22/01/2026
Ons zenuwstelsel is niet ontworpen
voor constante prikkels.
Het is ontstaan in een omgeving
waar geluid in golven kwam.
Water dat stroomt.
Wind door bomen.
Vogels op afstand.
Dit zijn signalen van veiligheid voor het lichaam:
voorspelbaar, ritmisch, niet-dreigend.
Wanneer we lange tijd in kunstmatig geluid leven —
meldingen, verkeer, achtergrondmedia,
gesprekken zonder pauze —
blijft het zenuwstelsel alert.
Niet omdat er iets mis is,
maar omdat het lichaam doet
waarvoor het bedoeld is:
waarnemen, scannen, reageren.
Stilte werkt anders.
Natuurlijk licht helpt ons dag- en nachtritme reguleren.
Herhalende geluiden zoals wind of water
vertragen de adem.
Open ruimte geeft de ogen rust,
en kalmeert daarmee direct het brein.
Daarom kan zelfs een kort moment buiten
iets in ons verschuiven,
zonder dat we daar iets voor hoeven te doen.
Stilte is geen nietsdoen.
Het is het zenuwstelsel weer
de juiste input geven.