25/02/2026
Er komt bij veel van ons een moment waarop iets begint te knagen. En het gaat aan ons vreten.
Hoewel eerst niet ditect zo spectaculair.
Eerder zo’n stille onderstroom.
Je werk gaat door.
Je agenda ook.
Van buiten lijkt alles redelijk te gaan.
Maar ergens ontstaat een vraag.
Is dit het nu, waarvoor ik hier ben?
Of mis ik iets essentieels?
Soms uit zich dat als vermoeidheid.
Soms als een veelangen naar stilte.
Soms als een dreigende burn-out.
Soms gewoon als een zachte maar hardnekkige onvrede, zelfs wanneer alles “gelukt” lijkt.
De schrijver Mark Twain verwoordde het eenvoudig:
De twee belangrijkste dagen in je leven zijn de dag dat je geboren wordt en de dag dat je ontdekt waarom.
Die tweede dag laat zich niet plannen.
Maar hij klopt soms wel op de deur.
In het Kashmir Shaivisme wordt gezegd dat ons wezen in werkelijkheid onbeperkt Bewustzijn is. Vrij. Creatief. Levend.
En toch ervaren we onszelf als iemand met:
te weinig tijd
te weinig ruimte
twijfel
verlangen
druk.
Volgens deze traditie komt dat doordat het Bewustzijn zichzelf als het ware bekleedt met vijf sluiers: de kanchuka’s.
Niet als straf.
Meer als een kosmisch spel waardoor het oneindige zich kan ervaren als mens.
Beperkte kracht.
Beperkte kennis.
Verlangen.
Tijd, duur.
Bestemming.
Lot, omstandigheden waarin we terechtkomen.
Maar hier wordt het interessant.
Juist deze beperkingen kunnen ook aanwijzingen worden.
Zoals in Hans & Grietje.
Eerst strooien we broodkruimels om de weg naar huis te vinden.
Alleen… die worden opgegeten.
Herkenbaar.
De dingen waarvan we denken dat ze ons gaan redden — relaties, succes, erkenning, zekerheid — verdwijnen vaak weer.
En dan komen de kiezelstenen.
Eenvoudiger,
Meer blijvend.
Verlies, vermoeidheid, maar ook het gevoel dat er “toch meer moet zijn” blijkt het licht aan het einde van de tunnel.
Niet naar een ander leven.
Maar naar het leven zelf,
vóór alle verhalen erover.
Tijdens deze satsang kijken we hier samen naar.
Met ruimte voor stilte, herkenning, humor en eerlijk onderzoek.
Geen zwaar pad.
Eerder het terugvinden van iets dat nooit echt weg was.
Misschien is dat wel waar de tweede belangrijke dag begint.
Nondualiteit is het uitgangspunt van dit samenzijn. Er komt bij veel mensen een...
