Alles zit in jou

23/03/2026

Wow zingen doet zoveel voor je brein! Het is een effectieve manier om stress te verminderen en je lichaam van een actie-modus naar een rust- en herstelmodus te laten schakelen. Dus zing lekker na een drukke dag in de auto, onder de do**he, tijdens het koken of een ander moment. Of begin met neuriën. Merk maar eens op wat er verandert.
vagus

12/03/2026

11/03/2026

Het was gebeurd in een onbewaakt ogenblik. Ik was nog in euforie over mijn onderhandeling en zij zag haar kans, pakte mijn hand en zette de eerste sierlijke streep. 'For Women's day ', zei ze lachend. Geweldig! Zij zag een kans en pakte die gelijk. Handig of niet, ik kan er in ieder geval van leren.😃

Pak jij altijd een kans die zich voordoet?

02/03/2026

Waarom zeg je “ja” terwijl je hoofd al “nee” dacht? Dat is vaak geen zwakte. Het is een patroon, automatisch gedrag dat je ooit hebt geleerd omdat het toen handig of veilig was. Alleen… jouw leven is veranderd. Jij bent veranderd.
Maar dat oude script draait op de achtergrond nog mee en dat kost energie. In je hoofd, je relaties, je werk en je lijf.

Let de komende tijd maar eens op herhalingen in dezelfde situaties, dezelfde emotie, dezelfde reactie die je geeft. En herken je patroon.

Zodra je het opmerkt, zeg in jezelf: “Aha. Dit is het patroon.” Zo neem je afstand van het patroon.
Pauzeer 5 seconden. Adem 1 keer. En reageer dan pas.

Wil je dat ik even meedenk? Stuur ‘RUST’ in een DM.

(

24/02/2026

Vanochtend at ik soep. Om 10 uur. Direct na de sportschool. Ik had et gewoon zin in.

De reacties lieten niet lang op zich wachten. "Dit is niet normaal op dit tijdstip hoor?" "Dat is toch raar?" Gevolgd door hilariteit.

En eerlijk? Even twijfelde ik zelf ook. Totdat ik me afvroeg: waarom eigenlijk?

Ik zocht het op. In Japan hoort misosoep bij elk traditioneel ontbijt. China, Vietnam, Myanmar, Maleisië, Turkije in al die landen is warme soep 's ochtends volstrekt gewoon. Het is hier anders gelopen omdat de Nederlandse warme maaltijd ooit van de middag naar de avond verschoof. De warme soep werd aanvulling bij het koude brood. En dat patroon werd doorgegeven, generatie op generatie, tot het de status van normaal had gekregen.

Niet omdat het beter is. Niet omdat het gezonder is. Maar omdat het zo gaat.

Dit is precies hoe de meeste beperkende overtuigingen werken. Niet aangeleerd via redenering, maar via herhaling. Totdat het voelt als waarheid.

Welk "zo hoort het"-patroon stuurt jouw keuzes zonder dat je er ooit bewust voor hebt gekozen?

20/02/2026

Ben jij ook zo iemand die een extra tandje bijzet om alles geregeld te krijgen in de hoop, dat die rondslingerende To do lijst in je hoofd stopt?

https://alleszitinjou.nl/2026/02/3/harder-werken-is-de-slechtste-strategie-om-een-druk-hoofd-te-kalmeren/

...

18/02/2026

Heb jij ook zo'n hoofd wat maar aan blijft staan? In mijn nieuwste blog op mijn website alleszitinjou.nl , ontdek je gelijk wel type 'AAN-STAND" jij hebt en wat je kunt doen om het stil te krijgen. Wel zo handig toch? 😀

13/09/2025

De tijd na het overlijden van onze moeder is een tijd waarin ik veel leer. Zo zat ik op vakantie te lezen in een boek over MA, gekregen van mijn lieve vriendin Karin, over de Japanse manier om bewust stil te staan in de leegte tussen momenten. Daar waar je jezelf kunt vinden. Ook hier is sprake van een overgang en mag ik stilstaan wat dit met mij doet. Het is tenslotte het afsluiten van een heel hoofdstuk van mijn leven.

De manier waarop de omgeving met rouw omgaat is ook intrigerend. Het raakte mij dat schoolvriendin Sandra, vanuit Nieuw Zeeland een virtuele knuffel stuurde. Vanuit het niets verscheen het tijdens mijn werk op de computer.
Andere vriendinnen kwamen langs met lieve troostkadoos, belden of appten zelfs vanaf hun vakantieadres.

Maar er waren ook mensen, die je toch een beetje gingen vermijden. Ineens geen berichten meer stuurden of contact opnamen. Zij kozen ineens voor de stilte. Wellicht niet wetende wat te zeggen of bang om iets verkeerds te doen. Misschien raakte het een stuk onverwerkte rouw of pijn aan in hun zelf aan.
Ik weet het niet, maar op sommige momenten voelde dat toch erg ongemakkelijk. En dat voelde dan ook weer verdrietig. Heel ingewikkeld.

Dus daar had ik zelf weer wat te leren en te doen, want ik wil er geen oordeel over hebben. Ieder rouwt op een eigen manier. Ook de omgeving.

En zo leer ik dat verbinding vele vormen kent, zelfs in stilte.

11/09/2025

Rouw is een bijzonder iets. Het kent verschillende facetten, elk facet draagt bij aan een stukje verwerking, ook al voelt het soms als ongemak. Ik laat het maar over mij heen komen. Niet altijd gemakkelijk, maar wel noodzakelijk. Het is nu twee maanden geleden dat onze moeder overleed. Twee maanden waarin mijn emoties soms alle kanten op gingen. Op de raarste momenten.

Zo stond ik vier weken geleden in een winkel in Spanje met een fotolijstje in mijn hand.Daar zou haar foto prachtig in staan. Maar ik kon het niet kopen, want ineens schoot het door mij heen: Dan zit je definitief in een lijstje mam en nooit meer bij ons op de bank. Dat voelde zo onwerkelijk, dat ik het maar weer terug heb gezet.

Zat ik in de ontkenning? Nee, dat voelde niet zo. Het was meer een pijnlijk bewustzijn moment dat het echt onomkeerbaar is. Het lijstje was vooral een trigger voor mij. Liet mij even voelen; verdriet mag er zijn , loslaten gaat in jou eigen tempo, op jouw manier. Want de wereld draait in volle snelheid door, maar rouw trekt zich daar niks van aan. Dus laat ik het maar gebeuren en kijk wat het brengt.

Net als vorige week tijdens de voorbereiding voor een bijscholing en er ineens, een lieveheersbeestje over de laptop heen liep. Het diertje waar zij zo van hield.
We kregen ze op cadeaus, op kaarten en in haar huis stonden metalen exemplaren, die ik voor haar meenam uit Spanje. Ik werd er helemaal blij van.
Het voelde alsof zij wilde zeggen ‘Zie je wel ik ben er nog. Ver weg en toch dichtbij.'
En dat voelt dan weer zo fijn.

25/06/2025

Voorbereiding op een nieuwe werkdag in mijn coachpraktijk💚