22/01/2026
Ben jij ook je eigen gezondheidsmanager?
Vanmorgen liet ik weer bloed prikken.
De vorige keer? Anderhalf jaar geleden.
Niet omdat ik een reminder kreeg van mijn huisarts, maar omdat ik hier zelf om heb gevraagd. Omdat het belangrijk is i.v.m. mijn schildklier en de medicatie.
Twintig jaar lang was dit mijn realiteit:
ik trok aan de bel.
ik vroeg om controles.
ik belde voor uitslagen.
ik hield zelf bij wat er geprikt moest worden.
ik trok weer aan de bel als ik gekke dingen zag in mijn uitslagen.
ik hield het overzicht.
Niet omdat ik dat wรญlde.
Maar omdat het initiatief altijd bij mij lag.
(en ik was al zwaar overprikkeld)
En het zet me aan het denkenโฆ
We hebben een (huis)arts.
We hebben een dossier.
Maar toch zijn we vaak zรฉlf onze eigen gezondheidsmanager.
Altijd alert.
Altijd checken:
๐ Wordt er iets over het hoofd gezien?
๐ Wordt er wel gecommuniceerd?
๐ Klopt het allemaal?
๐ Is het alweer tijd om waardes te laten checken?
Voor vrouwen met aanhoudende (pijn)klachten/ fibromyalgie is dit zรณ herkenbaar.
Ik werd mijn eigen gezondheidsmanager, niet uit keuze, maar uit noodzaak. Want als ik het niet deedโฆ wie dan wel??? En in die 20 jaar is dat vertrouwen zo vaak beschaamd. Want keer op keer werd ik hierin bevestigd en moest ik het inderdaad zelf managen. Wantโฆ als ik niet aan de bel trok/trekโฆ dan checkt er niemand bij mij inโฆ
Mijn huisarts weet overigens nog steeds niet dat het zรณ goed met mij gaat. (Misschien maar eens een mail sturenโฆ)
En eerlijk?
Ik vind er iets van dat zovelen hun eigen gezondheidsmanager moeten zijn/doen.
En hoe zwaar dit hun toch al overprikkeld zenuwstelsel nog meer belast en zorgt voor nog meer innerlijke onveiligheid.
Hoe is dat voor jou?
Ben jij ook degene die hierin alle ballen in de lucht probeert te houden?
Of durf jij te vertrouwen op je (huis)arts als jouw gezondheidsmanager?
๐ฌ Laat het me weten ๐
