12/12/2025
Als het gaat schemeren komt soms zomaar de melancholie in me omhoog
Een beetje onheilspellende heimwee..
Een soort sluimerend verdriet
Het donker buiten roept ook het donker in mij wakker
En iets in mij gaat dat altijd liever uit de weg
Ik zet dan muziek op of maak een lekker warm drankje, snoep wat chocolade, krul mezelf op de bank om een film te kijken, bel een vriendin om de eenzaamheid in mezelf maar niet te voelen.
Want wat als ik stil sta bij dat gevoel, daar eens naar toe ga ipv daarbij weg
Het durf te ontmoeten als een stukje van mij dat ook gehoord en gezien wil worden
De on-afheid, rouw, moedeloosheid, angst, verdriet, moeheid, stilte
Al die gevoelens die we liever niet ervaren maar die wel een wezenlijk onderdeel zijn van ons leven als mens hier op aarde
De winter geeft ons het voorbeeld in de natuur. Niets groeit en bloeit maar alles wordt dor en doods, sterft af en gaat liggen, er heerst stilte.
(Met natuurlijk de belofte dat vanuit daaruit weer de eerste sprietjes gaan groeien)
Wat als wij dat ook eens zouden doen?
Durf je mee ontdekken hoe het is om het donker te ontmoeten in al haar facetten en te vertrouwen dat vandaaruit de groei en de lente als vanzelf weer zullen komen?
Welkom op 4 januari
Het voedende donker
Dag voor vrouwen in de yurt
Link in bio
www.haseya.eu
www.merelnelissen.nl
