Karin Kaljee

28/03/2026

Rouw kent vele vormen.
Ook het verlies van een lichaamsfunctie vraagt om erkenning.

In twee regio’s van Rouw Magazine mocht ik mijn verhaal delen:
mijn ervaring, mijn rouwproces en waarom ik nu anderen begeleid als counsellor.

Voel je dat dit jou raakt of herken je jezelf hierin?
Neem gerust contact met me op. Je hoeft het niet alleen te doen.

27/03/2026

19/03/2026

Dit had ik veel eerder willen horen.

Je hoeft niet harder je best te doen.
Je wilt gewoon gezien en gehoord worden.

Dat is voor mij de kern geweest van mijn hele leven.
Niet aandacht zoeken.
Niet lastig zijn.
Maar willen voelen: ik doe ertoe.
Als je je gehoord voelt, weet je dat je bestaat.
Dat jouw ervaring telt.
Dat je waardevol bent, ook als je lichaam niet meer meewerkt.

Als kind voelde ik me niet gehoord door artsen en mensen om me heen.
Dus werd ik luid. Dwars. “Zeer aanwezig.”

Nu zie ik het anders:
ik probeerde mezelf zichtbaar te maken.
Later, na mijn val, gebeurde hetzelfde in ziekenhuis en revalidatiecentrum.
Tegenstrijdige adviezen. Niemand die echt afstemde.
En weer ging ik in de weerstand.
Tot iemand zei:
“Je wilt duidelijkheid. En je wilt dat jouw mening ertoe doet.”

Dat ene zinnetje had ik zó veel eerder willen horen.

Want vanaf dat moment was er rust.
Geen strijd meer. Wel samenwerking.

Misschien herken jij dit.
Dat je lichaam achteruitgaat en jij ondertussen steeds minder wordt gehoord.
Dat mensen vooral bezig zijn met oplossen, maar niet met luisteren.

Daar kan ik je als counsellor bij helpen.
Een luisterend oor zonder oordeel.
Iemand waar je je verhaal aan kwijt kunt.

Wat had jij veel eerder willen horen?

19/03/2026

Ik wil iets heel leuks delen!

Vanaf nu sta ik officieel op de website van SportCity Zeist en draai ik op de schermen op de fietsen en hardloopbanden.

Dus als je me ziet terwijl je aan het sporten bent: "nee, je hallucineert niet… dat ben ik gewoon."

En ja, Fenna staat er natuurlijk ook bij, want die vindt zichzelf al jaren fotogeniek.

Ik ben supertrots op deze stap.

12/03/2026

Soms is het niet de pijn zelf die het zwaar maakt,
maar het alleen dragen ervan.

Je merkt het als:
– je je leven aanpast aan wat je lichaam niet meer kan
– het je steeds meer energie kost om “gewoon door te gaan”
– je vast blijft zitten in hetzelfde patroon, hoe hard je ook je best doet

Wat vaak wordt vergeten:
Lichaamsverlies is ook verlies van identiteit, zekerheid en toekomstbeeld.
En dat mag je rouwen.
Rouwverwerking bij lichaamsverlies gaat niet over ‘accepteren en door’.

Het gaat over gezien worden in wat je bent kwijtgeraakt
en langzaam weer thuiskomen in je lichaam.

In mijn begeleiding is er ruimte voor alles wat er is.
Zonder oordeel. Zonder haast. Met diepgang en zachtheid.

📩 Stuur me een DM als je voelt:
“Misschien hoef ik dit niet alleen te doen.”

08/03/2026

We zijn weer in de praktijkruimte voor het spreekuur van Sportcity.

Als ik de ruimte inkijk voel ik me trots en blij.

Ondanks alle tegenslagen en omstandigheden toch mijn eigen ruimte om mensen te helpen.

Om er te komen is omslachtig en met obstakels. En toch word ik er blij van.

Waarom? Gewoon simpel gezegd, ik wil graag mensen helpen met hetgeen ik weet of hetgeen wat ik ervaren heb.

Wil je meer weten of kijken of ik jouw kan helpen? stuur me gerust een berichtje, mail, WhatsApp of bel me.

Liefs van Karin en Fenna
06-51928044
Info@karinkaljee.nl

01/03/2026

Ook als je lichaam niet meewerkt, kan het leven mooie momenten hebben

Gisteren was ik een dag op stap met een vriendin.
Iets simpels, iets kleins – en tegelijk groots.
Ik mocht even proeven van boogschieten. Zittend in mijn rolstoel.

Misschien lijkt het leven soms niet leuk als je lichaam niet meer meewerkt.
Als je moet leren omgaan met verlies.
Met afscheid nemen van hoe het was.
Dat ken ik.

Het rouwproces bij lichaamsverlies, het zoeken naar een nieuwe balans, het telkens weer opnieuw moeten beginnen – het hoort bij mijn leven.

En toch…
Tussen al dat serieuze door kan het leven óók een feestje zijn.
In kleine momenten.
In nieuwe ervaringen.

In dingen waarvan je misschien denkt: dat kan vast niet.
Boogschieten was zo’n moment.
Even niet bezig zijn met beperkingen, maar met focus, plezier en ontdekken wat wél kan.
Ondanks, en misschien juist mét, de rolstoel.

Deze ervaring raakt precies aan waarom ik doe wat ik doe.
Als counsellor begeleid ik mensen die te maken hebben met verlies, rouw en ingrijpende veranderingen. Mensen die vastlopen omdat het leven anders is geworden dan ze hadden gehoopt.

Ik weet hoe het voelt.

Niet alleen vanuit kennis, maar vanuit ervaring.
Je hoeft het niet alleen te doen.
Samen kijken we naar wat er is geweest, wat er is, en wat er, op jouw manier, mogelijk kan worden.
Met ruimte voor verdriet én voor lichtpuntjes.

Herken jij jezelf hierin?
Voel je dat het tijd is om samen te kijken naar jouw verlies, rouw of verandering?
Stuur me gerust een bericht of neem contact op.
Samen. Stap voor stap.

21/02/2026

APS‑therapie: omdat ik geen wandelende medicijnkast wil zijn

Ik heb het zelf meegemaakt: pijn die je leven overneemt.
En dan krijg je dat magische pilletje aangeboden.
Je weet wel; "dat pilletje dat je pijn moet oplossen…
maar je vervolgens een bijwerking geeft."
Waar je dan weer een ander pilletje voor krijgt.
En voor je het weet slik je een hele menukaart, maar voel je je nog steeds ellendig.

Nee bedankt.

Daarom kies ik voor, en werk ik, met APS‑therapie.

Geen verdoving, geen mist, geen chemische circusact
APS ondersteunt je lichaam in plaats van het te overschreeuwen.

Herstel in plaats van symptoombestrijding
Je lichaam krijgt een zetje, geen klap met een hamer.

En ja, ik heb het zelf ervaren
Minder pijn, meer energie, en vooral: geen bijwerkingen waar je nóg meer gedoe van krijgt.

Soms is het simpel:
Wil je écht herstellen, of wil je alleen maar pillen slikken tegen de pillen die je al slikt?

Wil je weten of APS‑therapie jou ook kan helpen?
Stuur me gerust een bericht.

11/12/2025

Chatgpt gevraagd mijn praktijk uit te beelden in tekening. Vond zo grappig dat ik dacht ik moet het even delen.