijn toen fotoโ€™s gemaakt waar niets bijzonders op te zien was. Vervolgens was ik er nog steeds niet gerust op en heb ik er, ondanks mijn scanweerstand, op gestaan dat het onderzocht werd. Er is toen een scan gemaakt en daarop was duidelijk te zien dat wat ik fysiek en intuรฏtief aanvoelde klopte. Twee tumoren gegroeid. Vooral die in mijn rechterlongtop. Deze groeit nu door het longvlies en ook al in mijn bovenste rib. Grote kans dat dit weefselpijn geeft (bot, spieren), maar ook de zenuwpijn die ik voel. Er loopt in dit gebied namelijk een grote zenuwbundel.

Gelukkig werd het snel en adequaat opgepakt en kan deze tumor palliatief bestraald worden (dus als pijnbestrijding en hopelijk wat tijdswinst). Ook heb ik nu wat tegen de pijn. Maar wat moet ik daar dan toch weer een hoop weerstand en zelf-doen voor doorploegen. Spartaans doorgaan, met pijn. Het zelf wel kunnen dragen. Nee, geen medicatie, want dat is troep, gif. De farmaceutische industrie bla bla.

Totdat de oncologisch verpleegkundige uit het wijkteam (die allerlei zaken met ons doorspreekt en een heel doortastende, lieve en betrokken vrouw) tegen me zei: โ€œIk hoor jou steeds zeggen dat je levenskwaliteit je zoveel waard is en ook dat je al weken zoveel pijn hebt. Waarom zou je het jezelf dan niet ietsje makkelijker maken? Wat is dat, die weerstand? En wat maakt het eigenlijk uit, als je toch niet meer zoveel tijd hebt?โ€ Dit klinkt natuurlijk best wel confronterend, maar ik vond het fijn dat ze dit deed.

Ook ik heb mijn aan overtuigingen gekoppelde blinde vlekken. En nee, ik vind het niet per se leuk dat iemand me daarop wijst, maar het helpt me wel een vollediger plaatje te zien en eerlijk te zijn naar mezelf. Ja, er is van alles waar ik me tegen kan verzetten. Ja, er zijn ook misstanden waar ik me over uitspreek. En ja, ook in de medische wereld gebeuren dingen waar ik het niet mee eens ben. Maar eigenlijk is mijn ervaring in het ziekenhuis meestal positief.โ€ฆ

โžก๏ธ Hele artikel via ๐Ÿ”—in BIO

Foto ๐Ÿ’›

Mucha M U C H AToen ik deze tatoeage liet zetten (zomer โ€˜18) was ik een 1/2 jaar in remissie. Langzaam opkrabbelend uit...
17/11/2025

Mucha M U C H A

Toen ik deze tatoeage liet zetten (zomer โ€˜18) was ik een 1/2 jaar in remissie. Langzaam opkrabbelend uit het dal van โ€˜misschien ga ik doodโ€™ & โ€˜hoe moet dat, verder leven na kanker?!โ€™.

Een periode met aan de ene kant het zwarte kankergat van moe, overprikkeld, geen idee. Aan de andere kant sterke levensdrive en diepe spirituele groei.

De tattoo is een door de artiest en mijzelf bewerkte uitvoering van โ€˜The Roseโ€™ van Alphonse Mucha. Ik houd van Art Nouveau en Muchaโ€™s werk. Ik zou graag een weekje doorbrengen in deze tijd.

Mucha geloofde in de positieve invloed van kunst. Hij wilde met zijn werk vrede, harmonie, schoonheid en goedheid in de wereld brengen. Eigenlijk heeft dat veel raakvlak met mij๐Ÿฉท

De tatoeage symboliseert kracht, sensualiteit en feminiene energie. Zij staat voor de Divine Mother, Moeder Aarde en de Universele Liefde. En de liefde voor mijn 2 kinderen, waarvan er een exact een jaar voor kanker (18-08-โ€˜16) stierf, nog in mijn buik. Twee kinderen. Twee rozen. Ze staan symbool voor het wonder en de schoonheid van het leven, waar ook pijn, verlies en dood bijhoort.

ใ€ฐ๏ธ

Nu is het nov โ€˜25 en ziet alles er heel anders uit. De kanker groeit en ik voel me langzaam aan minder goed. Mijn praktijk deJasvanJos heb ik (in oude vorm) losgelaten. Het is best een pittige tijd.

Tegelijkertijd leef ik intens en worden mijn relaties hechter en echter. Met mezelf, het leven en daarna, met spirit, met familie en met vrienden.

Afgelopen weekend was ik met Eva in Drenthe bij de Mucha Experience, bij de hunebedden, in de natuur en de bijzondere energie daar. Rust en ruimte om veel essentieels te bespreken en samen te zijn. Dat was fijn!

Maar jij leeft toch zo bewustโ‰๏ธโ€œMaar jij leeft toch zo bewust, bent al zo lang met bewustzijn en heling bezig. Hoe kan h...
28/10/2025

Maar jij leeft toch zo bewustโ‰๏ธ

โ€œMaar jij leeft toch zo bewust, bent al zo lang met bewustzijn en heling bezig. Hoe kan het dan dat jij dan toch weer kanker hebt?!โ€, is een boodschap die ik letterlijk en minder letterlijk gehoord heb sinds deze uitgezaaide kankerdiagnose. Ik heb woorden in deze trant ook vaak (!) gelezen! Mensen realiseren zich (denk ik?) niet wat ze hiermee eigenlijk zeggen.

Ik val in herhaling, maar de kracht van de herhaling zal ik dan maar zeggen.

Er zijn echt mensen (die zichzelf als bewust en spiritueel wijs en begaafd bestempelen) die ervan overtuigd zijn dat het lichaam niet ziek kan worden, geen gebreken kan vertonen of kanker kan ontwikkelen als je maar volledig in lijn leeft met jezelf. Of dat je รกltijd kunt genezen. Als je maar genoeg werk maakt van je eigen heling en ascensie. Dat maakt (iets in mij) mij boos. De spirituele bypass, kortzichtigheid en totale respectloosheid hiervan. Ergens moet ik er ook een beetje om lachen, de eenzijdigheid en simpelheid hiervan. Ook al heb je gezien dat jouw religie werkt, ook al ben jij zelf genezen of heb je jezelf genezen. Ja, je mag geloven wat je wilt, maar val mij er niet mee lastig, zeker als ik daar niet om gevraagd heb.

Er zijn ook mensen die geloven dat ze slachtoffer zijn van hun ziekte, hun โ€˜gebrekโ€™ of de kanker die zich ontwikkelt in hun lichaam. Ze voelen zich boos en benadeeld. Het leven is oneerlijk, hard en wreed (is soms ook zo natuurlijk). De schuld ligt in de wereld, bij anderen, hun jeugd, bij God, โ€ฆ Ze zoeken het buiten zichzelf, vooral de verantwoordelijkheid voor hun eigen leven. Ze willen niet of durven misschien niet. Of ze zien het echt niet. Kan ook. (Misschien dat dit stukje dan klein beetje helpt ๐Ÿ™ƒ).

Er zijn ook mensen die denken dat ze schuld hebben aan hun ziekte, de โ€˜gebrekenโ€™ in hun lichaam, de (uitgezaaide) kanker in hun lijf of het niet genezen hiervan. Ze voelen zich klein en schuldig, omdat ze hun emoties teveel hebben onderdrukt, te veel biertjes hebben gedronken, te weinig gesport, hun hart niet hebben gevolgd (of teveel zijn geรฏndoctrineerd door dogmatische religie of New Age dwaalsporenโ€ฆ).

โ—๏ธVERDER LEZENโ“Op Facebook, via ๐Ÿ”— in bio

Ik leefOndanks alles leef ikIk leef als nooit tevoren Geen ruis meer in mijn orenMaar kalme helderheidGeen idee van hoev...
15/10/2025

Ik leef

Ondanks alles leef ik
Ik leef als nooit tevoren
Geen ruis meer in mijn oren
Maar kalme helderheid

Geen idee van hoeveel tijd
Ik hier nog kan dromen
Zittend tussen de bomen
Voel ik alles wat er is

Ik weet dat ik me niet vergis
Als ik dood vind in het leven
Ontvangen in het geven
En leven in de dood

Ik leef zolang het kan
Met alles wat ik heb in mij
Ook al gaat het moment voorbij
Eeuwigheid heb ik altijd

- Josien Leonora 15/10/25

ใ€ฐ๏ธใ€ฐ๏ธใ€ฐ๏ธ

Dit is mijn derde dag in de magische boomhut. De eerste dagen was ik hier alleen. In de bomen, in de rust. Ik kon stil zijn, laten bezinken, treuren, genieten en slapen. Wat een cadeau dat ik hier mag zijn.

Gisteravond kwamen mijn vriend en dochter hier eten en spelen. Ik had gekookt en zij gingen met de kabelbaan. Zij ging op de trampoline en wij dronken thee.

Vanmorgen was een goede vriendin hier. We genoten samen van het uitzicht, wandelden en zetten dingen op rij. Dingen die wezenlijk voor me zijn en waar zij me bij helpt.

We praatten, al kijkend over het bos, over het leven, over sterven, de herfst, over feest en over her-inneren. We praatten ook over vorige levens, nieuwe levens, de ziel en de vogels. Wat is het fijn als er samen Zijn is en betekenis en echte vriendschap en geen taboes. Zij maakte deze foto. Nu ben ik weer alleen.

Morgen nog รฉรฉn dag op deze mooie plek. Ook dan ben ik samen met twee vrouwen die me lief zijn. Wat een cadeau. Ik leef, intens en met een open hart, zolang ik kan. En daarna.

๐’ช๐’น๐‘’ ๐’ถ๐’ถ๐“ƒ ๐“€๐“Œ๐‘’๐“‰๐“ˆ๐’ท๐’ถ๐’ถ๐“‡๐’ฝ๐‘’๐’พ๐’น/ ๐“Œ๐’ถ๐’ถ๐“‡๐’ถ๐’ธ๐’ฝ๐“‰๐’พ๐‘”๐’ฝ๐‘’๐’พ๐’น ๐‘€๐’ถ๐‘” ๐’พ๐“€ ๐’ฝ๐“Š๐’พ๐“๐‘’๐“ƒ ๐ผ๐“ƒ ๐’ฟ๐‘’ ๐’ถ๐“‡๐“‚๐‘’๐“ƒ ๐“๐’พ๐‘”๐‘”๐‘’๐“ƒ๐’ฆ๐“Œ๐‘’๐“‰๐“ˆ๐’ท๐’ถ๐’ถ๐“‡ ๐’ถ๐“๐“ˆ ๐‘’๐‘’๐“ƒ ๐“…๐’ถ๐“ˆ๐‘”๐‘’๐’ท๐‘œ๐“‡๐‘’๐“ƒ ๐’ท๐’ถ๐’ท๐“Ž?๐‘€๐’ถ๐‘” ๐’พ๐“€ ๐’ท๐’ถ๐“ƒ๐‘” ๐“๐’พ๐’ฟ๐“ƒ...
15/09/2025

๐’ช๐’น๐‘’ ๐’ถ๐’ถ๐“ƒ ๐“€๐“Œ๐‘’๐“‰๐“ˆ๐’ท๐’ถ๐’ถ๐“‡๐’ฝ๐‘’๐’พ๐’น/ ๐“Œ๐’ถ๐’ถ๐“‡๐’ถ๐’ธ๐’ฝ๐“‰๐’พ๐‘”๐’ฝ๐‘’๐’พ๐’น

๐‘€๐’ถ๐‘” ๐’พ๐“€ ๐’ฝ๐“Š๐’พ๐“๐‘’๐“ƒ
๐ผ๐“ƒ ๐’ฟ๐‘’ ๐’ถ๐“‡๐“‚๐‘’๐“ƒ ๐“๐’พ๐‘”๐‘”๐‘’๐“ƒ
๐’ฆ๐“Œ๐‘’๐“‰๐“ˆ๐’ท๐’ถ๐’ถ๐“‡ ๐’ถ๐“๐“ˆ ๐‘’๐‘’๐“ƒ ๐“…๐’ถ๐“ˆ๐‘”๐‘’๐’ท๐‘œ๐“‡๐‘’๐“ƒ ๐’ท๐’ถ๐’ท๐“Ž?

๐‘€๐’ถ๐‘” ๐’พ๐“€ ๐’ท๐’ถ๐“ƒ๐‘” ๐“๐’พ๐’ฟ๐“ƒ
๐’ฎ๐’ธ๐’ฝ๐“Š๐’น๐’น๐‘’๐“ƒ๐’น, ๐“‰๐“‡๐’พ๐“๐“๐‘’๐“ƒ๐’น ๐‘œ๐’ป ๐“ˆ๐“‰๐’พ๐“
๐’œ๐“๐“ˆ ๐‘’๐‘’๐“ƒ ๐“‡๐’พ๐‘’๐“‰๐’ฟ๐‘’ ๐‘œ๐’ป ๐’ท๐‘’๐“‹๐“‡๐‘œ๐“‡๐‘’๐“ƒ ๐’พ๐’ฟ๐“ˆ?

๐‘€๐’ถ๐‘” ๐’พ๐“€ ๐“๐’ถ๐’ธ๐’ฝ๐‘’๐“ƒ
๐’ข๐’พ๐‘’๐“‡๐‘’๐“ƒ ๐‘’๐“ƒ ๐’ท๐“‡๐“Š๐“๐“๐‘’๐“ƒ
๐’œ๐“๐“ˆ ๐‘’๐‘’๐“ƒ ๐“€๐’พ๐“ƒ๐’น ๐‘œ๐’ป ๐’น๐‘œ๐“๐“๐‘’ ๐’น๐“Œ๐’ถ๐’ถ๐“ˆ?

๐‘€๐’ถ๐‘” ๐’พ๐“€ ๐“ˆ๐’ธ๐’ฝ๐“‡๐‘’๐‘’๐“Š๐“Œ๐‘’๐“ƒ
๐’ฑ๐’ถ๐“ƒ ๐“Œ๐‘œ๐‘’๐’น๐‘’ ๐‘œ๐’ป ๐“Œ๐’ถ๐“ƒ๐’ฝ๐‘œ๐‘œ๐“…
๐’œ๐“๐“ˆ ๐‘’๐‘’๐“ƒ ๐“Š๐’พ๐“‰๐’ท๐’ถ๐“‡๐“ˆ๐“‰๐‘’๐“ƒ๐’น๐‘’ ๐“‹๐“Š๐“๐“€๐’ถ๐’ถ๐“ƒ?

๐‘€๐’ถ๐‘” ๐’พ๐“€ ๐“ˆ๐“…๐‘’๐“๐‘’๐“ƒ
๐’ฎ๐“…๐‘œ๐“ƒ๐“‰๐’ถ๐’ถ๐“ƒ ๐‘’๐“ƒ ๐“Œ๐’ถ๐’ถ๐“‡๐’ถ๐’ธ๐’ฝ๐“‰๐’พ๐‘”
๐‘€๐‘’๐“‰ ๐’ถ๐“๐“๐‘’๐“ˆ ๐“Œ๐’ถ๐“‰ ๐’พ๐“€ ๐“ƒ๐’พ๐‘’๐“‰ ๐“Œ๐‘’๐‘’๐“‰?

๐‘€๐’ถ๐‘” ๐’พ๐“€ ๐’ถ๐’น๐‘’๐“‚๐‘’๐“ƒ
๐‘…๐“Š๐“ˆ๐“‰๐’พ๐‘” ๐’พ๐“ƒ ๐‘’๐“ƒ ๐“๐’ถ๐“ƒ๐‘”๐“๐’ถ๐’ถ๐“‚ ๐“Š๐’พ๐“‰
๐’ต๐‘œ๐’ถ๐“๐“ˆ ๐’ฝ๐‘’๐“‰ ๐“๐‘’๐“‹๐‘’๐“ƒ ๐“๐‘’๐“๐’ป?

๐‘€๐’ถ๐‘” ๐’พ๐“€ ๐“‚๐‘’๐“ƒ๐“ˆ ๐“๐’พ๐’ฟ๐“ƒ, ๐‘”๐‘’๐“Œ๐‘œ๐‘œ๐“ƒ ๐“‚๐‘’๐“ƒ๐“ˆ
๐‘€๐‘’๐“‰ ๐’ถ๐“๐“๐‘’๐“ˆ ๐“Œ๐’ถ๐“‰ ๐“๐’พ๐’ธ๐’ฝ
๐ผ๐“ƒ ๐“‚๐’พ๐’ฟ ๐’ท๐‘’๐“Œ๐‘’๐‘’๐‘”๐“‰?

๐‘€๐’ถ๐‘” ๐’พ๐“€ ๐“€๐“Œ๐‘’๐“‰๐“ˆ๐’ท๐’ถ๐’ถ๐“‡ ๐“€๐“‡๐’ถ๐’ธ๐’ฝ๐“‰๐’พ๐‘” ๐“๐’พ๐’ฟ๐“ƒ
๐ป๐‘’๐“๐’น๐‘’๐“‡ ๐‘’๐“ƒ ๐“Œ๐’ถ๐’ถ๐“‡๐’ถ๐’ธ๐’ฝ๐“‰๐’พ๐‘” ๐“๐’พ๐’ฟ๐“ƒ
๐’ฎ๐“‰๐’พ๐“ ๐‘œ๐’ป ๐’ท๐‘’๐“Œ๐‘’๐‘’๐‘”๐“๐’พ๐’ฟ๐“€ ๐’พ๐“ƒ ๐“๐’พ๐‘’๐’ป๐’น๐‘’
๐ป๐’พ๐‘’๐“‡ ๐‘’๐“ƒ ๐“ƒ๐“Š ๐’พ๐“ƒ-๐“Œ๐‘’๐“๐’พ๐‘” ๐“๐’พ๐’ฟ๐“ƒ

๐‘€๐’ถ๐‘” ๐’พ๐“€ ๐“‰๐‘’๐‘”๐‘’๐“๐’พ๐’ฟ๐“€๐‘’๐“‡๐“‰๐’พ๐’ฟ๐’น
๐’œ๐“๐“‰๐’พ๐’ฟ๐’น ๐’ท๐“๐’พ๐’ฟ๐“‹๐‘’๐“ƒ ๐“Œ๐‘’๐“‰๐‘’๐“ƒ ๐’น๐’ถ๐“‰ ๐ผ๐’ฆ
๐’Ÿ๐‘’ ๐‘’๐“ˆ๐“ˆ๐‘’๐“ƒ๐“‰๐’พ๐‘’ ๐’พ๐“ƒ ๐’น๐’พ๐“‰ ๐’ถ๐“๐“๐‘’๐“ˆ ๐’ท๐‘’๐“ƒ
๐’Ÿ๐‘’ ๐’น๐“‡๐“Š๐“…๐“…๐‘’๐“ ๐’พ๐“ƒ ๐’น๐‘’ ๐‘œ๐’ธ๐‘’๐’ถ๐’ถ๐“ƒ
๐’Ÿ๐‘’ ๐ฟ๐’พ๐‘’๐’ป๐’น๐‘’ ๐‘’๐“ƒ ๐’ฝ๐‘’๐“‰ ๐ป๐’ถ๐“‡๐“‰
๐ธ๐“ƒ ๐’ข๐‘œ๐’น๐’น๐‘’๐“๐’พ๐’ฟ๐“€๐‘’ ๐’พ๐“ƒ ๐“‚๐’พ๐’ฟ ๐’น๐“‡๐’ถ๐’ถ๐‘”

-Josien Leonora ๐Ÿฃ๐Ÿง/๐Ÿข๐Ÿซ/๐Ÿค๐Ÿข๐Ÿค๐Ÿง

ใ€ฐ๏ธ

Zo. Nou. Poeh heeIk weet ff niet meer hoe het moet, een post schrijven. Omdat ik het al even niet gedaan heb. Omdat er n...
11/09/2025

Zo. Nou. Poeh hee

Ik weet ff niet meer hoe het moet, een post schrijven. Omdat ik het al even niet gedaan heb. Omdat er nogal wat te processen, rijpen en integreren is. Omdat het lijkt alsof ik weer op een andere tijdlijn gestapt ben. Omdat ik niet zo goed weet het te verwoorden. Dus ik begin maar gewoon.

ใ€ฐ๏ธ

Vanmorgen was ik samen met twee lieve dierbare vriendinnen. Het enige wat zij deden is vooral niets doen en mij ruimte geven, space houden, echt luisteren en hiermee aanwezig zijn bij mij. Dat is zo fijn!

Mijn neiging kan zijn me terug te trekken als er iets verwerkt moet worden waar nog geen woorden voor zijn of waarvan ik denk of zeg dat die er nog niet zijn. Een oud thema dat ik meestal snel zie en tegenwoordig ook benoem naar vrienden als ik het zie. โ€œIk ben me weer aan het terugtrekkenโ€, meestal is dat alles wat nodig is + zorg dragen voor dit deel in mij dat een helder verhaal klaar moet hebben uit angst voor afwijzing of niet serieus genomen worden.

Ondertussen weet ik dat ver-woorden en ver-helderen talenten van mij zijn, ook als het gaat over innerlijke processen, spiritualiteit en zaken die mensen lastig vinden. Ook weet ik dat ver-woorden vooral gaat om woorden laten krรญjฬgen. Dat ontstaat meestal in afstemming, dan komen ze โ€˜gewoonโ€™. Zo gaat het ook nu in deze post.

Het woorden laten krijgen is iets totaal anders dan vooraf bedenken. Het komt voort uit een diepere laag, het vormt zich. En zo ging dat vanmorgen ook. Het werd mij (en hun!) heel helder wat er intern gaande is, wat de issues zijn, maar vooral wat fundamenteel is voor mij in deze fase. Ver-helderend.

Een behoefte aan een balans. Tussen spirituele wetenschap en kennis (esoterisch en exoterisch, masculien) & intuรฏtie en innerlijk weten (mystiek, feminien), met het sterven dichterbij. Tussen leren, weten en Zijn, tussen het Aardse, het kosmische, het goddelijke. Tussen leven en dood. Een fundament voor wat ik ervaar en waar spiritualiteit context en grond krijgt, zodat mijn waarneming helderder wordt en de interpretatie zuiver.

Zoโ€™n ochtend is wat mij helpt bij deze balans. Ik voel me helder, geroerd en energiek. Het stroomt. Wordt vervolgd.

Beetje stilโ€ฆHet is al een paar dagen (bijna) stil op mijn socials. Het is blijkbaar opgemerkt, want ik kreeg er zelfs DM...
02/08/2025

Beetje stilโ€ฆ

Het is al een paar dagen (bijna) stil op mijn socials. Het is blijkbaar opgemerkt, want ik kreeg er zelfs DM over ๐Ÿ’›

De reden is dat ik helaas niet zulk lekker nieuws heb. Klachten zijn de afgelopen weken toegenomen. Ik ervaar continue, zeker bij inspanning, druk op mijn hoofd, hals en keel. Alsof er een klem om mijn nek zit.

De kanker is stabiel (geen groei). Op zich goed nieuws. Echter, geen afname en 1 tumor laat wel groei zien. Dit resulteert in vergrote druk op een belangrijk bloedvat dat bloed vanuit het bovenlichaam terugvoert naar het hart. Traplopen, bukken, yoga, het is allemaal niet prettig meer. Woensdag wordt er een stent geplaatst.

Het is ondertussen ook duidelijk dat ik niet in de groep val van bij wie immunotherapie goed aanslaat. Natuurlijk had het erger kunnen zijn, maar dit hakt er toch wel in. Eergisteren kwam ik erachter dat 31 juli kanker D-Day is van 8 jaar geleden. Het voelt dan bizar dat ik er weer middenin zit. Alleen is het vooruitzicht nu anders.

De sneeuwbol is flink geschud is, alles moet weer neerdwarrelen. Ik ervaar wel veel steun om mij heen en vanuit de spirituele wereld. Ook bij verdriet en andere pijn die loskomt. Dat is fijn. Het helpt me om erbij aanwezig te blijven, ook als een deel wil wegzakken in moedeloosheid of angstig is.

Ik ben bezig met โ€˜alternatieveโ€™ sporen en hoop ik dat het me lukt om kalmte, helderheid en de fijne balans tussen overgave en daadkracht te kunnen behouden, zoals de laatste maanden. Verdere integratie van mijn ziel-zijn en dit mens-zijn, met het bewustzijn รฉn de menselijke emoties die daarbij horen.

Het wonder van leven, dood en wedergeboorte recht doen is de eenheid voelen in de paradox. Verbinden met mensen om mij heen helpt om helderheid te krijgen over de contractie die ik voel. Tranen laten stromen geeft weer ruimte van binnen.

โ€œLieve dood, je bent een mysterie. Als mijn tijd is gekomen, zal ik je ontmoeten. En niet eerder dan dat. Lief leven, tot mijn tijd is gekomen, neem ik je volledig aan. Ik open me voor de steun die er voor me is, op aarde en in spirit. En zo is het.โ€

Josien Leonora๐Ÿ’›

โ™กโ™ฅEverything leads to healingHealing is the inner knowing of the inherent wholeness and holiness.It is the integration o...
18/07/2025

โ™กโ™ฅ

Everything leads to healing

Healing is the inner knowing of the inherent wholeness and holiness.

It is the integration of the true feminine and masculine energies within our heart space and emanation of this. This does not seek perfection in the way it looks. It is already perfection in its pure, loving and authentic intention.

So everything that brings you (back) to this gnosis is healing, regardless of the expression or physical manifestation of this healing.

Disaster, adversity, prosperity, or miracle - itโ€™s all part of this dual reality that points to the wholeness and unity from which the contradiction originated. Duality and division converge into unity when we open our hearts to the One within us. Whole and holy.

I am willing and ready to see the inherent beauty and wholeness of everything. Even when it feels lacking or contradictory. I include myself and my experience in this.

When I am willing to see the duality in this human experience without judgement and am brave enough to embrace every part of it, then I become the embrace itself. Nuanced, clear and loving. Then the urge to push parts out falls away.

Everything leads to healing, everything, if I open my mind, heart and soul to it. So no need to worry about missed opportunities. In every breath a new chance of this rememberance.

And so it shall be

Josien Leonora โ™‘๏ธŽ

โ™กโ™ฅ

Adres

Europalaan 2
Utrecht
3526KS

Openingstijden

Maandag 09:00 - 17:00
Dinsdag 09:00 - 17:00
Donderdag 09:00 - 17:00
Vrijdag 09:00 - 17:00

Telefoon

+31651663612

Website

https://hipsy.nl/shop/dejasvanjos, https://hipsy.nl/shop/dejasvanjos

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Dejasvanjos nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Praktijk

Stuur een bericht naar Dejasvanjos:

Snelkoppelingen

Delen

Type