Praktijk Roots

20/02/2026

Waarom voor mij de combinatie van TRE, Fascia en de psoas zo waardevol is?

In juni ga ik dus verder met module 2 van de TRE-opleiding.
Niet omdat ik nog niet lichaamsgericht werk. Maar omdat TRE een specifieke laag aanspreekt in het systeem.

In mijn praktijk werk ik al met fascia release.
En wie de Deep Front Line kent uit het werk van Thomas Myers, weet dat daar een sleutelgebied ligt: de psoas.

De psoas is geen “gewone” spier.
Hij ligt diep in het lichaam, verbindt wervelkolom met benen
en staat in directe relatie met onze overlevingsreactie. (zie mijn eerder post hierover)

Bij schrik of dreiging spant hij zich reflexmatig aan.
Logisch. Hij helpt ons vluchten.
Maar wanneer spanning niet volledig ontladen wordt,
kan die diepe lijn actief blijven.

Dat voel je als:
• altijd “aan” staan
• moeite met echt zakken
• onderliggende onrust zonder duidelijke reden

TRE werkt juist in dat gebied.
Via subtiele trillingen kan de psoas en de diepe fasciale lijn spanning loslaten.

En daar komt mijn zorgvuldigheid binnen.
Fascia release vraagt luisteren met de handen.
TRE vraagt luisteren naar het zenuwstelsel.

Het gaat niet om hoe intens het trillen is.
Het gaat om of het systeem zich veilig genoeg voelt om te reguleren.

Daarom volg ik de officiële opleiding via TRE Nederland.
Omdat diepe spanning uitnodigen iets anders is dan diepe ontspanning geven.

Ik kijk ernaar uit om deze werelden straks zorgvuldig te verbinden. 🌿

Wil je meer weten? Over fascia release, over de psoas, over TRE of wat ik voor jou kan betekenen? Stuur mij een berichtje, een appje of kijk op mijn website voor meer informatie.

19/02/2026

Hoe werkt TRE nou eigenlijk?

De oefeningen van TRE zijn eigenlijk vrij eenvoudig. Ze zijn online terug te vinden. Ze bestaat uit een reeks fysieke oefeningen die een natuurlijk mechanisme in het lichaam activeren.
Na deze oefeningen ga je in de zogeheten vlinderhouding liggen
met de voetzolen tegen elkaar en knieën naar buiten (of indien voor jouw lichaam het beter is, een aangepaste houding, ook dat ga ik allemaal nog leren)
Van daaruit kan het lichaam kleine, ritmische trillingen toelaten.

Dat is de techniek.
Maar daar zit niet de essentie!!

De essentie zit in veiligheid.
In regulatie.
In kunnen stoppen.

TRE gaat niet over:
hoe harder je trilt
hoe meer er “loskomt”
hoe dieper je gaat

Het gaat over:
voelt mijn zenuwstelsel zich veilig?
kan ik schakelen tussen spanning en rust?
kan ik stoppen wanneer het genoeg is?

De kern van officiële TRE, zoals ontwikkeld door David Berceli en gedragen in Nederland via TRE Nederland, is het voorkomen van hertraumatisering.

Dat vraagt begeleiding.
Doseren.
Vertragen.

Want het doel is niet maximale ontlading.
Het doel is herstel van zelfregulatie.

En dat verschil is wezenlijk.

Wil je meer weten, ben je geïnteresseerd in TRE en kan je niet wachten tot ik mijn opleiding heb afgerond? Kijk op de website van TRE Nederland naar een provider bij jou in de buurt. https://tre-nederland.nl/

18/02/2026

De oorsprong van TRE

TRE is ontwikkeld door David Berceli.
Hij werkte in oorlogsgebieden en zag iets opvallends.
Na intense stress begonnen mensen soms spontaan te trillen.
Kinderen deden het vanzelf. De volwassenen probeerden het vaak te stoppen. Maar wat bleek, de kinderen gingen nadat het gevaar geweken was, weer spelen en de volwassenen bleven de spanning zichtbaar in het lichaam vasthouden.

Dat trillen dat de kinderen dus van nature nog hadden, bleek het lichaam juist te helpen herstellen.
Vanuit die observatie ontstond Tension & Trauma Releasing Exercises.
Let op het eerste woord: Tension.

Dat maakt TRE toegankelijker. Het gaat niet alleen over “grote trauma’s”.
Het gaat over opgeslagen spanning in het zenuwstelsel.

De afgelopen tijd zie ik verschillende vormen van “trilwerk” voorbij komen.
Soms onder andere namen.
Belangrijk om te weten:
Niet elke methode die met trillen werkt, is officieel TRE.

TRE (Tension & Trauma Releasing Exercises) is ontwikkeld door David Berceli en wordt wereldwijd onder duidelijke richtlijnen opgeleid.
In Nederland valt dit onder TRE Nederland:https://tre-nederland.nl/

De kern van TRE is:
🧠 regulatie van het zenuwstelsel
🧠 doseren
🧠 veiligheid
🧠 voorkomen van hertraumatisering

Het doel is niet maximale ontlading.
Het doel is herstel van zelfregulatie.

Sommige andere benaderingen richten zich sterker op catharsis of diepe emotionele ontlading.
Dat kan intens zijn.
Maar zonder goede dosering kan het zenuwstelsel juist opnieuw overweldigd raken.

TRE werkt anders.
* Klein beginnen.
* Stoppen vóór het te veel wordt.
* Het lichaam leren dat het zélf kan schakelen tussen spanning en rust.

Dat verschil is wezenlijk.
En precies daarom kies ik voor de officiële opleiding en certificering.
Omdat werken met trauma of tension vraagt om vakmanschap, niet om experiment.

17/02/2026

Stress is normaal.
Je lichaam reageert, lost het op, en keert terug naar rust.
Stress kortdurend is niet slecht. Sterker nog: zonder stress waren we hier niet geweest.
Onze voorouders renden weg voor de sabeltandtijger. Hun hartslag schoot omhoog, ademhaling versnelde en de spieren stonden paraat. Zodra het gevaar geweken was, keerden ze terug naar rust en ontspanning.

Volgens de polyvagaal theorie van Stephen Porges schakelt ons zenuwstelsel continu tussen:
• verbinding en veiligheid
• vechten of vluchten
• bevriezen wanneer ontsnappen niet kan
Stress is dus een slimme overlevingsreactie.

Dit systeem zit nog steeds in ons. Alleen is het nu niet op de vlucht voor de tijger, maar voor die veeleisende baas, de hoeveelheid werk, het journaal enz enz die in ons lichaam zorgt voor langdurige stress zonder terugkeer naar veiligheid.

Wanneer stress langdurig wordt of wanneer er geen veilige afronding is
kan het zenuwstelsel moeite krijgen om terug te keren naar rust. Dan blijft het systeem hangen in waakzaamheid. En daar verschuiven we van tijdelijke stress
naar opgeslagen spanning in het lichaam en kan ook stress een trauma worden.

Heb je vragen? Wil je meer weten over stress, fascia of de polyvagaal theorie? Laat het me weten.
Morgen neem ik je mee naar de oorsprong van TRE

16/02/2026

Wie vorige week heeft meegekeken, heeft gezien dat ik in het prachtige Drenthe zat, op mn yogamat voor de openhaard. Ik heb daar module 1 gevolgd bij Daan van Yogalab voor de opleiding tot TRE Provider.

TRE staat voor: Tension & Trauma Releasing Exercises, is een methode om diep in het lichaam spanning los te laten. Het helpt je herstellen na intensieve gebeurtenissen of periodes van stress, spanning of trauma. Door middel van een natuurlijk trilmechanisme in spier- en bindweefsel (fascia) wordt spanning afgevoerd zodat er weer ruimte komt voor herstel en veerkracht.

Veel mensen zeggen meteen: “Maar ik heb geen trauma.”
Meestal bedoelen ze: geen oorlog, geen ernstig ongeluk, geen extreme gebeurtenis.

Toch zie ik in mijn praktijk iets anders.
Een lichaam dat continu alert is.
Een adem die niet echt zakt.
Spieren die nooit volledig ontspannen.
Daarom gebruiken ze bij TRE een bredere term: Trauma of Tension (spanning).

Komende week zal ik hier dieper op ingaan. Ook waarom ik deze opleiding ben gaan volgen.

Heb je tussendoor vragen, laat me dat weten. Ik beantwoord ze graag.
Meer info op: https://tre-nederland.nl/

14/02/2026

Liefde laat soms sporen na
zacht geraakt
verdiept de adem
een release met aandacht gemaakt
voor voor het lichaam dat even mocht ontladen. ❤️

Fijne Valentijnsdag!
Petra - Praktijk Roots.

06/02/2026

Ontspanning als proces, niet als trucje

Spanning die zich jarenlang heeft opgebouwd, verdwijnt meestal niet met één oefening, één massage of fascia release sessie. Ontspanning is geen knop, maar een proces.
Door regelmatig ruimte te maken in je heupgebied, onderrug en aandacht te geven aan je ademhaling en je bovenrug te laten dragen, nodig je je lichaam uit om oude patronen los te laten.

Belangrijk is ook: veiligheid. Je lichaam ontspant pas echt als het zich veilig voelt. Dat kan via rustige aandacht, zachte aanraking, warmte, adem en vertraging.

Voel je dat je lichaam wel wil, maar het lastig vindt om alleen te zakken? Dan kan begeleiding helpend zijn. In mijn praktijk kijken we samen naar wat jouw lichaam nodig heeft om weer meer ruimte, rust en draagkracht te ervaren.

Dank je dat je deze 5 dagen over de psoas met me meeliep.
Je bent welkom om mee te blijven reizen. 🌿

Liefs, Petra - Praktijk Roots

05/02/2026

Bovenrug openen op een yoga bolster (fascia & nek)

Zo doe je het:

Ga met je bovenrug op een yoga bolster of stevig kussen liggen. Onderkant van het bolster of kussen leg je precies onder de punten van je schouderbladen. Je ribbenkast zweeft zo dus net boven de grond.

Je hoofd kan ondersteund worden met een klein kussen als dat prettig voelt.

Laat je armen open vallen, ellebogen licht gebogen. Schuif je schouders weg van je oren. Als het kan handpalmen open en duimen naar de grond laten wijzen. Deze houding moet ontspannen voelen. Voel je spanning, schuif je je armen een klein beetje richting je bovenbenen tot de spanning eraf is. Komende dagen kan je weer langzaam naar boven bewegen.

Adem:
Adem richting je ribben en borst.
Laat bij elke uitademing je schouders zwaarder worden richting de ondergrond. De zwaartekracht doet het werk.

Aandacht:
Voel hoe je borstgebied zich zacht opent.

Merk op wat er in je nek en schouders gebeurt wanneer je niets hoeft “recht te houden”.

Effect:
Ontspanning van de bovenrug, ontlasting van de ademhalingshulpspieren in nek en schouders, ruimte in het fasciale netwerk.

04/02/2026

Psoas - Fascia release: uitnodigen tot loslaten

Fascia release van de psoas werkt niet door te “duwen” op ontspanning, maar door het weefsel uit te nodigen tot verzachting. Langzame druk, warmte, ademhaling en subtiele bewegingen geven het bindweefsel (fascia) de kans om zijn elasticiteit te hervinden.

Belangrijk is hierbij:
- werken binnen de comfortzone (voel je je veilig, ik ga niet over jouw grens)
- vertragen van tempo
- aandacht voor de ademhaling
- veiligheid en regulatie van het zenuwstelsel

Wanneer het lichaam zich veilig voelt, kan spanning loslaten. Dat geldt zeker voor de psoas, die gevoelig is voor signalen van dreiging of ontspanning.

Samenvatting van de post van de afgelopen dagen:
Spanning in nek en bovenrug is zelden alleen een lokaal probleem. De psoas speelt een sleutelrol in hoe het lichaam stress draagt, hoe vrij de ademhaling stroomt en hoe spanning zich via fascia verspreidt. Door het heupgebied te betrekken in behandeling of zelfzorg, ontstaat er vaak meer ruimte, rust en ontspanning in het hele lichaam.

Ontspanning en verminderen van pijnklachten begint niet alleen waar het pijn doet, maar waar het lichaam zich weer veilig mag voelen.

03/02/2026

Psoas en ademhaling: de relatie met het middenrif

De psoas heeft een anatomische en functionele relatie met het middenrif. Beiden hechten aan de lendenwervelkolom (zie vorige post) en bewegen subtiel mee met de ademhaling. Wanneer de psoas gespannen is, kan dit de vrije beweging van het middenrif beperken.

Gevolgen kunnen zijn:
- oppervlakkige borstademhaling
- moeite met diep uitademen
- verhoogde spanning in nek en schouders (hulpspieren van de ademhaling gaan meewerken)

Zo ontstaat een cirkel: stress verhoogt de psoasspanning, de ademhaling wordt oppervlakkiger, het zenuwstelsel blijft in een alerte stand en de nek blijft meespannen.

Heupontspanning als sleutel naar een ontspannen bovenrug

Het ontspannen van het heupgebied, inclusief de psoas en omliggende fascia, kan een verrassend groot effect hebben op de bovenrug en nek. Door ruimte te maken in de diepte van het lichaam ontstaat er letterlijk meer “ademruimte”.

Zachte, ondersteunde houdingen zijn hierbij vaak effectiever dan forcerende stretches. Denk aan:
- een ontspannen vlinderhouding (met ondersteuning onder de knieën)
- ruglig met de onderrug en bovenrug ondersteund op een yoga bolster
- liggende houdingen waarbij de voorkant van het lichaam zacht opent

In deze posities krijgt het zenuwstelsel het signaal dat er geen actie nodig is. Dat nodigt de psoas uit om los te laten, waardoor de spanning via de fasciale ketens kan zakken uit de bovenrug en nek.

02/02/2026

Wie bij mij in de praktijk komt, zal mij al vaker hierover gehoord hebben. De Psoas. Ik wil deze week wat meer vertellen over deze belangrijke spier in ons lichaam, die toch wel heel vaak over het hoofd wordt gezien bij uiteenlopende klachten.

De psoas in relatie tot ons zenuwstelsel.

De psoas (voluit: musculus iliopsoas) is een diepliggende spier die de wervelkolom verbindt met het heupgewricht. Hij loopt van de borstwervels (T12) en lendenwervels (L1–L5) naar de binnenzijde van het bovenbeen (trochanter minor). Functioneel is de psoas betrokken bij heupbuiging, houding en stabiliteit van de onderrug. Maar zijn invloed reikt verder dan beweging alleen. De psoas staat in directe relatie tot het zenuwstelsel, de ademhaling en de fasciale ketens in het lichaam.

Psoas en het zenuwstelsel: spanning als overlevingsstrategie

De psoas reageert sterk op stress en onveiligheid. Vanuit evolutionair perspectief is dit logisch: bij dreiging spant het lichaam zich aan om te kunnen vechten, vluchten of verstijven. De psoas trekt het lichaam licht voorover, klaar om te bewegen. Bij langdurige stress, trauma of voortdurende overbelasting kan deze spierspanning chronisch worden.

Wat je dan vaak ziet:
- verhoogde spanning in het heupgebied
- een holle onderrug of juist ingezakte houding
- een gevoel van “altijd aan staan”
- onrust in de buik en onderrug

Via de fasciale verbindingen kan deze spanning doorwerken naar hoger gelegen gebieden zoals middenrug, schouders en nek. Het lichaam gedraagt zich dan als een gespannen tentdoek: trek je onderaan te strak, dan verandert de spanning overal.

Wanneer fascia zijn veerkracht verliest door langdurige spanning, inactiviteit of stress, kan dit leiden tot:
- verminderde glijbaarheid tussen weefsellagen
- trekkrachten richting nek en schouders
- een gevoel van stijfheid of “vastzitten” in de bovenrug

Daarom is het bij klachten in nek en schouders zinvol om ook naar het heupgebied en de diepe rompspieren te kijken. Lokale klachten hebben vaak een niet-lokale oorsprong.

13/01/2026