06/04/2026
๐ช๐ถ๐ฒ๐ป๐ ๐๐๐ฒ๐บ ๐๐ฒ๐น๐?
Een nieuwe blog van Loes Keijsers (hoogleraar pedagogiek, verbonden aan de Erasmus School of Social and Behavioural Sciences in Rotterdam)
We parasiteren op de toekomst. Als mensheid zijn we heel hard op weg om een vieze en lege aarde achter te laten: verwoeste ecosystemen, met PFAS vervuilde rivieren en een tekort aan belangrijke grondstoffen. Ik hoor weifelende politieke discussies als het gaat om het aan banden leggen van CO2 uitstoot, het beschermen van onze natuur, en het verbieden van vervuilende industrie.
In dezelfde discussies klinkt dan vaak een optimistisch beeld over de toekomst van de wereld. Hopende dat grote problemen zo erg niet zullen zijn, en in de toekomst worden opgelost met slimme technologie, AI en ruimtevaart. Alsof de toekomst een vage entiteit is waar we op mogen bouwen als geniale eenheid dat alles wel even fikst.
Maar in die andere vage tijdzone, die toekomst, daar wonen mensen. Onze nakomelingen. Echte mensen van vlees en bloed, en met dromen behoeftes. Sommige van deze toekomstige aarde bewoners zijn al geboren, en lopen nu nog in luiers. Over anderen wordt stiekem gedroomd door jonge stelletjes die voor het altaar staan. En weer anderen zullen pas over drie generaties het levenslicht zien.
https://www.rfr.bz/f30e8fe
https://www.rfr.bz/fc3623d