10/03/2026
Mijn beide ouders hebben Reiki 1 behaald toen ik ergens in mijn tiener/begin 20 was. Misschien zelf wel iets ouder. Ik heb me er nooit in verdiept, had er geen mening over.
Spiritualiteit is bij ons thuis iets normaals, tarot kaarten worden vaak gelegd en we praten over het “leven na de dood” of paranormale dingen.
Toen kwam Reiki, mijn vader gaf mij soms een sessie als ik een overvol hoofd had met als resultaat dat ik vaak in slaap viel zittend op een stoel.
Als ik nu terug kijk dan kan ik met zekerheid zeggen dat mijn lichaam toen al snakte naar deze energie. Reiki gaf mij rust in mijn overvolle drukke en perfectionistische mind. Alleen ik zag het niet. Althans toen nog niet.
Nu ik jaren verder ben en eigenlijk via een dieptepunt zelf bij Reiki ben gekomen zie ik pas hoe dit energiewerk mijn leven compleet heeft verandert.
Er is rust, meer dan rust zelfs. Mijn bewustzijn is dusdanig gegroeid in de afgelopen jaren dat ik soms het gevoel heb alsof ik soms in een andere dimensie leef. Het is lastig te omschrijven, een gevoel van eenheid met alles en iedereen.
Dus waar reiki al entree maakte in mijn leven op jonge leeftijd heb ik er pas wat mee gedaan toen ik eigenlijk geen andere weg meer had.
Ik geloof erin dat er wegen voor je zijn uitgestippeld en linksom of rechtsom, je komt er. Toen zag ik alleen nog niet in dat je de kleine broodkruimeltjes mag volgen en het pad zich dan subtiel verlicht. Nu weet ik dit wel en verloopt alles veel gestroomlijnder en in samensmelting met mijn gevoel.
Dit is niet iets dat zomaar om de hoek is komen kijken. Dit is jaren werken aan mezelf, lezen, luisteren, me weer verbinden met mezelf.
Ik wist en weet dat er zoveel meer is en omdat ik die grote zielsdrang voel is het voor mij vanzelfsprekend geworden om mezelf te blijven ontwikkelen.
Het is geen moeten, het is willen vanuit nieuwsgierigheid..
..wat is er allemaal mogelijk? Ik denk veel meer dan wij denken. ✨
