25/01/2026
Ontwaken na een lange winterslaap....
Na een fijne lange winterslaap aan mijn zijde zijn afgelopen week alle Yogalessen in ´Centrum de nieuwe Poort Wijchen´ weer gestart en hebben we elkaar weer mogen ontmoeten. Zacht en stil. Vanuit diep respect. Soms echt woordeloos. Een groot gevoel van verbinding. Mogen Zijn en bewegen vanuit dat wat er Al is...
In... ´het element Water´...
'Het stille naar binnen gekeerde' waarin we onze blaas- en nierenergie, verbonden aan ons zenuwgestel, ondersteunen in de verschillende houdingen en strekkingen. In de onderlaag gaat deze energie over het ´vertrouwen op de levensstroom´. Los van de mogelijke verwachtingen in ons hoofd. 'Ik hoef nergens mijn best voor te doen', gaat door me heen. Het leven leeft en stroomt. En wat zich daarin mag ontvouwen, zal zich laten zien. Er is een soort van 'achterover leunen', gedijen in wat Is. En wat is er dan Veel dat als Vanzelf leeft. Naar me toe en van me af beweegt....
Hoe is het voor jou om, nu de winter verder vordert, de stilte te blijven ervaren..? Hoe 'beweegt' het...? Mag het een volle stille plek voor je zijn, een plek van dankbaarheid voor wat aanwezig is in jouw leven...? Misschien een plek van een lange adem, weerstand, zorgen...? Een afwisselen daarvan...? Vaak is het een komen en gaan van wat er leeft in ons. En mogen we misschien juist dát opmerken. In de energie van het element Water. Wat mag deze stille tijd, die zich aan het begin van dit jaar liet voelen met serene witte vlaktes, zijn voor jou...?
In een vroege ochtendwandeling leek het alsof elk sneeuwvlokje zich liet hóren vallen. En... veel licht. Letterlijk veel licht. En ook in de energie lichter. Hoewel er ook zwaarte in me is, voel ik. En voel; het deint na. Het is oud. Misschien hoef ik deze influisteringen niet meer aan te nemen als waar. Dit jaar is het jaar voor mij wezenlijk anders mogen starten dan het jaar hiervoor. Waarvoor intense dankbaarheid na een enorm ziek zijn vorig jaar rond deze tijd.
En nu... een verdieping voelbaar in de lessen, in het samenzijn met elkaar, de uitwisselingen, nieuwe aanmeldingen van mensen die een mooi bewustzijn meebrengen. Als één ademend en steunend geheel, de kring waarin ik mezelf mag voelen, waarin 'me opgenomen mogen weten' geen vraag meer is. Oude deuren vallen dicht, nieuwe openen zich. Eén vloeiende beweging. Wonderlijk. Een palet vol mogelijkheden....
En dan toch.... ik adem en sta stil. Mag het zich nu nog voltrekken in het kleine. Deze stille tijd vraagt echt om nog voldoende rust, stilte en inkeer. En bij het trouw blijven luisteren bij onszelf naar binnen en het ritme van de natuur, mag en kan er straks, wanneer de zon wat hoger aan de hemel staat en de aarde meer opwarmt, vanuit een natuurlijke opengaande beweging een natuurlijk ontluiken ontstaan. Blijf je aandachtsvol mee luisteren...?
Een stille, omvattende wintergroet, Bärbel
www.zijn-in-je-element.nl
