06/06/2019
Mooie antwoorden op drie veel voorkomende vragen
Na eerder dit jaar een mini-cursus over hoog sensitieve kinderen voor de pedagogisch medewerkers van Blosse Opvang & Onderwijs te hebben gegeven, verzorgde ik vorige week een avond over hoog sensitieve kinderen voor de ouders. Wat een animo! Nog nooit waren er zoveel aanmeldingen (90!) geweest voor een ouderavond, vertelde ze mij.
Veel interessante vragen waren er ook over de persoonlijke situatie. Omdat die ook voor andere ouders leerzaam kunnen zijn, volgen hier een drietal van die vragen en mijn antwoorden:
** Hoe groot is de kans dat een hoog sensitieve ouder ook een hoog sensitief kind krijgt?
* Juliska: Hoog sensitiviteit is een erfelijke eigenschap. Een hoog sensitief kind heeft dus (bijna altijd) één of twee hoog gevoelige ouders. Echter, je herkent deze eigenschap niet altijd zo makkelijk bij volwassenen. Bij sommigen gaat het schuil achter diverse copingstrategieën. Andersom: ik weet niet of een hoog sensitieve ouder altijd een hoog sensitief kind krijgt. Voor zover ik weet zijn daar geen cijfers over bekend. Ik vermoed dat als beide ouders hoog sensitief zijn, de kans flink groot is dat het kind ook deze eigenschap heeft. En bij één hoog gevoelige ouder....? Ik weet het niet. Wat denken jullie?
** Hoog sensitieve moeder: Mijn zoon accepteert geen hulp van mij. Dat was al op jonge leeftijd zo. Als hij bijvoorbeeld als peuter in tranen was, omdat er er iets niet gelukt was, mocht ik hem niet helpen.
* Juliska: Had hij dan het gevoel dat hij gefaald had?
* Moeder: Ja!
* Juliska: Hij is dus behoorlijk streng voor zichzelf. Die neiging zie je regelmatig bij hoog sensitieve kinderen en dat wordt vaak vergroot door onzekerheid. Hoe is het met jouw zelfvertrouwen?
* Moeder (geëmotioneerd): Slecht.
* Juliska: Als er één ding is wat een hoog sensitieve moeder absoluut perfect wil doen en ook in één keer (dus niet met vallen & opstaan), dan is het wel een 'goede' moeder zijn. Dat brengt spanning met zich mee en maakt ook dat je geneigd bent om te denken dat je het niet goed genoeg doet. De kans is groot dat je zoon (voor een deel) jouw onzekerheid spiegelt. Dat is best heftig en confronterend. En tegelijkertijd ook een kans om te gaan bouwen aan jouw zelfvertrouwen!
** Moeder: mijn hoog sensitieve kleuter jokt veel. Waarom is dat?
* Juliska: Op die leeftijd zijn fantasie en werkelijkheid nog niet strikt van elkaar gescheiden. Dat betekent onder andere dat ze dingen die ze nog niet begrijpen, aanvullen met of verklaren vanuit hun fantasie. Daarnaast is het ook mogelijk dat hij reageert op een bepaalde onderstroom aan emoties, die niet benoemd of geuit worden en dat hij daar op zijn fantasierijke manier woorden aan geeft. Het is in mijn beleving belangrijk om het niet als doelbewust liegen te zien. Gedrag is immers altijd het gevolg van iets en niet de oorzaak. Wat je in ieder geval in de communicatie met hem kan doen, is onderscheid maken tussen wat hij gedaan heeft en wat hij gevoeld heeft. En dat laatste erkennen, want emoties kunnen niet fout zijn!
