de Spoedzusters

Startpagina
Nederland
Zwaag
de Spoedzusters

(kinder)EHBO en reanimatie training door SEH verpleegkundigen! Wat is nu echt belangrijk?

23/04/2026

Zaterdagochtend training! 30 mei van 11u tot 14u - locatie Eva van Hoorn.

54.50 p.p. - opgeven via info@despoedzusters.nl met voor & achternaam en geboortedatum :)!

19/04/2026

Ook co-sleeping kan voor wat uitdagingen zorgen ;)!

13/04/2026

- Geen EHBO of reanimatie, maar te leuk om niet te delen 😄 -

Wanneer een bericht van het consultatiebureau, eerst 6x moet worden gelezen, om er daarna nog minder van te snappen... 😂

Volg ons voor meer bruikbare zindelijkheidstips!

06/04/2026

Het is halverwege de middag op de spoedeisende hulp. Zo’n moment waarop je denkt: misschien wordt het vandaag wel eens rustig. Spoiler: dat wordt het natuurlijk nooit.
We halen een jongetje van een jaar of vijf binnen, samen met zijn moeder, inclusief bezorgde blik, en een vader die er een beetje schuldbewust uitziet.

“Hij heeft misschien iets ingeslikt,” zegt moeder.

Misschien. Dat woord horen we op de SEH vaker dan je denkt.

Ik ga naast het jongetje zitten. Hij zit rustig op het SEH bed met een knuffel onder zijn arm en kijkt me onderzoekend aan.
“En… wat heb je misschien ingeslikt?” vraag ik.
Hij haalt zijn schouders op. “Weet ik niet meer.”

Dat belooft wat.

Moeder probeert te helpen. “Hij was aan het spelen in de woonkamer. En toen zei hij dat hij iets had doorgeslikt, we hebben geen idee wat en ook niets gezien…”
Vader vult aan: “Maar hij hoestte niet. En hij kan gewoon praten.”

Ik knik. Dat zijn alvast goede tekenen. Maar wat er precies is ingeslikt, dat blijft het grote mysterie.

Tijd om de detectivepet op te zetten. “Waar speelde je mee?” vraag ik.
Het jongetje denkt even na. “Met LEGO.”
Moeder slaat haar hand voor haar gezicht.
“Maar ook met auto’s,” zegt hij er snel achteraan. “En met geld.”
Geld? – Ik wordt nieuwsgieriger… “Wat voor geld?” vraag ik.
“Van papa.” De blik van vader zegt genoeg: dat had hij liever niet gehoord.

We besluiten stap voor stap het verhaal te reconstrueren. Het voelt een beetje alsof we een mini-verhoor doen, maar dan met een knuffel als belangrijkste getuige.

“Was het groot of klein?” vraag ik.
Hij houdt twee vingers ongeveer een centimeter uit elkaar. “Klein.”
“Rond of vierkant?” “Rond.”
Nu kijken we allemaal tegelijk naar vader. “Dat klinkt als een muntje,” zegt hij voorzichtig.
Het jongetje knikt. “Ja! Die.”

Mysterie deels opgelost.

Omdat hij geen klachten heeft — geen benauwdheid, geen pijn — besluiten we een foto te maken om te kijken waar het muntje zich bevindt. Een paar minuten later verschijnt het bewijs op het scherm.

- vervolg in reacties -

02/04/2026

Nieuwe openstaande trainingen!

26/03/2026

De monnikskap is zeer giftig. De plant behoort tot één van de giftigste op aarde. Als je de monnikskap aanraakt, kan dit zorgen voor blaren. Na deze fase kun je gevoelloosheid en zelfs verlamming ervaren. In de middeleeuwen werd er juist gebruik gemaakt van de giftige stof in de bloem. Het werd namelijk gebruikt als middel om wolven mee te doden.

Kijk dus uit met deze planten in je tuin in combinatie met kinderen..

21/03/2026

Honden, niet meer weg te denken uit de Nederlandse huishoudens. De grootste mensenvrienden die er bestaan. Maar soms.. Toen ik op de basisschool zat, is mijn toenmalige beste vriendinnetje vol in haar gezicht gebeten, door de hond van kennissen. Wij waren toen 6 jaar oud. De angst voor bijtende dieren bij kinderen zat er bij mij al vroeg in. MAAR, ik was ook echt heel erg gek op alles wat een pluizige vacht had.. Lastige combinatie soms dus ;)!

Nu ik zelf kinderen heb, is het grappig om te zien hoe mijn beide jongens met dieren omgaan. Mijn oudste heeft niet zo veel met dieren, het lijkt wel alsof hij ze niet snapt/aanvoelt en gaat ze het liefste uit de weg. De jongste daarentegen is net zo dol op dieren als ik vroeg was.. Ik heb met hem duidelijke afspraken – bij hondjes vragen we eerst aan het baasje of we het hondje mogen aaien, en bij andere beesten overleggen we met papa of mama.

Op de Spoedeisende hulp zien we helaas dat het nog veel te vaak fout gaat. Met honden die geen kinderen gewend zijn (ook katten en andere beesten natuurlijk, maar honden laten de grootste wonden achter), honden die niet aan de lijn, in een park een fietsend kind omver trekken, maar ook de huishonden – die nog nooit een vlieg kwaad hebben gedaan, ineens een kind bijten. Sommige dingen zijn te voorkomen, sommige niet.

Het 3-jarige kindje, wat in het begin van mijn loopbaan als SEH verpleegkundige binnen werd gebracht, dat door de hond van buren gepakt was, was er echt slecht aan toe. De hond was echt voor de aanval gegaan. Forse rijtwonden over zijn benen en armen en de hond was daarna voor het hoofd en de nek gegaan. De hond was uitgebroken en in de tuin van het met ballen spelende jongetje terecht gekomen.

De verwondingen van afgelopen zomer kwamen van honden die in het park aan het spelen waren en opeens op spelende of fietsende kinderen afgingen, huishonden waar mee gespeeld werd en die de bal even snel te pakken hadden als de kinderen (wondjes handen) en een enkele politiehond die een minderjarige inbreker te pakken had (risico van het vak, zullen we maar zeggen..).

Voor tips wat je zelf kan doen bij een beet? Check de comments ;)!

21/03/2026

- vorige post viel weg, re-post :) -

Uitbraak meningokokken onder Britse jongeren: kan dit ook in Nederland gebeuren?

Britse jongeren hebben, waarschijnlijk tijdens het uitgaan, de meningokokbacterie aan elkaar doorgegeven, met twee doden als gevolg. De mogelijke oorzaak is de B‑variant van de ziekte, de enige variant waar Nederland nog niet standaard tegen vaccineert. Kan zo'n uitbraak ook hier voorkomen?

Verkoudheid, hangerigheid en een grieperig gevoel. Het zijn niet alleen de symptomen van een griepje, maar ook die waaraan je de meningokokkenziekte kunt herkennen. Je kunt de bacterie in je neus of keel hebben, maar dan word je er meestal niet ziek van.

Als die in je bloedbaan of zenuwstelsel terechtkomt, kan dat wél. Je kunt er dan kun je er hersenvliesontsteking of bloedvergiftiging van krijgen. Hoe de bacterie in de bloedbaan kan terechtkomen, weten we nog niet precies...

De ziekte is gevaarlijk voor alle leeftijden. Hersenvliesontsteking door de meningokok-bacterie is vooral gevaarlijk voor kleine kinderen, tieners en jongvolwassenen tot 25 jaar.

Het is een ziekte die weinig aandacht krijgt, terwijl 10 procent van de mensen die het krijgen, eraan overlijdt..

Wees je bewust van de symptomen - sla deze post op en bel de huisarts(enpost) bij twijfel!

20/03/2026

Uitbraak meningokokken onder Britse jongeren: kan dit ook in Nederland gebeuren?

Britse jongeren hebben, waarschijnlijk tijdens het uitgaan, de meningokokbacterie aan elkaar doorgegeven, met twee doden als gevolg. De mogelijke oorzaak is de B‑variant van de ziekte, de enige variant waar Nederland nog niet standaard tegen vaccineert. Kan zo'n uitbraak ook hier voorkomen?

Verkoudheid, hangerigheid en een grieperig gevoel. Het zijn niet alleen de symptomen van een griepje, maar ook die waaraan je de meningokokkenziekte kunt herkennen. Je kunt de bacterie in je neus of keel hebben, maar dan word je er meestal niet ziek van.

Als die in je bloedbaan of zenuwstelsel terechtkomt, kan dat wél. Je kunt er dan kun je er hersenvliesontsteking of bloedvergiftiging van krijgen. Hoe de bacterie in de bloedbaan kan terechtkomen, weten we nog niet precies...

16/03/2026

21 april is alweer vol! 12 mei is de volgende datum :)!

11/03/2026

Nieuwe datum :)!

Inschrijving kan via info@despoedzusters.nl - graag met voor & achternaam en geboortedatum (ivm certificaten)

08/03/2026

“Even snel naar de SEH” - “Het is toch maar even kijken?” - “Kan het niet wat sneller?” - “We moeten zo echt weer door…”

Mijn werk: de plek waar haast de standaard is — maar waar ‘even snel’ zelden bestaat.

We leven in een tijd waarin alles direct beschikbaar is. Een maaltijd wordt binnen twintig minuten bezorgd. Een serie stream je in één avond. Een appje krijgt binnen seconden antwoord. Jongeren groeien op in een wereld waarin wachten bijna niet meer voorkomt. En eerlijk? Dat zie je terug op de SEH.
Steeds vaker merk ik dat mensen binnenkomen met de verwachting dat ze “even snel” geholpen worden. Even een foto, even bloed prikken, even een hechting. En dan weer door. Naar werk, naar sport, naar huis. Alsof de SEH een drive-through is.

Maar zo werkt het niet.

Op de Spoedeisende Hulp werken wij met triage. Dat betekent dat wij hiermee bepalen wie het meest dringend zorg nodig heeft. Niet wie het langst wacht. Niet wie het hardst zucht. Niet wie het drukst is.

De ambulance die met een zieke patiënt binnenkomt, gaat voor. Altijd. De patiënt met pijn op de borst gaat voor. Het kind dat benauwd is, gaat voor.

En ja, dat betekent dat iemand met een flinke enkelblessure soms langer moet wachten dan verwacht. Ook al doet het écht pijn. Ook al baal je. Dat snap ik. Maar spoed is medisch bepaald, niet gevoelsmatig.

Wat veel mensen niet zien, is wat er achter de schermen gebeurt: bloedonderzoek duurt geen vijf minuten… Het bloed moet naar het lab. Geanalyseerd worden. Gecontroleerd. Dat kost vaak een uur. Soms langer.
Een röntgenfoto? Wachten op de radiologie.
Een CT-scan? Beschikbaarheid, voorbereiding, verslaglegging.
Overleg met een arts? Die is misschien net bezig met een andere patiënt, een OK of zit in poli gesprekken..

Wij kunnen niet “even snel”. Omdat zorgvuldigheid boven snelheid gaat. Omdat één gemiste afwijking grote gevolgen kan hebben. Omdat veiligheid tijd kost.

Wat mij opvalt, is dat vooral jongeren — opgegroeid in een wereld van directe bevrediging — moeite hebben met wachten. Alles in hun dagelijks leven is snel. Dus waarom hier niet?

- tekst loopt door in de reacties -

Adres

Zwaag

Website

http://www.despoedzusters.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer de Spoedzusters nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.