AVP Coaching, counselling, training & begeleiding

09/12/2025

ADHD is niet het probleem - De omgeving is

Er is een versie van ADHD waar mensen zelden over praten, een versie die de manier waarop we het menselijk brein begrijpen, uitdaagt. Al zo lang presenteert de wereld ADHD als een defect, een stoornis, een malfunction in het systeem. Maar wat als het systeem zelf het probleem is? Wat als ADHD geen fout in het brein is, maar een mismatch tussen oude bedrading en een moderne wereld die het niet meer eert?

Als je de eigenschappen van ADHD nader bekijkt - snelle reflexen, verhoogde alertheid, scannende aandacht, instinctieve waakzaamheid, snelle aanpassingsvermogen - lijken ze niet op zwakheden. Ze lijken op de eigenschappen van mensen die ooit hele gemeenschappen in leven hielden.

In natuurlijke omgevingen waren deze eigenschappen niet "symptomen". Ze waren superkrachten. De wereld beloonde snelle denkers, snelle bewegers, flexibele geesten en perceptieve zintuigen. Deze eigenschappen vormden de verkenners, de jagers, de probleemoplossers, de ontdekkingsreizigers.

Maar vandaag leven we in een wereld die gebouwd is voor voorspelbaarheid, herhaling en uniformiteit. Dit tijdperk eist stilte, conformiteit en lange periodes van aanhoudende aandacht - een ritme dat de biologische ontwerp van veel ADHD-hersenen tegenspreekt.

In plaats van verschillende soorten intelligentie te eren, labelen onze systemen alles wat buiten de nauwe norm valt als een stoornis. Wanneer een kind met ADHD moeite heeft om stil te zitten in een klaslokaal dat ontworpen is voor bewegingsloos leren, beweert de wereld dat er iets mis is met het kind.

Wanneer een volwassene met ADHD zich rusteloos, creatief, impulsief, energiek en diep intuïtief voelt, noemt de wereld hen ongericht of onverantwoordelijk.

De waarheid is veel meer meelevend: ADHD is geen probleem in het brein. Het is een probleem in de omgeving.

De meeste moderne systemen - scholen, werkplekken, schema's, verwachtingen - zijn gebouwd rond industriële waarden. Ze geven prioriteit aan efficiëntie boven creativiteit, routine boven innovatie en uniforme prestaties boven divers denken.

Deze structuren zijn niet ontworpen voor geesten die dynamisch, instinctief of intuïtief werken. Ze zijn gebouwd voor een klein venster van neurologische stijlen, waardoor miljoenen even briljante geesten zich misplaatst, onbegrepen en verkeerd gelabeld voelen.

Mensen met ADHD internaliseren vaak het idee dat ze "te veel" zijn, "niet genoeg" of voortdurend falen in dingen die anderen gemakkelijk lijken te doen. Maar de realiteit is dat ze proberen te functioneren in ruimtes die niet weerspiegelen hoe hun brein natuurlijk werkt.

En wanneer een brein lang genoeg in een ongeschikte omgeving moet bestaan, verschijnen symptomen - niet omdat het brein kapot is, maar omdat het uitgeput is van het aanpassen.

Hyperactiviteit wordt rusteloosheid omdat de wereld stilte eist. Afleidbaarheid wordt overweldiging omdat de wereld de zintuigen overspoelt zonder verlichting. Emotionele intensiteit wordt ontregeling omdat de wereld gedempte reacties en losgekoppelde antwoorden verwacht.

Snelle denken wordt angst omdat de wereld te langzaam beweegt voor een brein dat gebouwd is voor snelle verwerking.

Deze mismatch creëert schaamte, frustratie, burn-out en zelftwijfel. Volwassenen met ADHD groeien vaak op met het idee dat ze zichzelf moeten "repareren", zonder te beseffen dat het echte probleem ligt in een samenleving die niet begrijpt hoe ze verschillende neurologische ontwerpen moet ondersteunen of waarderen.

Wanneer ADHD-eigenschappen in de juiste omgeving worden geplaatst - een omgeving die beweging, creativiteit, flexibiliteit, nieuwsgierigheid, stimulatie en dynamische betrokkenheid toestaat - verandert alles.

Plotseling wordt wat ooit chaotisch leek, innovatief. Wat ooit ongericht leek, wordt visionair. Wat ooit impulsief leek, wordt intuïtieve probleemoplossing.

Hetzelfde brein dat moeite heeft in rigide systemen, gedijt in rollen die creativiteit, aanpassingsvermogen, verbeelding, empathie of snelle reactie vereisen.

Dezelfde geest die afdwaalt tijdens monotonie, komt tot leven in momenten van uitdaging, urgentie of verkenning.

En dezelfde persoon die zich "te veel" voelde in traditionele settings, wordt een onmiskenbaar asset in omgevingen waar originaliteit en instinct worden gewaardeerd.

ADHD is geen falen van het brein - het is een falen van de omgeving om verschillende hersenen te accommoderen. Het is de moderne wereld die aandringt op één manier van leren, één manier van werken, één manier van gedragen, één manier van denken, ook al is de mensheid altijd neurologisch divers geweest.

Wanneer we ADHD niet meer zien als een stoornis, maar als een onderdeel van evolutie, weerbaarheid en cognitieve diversiteit, ontstaat een geheel ander verhaal.

Het wordt een verhaal van mensen wier eigenschappen ooit de menselijke overleving hebben gevormd. Een verhaal van geesten die ontworpen zijn voor dynamische werelden, niet voor gestandaardiseerde.

Een verhaal van briljantie die over het hoofd is gezien, simpelweg omdat het niet in vakjes past die voor anderen zijn gebouwd.

Stel je een wereld voor waarin klaslokalen beweging aanmoedigen, werkplekken creativiteit omarmen en de samenleving emotionele intensiteit eert als diepte in plaats van zwakte.

Stel je een wereld voor die ontworpen is voor menselijke briljantie in plaats van industriële efficiëntie.

Daar zou ADHD niet als een stoornis lijken. Het zou lijken op wat het altijd is geweest - een ander soort bedrading met eigen sterke punten, uitdagingen en buitengewone potentieel.

De conclusie is eenvoudig maar krachtig: ADHD is niet het probleem. De omgeving is.

16/03/2025

Twijfels....

Twijfelen kan voelen als het trillen op de rand van twee werelden.

De ene kant trekt je naar het bekende, de veiligheid van wat je al kent. De andere kant roept de belofte van verandering, van groei, maar ook van risico. Je gedachten draaien als een eindeloze cirkel: "Is dit wel de juiste keuze? Wat als ik iets mis?" Je voelt de druk om een beslissing te nemen, maar elke keuze lijkt beladen met onzekerheid. Het maakt niet uit hoe je kijkt, je kunt de toekomst niet controleren, de uitkomst is onbekend.

Dit is de kracht van *cognitieve dissonantie* – het ongemakkelijke gevoel dat ontstaat wanneer je twee tegenstrijdige gedachten of overtuigingen hebt die met elkaar in conflict staan. Je weet dat je ergens voor wilt gaan, maar tegelijkertijd heb je twijfels die je van koers doen veranderen. Aan de ene kant wil je vooruit, de toekomst tegemoet, maar aan de andere kant heb je de angst dat je die toekomst misschien niet kunt realiseren zoals je je had voorgesteld. Wat als je iets laat liggen? Wat als je het verkeerde pad kiest?

De spanning tussen de ene overtuiging en de andere kan je innerlijk verscheuren. Je kunt bijvoorbeeld zeker zijn van wat je wilt, maar tegelijkertijd de angst voelen dat de keuzes die je maakt niet in lijn zijn met wie je echt bent of wie je denkt te moeten zijn. Deze innerlijke onenigheid kan leiden tot verlamming, omdat je geen manier ziet om de tegenstrijdigheden te overbruggen. Elke beslissing die je neemt, roept weer nieuwe twijfels op.

Maar dan komt de vraag: Kan ik het alleen?

Het lijkt soms dat je moet kiezen tussen het vooruitgaan in je eentje, of het delen van je pad met anderen. Wat als je niet genoeg bent om alleen door te zetten? Wat als je de steun van anderen nodig hebt, maar je niet zeker weet wie je in vertrouwen kunt nemen? De ene dag voelt het alsof je sterker bent in je eentje, terwijl de volgende dag je de behoefte voelt om niet alleen te zijn, om iemand te hebben die je pad met je deelt.

Het verlangen naar verbinding vecht tegen de angst om afhankelijk te zijn. Je vraagt je af of je het alleen kunt – of dat je, ondanks alles, samen met anderen je weg moet vinden. De keuze tussen alleen of samen voelt soms als een breuklijn: wat is sterker, jouw verlangen naar onafhankelijkheid of de behoefte aan steun van anderen? Twijfels over je eigen kracht en over de mensen om je heen kunnen deze keuze nog moeilijker maken. Maar wat als het antwoord niet of, maar en is? Wat als het mogelijk is om zowel je eigen kracht te vinden als de kracht in verbinding met anderen? Wat als je zowel alleen kunt zijn als samen kunt groeien?

De spanning tussen deze keuzes is wat je menselijk maakt. Je hoeft niet alles zelf te doen, en je hoeft niet altijd anderen in alles te betrekken. De balans tussen alleen en samen komt niet van het kiezen van één kant, maar van het vinden van momenten van zowel onafhankelijkheid als verbinding. Soms zal de weg voor jou duidelijk zijn als je het alleen doet, en op andere momenten zal het samenwerken de sleutel zijn om verder te komen.

Twijfelen is geen zwakte, het is een moment van reflectie, van zoeken naar de juiste balans tussen wat je voelt, wat je wilt, en wat je nodig hebt. Het is een kans om te groeien. En ja, soms betekent twijfel dat je het even niet weet, dat de toekomst onduidelijk is en dat je vastzit tussen verschillende keuzes.

Maar zelfs in de onzekerheid zit kracht.

Het is oké om niet altijd te weten wat de volgende stap is, want dat betekent alleen maar dat je bewust bezig bent met je pad.

Twijfelen is dus niet per se iets dat je moet vermijden. Het is een onderdeel van het proces van persoonlijke groei en zelfontdekking. Het is het moment waarop je de confrontatie aangaat met je eigen beperkingen en onzekerheden, maar ook het moment waarop je de kans krijgt om nieuwe mogelijkheden te zien. Het is in de spanning van de dissonantie dat je jezelf uitdaagt om verder te denken, om nieuwe perspectieven te omarmen, en om uiteindelijk dichter bij de persoon te komen die je wilt zijn.

Het pad vooruit is misschien niet altijd duidelijk, maar dat is oké. De weg naar de toekomst ligt niet in het vermijden van twijfel, maar in het leren om ermee om te gaan, en om je eigen innerlijke wijsheid te vertrouwen ondanks de onzekerheden.Jij hebt de kracht om door de dissonantie heen te navigeren, om het ongemak te omarmen en uiteindelijk je eigen pad te vinden, zelfs als dat pad anders is dan je ooit had gedacht en anderen voor jou voor ogen hadden

16/12/2024

**Cognitieve Dissonantie in Relaties: Begrijpen en Overwinnen**

In de dynamische wereld van menselijke relaties wordt er vaak gesproken over de schijnbare tegenstellingen die zich kunnen voordoen tussen onze gedachten, gevoelens en gedragingen. Een van de meest intrigerende psychologische concepten die deze fenomenen kan verklaren, is cognitieve dissonantie. Dit blog duikt in wat cognitieve dissonantie is en hoe het invloed kan hebben op relaties, evenals tips om hiermee om te gaan.

# # # Wat is Cognitieve Dissonantie?

Cognitieve dissonantie is een psychologisch concept dat verwijst naar de spanning die ontstaat wanneer iemand tegenstrijdige overtuigingen, waarden of gedragingen ervaart. Dit kan leiden tot een onaangenaam gevoel, waardoor mensen geneigd zijn om hun gedachten of gedragingen aan te passen om de dissonantie te verminderen. In de context van relaties kan dit zich manifesteren in verschillende situaties, zoals een mismatch tussen de ideale partner en de werkelijke gedragingen van een partner, of wanneer men twijfels heeft over de eigen keuzes binnen de relatie.

# # # De Impact van Cognitieve Dissonantie op Relaties

1. **Verlies van Vertrouwen**: Wanneer partners zich niet kunnen verzoenen met de gedragingen van elkaar, kan dit leiden tot een afname van vertrouwen. Bijvoorbeeld, als iemand gelooft dat eerlijkheid essentieel is in een relatie, maar ontdekt dat de partner heeft gelogen, kan dit een gevoel van dissonantie veroorzaken.

2. **Relatiedynamiek**: Cognitieve dissonantie kan de dynamiek binnen een relatie beïnvloeden. Partners kunnen defensief worden, discussies kunnen escalerend zijn, en er kan een gebrek aan open communicatie ontstaan.

3. **Zelfreflectie en Groei**: Aan de andere kant kan cognitieve dissonantie, als het goed wordt beheerd, leiden tot zelfreflectie. Het kan partners aanzetten om hun waarden, verwachtingen en gedragingen te heroverwegen, wat kan resulteren in persoonlijke groei en een sterkere relatie.

# # # Hoe om te gaan met Cognitieve Dissonantie in Relaties

1. **Communicatie**: Open en eerlijke communicatie is cruciaal. Partners moeten hun gevoelens en twijfels met elkaar delen om begrip en empathie te bevorderen. Dit he

16/12/2024

**Cognitieve Dissonantie in Relaties: Begrijpen en Overwinnen**

In de dynamische wereld van menselijke relaties wordt er vaak gesproken over de schijnbare tegenstellingen die zich kunnen voordoen tussen onze gedachten, gevoelens en gedragingen. Een van de meest intrigerende psychologische concepten die deze fenomenen kan verklaren, is cognitieve dissonantie. Dit blog duikt in wat cognitieve dissonantie is en hoe het invloed kan hebben op relaties, evenals tips om hiermee om te gaan.

# # # Wat is Cognitieve Dissonantie?

Cognitieve dissonantie is een psychologisch concept dat verwijst naar de spanning die ontstaat wanneer iemand tegenstrijdige overtuigingen, waarden of gedragingen ervaart. Dit kan leiden tot een onaangenaam gevoel, waardoor mensen geneigd zijn om hun gedachten of gedragingen aan te passen om de dissonantie te verminderen. In de context van relaties kan dit zich manifesteren in verschillende situaties, zoals een mismatch tussen de ideale partner en de werkelijke gedragingen van een partner, of wanneer men twijfels heeft over de eigen keuzes binnen de relatie.

# # # De Impact van Cognitieve Dissonantie op Relaties

1. **Verlies van Vertrouwen**: Wanneer partners zich niet kunnen verzoenen met de gedragingen van elkaar, kan dit leiden tot een afname van vertrouwen. Bijvoorbeeld, als iemand gelooft dat eerlijkheid essentieel is in een relatie, maar ontdekt dat de partner heeft gelogen, kan dit een gevoel van dissonantie veroorzaken.

2. **Relatiedynamiek**: Cognitieve dissonantie kan de dynamiek binnen een relatie beïnvloeden. Partners kunnen defensief worden, discussies kunnen escalerend zijn, en er kan een gebrek aan open communicatie ontstaan.

3. **Zelfreflectie en Groei**: Aan de andere kant kan cognitieve dissonantie, als het goed wordt beheerd, leiden tot zelfreflectie. Het kan partners aanzetten om hun waarden, verwachtingen en gedragingen te heroverwegen, wat kan resulteren in persoonlijke groei en een sterkere relatie.

# # # Hoe om te gaan met Cognitieve Dissonantie in Relaties

1. **Communicatie**: Open en eerlijke communicatie is cruciaal. Partners moeten hun gevoelens en twijfels met elkaar delen om begrip en empathie te bevorderen. Dit helpt om misverstanden te voorkomen en biedt ruimte voor oplossingen.

2. **Zelfreflectie**: Neem de tijd om je eigen waarden en overtuigingen te onderzoeken. Begrijp waarom bepaalde gedragingen of situaties dissonantie veroorzaken. Dit kan helpen om duidelijker te krijgen wat je nodig hebt van de relatie.

3. **Zoek Compromissen**: Relaties vereisen vaak compromissen. Identificeer wat echt belangrijk is voor jou en waar je flexibel kunt zijn. Dit kan helpen om de spanning te verminderen en de relatie te versterken.

4. **Professionele Hulp**: In sommige gevallen kan het inschakelen van een relatietherapeut of counselor nuttig zijn. Zij kunnen helpen om dissonantie te begrijpen en constructief ermee om te gaan.

# # # Conclusie

Cognitieve dissonantie is een natuurlijk onderdeel van elke relatie. Het erkennen en begrijpen van deze onvermijdelijke spanning kan leiden tot waardevolle inzichten en groei. Door open communicatie, zelfreflectie en bereidheid om te compromitteren, kunnen partners niet alleen de uitdagingen van cognitieve dissonantie aangaan, maar ook hun relatie verdiepen en versterken. Kortom, de weg naar een gezonde relatie vereist soms het omarmen van dissonantie als een stap naar groei en verbetering.

03/12/2024

Narcisme..Het lijkt op het moment een veel besproken onderwerp maar laten we eens dieper kijken naar wat het inhoudt.

Hoe Ontstaat een Narcist? Een Diepe Duik in de Oorzaken

Narcisme is een intrigerend en vaak verkeerd begrepen fenomeen. Wanneer we denken aan narcisten, komen beelden naar voren van mensen met een opgeblazen ego, een gebrek aan empathie en een onverzadigbare honger naar aandacht. Maar achter dit gedrag schuilt vaak een complexe oorsprong. Hoe ontstaat een narcist, en wat zijn de drijvende krachten achter dit patroon? Laten we dit samen verkennen.

De Rol van de Jeugd: Gebroken Fundamenten

Narcistisch gedrag vindt vaak zijn wortels in de vroege jeugd. Hoewel niet iedereen met een moeilijke jeugd een narcist wordt, wijzen psychologen op een aantal gemeenschappelijke factoren:

• Verwaarlozing of mishandeling
Kinderen die opgroeien in een omgeving waar emotionele steun ontbreekt, kunnen een narcistisch verdedigingsmechanisme ontwikkelen. Ze leren om zichzelf groot en onaantastbaar voor te doen om de pijn van afwijzing en verwaarlozing te verbergen.

• Overmatige verwennerij
Het tegenovergestelde kan ook waar zijn. Wanneer een kind voortdurend wordt overspoeld met lof en privileges zonder grenzen of verantwoordelijkheden, kan het leren dat het centrum van de wereld zijn een normaal gegeven is.

• Inconsistentie in ouderlijke liefde
Ouders die afwisselend warm en kil zijn, creëren verwarring bij een kind. Het kind leert dat liefde moet worden "verdiend" door prestaties, uiterlijk of andere oppervlakkige kwaliteiten, wat kan leiden tot een buitensporige focus op status en erkenning.

De Psychologische Bouwstenen van Narcisme

Wanneer een kind wordt geconfronteerd met deze omstandigheden, kunnen ze een vals zelfbeeld ontwikkelen als beschermingsmechanisme. Dit beeld helpt hen omgaan met gevoelens van schaamte, onzekerheid en minderwaardigheid.

• Een breuk tussen het ware zelf en het valse zelf
De narcist bouwt een façade op om zijn of haar innerlijke kwetsbaarheid te verbergen. Terwijl dit hen tijdelijk beschermt, veroorzaakt het vaak problemen in relaties en zelfbeeld.

• Gevoeligheid voor afwijzing
Achter de arrogantie en het ego van een narcist schuilt vaak een diepe angst voor afwijzing en kritiek. Dit maakt hen extra gevoelig voor negatieve feedback, waardoor ze zichzelf opnieuw moeten "bewijzen."

De Invloed van Cultuur en Samenleving

Naast persoonlijke ervaringen speelt de maatschappij een rol in het ontstaan van narcistisch gedrag.

• Prestatiegerichte cultuur
In een wereld waar succes vaak wordt afgemeten aan rijkdom, macht en uiterlijk, kunnen mensen die zich onzeker voelen extra vatbaar zijn voor narcistisch gedrag.

• Sociale media
Sociale media versterken deze neiging. Het constante vergelijken met anderen en de drang om een perfect leven te tonen, kunnen narcistische trekken verergeren.

Kunnen Narcisten Veranderen?

Hoewel narcisme vaak als een vaststaand kenmerk wordt beschouwd, kan verandering plaatsvinden met inzicht, therapie en zelfreflectie. Narcisten moeten echter eerst erkennen dat hun gedrag schadelijk is – een uitdaging, gezien hun natuurlijke weerstand tegen kritiek.

Conclusie: Narcisme Begrijpen en Benoemen

Een narcist ontstaat niet zomaar; het is het resultaat van een complexe wisselwerking tussen jeugdtrauma's, opvoedingsstijlen en sociale druk. Door begrip te hebben voor de wortels van narcisme, kunnen we empathie tonen voor de mens achter de façade, terwijl we gezonde grenzen stellen in onze interacties.

Het pad naar genezing begint met inzicht – zowel voor de narcist als voor de mensen in hun omgeving.

17/11/2024

De quote "Sometimes the issue is simply that their ceiling is your floor" verwijst naar de verschillen in perspectieven en mogelijkheden tussen mensen. In de psychologie kan dit worden geïnterpreteerd als een reflectie op hoe persoonlijke ervaringen, vaardigheden en verwachtingen variëren. Wat voor de één als een hoogtepunt of een succes wordt gezien, kan voor een ander een basisniveau zijn.

Dit idee benadrukt de noodzaak om empathie te tonen en te begrijpen dat iedereen zijn eigen unieke achtergrond en uitdagingen heeft. Het kan ook een oproep zijn om onze eigen beperkingen en mogelijkheden te erkennen, en om te beseffen dat wat voor ons normaal is, voor iemand anders een grote prestatie kan zijn. Het stimuleert ons om onszelf en anderen niet te vergelijken op oppervlakkige manieren, maar om de diepte van ieders situatie te waarderen.

25/04/2024

De Nederlandse samenleving schiet ernstig tekort bij de zorg aan mensen met complexe psychische problemen. Deze vaststelling doet Zorginstituut Nederland in het ‘Signalement passende zorg voor mensen met psychische problemen: niemand kan het alleen’. Het Zorginstituut komt daarin met adviezen om...

17/04/2024

Mannen....
Wist je dat als een vrouw vaarwel zegt tegen jou, dat ze lang geleden, in gedachten je al beetje bij beetje had verlaten?

Vrouwen kennen verschillende fasen.
EERST: Ze praten met je en leggen het uit met wat ze nodig hebben [ MAAR JE LET NIET OP HAAR ]
Daarna gaan ze naar fase TWEE: waar ze verdrietig zijn en stiller worden en in stilte huilen. [ MAAR JE LET NOG STEEDS NIET OP HAAR ]
Dan komt voor jou het ergste stadium, waar alles wat je doet haar dwars gaat zitten. Jullie kibbelen allebei over van alles. Een stuiptrekking? Nog steeds de hoop op verbetering... [JE LET NOG STEEDS NIET OP]
Dan komt de fase waar veel mannen in de war raken Je kunt zeggen wat je wilt. Doen wat je wilt. Gaan waar je maar wilt. Alle vrijheid en ruimte. En dan zeg je: MAAR ZE IS VERANDERD... Het gaat al veel beter met haar. Ze vecht niet meer. Ze valt je nauwelijks meer lastig met moeilijke gesprekken.. En wanneer je gelooft dat het supergoed gaat pakt ze haar koffer en laat je achter... En je vraagt ​​je af... WAT IS ER GEBEURD? Dan zegt ze ... ik ben klaar met knokken voor jouw liefde en aandacht. Langzaam heb ik afscheid en afstand genomen. Iam done!

06/02/2024

18/12/2023

"The ego is sustained by continuous resistance." - Eckhart Tolle