03/12/2025
In de grote stroom verdriet zag ik een machteloos klein meisje. Dit patroon van mijn cliënt herkennen we uit eerdere sessies en deze dynamiek verstopt haar krachten.
“Waar ben je boos over?”
“Ik ben alleen maar verdrietig” zei ze
Nu vinden de meeste cliënten mij erg lief; maar ze weten ook dat ik door deze patronen heen prik en ze confronteer met hun strategieën waarmee ze hun problemen in stand houden.
Emoties die niet gevoeld of weggestopt worden zetten zich vast in het lijf. Pas als ze kunnen stromen kunnen ze losgelaten worden. Dat geeft ruimte en vrijheid.
Door in deze sessie te spiegelen en te provoceren kon vastgezette boosheid transformeren naar het nemen van eigen verantwoordelijkheid.
En het kleine verdrietige meisje veranderde prompt in een sterke volwassen vrouw die precies weet wat ze nodig heeft en hiervoor kan zorgen.
Veel vrouwen zetten boosheid om in verdriet; daar kunnen ze beter mee omgaan. Onder andere door imprint van vroeger; jongens huilen niet en meisjes worden niet boos.
Stel je zelf de volgende vragen:
Waar ben ik boos over?
Hoe voelt boosheid in mijn lijf?
Kan ik daar bij blijven; zonder dat ik er iets aan wil veranderen of oplossen?
En hoe ga ik dan om met de boze gevoelens?
Deze foto is het resultaat van het laten stromen van boosheid; papier proppen maken, gooien, vertrappen. Woorden geven aan de emoties. Een opluchting voor het lijf en rust in het hoofd.