16/12/2025
❤️❤️❤️ R.I.P. Jack ❤️❤️❤️
❤️❤️❤️ R.I.P. Saela ❤️❤️❤️
Don't cry for the horses
That life has set free
A million white horses
Forever to be
Don't cry for the horses
Now in God's hands
As they dance and they prance
To a heavenly band
They were ours as a gift
But never to keep
As they close their eyes
Forever to sleep
Their spirits unbound
On silver wings they fly
A million white horses
Against the blue sky
Look up into heaven
You'll see them above
The horses we lost
The horses we loved
Manes and tails flowing
They Gallop through time
They were never yours
They were never mine
Don't cry for the horses
They will be back someday
When our time has come
They will show us the way
Lieve lieve lieve Jack….
Jack zijn lijf was op. Hij had pijn en daarom mag ik als zijn mensenpartner beslissen over leven of dood. Wat een besluit… hoe maak je zo’n beslissing?!?!
Dag in dag uit zagen we elkaar van ochtend tot avond. We deelden lief en leed, uren, dagen, maanden en jaren hebben we voor elkaar gezorgd. Hij zorgde voor mijn bedrijf en voor mijn cliënten en studenten, hij zorgde voor stabiliteit in mijn leven, hij droeg mij letterlijk door moeilijke tijden en door vreugdevolle tijden, hij zorgde voor lieve bijrijders.
12 jaar was je in mijn leven…. 30 jaar oud ♥️♥️♥️ wat een mijlpaal 🥰
Toen je in mijn leven kwam was je kreupel, schraal en ongelukkig. Dat was buiten de schuld van je toenmalige eigenaar, dat vind ik heel belangrijk om te zeggen, maar dat is een ander verhaal waar ik nu niet over uit wil wijden. Ik ben haar in ieder geval enorm dankbaar dat ze jou aan mij toevertrouwde. Je was destijds afgesloten, niet bereikbaar. Toch besloot je om mee te helpen in de therapie. Voorzicht samen kijken wat je leuk vond om te doen en langzaam, heel langzaam kwam je spirit terug. Je was er weer, je was dé allerliefste en áller betrouwbaarste metgezel. Je hebt miijn bedrijf mee opgezet. Je was er voor alle duizenden cliënten van jong tot oud, je was er voor honderden studenten, die soms jouw subtiele lichaamstaal echt niet konden zien. Je bent zo’n leermeester geweest voor mij en voor zovéél mensen. Jan heeft leren paardrijden op jou evenals enkele anderen. Samen maakten we tochten van soms meer dan 30km op een dag, weekendjes weg, op markten demo’s geven, dressuur in de bak, voltige, grondwerk, western… met hoofdstel, zonder hoofdstel… met zadel, zonder zadel, buitenritten maken op mijn Indianen paard ♥️♥️♥️ jaloerse en bewonderende blikken van mensen die we tegen kwamen…. niks was jou te gek. Je bleef altijd lief en altijd betrouwbaar.
Veel mensen hebben in jouw leven gepasseerd, niet iedereen kon jou op waarden schatten en dat haatte ik echt!!! Je verdiende altijd al het aller aller beste en ik kon het niet uitstaan als sommigen jou voor lief namen, je saai vonden. Lieve Jack voor mij was jij altijd mijn gouden paard. We hebben werkelijk lief en leed gedeeld en ik ben er super trots op dat van alle mensen waar je bent geweest dat je het grootste deel van je leven bij mij bent geweest. Ik kan me geen leven voorstellen waarin jij er niet meer bent… en nu is dat zo… je lijf was op maar je spirit, je wil die was er zékér wel. Dat maakt het ook zo moeilijk, maar ik vind dat als je zo graag wil maar je lijf wil écht niet meer en dat ging ook niet meer beter worden, dan is dat het begin van lijden. En dat mijn allerliefste mooie gevlekte man, wilde ik je écht niet aan doen. Ik ben zo onbeschrijfelijk dankbaar dat onze paden elkaar zo lang hebben gekruist en dat we mee mochten wandelen op elkaars pad en ik zal je echt nooit vergeten ♥️♥️♥️
Lieve lieve Saela.
Goh wat een reis heb jij gemaakt. Ik had zo met je te doen. Je hebt een paar jaar bij mij gewoond, we begrepen jou niet zo goed in eerste instantie. Je werk in de therapie deed je heel leuk en daar was ik blij om. Ik begon je meer en meer te waarderen met je grappige veel te grote punkie hoofdje ♥️♥️ langzaam aan leerde ik je kennen als een pittige kleine dame die zeker wist wat ze wel en niet wilde. Dat vond ik zo leuk aan jou. Toen corona kwam kon ik je niet meer houden en ben je meegegaan met lieve mensen. 4 jaar later kwam je terug in mijn leven. Je mocht blijven zei ik totdat je je laatste adem uit zou blazen. Ik ben super blij dat ik me aan deze belofte heb kunnen houden. Ik ben alleen heel erg verdrietig dat het nog geen 2 jaar later al zover is. We hebben je echt geprobeerd met van alles en nogwat op de rit te krijgen maar niet alleen jouw lijf, ook jouw spirit was klaar met dit leven. Je wilde écht niet meer en dan lieve kleine knuffelbeer, mooie punkie, kan ik maar één ding doen en dat is daar naar luisteren. Ik ben super trots dat ik jou 2x in mijn leven mocht liefhebben. Je hebt mijn IJslander droom in vervulling laten gaan en ik had dat met niemand anders willen delen dan met jou ♥️♥️♥️