29/01/2026
Blaffende honden bijten niet, maar maken oe wel verrekte onzeker๐๐
Dit is Duke, asielhond uit Bosniรซ en holy s**t wat is hij een kei in de beginselen van vitaal dienend leiderschap.
Wat was hij bang als andere honden gingen blaffen, vooral die kleine, dan wilde hij er als een speer vandoor, of kale mannen, hard schreeuwende mensen, parapluยดs en wat een toffe lieve goedzak is het nu, met steeds meer zelfvertrouwen.
Nou hoor ik je zuchten en rollen met je ogen en denken ga naar fb, maar weet je zo denken veel te veel mensen en dat is jammer, hear me out.
Wat een grote irritatie was werd een grote les, hij ging eerst voordat hij meeliep zitten en kijken, goud want zo zag hij wat er aan de hand was, zag mensen komen en hij voelde aan de mensen die kwamen hoe het ging en of hij kon gaan.
Wat Duke vanaf het begin deed was, kijken, luisteren en vragen en liet me daarmee zien wat hij nodig had, net als de mensen van je team.
Want als jij als eerste aanwezig bent, en al een bakkie hebt gepakt heb jij de rust al in je lijf en dan zie je dus je mensen binnenkomen en zie je HOE ze binnekomen, dan is het simpel luisteren naar wat ze te vertellen hebben en hoe en wat en pas dan ga je vragen.
Je ziet eerder signalen, waar je als leider wat mee kan en moet doen, luister naar mensen voordat je gaat zenden en stel vragen, zo heb je een betere verbinding met je mensen en voelen mensen zich veiliger, hey en dit is alleen de dag start dit is goud als je dit gedurende een dag doet.
Dat kijken, luisteren en vragen kan je natuurlijk prima ook doen met een korte wandeling, een klassieke win-win.
