23/12/2025
🚨 Trigger warning: ik deel over miskramen
2 van mijn 3 miskramen waren in december.
Er zijn veel maanden dat ik er niet veel meer aan denk, maar december wel.
Er branden extra kaarsjes deze maand 🕯️🕯️🕯️
Ik deel graag wat ik heb gedaan om mijn miskramen een plekje te geven.
Maar eerst een belangrijkste disclaimer:
❤️ Je verlies een plekje geven betekent niet dat je geen rouw of verdriet meer mag voelen, of dat je er niet meer aan mag denken. Dat doe je wel. ❤️
En tegelijk weet ik uit ervaring en zie ik ook bij mijn klanten dat een afscheidsritueel helpt om meer ruimte te creëren in je lijf en hoofd.
Na mijn eerste miskraam hebben we beiden een brief geschreven. De zwangerschap was onverwacht, en het verlies nog veel meer.
In de brief (ik heb er nog steeds een foto van) delen we hoe dankbaar we zijn voor deze zwangerschap en wat het ons gebracht heeft.
➡️ Juist het zoeken van de dankbaarheid helpt mij, ik ben zo dankbaar voor de drie kleintjes, die mij zoveel geleerd hebben!
De brieven hebben we begraven, samen met een mooie kristal.
Bij de tweede miskraam konden we het vruchtje opvangen en heeft het nog weken in de vriezer gelegen.
Misschien klinkt dat raar, maar daardoor kon ik rustig afscheid nemen. Uiteindelijk hebben we dit vruchtje kunnen begraven onder een nieuwe boom.
En de derde miskraam, daar kon ik geen fysiek afscheid nemen. Door de curettage was er geen vruchtje.
Wekenlang heb ik met een knoop in mijn maag rondgelopen. Ik miste het afscheid. Wist niet wat te doen.
Tot we samen een ritueel vonden. Muziek, vuur, wensen 💫🔥
🫶🏻 Ik heb geen kistjes met spulletjes (dat vond ik te pijnlijk), ik weet ook de uitgerekende datums niet meer (geblokkeerd) maar ik heb wel herinneringen.
En naar die herinneringen probeer ik regelmatig met liefde te kijken.
PS. Dit is niet bedoeld als een zware post, maar een eerlijke kijk in hoe ik ermee om ben gegaan. Om te laten zien dat het niet per se groot hoeft, maar dat jij je manier mag vinden.
PS2. Je bent niet alleen, deel hierover. Mijn DM staat voor je open
