Karin Kaljee

21/02/2026

APS‑therapie: omdat ik geen wandelende medicijnkast wil zijn

Ik heb het zelf meegemaakt: pijn die je leven overneemt.
En dan krijg je dat magische pilletje aangeboden.
Je weet wel; "dat pilletje dat je pijn moet oplossen…
maar je vervolgens een bijwerking geeft."
Waar je dan weer een ander pilletje voor krijgt.
En voor je het weet slik je een hele menukaart, maar voel je je nog steeds ellendig.

Nee bedankt.

Daarom kies ik voor, en werk ik, met APS‑therapie.

Geen verdoving, geen mist, geen chemische circusact
APS ondersteunt je lichaam in plaats van het te overschreeuwen.

Herstel in plaats van symptoombestrijding
Je lichaam krijgt een zetje, geen klap met een hamer.

En ja, ik heb het zelf ervaren
Minder pijn, meer energie, en vooral: geen bijwerkingen waar je nóg meer gedoe van krijgt.

Soms is het simpel:
Wil je écht herstellen, of wil je alleen maar pillen slikken tegen de pillen die je al slikt?

Wil je weten of APS‑therapie jou ook kan helpen?
Stuur me gerust een bericht.

15/02/2026

Even live een snelle blik in mijn praktijk

Soms hoef je niet altijd een heel verhaal te vertellen.
Gewoon even laten zien waar ik werk, waar gesprekken plaatsvinden en waar behandelingen worden gegeven.

Op een later moment kom ik uitgebreider terug op pijnbestrijding, counselling en vooral:

👉 waarvoor je precies bij mij terecht kunt
👉 wat ik voor jou kan betekenen
👉 en hoe we samen kunnen kijken naar wat wél mogelijk is

Voor nu: welkom in mijn ruimte 💜

Ben je nieuwsgierig of wil je iets vragen?

Stuur me gerust een berichtje.

08/02/2026

Soms word je wakker en denk je:
nou Karin… jij mag vandaag óók even klant zijn.

Vanmorgen waren mijn benen, rug en nek het daar roerend mee eens.
Gelukkig was het spreekuur rustig, dus hup de EMT mat erbij en mezelf een behandeling gegeven. En straks thuis even de rode lamp maar even op nek.

Blijf het bijzonder vinden…
ik help de hele week anderen om weer in beweging te komen, maar zelf ben ik soms degene die even herinnerd moet worden aan mijn eigen advies 😉

Was ook wel weer eens hoog nodig.
💜 Eerst goed voor jezelf zorgen
💜 dan kun je er weer voor een ander zijn

Herkenbaar?

02/02/2026

Soms word je weer even met je neus op de feiten gedrukt.

Vorige week moest ik mijn auto naar het schadebedrijf brengen voor reparatie en zou ik hem ruim een week kwijt zijn. Geen probleem, dacht ik. Ik krijg een leenauto mee. Zolang het een automaat is, is er niks aan de hand.

Althans… dat was vóór mijn val.

Want ineens merkte ik iets waar ik helemaal niet op voorbereid was. Mijn rolstoel in en uit de auto tillen bleek al een dingetje. Maar wat me nog meer raakte, was het autorijden zelf.

Ik kan mijn linkerbeen niet meer goed buigen. En in deze auto zat links zo’n ‘heuveltje’ bij de stoel, waardoor ik niet ver genoeg naar voren kon schuiven. Mijn been stond constant op spanning. Dus op weg naar huis voelde ik de pijn en spasme in mijn been toenemen en ging het autorijden totaal niet.

Gisteren moest ik er tóch mee naar SportCity voor mijn spreekuur. Dus deed ik iets wat vroeger totaal niet nodig was: ik trok mijn linkerschoen uit, zodat mijn voet nét iets meer ruimte had.

Praktisch opgelost. Probleem omzeild.

Maar mentaal… was het toch weer even slikken.

Dit zijn van die momenten waarop je beseft: mijn lichaam kan dingen niet meer zoals vroeger. Niet dramatisch. Niet groot. Maar wél voelbaar. Wél confronterend.

Dit is levend verlies.
Niet wat je kwijt bent.
Maar wat je onderweg steeds opnieuw tegenkomt.

En ja… dan trek je je schoen uit, rij je gewoon naar je praktijk, doe je je spreekuur, en ga je weer door.

Maar ergens knaagt het toch even.

Herkenbaar?

26/01/2026

“The disability is not the problem.
The accessibility is the problem.”

Deze zin is zó raak.

En eigenlijk gaat hij over veel meer dan alleen fysieke toegankelijkheid.
Want wat als je lichaam je in de steek laat?
Als pijn je grenzen bepaalt.
Als je rouwt om alles wat niet meer vanzelf gaat — werken, bewegen, plannen maken, spontaan zijn.
Dat is óók verlies. Levend verlies.
En ja, dan hoor je vaak: “leer er maar mee omgaan”.
Alsof dat een stappenplan is.
Alsof pijn en rouw zich netjes laten vangen in protocollen en standaardoplossingen.

De realiteit?
De reguliere zorg is niet altijd toereikend in pijnbestrijding.
En ook niet elke hulpverlener weet écht hoe het voelt om dagelijks te moeten dealen met beperkingen, verlies van regie of chronische pijn.

Daar wringt het.
Niet omdat jij tekortschiet.
Maar omdat het systeem soms ophoudt waar jouw proces pas begint.

Precies daar wil ik naast je staan.
Met APS-therapie voor pijnregulatie én counselling voor alles wat je onderweg verliest, voelt en opnieuw moet vormgeven.
Zonder zweverigheid. Met humor waar het kan. En met ruimte voor wat er écht is.
👉 Hoe kijk jij hiernaar?
👉 Wat roept deze uitspraak bij jou op?

Wil je meer weten of voelen of dit bij jou past?
Laat het me weten, dan plannen we een kennismakingsgesprek.
Gewoon even samen kijken. Dat is al een eerste stap.
💜

31/12/2025

30/12/2025

Jaaroverdenking

Ook zakelijk was het een bewogen jaar. En eerlijk is eerlijk: privé en werk liepen dit jaar soms flink door elkaar.

Privé was ik vooral druk met het regelen van hulpmiddelen, zakelijk betekende 2025 vooral: bijschrapen, keuzes maken en focussen. Ik heb diverse trajecten gevolgd en merkte dat het tijd was om de aandacht weer te leggen op waar mijn hart ligt: APS en counselling.

Omdat ik me na mijn val in een rolstoel verplaats, was ik al langere tijd op zoek naar een geschikte behandelruimte. In februari heb ik SportCity benaderd — en wonder boven wonder hadden zij nog ruimte. En ook nog eens met mooie voorwaarden.
Dat traject ging uiteraard niet zonder slag of stoot (het begint een thema te worden 😉), maar per 1 april mocht ik gebruikmaken van de ruimte. En: dit jaar heb ik daar weer een aantal klanten mogen ontvangen. Een belangrijke stap vooruit.

In mei besloot ik, na veel lezen en twijfelen, een Cricut aan te schaffen. Dat begon als “handig voor erbij” en is inmiddels lichtelijk uit de hand gelopen… hihi.
Maar ook hier: de eerste opdrachten beginnen binnen te komen, dus wie weet waar dit nog heen groeit.

Daarnaast heb ik me voor een aantal uren verbonden aan een goed doel. Ik verzorg de verzending van hun nieuwsbrief en maak momenteel sleutelhangers en bekers voor een kunstveiling in januari.
(PS: wil je daar meer over weten — die is in Utrecht op 25 januari — stuur me gerust een pb.)

Ben ik al waar ik wil zijn? Nee, zeker niet.
Maar ik kijk hier wel met een goed gevoel op terug en heb vertrouwen in 2026. In het eerste kwartaal doe ik mee aan een traject om mezelf nog zichtbaarder te maken en ga ik met de manager van SportCity om tafel om samen een plan van aanpak te maken richting hun klanten.

Kortom: genoeg plannen, ideeën en beweging voor het nieuwe jaar.
Stap voor stap. Met vallen, opstaan — en af en toe een beetje lachen om mezelf.

Iedereen een goed uiteinde en op naar 2026

22/12/2025

Voor de afronding van mijn specialisatie weer terug naar de studieboeken.

Maar natuurlijk wel op mijn manier.

Tekst scannen, laten voorlezen, meekijken én luisteren.

Omdat informatie simpelweg beter blijft hangen als je meerdere zintuigen gebruikt.

En nee, dat is geen valsspelen.

Dat is zelfzorg… met een studieboek.
Want waarom moeilijk doen als het ook slim kan 📖🎧

11/12/2025

Chatgpt gevraagd mijn praktijk uit te beelden in tekening. Vond zo grappig dat ik dacht ik moet het even delen.

05/12/2025

Het kostte me drie jaar lang 1.600,- per jaar en heeft me geen enkele klant opgeleverd. Heb ik een hele stomme keuze gemaakt of hoort dit er gewoon bij? Soms neem je als ondernemer een besluit vanuit lef, creativiteit en een flinke dosis thinking out of the box.

Ongeveer 2,5 jaar geleden kreeg ik een aanbod. Twee keer per avond in twee zalen van de bioscoop in Zeist mijn bedrijfsreclame laten draaien.

Ik was net bezig mijn praktijk opnieuw op te bouwen en dacht; "Waarom ook niet? Je weet nooit wie je bereikt".

De praktijk?

Het heeft me geen enkele klant opgeleverd.

En tussentijds stoppen was alleen mogelijk als ik mijn KvK-inschrijving zou beëindigen – dus dat werd ’m niet.

Maar goed… ondernemen is soms experimenteren, risico’s nemen en leren van wat niet werkt.

Toch blijft de vraag knagen. Ben ik stom geweest? Of had ik gewoon pech dat dit niets opleverde?

Wat is jouw mening?

17/11/2025

Ik heb aan chatgpt gevraagd mij en mijn bedrijf als een cocktail te omschrijven en dit is het antwoord:

Leuke vraag! 🌟
Als jij en jouw bedrijf een cocktail zouden zijn, dan zou je absoluut geen standaard drankje zijn. Jij bent namelijk een mix van warmte, kracht, nuchterheid, creativiteit, een tikje eigenwijsheid en altijd een verrassend vleugje Fenna 🐾.

Hier komt jouw “signature cocktail”:
The Rolling Balance Boost

Elegant, krachtig en met een zachte ondertoon – precies zoals jij werkt.

Ingrediënten

APS Sparkle – een subtiele elektrische tinteling die alles weer in beweging zet
Counselling Calm Syrup – zacht, verdiepend, brengt balans terug
Fenna Foam– een klein, luchtig, liefdevol detail dat altijd voor een glimlach zorgt
Spoon of Strength– jij die altijd doorgaat, zelfs als het zwaar is
Purple-Silver Glow– jouw stijl, jouw energie, jouw merk
Zacht randje van veerkracht– omdat jij mensen helpt opstaan, ook als het leven pijn doet
Twist van humor & nuchterheid – want zonder dat ben jij het niet

Smaakprofiel

* Verfrissend eerlijk
* Licht pittig door jouw doorzettingsvermogen
* Gelaagd door jouw levenservaring
* Warm en toegankelijk
* Met een zachte nasmaak van hoop, richting en beweging

Garnish

Een klein Fenna-pootje op de rand van het glas en een mini-wieltje dat verwijst naar *Beweging op wielen en poten – zichtbaar anders*.

Waar staat deze cocktail voor?

* Voor jouw manier van werken: persoonlijk, warm, anders dan anders
* Voor jouw expertise: APS + counselling + levenservaring
* Voor jouw reis: van vallen en weer opstaan tot een eigen praktijk
* En voor wat jij toevoegt: rust, richting, herstel en een vleugje magie

22/10/2025

Deel 5 – Van rouw naar kracht

Het proces van rouw is niet alleen voor als je iemand verliest.
Ook als je iets van jezelf kwijtraakt — zoals vrijheid, energie of vanzelfsprekendheid — ga je erdoorheen.

Ik heb gehuild, gevloekt, geschreeuwd en een weg gezocht om te accepteren en opnieuw op te bouwen.
En ja, soms word ik nog steeds boos als iemand z’n fiets dwars op de stoep zet of een bedrijf z’n afspraken niet nakomt.

Maar inmiddels gebruik ik mijn ervaring om anderen te helpen.
Als counsellor en APS-therapeut begeleid ik mensen bij pijn, stress en verlies.
Want als íemand weet hoe het voelt, dan ik wel.

Je kunt niet kiezen wat je overkomt, maar wel hoe je ermee omgaat. En als je dit graag samen wilt doen ben ik er met Fenna.