15/04/2026
Je gaat braaf naar je werk, doet je ding.
Maar eigenlijk ben je er ook niet.
Je denkt na over een vakantie en je eerste gedachte is: Maar, stel dat ik dan zwanger ben?
Je zegt sneller nee tegen een etentje, want misschien ben je dan net ongesteld. Of juist in je vruchtbare week.
Je bent op een verjaardag en denkt ondertussen: zou ik dan volgende maand misschien zwanger zijn? 🧐
Je weet precies wanneer je ovulatie ongeveer zou moeten zijn. Wanneer je menstruatie zou moeten komen.
Hoeveel weken je zou zijn met kerst. Of op die bruiloft. Of in de zomer.
En ergens gebeurt dat heel ongemerkt.
💔 Omdat je leven ineens over zwanger worden gaat. Een soort tweede laag die altijd aanwezig is. Onder alles wat je doet.
Je brein is voor een deel bezet met je kinderwens.
�Je koopt geen nieuwe broek meer. Je stelt dingen uit. Je wacht.
En hoe langer het duurt, hoe kleiner je wereld soms een beetje wordt.
Niet omdat je obsessief bent. Of dat je er ‘teveel mee bezig bent’.
🙏🏻 Het verlangen neemt gewoon steeds meer ruimte in, ook al probeer je nog zo normaal door te gaan.
Ik denk dat veel vrouwen dit herkennen, maar het bijna nooit hardop zeggen.
Dat je hele leven ineens in het teken kan staan van iets wat er nog niet is. Dat is gewoon, intens.
Weet dat als jij dit herkent,
Je bent niet alleen ❤️
