03/03/2026
Ik heb mijn partner weleens willen veranderen. Dat ik diep van binnen dacht: als hij nou dit zou doen… als hij dit zou ervaren… dan groeit hij. Dat zegt niet zoveel over David. Het zegt wel iets over mij.
Herken je dat je jezelf dan misschien nét iets groter maakt? Omdat jij al aan jezelf hebt gewerkt. Omdat jij in persoonlijke ontwikkeling zit.
Ik dacht wel eens dat ik verder was in mijn proces was dan hij. Haha! We trekken geen partners aan die “achterlopen”. We trekken spiegels aan. David en ik raken precies dezelfde thema’s. Als ik verder was geweest, waren we elkaar niet tegengekomen én niet bij elkaar gebleven.
In het begin van onze relatie wilde ik hem meenemen in mijn proces. Ik dacht “als hij dit ervaart, begrijpt hij mij beter”. Ik voelde ook de pijnen die hij mee droeg uit zijn jeugd. Ik wilde het voor hem verzachten. Maar wie ben ik om iets voor hem weg te nemen? Ik was gericht op zijn potentieel. En onbewust hoopte ik dat hij zou veranderen als hij met mij mee zou bewegen.
Hoe harder ik ging werken, hoe meer hij naar achteren ging leunen in de relatie. Ik herkende deze dynamiek uit de eerste relaties in mijn leven: die met mijn ouders.
Tot ik besefte wat er gebeurde. Iedere keer dat ik iets voor hem regelde, drukte ik hem in een oude wond: “Zoals ik ben, is niet genoeg.” Ik stapte van mijn plek. Ik maakte mezelf groter, alsof ik wist wat goed was voor hem. Ik ging moederen. En hij? Hij nam afstand.
Innerlijk werk gebeurt niet alleen op een m***e. Het gebeurt in relaties. In de keuken. Aan tafel. In irritatie. In stilte. Iedere keer als je aanwezig blijft bij wat je voelt, terwijl alles in jou ervan vandaan wil bewegen. Liefdesrelaties zijn onze grootste spiegel. Iedere trigger is een uitnodiging. Niet om de ander te fixen. Maar om jezelf te ontmoeten. Om te voelen. Voelen maakt ons mens.
Verbinding in een relatie betekent voor mij niet dat we hetzelfde pad moeten lopen, maar dat we naast elkaar staan, we elkaar vrij laten en begrip hebben voor elkaars wereld. 🤍