Willem's Weg

Willem's Weg Willem's Weg voor een nieuwe horizon voor de ongeziene

Willem’s Weg, bijna zeven jaarVoor een emotionele ongeziene was het een hele stap.Over de drempel bij de Kamer van Kooph...
31/12/2025

Willem’s Weg, bijna zeven jaar

Voor een emotionele ongeziene was het een hele stap.
Over de drempel bij de Kamer van Koophandel.
Het officiële begin van Willem’s Weg.

Woorden die me nu te binnen schieten.
Inspiratie, moed, vreugde, doorzettingsvermogen.

Regelmatig hou ik het me voor.
Als ik één persoon op weg kan helpen.
Iemand die op een andere manier verder kan gaan.
Dan heeft het zijn waarde gehad.

Nu, het is meer dan die ene persoon.
Het is groter dan ik ooit had kunnen bedenken.
Mensen in de praktijk. Lezers van mijn posts.

Emotioneel ongezien zijn.
Het is nog te onbekend.
Het zijn al die talentvolle, creatieve, onder de radar, lieve mensen.
Die uit de ‘normale’ gezinnen komen.
Voor iedereen zorgen behalve zichzelf.
Die het zo goed in hun eentje kunnen maar alleen zijn.

Overspoeld kunnen worden door vervreemding,
onbestemd voelen.
Op zichzelf in een wereld, tussen mensen die wel de spelregels kennen.
Met een achterstand gestart, tot stilstand gekomen.

Lieve luitjes, zeker als je kriebelig wordt van lief en aardig.
Vandaag kan jouw eerste dag zijn.
Om te bewegen van ongezien zijn naar jezelf zien.

Het heeft mij veel gebracht.
Waardoor ik hopelijk jou op je pad kan helpen.
Naar een nieuw perspectief.

Kijk alweer uit naar de volgende zeven jaar.
Nu even vieren, even bezinnen, even goed zien,
kijken in dankbaarheid.

Willem

fotografie Nieke Martens

‘Zijn jullie de ene dag naar de ene familie en de volgende dag naar de andere geweest?’vroeg mijn buurvrouw in de kerk.E...
29/12/2025

‘Zijn jullie de ene dag naar de ene familie en de volgende dag naar de andere geweest?’
vroeg mijn buurvrouw in de kerk.

Een eenvoudige vraag, een complex antwoord.

Krijg jij als emotioneel ongeziene soortgelijke vragen?
Waarop jezelf geen antwoorden kunt hebben.

Of komen er adviezen, onbegrip, veroordelingen en meningen.

Ingewikkelde familie- en gezinsverhoudingen zijn eerder regel dan uitzondering bij de cliënten in mijn praktijk. Ik sta ze bij om hun weg te vinden. Om te ontrafelen en helderheid te scheppen.

Voor jou kan dat een weg worden.
Eén van de bewegingen.
Een andere beweging is die van jou. Wat wil jij?
Ga je onderdeel uitmaken van een chosen of found family’.
Vier jij dagen en dingen op jouw eigen wijze.

Wat is geweest, daar kun je gevolgen van dragen, het heeft je gevormd.
Het is niet wie je bent. Het definieërt je niet.
Hoe je verder gaat is aan jou, wat je wil meenemen of achterlaten.
Wie daar wel of geen deel van uit gaan maken.

Hoe was mijn kerst?
Liefdevol, warm, fijn gezelschap en humor.
En dubbelheid, licht verdriet, realisatie van wat er niet is.
Het mocht er allemaal zijn. Het was goed. Het was hoe ik het wilde en degenen om mij heen.

Ik kan niet zeggen hoe jij het mag doen.
Wel dat er waarschijnlijk meer mogelijk is dan je denkt, vermoedt, nu doet.
Laat het niet ergens of van een ander afhangen.
Je mag kiezen, beslissen, handelen.
Met al je angst, spanning, dualiteit.
Vanuit de kracht, moed, doorzettingsvermogen die in je aanwezig zijn.

Vandaag.
Morgen.
Op jouw tijd, op jouw moment.

Willem

foto Willem Smid

BuitengeslotenBuitengesloten is een thema van emotioneel ongezien zijn.Een pijnlijk thema waar je naar kunt gaan leven.E...
27/12/2025

Buitengesloten

Buitengesloten is een thema van emotioneel ongezien zijn.
Een pijnlijk thema waar je naar kunt gaan leven.

Een thema wat zich in meerdere vormen manifesteert.

Het gezin van vroeger was gesloten naar buiten.
De wereld buiten werd als onveilig en bedreigend gezien.
Terwijl daarbinnen juist onveiligheid aanwezig was.

In het heden kan het zijn dat jij steeds meer wordt buiten gesloten.
Als je nu stappen onderneemt op jouw eigen pad.
Ontdekt waar je ruimte wil innemen en creeëren.
Langzaam sluiten de gelederen van je oorspronkelijke gezin.
Je wordt steeds meer naar buiten gedrukt.

Dat is en pijnlijk en je hebt er weinig tot geen invloed op.
Je hebt dat wel op jouw eigen wijze van buitensluiten.
Nu klinkt dat mogelijk gek omdat je zo graag ergens bij zou willen horen.

Toch zou het mij niet verbazen als je regelmatig de conclusie trekt,
dat je wordt buitengesloten. Dat je signalen interpreteert als ‘ik hoor er niet bij’ of ‘ik word niet gevraagd’. 'Zie je nu wel'.

Nu is het zo dat als je ergens echt niet bij hoort of je je dan wil aansluiten.
Maar een groot deel is verweven met jezelf. Dat kan zijn in een geslotenheid van jezelf en je uitstraling. Tot nooit te hebben geleerd je welkom te voelen.
Laat staan je behoefte uit te spreken dat je er graag bij wil horen.

De meeste mensen maken de ander graag deelgenoot.
Willen je graag in het team en/of groep opnemen.
Dat vraagt een gezonde inspanning en waarneming van jou.
Spannend! Het gaat je veel brengen. Insluiting bijvoorbeeld.

Als in het proces van uitsluiten, buitengesloten door je oorsponkelijk gezin en/of familie zit. Sluit dan hulp en ondersteuning niet uit. Draag het niet in je eentje.
De ander, ook al voelt het ongemakkelijk, heb je daarbij nodig.
Om stappen voor jezelf te maken. Te leren onderdeel te zijn. Deelgenoot.

Willem

foto Willem Smid

Verder gaan met je familie als jij voor jezelf kiest.Vanaf het moment dat je bezig gaat met jouw ongezien zijn.Vanaf dat...
22/12/2025

Verder gaan met je familie als jij voor jezelf kiest.

Vanaf het moment dat je bezig gaat met jouw ongezien zijn.
Vanaf dat je jezelf gaat zien.
Vanaf dat je daar uiting aan geven.

Vanaf daar word je mogelijk een vreemde eend in jouw familie.

Opgroeien in een onveilig gezinssysteem, is een wonderlijke wereld.
Een wereld die vaak alleen een ander begrijpt die ook zo is opgegroeid.

Het is een mengeling van emotionele onvolwassenheid.
Trauma’s en generationele overdracht.
Ingewikkelde en gelaagde communicatie.
Voorwaardelijkheid en nog eens voorwaardelijkheid.

Samen te vatten onder ‘zo doen wij dat hier’
en ‘zo gaan wij met elkaar om’.

Ongeschreven regels hoe je je dient te gedragen.
Consequenties als je onzichtbare lijnen overschrijdt.

Jouw prille zoektocht naar jezelf, het ontwikkelen van identiteit,
authenticiteit en je uitspreken over jouw behoeften.
Je zult niet worden ontvangen in een warm bad.
Hoogstwaarschijnlijk zul je tegenstand en mogelijk kwaadheid ontmoeten.

Het is niet de bedoeling dat jij je eigen weg gaat.
Zeker niet omdat het niet de weg is van het gezin, van de familie.

Behoedzaamheid en voorzichtigheid zijn van groot belang.
Enerzijds omdat je zelf nog je stevigheid moet ontwikkelen.
Anderzijds omdat je in het contact onherroepelijk in je kwetsbare kinddeel
terechtkomt. In de verhoudingen zoals die vroeger waren.

Het is verstandig om stappen niet in je eentje te nemen.
Het vraagt om steunbronnen.
Het vraagt om een afstand nemen en reflecteren.

Je gaat een nieuw landschap betreden.
Hou goed voor ogen wat voor jou op je nieuwe weg essentieel is.
Daarnaast vraagt het om zorgvuldigheid, op welke manier (die anders zal zijn dan voorheen), je om leert te gaan met je gezin van herkomst en je familie.

Op eigen benen gaan staan, vraagt om moed, om doorzettingsvermogen.
Om vast te houden, omdat het om jouw leven gaat.
Een omslag van zo doen wij dat, naar zo doe jij het.

Willem

foto Willem Smid

‘een kamerplant met een rijbewijs’Zo worden mannen door hun echtgenotes omschreven op TikTok.In het kader van mankeeping...
20/12/2025

‘een kamerplant met een rijbewijs’

Zo worden mannen door hun echtgenotes omschreven op TikTok.
In het kader van mankeeping.

Mankeeping is in mijn korte duiding:
een relatie waarin je als vrouw de therapeute van de man bent (of wordt).

Nu wil ik even uit dat man, vrouw, stappen.
(zoek zeker zelf verder, als je er wel verder in wil duiken, reuze interessant).
Wat mij trof, is dat dit zo raakt aan emotioneel ongezien opgroeien.

Waardoor je later in allerlei valkuiken en dynamieken terecht kunt komen.
Met name in relaties.
Zeker als je er nog niet bewust van bent, neem je geen verantwoordelijkheid
voor alles wat met dat emotioneel ongezien te maken heeft.
Terwijl de ander wel te maken heeft met reacties vanuit bijvoorbeeld je onveiligheid.

Als je aan het werk gaat met je emotioneel ongezien zijn en je ongezien zijn.
Dan hoort daar het ontwikkelen van eigen verantwoordelijkheid bij.
Lastig als er altijd voor en over je werd beslist.
Jouw gevoelens en behoeften er niet toe deden.

Jij gaat verantwoordelijk worden voor je emotionele ontwikkeling.
Verantwoordelijk voor je gevoelens en emoties.
Op dat pad kun je professionele begeleiding en ondersteuning zoeken.

Nu kan ik me voorstellen dat vanuit jouw systeem van herkomst verantwoordelijkheid zwaar kan klinken. Misschien maakt het je angstig. Wat begrijpelijk is om dat je aan het begin staat.
Alleen die verantwoordelijkheid komt niet alleen.
Het gaat hand in hand met gezonde onafhankelijkheid en vrijheid.
Waardoor ook de dynamiek en communicatie in relaties gaat veranderen.
In ieder geval vanuit jou, vanuit jouw nieuwe emotioneel volwassen positie.

In kleine stapjes. In jouw tempo. Op jouw moment.
Zodat je geen kamerplant met een rijbewijs wordt.

Willem

foto Willem Smid

Een keer over angst, onveiligheid..en een niet geleegde klikoAl lange periode heb ik te leven met een angststoornis.Ik s...
18/12/2025

Een keer over angst, onveiligheid..
en een niet geleegde kliko

Al lange periode heb ik te leven met een angststoornis.
Ik schrijf daar niet vaak over. Onderhand weet ik hoe te handelen en het één en ander te tackelen. Maar deze week werd ik toch weer overvallen door de heftigheid van zo’n aanval.

Het bijzondere is dat het ogenschijnlijk altijd over een voor de ander onbeduidende aanleiding gaat. In dit geval was onze kliko als enige in de rij niet geleegd.
Onderliggend gaat het over controle en onveiligheid.

Wat er in mij in plaatsvindt, valt uiteen in twee dingen.
Gedachten, die zich ontwikkelen in allerlei scenario’s.
Lichamelijk reactie’s, die zich in mij vastnestelen.

Die scenario’s tasten ook mijn veiligheid aan. Want ik bedenk consequenties die geen werkelijkheid zijn maar wel met verstrekkende gevolgen. Een voorbeeld?
De kliko wordt in toekomst nooit meer geleegd. Waar moet ik dan met mijn afval heen?
Misschien moet je erom lachen. Ik vaak in een later stadium ook.
Erger vind ik eigenlijk de onveligheid in mijn eigen lichaam,
die tijd en soms dagen nodig heeft om af te zakken.

Waarom ik het deel? Ik zal niet de enige zijn.
Mogelijk helpt dat jou.
Maar ook dat ik de loop van jaren, uitwegen heb gevonden.
Contra intuïtieve bewegingen.

Bijvoorbeeld kijken naar wat werkelijk aan de hand is.
Daar actie op ondernemen.
Gezonde afleidingen zoals wandelen en studeren.
In beweging komen en de aandacht op iets anders richten.
Om te voorkomen dat de angst verlamd en langer aanhoudt dan nodig is.

Trouwens net ook bericht gekregen dat de kliko maandag alsnog wordt geleegd.
Alleen dan is ook de dag van de papierkliko.
O jee. Wat kan daar weer mis gaan…

Willem

fotografie Nieke Martens

1 + 1 = -2Voor je me gaat verbeteren.Ik weet heus wel dat 1 +1 = 3.Grapje.De meeste mensen zijn het er wel over eens dat...
16/12/2025

1 + 1 = -2

Voor je me gaat verbeteren.
Ik weet heus wel dat 1 +1 = 3.
Grapje.

De meeste mensen zijn het er wel over eens dat 1 + 1 = 2.
Maar… stel nu dat jij iemand tegen komt waarvoor 1 + 1 = -2.

Het is de dagelijkse realiteit voor volwassenen die als kind emotioneel ongezien zijn opgegroeid. Die te maken hadden en hebben met ouders die emotioneel onvolwassen zijn.
Die nu mogelijk voor het eerst in hun leven op weg gaan voor zichzelf.

Waar ze tot dat moment nog enorm loyaal waren aan hun ouders.
Misschien ze zelf nog steeds als enig klankbord gebruikten.
Meegingen in allerlei opvattingen hoe familie en de wereld eruit dienden te zien.

Nu in dat voorzichtige op pad gaan.
Ontstaan de eerste haarscheurtjes in dat bastion.
Blijken jouw denkbeelden, hoe jij ten diepste in jouw wereld wil staan,
af te wijken, sterker nog te botsten met die van je ouders en andere gezinsleden.

Jij wordt de vreemde eend in de bijt. Tenslotte wil de rest van jouw familie(systeem) dat het altijd zo doorgaat. Daar heb jij in te passen en je in te voegen.

Misschien heb je al pogingen gedaan om uit te leggen. Ben je in een verdediging beland.
Ontdekte je dat jouw woorden in hun mond een andere context kregen. Een inhoud die weer passend was voor hoe het voor hun allemaal in elkaar zat.

Ik denk dat dit in verschillende werelden één van de pijnlijke constateringen is als je op eigen benen gaat staan. Benen die nog wankel kunnen zijn. Je bent daar pas op gaan staan. Je hebt kilometers nodig om stevigheid te verkrijgen.

In een veilig systeem is er ruimte voor verschillende werkelijkheden. Zien ouders dat hun kind een eigen pad gaan. Eigen denkbeelden hebben. Dat is geen probleem, daarover kan worden gesproken. Er is respect voor elkaar. Binnen dat systeem is er ruimte.

Hoe jij bent opgegroeid ligt dit heel anders. Het vraagt van jou iets anders. Wat haaks kan staan op waar je vandaan komt. Daarin vraagt het veel van je. Het is echter jouw leven. Jouw werkelijkheid. Om daarvoor ruimte te scheppen, is jouw moed nodig.

Willem

foto Willem Smid

Het vaste punt ontbreekt.Emotioneel ongezien zijn heeft te maken met onveiligheid. Onveiligheid creëert weer onzekerheid...
02/10/2024

Het vaste punt ontbreekt.

Emotioneel ongezien zijn heeft te maken met onveiligheid. Onveiligheid creëert weer onzekerheid. Onzekerheid zorgt voor een voortdurend in beweging zijn.

In dat alles ontbreekt een vast punt. Ik zou ook kunnen zeggen een zwaartepunt. Een plek om op terug te vallen.

Want als de basis van het gezin op welke manier dan ook voor onveiligheid zorgt. Dan is dat geen plek wat zorgde voor jouw vaste punt. Het kan zijn dat bijvoorbeeld de school, een ander familielid of buiten zijn, jou tijdelijk die veiligheid bood. Maar uiteindelijk had je als kind geen andere mogelijkheid dan terug naar huis te gaan.

Emotioneel ongezien zijn zorgt op z’n minst voor problemen met het ontwikkelen van een eigen identiteit. Het ontbreken van een vast punt in het opgroeien, helpt daar niet aan mee. Het vertaalt zich in veel gevallen naar het ontbreken van een vast punt in jezelf.

Wie ben je nu? Wat wil je nu echt zelf? Het zijn vragen waar je niet echt een antwoord op kunt geven. Het maakt dat je maar in beweging blijft, in afstemming.

Bij jezelf zijn. Jezelf verdragen. Zijn met wat er is, is een hele klus.

Je kunt je daarin zo alleen voelen. Eigenlijk of je nog die negen- of tienjarige bent, verdwaalt in de wereld. Zodra een werkstructuur even afwezig is, hoe vul je dan je leven en je tijd.

In het nu zul je misschien voor het eerst bezig moeten zijn met dat vaste punt. Als eerste stap in het meer ontwikkelen van dat fundament in jezelf, in ontdekken van jouw identiteit. Zodat je ergens terug kunt keren, thuis kunt komen, veilig kunt zijn.

Willem
❤️️

Fotografie Willem Smid

Jouw vuur gaan ontbranden.Sta jij nog op de waakvlam.Een waakvlam zie op een gaskachel of geiser.Een blauw vlammetje wat...
02/09/2024

Jouw vuur gaan ontbranden.

Sta jij nog op de waakvlam.

Een waakvlam zie op een gaskachel of geiser.
Een blauw vlammetje wat altijd brandt.
Je kunt er naar kijken maar er gebeurt verder niets.

Tot je de kachel aanzet.
Dan wordt het vuur ontstoken,
gaat de kachel warmte geven en verspreiden.

Ongezien opgroeien zorgt vaak voor een waakvlam.
Je kachel gaat niet uit, maar warmte geeft die ook niet.
In vuur en vlam ga je niet staan.
Het heilige vuur in jou gaat niet ontsteken.

In je leven ben je aanwezig,
maar wat je kunt bewerkstelligen, vindt niet plaats.
Het smoort nog in een belofte. Het eeuwige talent.

Veel mensen die ongezien zijn,
voelen wel dat hun potentieel onaangesproken blijft.
Misschien is dat wel je grootste irritatiefactor,
anderen die dingen doen, die jij ten diepste kunt,
nog sterker vaak veel beter.

Wat jouw vuur in de weg staat is niet van jou.
Het zijn angsten, aarzelingen, twijfels, remmingen van een ander.
Die al van een pril begin ging inprenten.
Jouw enthousiasme bedaarde, jouw pogingen indamde.

Sta jij nog op jouw waakvlam?
Geef terug van wat niet van jou is.
Laat jouw vuur ontbranden.

Willem
❤️️

foto Willem Smid

Ongezien zijn, is niet wie je bent.‘Zo zijn wij nu eenmaal’.In mijn hoofd hoor ik het mijn vader nog zeggen.Over de onve...
30/08/2024

Ongezien zijn, is niet wie je bent.

‘Zo zijn wij nu eenmaal’.
In mijn hoofd hoor ik het mijn vader nog zeggen.
Over de onveranderbaarheid van de mens,
met name over de familiekarakteristieken.

‘Zo ben je nu eenmaal’.
Je zou zomaar het hoofd in je schoot kunnen leggen.
Met alles wat rondom je ongezien zijn een rol speelt.

Ik sta zelf wel eens verstelt, hoe ik ben verandert.
Natuurlijk herken ik dingen vanuit mijn familie,
bijvoorbeeld de rode draden en fysieke gelijkenissen.

Die verandering heeft voor een belangrijk deel te maken,
met hoe ik naar mezelf ben gaan kijken.
In mogelijkheden en niet in vaststaande overtuigingen.
Los van dat het heel goed mogelijk is om te veranderen.
Met al het realisme wat daarbij nodig is.

Ongezien zijn, is niet wie je bent.
Je hoeft je daarbij niet bij neer te leggen.
Het is een vertrekpunt, een periode voor je geweest.
Maar nu ben je onderweg, als volwassene,
met een heel palet aan mogelijkheden die je als kind niet had.

Ongezien zijn, is geen statisch gebeuren,
maar bestaat uit allerlei elementen,
waar je aan kunt werken, waar je mee bezig kunt gaan.

Hoe bevrijdend is dat.
Om te realiseren, ik was ongezien maar ik ben het niet.
Want ik ben onderweg, naar een ander perspectief,
naar een nieuwe horizon.

Willem
❤️️

fotografie Nieke Martens

𝙷𝚘𝚞 𝚗𝚒𝚎𝚝 𝚟𝚊𝚗 𝚖𝚎.𝚅𝚎𝚛𝚕𝚊𝚊𝚝 𝚖𝚎 𝚖𝚊𝚊𝚛.𝙷𝚎𝚕𝚙 𝚖𝚎 𝚟𝚘𝚘𝚛𝚊𝚕 𝚗𝚒𝚎𝚝.𝙳𝚘𝚎 𝚖𝚎 𝚖𝚊𝚊𝚛 𝚙𝚒𝚓𝚗.𝙻𝚊𝚊𝚝 𝚖𝚎 𝚊𝚕𝚕𝚎𝚎𝚗.Deze zinnen zouden zomaar in je gebr...
19/02/2024

𝙷𝚘𝚞 𝚗𝚒𝚎𝚝 𝚟𝚊𝚗 𝚖𝚎.
𝚅𝚎𝚛𝚕𝚊𝚊𝚝 𝚖𝚎 𝚖𝚊𝚊𝚛.
𝙷𝚎𝚕𝚙 𝚖𝚎 𝚟𝚘𝚘𝚛𝚊𝚕 𝚗𝚒𝚎𝚝.
𝙳𝚘𝚎 𝚖𝚎 𝚖𝚊𝚊𝚛 𝚙𝚒𝚓𝚗.
𝙻𝚊𝚊𝚝 𝚖𝚎 𝚊𝚕𝚕𝚎𝚎𝚗.

Deze zinnen zouden zomaar in je gebruiksaanwijzing kunnen staan.

𝐋𝐞𝐭 𝐨𝐩!
𝐈𝐤 𝐛𝐞𝐧 𝐨𝐧𝐯𝐞𝐢𝐥𝐢𝐠 (𝐠𝐞𝐡𝐞𝐜𝐡𝐭).

Ongezien opgroeien gaat regelmatig hand in hand met onveilige hechting.
Nu zegt onveilige hechting je mogelijk weinig.
Hoewel je er elke dag mee te maken kunt hebben.

Bij onveilige hechting maak je gebruik van een set (leef)regels.
Een intern werkmodel.
Die regels kunnen heel onbewust zijn, tegelijk geven ze wel richting aan je
voelen, denken en handelen.

Voorbeelden van regels die je wellicht hanteert:
• houdt afstand
• raak me niet aan
• laat me niet los
• de ander is niet te vertrouwen
• heel snel van iets een gevecht of strijd maken
• bij conflict of onenigheid snel het contact verbreken

Nu zou je kunnen zeggen dat die regels jouw wereld veilig houden.
Alleen staan ze je ook in de weg.
In het contact met anderen die je nu eenmaal tegenkomt.
Als partner, als collega, in groepen, in teams. Met name als relaties onder druk komen te staan, of in stressvolle situaties.

Jouw regels kunnen voor de ander juist onveilig zijn.
Die ander kent niet je gebruiksaanwijzing.
Heeft geen idee welke regels jouw gedrag bepalen.
Daarnaast kan het zo maar zijn dat je door iets wordt getriggerd:
⟶ je valt onverwachts uit
⟶ je gedrag verandert van het ene naar het andere moment compleet
⟶ je gaat onverwacht uit contact
⟶ je vertrekt fysiek of geestelijk

𝐑𝐞𝐚𝐥𝐢𝐬𝐞𝐞𝐫 𝐣𝐞 𝐨𝐨𝐤, 𝐰𝐚𝐚𝐫𝐨𝐦 𝐡𝐞𝐭 𝐨𝐧𝐯𝐞𝐢𝐥𝐢𝐠 𝐤𝐚𝐧 𝐳𝐢𝐣𝐧.
Hechting is namelijk pre-verbaal. Het is gevormd voor je begon met spreken.
Het toont zich in het non verbale en bijvoorbeeld in de interacties met anderen.
Of dat je geen goed beeld hebt hoe anderen zich gedragen in het sociale verkeer en de anderen begrijpen jou niet.

Het loont dus om je eens in jouw hechtingsstijl te verdiepen.
Te ontdekken welke regels jij hanteert en of ze je in de weg staan.
Vaak zijn ze te ontdekken in iets wat zich herhaalt in je leven.
In situaties die je herkent en opnieuw tegenkomt.

𝘌𝘦𝘯 𝘷𝘰𝘭𝘨𝘦𝘯𝘥𝘦 𝘴𝘵𝘢𝘱 𝘬𝘢𝘯 𝘻𝘪𝘫𝘯: 𝘢𝘢𝘯 𝘥𝘦 𝘴𝘭𝘢𝘨 𝘨𝘢𝘢𝘯 𝘮𝘦𝘵 𝘫𝘰𝘶𝘸 𝘩𝘦𝘤𝘩𝘵𝘪𝘯𝘨.
𝘖𝘮 𝘫𝘦 𝘨𝘦𝘣𝘳𝘶𝘪𝘬𝘴𝘢𝘢𝘯𝘸𝘪𝘫𝘻𝘪𝘯𝘨 𝘵𝘦 𝘨𝘢𝘢𝘯 𝘩𝘦𝘳𝘴𝘤𝘩𝘳𝘪𝘫𝘷𝘦𝘯.

Willem
❤️️

foto Willem Smid

𝐀𝐥𝐬 𝐣𝐞 𝐤𝐢𝐧𝐝𝐞𝐫𝐤𝐚𝐦𝐞𝐫 𝐨𝐠𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐨𝐫𝐞𝐧 𝐡𝐚𝐝.  𝚆𝚊𝚝 𝚣𝚘𝚞 𝚣𝚎 𝚟𝚎𝚛𝚝𝚎𝚕𝚕𝚎𝚗. 𝚆𝚊𝚝 𝚣𝚘𝚞 𝚣𝚎 𝚐𝚎𝚣𝚒𝚎𝚗 𝚑𝚎𝚋𝚋𝚎𝚗. 𝚆𝚎𝚕𝚔𝚎 𝚠𝚎𝚛𝚎𝚕𝚍 𝚋𝚘𝚘𝚍 𝚣𝚎 𝚓𝚘𝚞.Vanuit he...
27/01/2024

𝐀𝐥𝐬 𝐣𝐞 𝐤𝐢𝐧𝐝𝐞𝐫𝐤𝐚𝐦𝐞𝐫 𝐨𝐠𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐨𝐫𝐞𝐧 𝐡𝐚𝐝.

𝚆𝚊𝚝 𝚣𝚘𝚞 𝚣𝚎 𝚟𝚎𝚛𝚝𝚎𝚕𝚕𝚎𝚗.
𝚆𝚊𝚝 𝚣𝚘𝚞 𝚣𝚎 𝚐𝚎𝚣𝚒𝚎𝚗 𝚑𝚎𝚋𝚋𝚎𝚗.
𝚆𝚎𝚕𝚔𝚎 𝚠𝚎𝚛𝚎𝚕𝚍 𝚋𝚘𝚘𝚍 𝚣𝚎 𝚓𝚘𝚞.

Vanuit het ongezien perspectief, is de kinderkamer vaak een toevlucht.
Een plek om te verdwijnen, in jezelf te verdwijnen, in boeken te verdwijnen.
Een wereld los van wat verder in het huis gebeurde.

Je had daar je eigen muziek.
Je knuffel.
Je favoriete posters aan de muur.

Alleen die wereld op zich kon ook eenzaam zijn.
Misschien drukte de stilte wel op je.
Verwerkte je verdriet in je eentje, droogde je jouw eigen tranen.

Het kan zijn dat je nu ook opeens weer in je kinderkamer belandt.
Je nog steeds terugkeert naar die wereld.
Je alleen dingen verwerkt.

𝐑𝐞𝐚𝐥𝐢𝐬𝐞𝐞𝐫 𝐣𝐞 𝐝𝐚𝐭 𝐣𝐞 𝐤𝐢𝐧𝐝𝐞𝐫𝐤𝐚𝐦𝐞𝐫 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐝𝐞 𝐰𝐞𝐫𝐞𝐥𝐝 𝐢𝐬.
𝐄𝐧 𝐡𝐨𝐞𝐰𝐞𝐥 𝐝𝐢𝐞 𝐤𝐚𝐦𝐞𝐫 𝐧𝐨𝐝𝐢𝐠 𝐰𝐚𝐬, 𝐡𝐢𝐣 𝐰𝐞𝐥 𝐨𝐦𝐦𝐮𝐮𝐫𝐝 𝐰𝐚𝐬.

Het vraagt om de deur open te doen.
Om naar buiten te stappen.
Om te leren wat de kinderkamer je gaf, in jezelf te creëren.
Zodat je dat meeneemt in de echte wereld.

𝘖𝘮 𝘷𝘢𝘯𝘶𝘪𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘴𝘰𝘭𝘪𝘵𝘢𝘪𝘳𝘦 𝘦𝘦𝘯 𝘣𝘦𝘸𝘦𝘨𝘪𝘯𝘨 𝘯𝘢𝘢𝘳 𝘷𝘦𝘳𝘣𝘪𝘯𝘥𝘪𝘯𝘨 𝘵𝘦 𝘮𝘢𝘬𝘦𝘯.
𝘖𝘮 𝘵𝘦 𝘣𝘭𝘪𝘫𝘷𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘤𝘰𝘯𝘵𝘢𝘤𝘵 𝘵𝘦 𝘮𝘢𝘬𝘦𝘯.
𝘖𝘮 𝘷𝘰𝘭𝘸𝘢𝘴𝘴𝘦𝘯 𝘵𝘦 𝘸𝘰𝘳𝘥𝘦𝘯.
𝘖𝘮 𝘢𝘭𝘴 𝘬𝘪𝘯𝘥 𝘣𝘶𝘪𝘵𝘦𝘯 𝘵𝘦 𝘨𝘢𝘢𝘯 𝘴𝘱𝘦𝘭𝘦𝘯.

Willem
❤️️

foto Willem Smid

Adres

Eekhoornlaan 22
Veenendaal
3903CG

Openingstijden

Maandag 08:00 - 20:00
Dinsdag 08:00 - 20:00
Woensdag 08:00 - 20:00
Donderdag 08:00 - 20:00
Vrijdag 08:00 - 16:00

Telefoon

+31631233379

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Willem's Weg nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Praktijk

Stuur een bericht naar Willem's Weg:

Delen

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram