Wombfulness

Wombfulness Wombfulness is founded by Marjolein Vos, mother of five, retreat leader, doula and mama empowerment The womb is where it all starts.

A river of endless creativity and vitality, conception and birth flows through here. Now it's time to let go of your mind and to dive deeper into your body, your roots, your radiant essence.It's time for you to remember that you're a god(less). Your womb (area) is a place of love and creation. De baarmoeder is waar het allemaal begint. Hier stroomt een rivier van oneindige creativiteit en vitaliteit, conceptie en geboorte. De tijd is nu om de mind los te gaan laten en dieper te zakken in je lichaam, in je wortels, in je ware stralende essentie. De tijd is nu om je te herinneren dat je een goddelijke verschijning bent en dat je baarmoeder(gebied) een onuitputtelijke bron van creatie is.

Ik houd van de winterfluisteringen…Als ondernemer zou ik nu volop het nieuwe jaar moeten inknallen en zo snel mogelijk m...
16/01/2026

Ik houd van de winterfluisteringen…

Als ondernemer zou ik nu volop het nieuwe jaar moeten inknallen en zo snel mogelijk mijn geplande retraites zien vol te krijgen. Want dat geeft zekerheid en zou me kunnen laten ontspannen. Ruimte geven aan andere creaties (boek schrijven, cursus maken).

Maar ik ben en blij mij 😅 dus ik voel ‘f@ck die business-plannen en jaardoelen.’ Ik doe niet aan de ‘JA-nu-knetterhard-beginnen-ari… geef mij maar de ‘Flow-Now-ary…

Wij mensen zijn natuurwezens, geen voorgeprogrammeerde robots. We hebben een ritme en vrouwen naast dat ook nog hun maancyclus. We hoeven de tijd en een naar niet lineair te belopen, maar mogen als spiraalsgewijs meestromen… we mogen stil komen staan om te voelen, om te rusten, om op te laden. En vanuit een impuls weer verder bewegen, als het zo voelt.

Deze winterdagen fluisteren me toe dat ik echt nog meer mag vertragen… aandacht aan binnen mag geven, aan emoties, mijn kinderen en het huishouden. Heerlijk praktisch hier en nu. Thuis zijn in mijn fundament. Wetende dat de geplande retraites gevuld zullen worden met precies de juiste mensen. Zonder te hoeven pushen, zonder te hoeven verkopen…

Simpelweg zijn, in eenvoud, in vertrouwen, in overgave. Meebewegen met mijn eigen flow.

Ik lief het leven vanuit flow zo! En jij? Hoe ‘doe’ jij dit?

Het zou niet mogen… Alle kinderen zouden evenveel aandacht moeten krijgen… Maar ik moet echt even heel eerlijk zijn. Mij...
13/01/2026

Het zou niet mogen… Alle kinderen zouden evenveel aandacht moeten krijgen… Maar ik moet echt even heel eerlijk zijn. Mijn zesde kindje heb ik verwaarloosd.

Ze zag het daglicht op 21 april 2024… het was een prachtige dag met heel veel lieve mensen om ons heen die haar komst vierden. Er was muziek, eten, zon, vuur. Er werd gefeest, geknuffeld, gedanst, gehuild.

Ze werd geboren en daarna liet ik haar los. Veel te snel. Terwijl ze nog heel veel aandacht verdiende en nog steeds verdient!

Ik heb het natuurlijk niet over een kindje van vlees en bloed. Maar over mijn kindje van papier, mijn boek Bekrachtigend bevallen.

Dit boek gaat over zwanger zijn en baren op een eigen-wijze manier. Los van gebaande paden, los van hoe het hoort, los van hoe het gewenst is. Ik heb dit 5 keer mogen doen en vanaf de eerste bevalling wist ik: als ik dit kan, dan kunnen anderen dit ook.

Een zwangerschap en met name geboorte geven, is in mijn optiek de meest essentiële overgangsrite die je kan meemaken. Nieuw leven laten groeien in je baarmoeder, je eigen diepste donkerte aankijken om de weg vrij te maken en te openen voor een ander mens. Radicale zelfcompassie en mildheid voor alle momenten dat je gaat vallen, falen én weer gaat opstaan.

Het op een eigen-wijze manier zou de norm moeten zijn. Het zou zo gewoon moeten zijn dat een boek als dit eigenlijk niet nodig zou hoeven zijn.

En precies daarom verdient ze mijn aandacht. Niet als zesde, niet als laatste, maar als fundament waar hopelijk veel mensen inspiratie, kracht en steun uit kunnen halen?

Heb jij Bekrachtigend bevallen gelezen? Zo ja, zou je in de comments willen delen wat je er van vond?

Zo niet: binnenkort krijg ik weer wat dozen van de uitgever en stuur ik je er graag een toe!

Vanmorgen trok ik een kaart voor 2026. Het was ‘en caul’, wat we in het Nederlands kennen als ‘met de helm op geboren wo...
06/01/2026

Vanmorgen trok ik een kaart voor 2026. Het was ‘en caul’, wat we in het Nederlands kennen als ‘met de helm op geboren worden.’ In vele culturen wordt dit als iets heel bijzonders gezien. Als een voorbode. Kinderen die met de helm op geboren worden zouden healers zijn.

Nu ben ik niet met de helm op geboren, toch voelt dit nieuwe jaar, het jaar van het vuurpaard, als een uitnodiging om in mijn ‘healer-schap’ te gaan staan.

Vanaf het prachtige Oermoederweekend begin oktober 2025 ben ik verder gaan duiken in mijn diepste donkerte. Daar zwom ik door lagen van mijn overlevingsmechanisme, het gewonde innerlijk kind, een lege voorvaderlijn, een volle moederlijn en nu als kers op de taart beweeg ik me door Lyme heen. Ik doe dit met een rustige wals en het voelt heel liefdevol. Ik voel me super zacht en zo dankbaar dat ik door al die stromen van het bestaan mag roeren.

Toen ik 1,5 jaar geleden aan een training begon waarbij ik moest gaan leren ‘healen’ stuitte ik op veel weerstand en ik snap nu waarom. Healen kan je niet (aan)leren en je kan in wezen ook niemand anders healen. Het is een proces waar ieder op zijn/haar eigen unieke manier doorheen mag gaan. En er komt ook geen einde aan. Je bereikt niet de finishlijn waarbij je een certificaat krijgt die bewijst dat je ‘verlicht’ bent.

Als healer doe je in wezen niets anders dan een heilige ruimte creëren waar een ander zich veilig voelt. En van daaruit volledig aanwezig zijn voor die ander om te diepzeeduiken in zichzelf. Niets willen fixen, zelfs terughoudend zijn met zakdoekjes om tranen weg te vegen. Laat de ander maar zwemmen. De healer zal vanuit helder kunnen meevoelen en meebewegen op het juiste moment - als het überhaupt al nodig is - een reddingsboei aanreiken.

Ik kijk uit naar dit jaar en heb zoveel zin in spaceholden met cirkels, dagretraites, weekenden en individuele trajecten. In samenwerken met andere diepzeeduikers, in het openen van ogen, harten en Wombs. In aan te raken en vooral aangeraakt te worden. Zin in mijn armen te openen en het verlangen van mijn Hart te ontvangen.

En we beginnen rustig… Deze maand nog even sluimeren en diep in- en uitademen 🌀🔥🌊

Foto .october

24/12/2025

4 januari geven wij een heerlijke dag voor het Verlangen van je Hart. Een dag gevuld met yoga nidra, harpklanken, aanraking, zingen, loslaten, ontvangen en bekrachtiging.

Een mooie manier om het nieuwe jaar te beginnen!

Er zijn nog 3 plekjes. Voel je welkom.

Stuur gerust een DM voor meer info.

Het lied dat we hier zingen is het Oermoederlied, welke ik begin november heb ontvangen.

Al wandelend over de heuvels van de Posbank, reflecteer ik op mijn hoogte- en dieptepunten van 2025. Van mijn 39e verjaa...
23/12/2025

Al wandelend over de heuvels van de Posbank, reflecteer ik op mijn hoogte- en dieptepunten van 2025. Van mijn 39e verjaardag vieren met dierbare sisters, naar mijn soloreis naar Glastonbury, de zomer op Vlieland met mn kids, de Rite van de Oermoeder, mijn soloretraite in de Oerboerderij.

Naast dat ik veel heb gegeven heb ik ook mogen ontvangen. En de nodige tranen gelaten. Mijn diepste dieptepunt was het moment dat ik zo aan mezelf twijfelde. Hoe ik in vredesnaam dit mooie werk kan doen, terwijl het in mijn privéleven zo intens was/is.

Dat brengt me bij mijn mooiste inzichten van dit jaar en afgelopen zondag tijdens de Midwinter Womb Gathering werd het me nog helderder. Juist de mensen die durven te duiken in hun diepste donkerte, die de weg daarnaartoe kennen én weten hoe ze er keer op keer weer uit kunnen komen, zijn de mensen die anderen kunnen begeleiden in hun reis van donker naar licht, van diep naar hoog. Dat maakt mij geen fraudeur maar een kompas. Een richtingaanwijzer vanuit gronding en belichaming.

Een ander groots inzicht kwam de afgelopen weken. Ik ben me al lange tijd bewust van hoe je leven wordt bepaald door de manier waarop je bent geboren en hoe je voorouders je opzadelen met een zekere bagage. En ik dacht dat ik me al redelijk had losgemaakt van deze bedrading maar guess what… Ik zag in dat ik tóch in de voetsporen van mijn voorouders aan het wandelen was.

Het is een hele klus en kluif om én je in die voetsporen te begeven én je eigen authenticiteit te leven. Maar dat is wel echt wat we hier te doen hebben. Dát is de ware evolutie. Zowel zien en erkennen waar je vandaan komt als naar binnen keren om te ontdekken wie jij in wezen bent. En van daaruit je blik op de horizon te werpen. Zonder nog te hoeven weten waar je precies heengaat, maar wel te voelen dat je op het juiste pad bent. Jouw eigenwijze unieke pad, die kan je bewandelen dankzij die voorouders.

Want naast de nodige s**t zit er vooral heel veel kracht en liefde in de lijnen voor ons en ik ben trots om hun handen op mijn schouders te voelen tijdens de wandelingen die ik maak.

Dankjewel stille tijd van Nu, dat ik mag voelen en mijn ogen mag laten rusten op de horizon van 2026.

Vanaf kleins af aan heb ik de tijd tussen Kerst en Driekoningen bijzonder gevonden. Weliswaar ging deze in mijn kinder- ...
09/12/2025

Vanaf kleins af aan heb ik de tijd tussen Kerst en Driekoningen bijzonder gevonden. Weliswaar ging deze in mijn kinder- en pubertijd vaak gepaard met een gevoel van eenzaamheid.. Op latere leeftijd begon ik de stilte op te merken en met name de diepte die het brengt. Ik begon de magie van deze periode te voelen en dat mijn dromen nog levendiger en kleurrijker dan anders zijn.

Toen ik over de 13 Heilige Nachten leerde, nu al jaren geleden, ben ik vanaf dat moment mijn dromen in deze periode nauwkeurig gaan opschrijven. Soms met tekeningen erbij. En het liefst werk ik in deze tijd met een bepaald thema. Het is zo’n fijne tijd van het jaar om écht te gaan luisteren.

Nu ben ik afgelopen maand eigenlijk al begonnen met luisteren. Eigenlijk begint voor mij de magie al op Samhain, 31 oktober. De afgelopen weken ben ik diep naar binnen gekeerd (en ben ik nog steeds) en voelde ik onder andere dat ik iets wilde maken voor andere vrouwen die ook willen (leren) luisteren voorbij de sluiers.

Daarom heb ik een reis gemaakt met en door de 13 Heilige Nachten met een vleug Wombfulness. Deze reis bestaat uit een 44-pagina’s tellend werkboek, 3 audio’s die je terugbrengen naar je lijf en je baarmoederbewustzijn, dagelijks een kort mailtje tussen 24 december en 6 januari en ter afsluiting een online cirkel op 11 januari op alles wat is geboren samen te bekrachtigen.

Deze reis is geen cursus, niks moet of hoeft… Het is een uitnodiging, een bedding, een zachte plek om te landen in jezelf.

Als je voelt dat jouw nieuwe jaar niet met voornemens hoeft te beginnen, maar met stilte, zachtheid en innerlijk weten, dan nodig ik je uit om mee te reizen.

De deuren staan open.�Je bent welkom.�Helemaal zoals je bent.

💛 Link in bio om mee te doen met de 13 Heilige Nachten Womb Reis. Of DM me.

Dankbaar stap ik op mijn fiets, met twee gevulde boodschappentassen op weg naar huis. Auto’s en fietsen lijken nog harde...
05/12/2025

Dankbaar stap ik op mijn fiets, met twee gevulde boodschappentassen op weg naar huis. Auto’s en fietsen lijken nog harder en gehaaster te rijden dan anders.

Nu zou ik het kunnen afschuiven op Sinterklaas, maar eigenlijk begon deze hooggespannen energie een paar weken geleden al en zal het ook nog wel even aanhouden. Dit zijn de maanden waarin we op onze tenen lopen, winkels leegkopen, bankrekeningen legen, zakken vullen, buikjes rondeten.

Zelf beweeg ik liever mee met de natuur. Twee weken geleden was ik alleen op retraite en heb ik een bijzondere reis gemaakt, die nog steeds meebeweegt met elke in- en uitademing. Daar besloot ik met elk celletje van mijn lijf om minder van mezelf weg te geven en mezelf meer te gaan schenken. Alles wat ik de afgelopen jaren heb (weg)gegeven, heb ik in energie weer naar mezelf teruggeroepen. En met een zeer voldaan gevoel kwam ik weer thuis.

Toen ik gisteren de zak aan het vullen was, stond ik met een pakje in mijn hand waarvan ik twijfelde of ik die aan mezelf moest geven. Maar ik voelde dat ik het niet in de zak wilde stoppen.

Net op de fiets tussen al die racende auto’s realiseerde ik me dat wat ik mezelf wil schenken in geen enkele zak past. Namelijk liefdevolle aandacht. De natuur in, de zweethut in, drummen, zingen, met vriendinnen afspreken, slapen, mooie dingen maken, nieuwe dingen leren, groeien en bloeien. Het is zo’n cliché, maar het mooiste geschenk dat je jezelf kan geven is écht tijd = aandacht = liefde.

Dus dat doe ik. Zakken vol. Nee, stoomboten vol. Nee, oceanen vol en voorbij de sterren. Ik open mijn hart voor de stroom van oneindige creatie en ontvang alles wat ik geef veelvoudig terug. En zo weef ik het leven dat ik ten diepste wil beleven.

En zo is het ✨

Dag lieve volgers, De boodschap is duidelijk:Neem je ruimte. Pak je rust. Kom liggen. Brand een vuurtje. Laad weer op.In...
12/11/2025

Dag lieve volgers,

De boodschap is duidelijk:

Neem je ruimte. Pak je rust. Kom liggen. Brand een vuurtje. Laad weer op.

In 2025 gaf ik:

🤰🏽3 zwangerschapsretraites
👩‍🍼 3 mama en baby retraites
🧒 2 mama en kind retraites
👧🏻1 moeder dochter XL retraite
🌏 de Rite van de Oermoeder

Daarnaast diverse cirkels en individuele sessies.

Mijn verbinding met de Oermoeder werd versterkt en verzegeld.

Ik reisde in mn eentje naar Glastonbury en Terschelling.

Heb eind augustus een stapje terug genomen qua werk en ben meer gaan moederen.

In december sluit ik het jaar af met een rite van de baarmoeder en twee dagretraites rondom midwinter.

En NU… ga ik uitrusten.
Nu zeg ik: tijd voor mij.
Nu ga ik liggen, loslaten, zakken.

Ik ga VOELEN.

Stil zijn.

Ontvangen.

Vuurtjes stoken om mijn eigen vuur te voeden.

De komende weken geen sociale media. Per mail ben ik wel te bereiken.

Dag lieverd, zorg goed voor jezelf en tot over een paar weken.

🫶🏼 Marjolein

Een paar jaar geleden schreef ik columns voor Kiind Magazine en de eerste had als titel dat ik het liefst altijd hoogzwa...
03/11/2025

Een paar jaar geleden schreef ik columns voor Kiind Magazine en de eerste had als titel dat ik het liefst altijd hoogzwanger wilde zijn. Een jaar later was ik het voor de vijfde keer en heeft me prachtig gefotografeerd.

Zes jaar later zijn we alweer. Wat vliegt de tijd… Door deze foto’s weer eens te bekijken, vroeg ik mezelf af of ik nog steeds het liefst altijd hoogzwanger zou willen zijn.

Heel eerlijk? Het gevoel is verdwenen. Ook al heb ik heerlijke herinneringen aan het dragen van mijn vijf kinderen, de baringen, de jaren van borstvoeding geven… dit hoofdstuk is echt afgesloten. Fysiek geen zwangerschappen meer.

Tegelijkertijd ben ik wel heel erg in verwachting. Er liggen nog zoveel schatten te wachten die door me heen geboren willen worden. Regelmatig geef ik ‘s nachts geboorte aan kinderen, wat heel echt voelt. Alsof ik ‘ergens’, in een bepaalde dimensie, toch doorga met baren 😅

Maar hier en nu bedoel ik de creaties van vrouwenweekenden, schrijfsels, gerechten, tekeningen, relaties…

Als creatief wezen, als dochter van de Grote Moeder, zal ik altijd hoogzwanger zijn en geboorte blijven geven, keer op keer op keer. Net als Zij, cyclus na cyclus…

In wezen ben jij dit ook. En zo zullen samen geboorte geven aan de wereld die we wensen voor de generaties die na ons komen.

Adres

Tichelkuilen 133
Zutphen
7206

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Wombfulness nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Delen

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram