26/12/2025
Marjan (53) lacht: “We zijn een soort co-ouders, maar dan zonder vechtscheiding.” Haar dochter Nicky (13) woont deels bij Arjanne en Frank en hun twee zoons. Van dinsdag tot donderdag is ze bij Marjan. “Het geeft rust dat zij achter ons blijven staan,” zegt Marjan.
Drie maanden geleden ontmoetten ze elkaar. Eerst samen kennismaken, daarna kwam Nicky eten en een nachtje slapen. “Het voelde warm,” vertelt Marjan. “Nicky vond het spannend, maar had meteen een goed gevoel.”
Marjan heeft veel meegemaakt en kampte met paniekaanvallen en straatvrees. Soms dronk ze om zich beter te voelen, waardoor Nicky tijdelijk niet thuis kon wonen. “Het ging jaren goed, maar dan weer niet.” De dreiging van uithuisplaatsing gaf veel stress.
Bij Arjanne en Frank gaat het anders: Nicky blijft bij Marjan wonen, maar het pleeggezin is een vangnet. “Dat geeft zoveel rust,” zegt Marjan. “Ik wil niet drinken, maar stel dat ik een dip krijg? Dan is er een back-up. Ik kan eerlijk zijn als het minder gaat.”
De samenwerking verloopt goed, al is het wennen. “Het leven van Nicky is ingewikkelder dan voor een gemiddelde puber,” zegt Arjanne. “We stemmen dingen af, zoals afspraken en kleding.” Vertrouwen is cruciaal. “Je moet eerlijk zijn en niet overdrijven,” aldus Marjan.
Nicky bloeit op. “Ze was een muisje geworden,” zegt Marjan. “Nu is ze opener en blijer.” Ook Arjanne en Frank merken dat: “In het begin zei ze vaak ‘sorry’ en droeg altijd een hoody. Nu lacht ze mee en speelt met onze jongens.”
Het doel blijft duidelijk: Nicky bij Marjan, met een vangnet. “Echt zo fijn,” zegt Marjan. Arjanne: “We hopen dat het contact blijft.”
