25/02/2026
๐๐๐๐ @ ๐๐: ๐๐ฎ๐ง๐ข๐ญ๐ ๐ง๐ ๐๐๐ ๐ฅ๐๐ฒ๐, ๐๐๐ง๐๐ญ๐ ๐ง๐ ๐๐๐ง๐ข๐ง๐ข๐ง๐๐ข๐ ๐๐ง, ๐๐ข๐ ๐๐ฐ ๐ง๐ ๐๐๐ญ๐ฎ๐ฅ๐จ๐ฒ ๐ง๐ ๐๐๐ค๐ข๐ค๐ข๐๐๐ค๐
Noong Pebrero 25, 1986, isang karagatan ng milyun-milyong Pilipino mula sa ibaโt ibang antas ng lipunan ang nagpatunay na ang sama-samang kalooban ng bayan ay mas makapangyarihan kaysa anumang rehimen. Hindi sila nagdala ng armas. Hindi sila naghasik ng dugo. Sa halip, giniba nila ang isang matagal nang diktadura sa pamamagitan ng pagkakaisa. At ngayon, ginugunita natin ang ika-40 anibersaryo ng EDSA People Power Revolutionโapat na araw na tuluyang nagbago sa mukha ng ating bansa.
Ang rebolusyong ito ang naging rurok ng labing-apat na taon ng Batas Militarโpanahong puno ng pananahimik, takot, krisis sa ekonomiya, at pagkitil sa kalayaan. Lalong nag-alab ang pagtutol ng taumbayan matapos ang pagpaslang kay Senador Benigno โNinoyโ Aquino Jr. noong 1983, ang patuloy na karahasan ng rehimen, at ang tahasang pandaraya sa halalan. Habang inaalala natin ang mga pangalang nanguna sa kilusan, dapat din nating parangalan ang mga hindi nakilalang Pilipinong tumindig sa kahabaan ng EDSAโwalang sandata kundi rosaryo, plakard, bulaklak, at hindi matitinag na paniniwala sa mas mabuting kinabukasan ng bayan.
Ngunit ang pinakamapanganib na banta sa diwa ng EDSA ngayon ay hindi na mga tangke sa lansangan.
Ito ay ang kawalang-pakialam.
Ito ay ang pagbaluktot ng kasaysayan na nagkukubli sa anyong โibang pananaw.โ
Ito ay ang unti-unting pagtanggap sa katiwalian na para bang normal na lamang.
Ito ay ang tahimik na paniniwalang โwala namang magbabago.โ
Apatnapung taon ang saklaw ng isang henerasyon. Marami sa mga naglalakad sa EDSA ngayon ay hindi pa ipinapanganak noong 1986. At ang katotohanang iyon ay naglalatag sa atin ng mabigat na pananagutan. Ang kasaysayan ay hindi dapat gawing alamat na pinag-aagawan ng bersyon. Dapat itong manatiling nakatala, sinusuri, at ipinagtatanggol. Hindi perpekto ang rebolusyon. Hindi nito agad winakasan ang kahirapan. Hindi nito binuwag ang mga dinastiyang politikal. Ngunit pinatunayan nito na ang kapangyarihang inaabuso ay maaaring harapinโmapayapa at matatagโng mismong mamamayan.
Ang ika-40 anibersaryo ay hindi lamang paggunita; ito ay panawagan sa masusing pagninilay.
Tayo ba ay nananatiling mapagmatyag na tagapangalaga ng demokrasya?
Hinahamon ba natin ang maling impormasyonโo basta na lamang ipinapasa?
Iginigiit ba natin ang pananagutan at pagiging bukasโo hinahanapan ng dahilan ang pagkukulang?
Nakikilahok ba tayoโo umurong sa kawalang-interes?
Ang tapang na ipinamalas noong 1986 ay hindi nakalaan lamang sa mga bayani na may rebulto. Ito ay tapang ng mga karaniwang taong piniling tumindig. At ang pagpiling iyon ay nasa harap pa rin natinโsa loob ng mga silid-aralan, sa espasyo ng midya, sa ating mga komunidad, sa bawat halalan, at sa bawat pag-uusap kung saan sinusubok ang katotohanan.
Pagkaraan ng apatnapung taon, ang tanong ay hindi kung mahalaga pa ba ang People Power.
Ang tunay na tanong ay: mahalaga pa ba ito sa atin?
Nawaโy magsilbing paalala ang pamana ng EDSA na ang demokrasya na ating binawi noon ay hindi lamang tagumpay ng nakaraan, kundi isang buhay na pananagutang dapat nating ipagtanggol araw-araw.
Written by: Lourraine Dela Cruz and Elle Agravante
Pubmat by: Tyrone Legaspi
๐
๐ณ๏ธโ๐๐ณ๏ธโโง๏ธ