01/09/2019
Nie róbcie tego dzieciom. Robiąc zakupy warto przeczytać.
Ekspert naszej Fundacji Dorota Dziamska (autorka podstawy programowej dla przedszkoli i klas 1-3)
apeluje, żeby przygotować dla dzieci zeszyty z jednolitą kolorystycznie liniaturą. Dzieci nie powinny się uczyć pisania w dwukolorowych, czerwonych liniach, które są coraz powszechniejsze na rynku, a dla dzieci stanowią ogromne utrudnienie:
„Oko dziecka zamiast przyzwyczajać się do spokojnej pracy
i koncentrować na pisaniu wykonuje dodatkową ciężką pracę związaną z percepcją koloru, co powoduje zmęczenie wzroku
i utrudnia widzenie. Liniatura, która powinna pomagać
w ukształtowaniu proporcji stawianych liter, staje się drażniącym, migoczącym neonem.”
=================================
Cała opinia Doroty Dziamskiej (konsultanta metodycznego, dyrektora ośrodka kształcenia nauczycieli):
Nauka pisania w klasie pierwszej to nie lada wyzwanie dla uczniów, szczególnie gdy są nimi dzieci sześcioletnie.
Pisanie jest jedną z najtrudniejszych złożonych umiejętności, której ćwiczenie wymaga systematyczności, małych
kroków, prawidłowej metodycznej organizacji pracy oraz prawidłowych narzędzi jakimi są: dobry ołówek, długopis lub
pióro, zeszyt gładki oraz zeszyt w tzw. trzy linie.
- ołówek, długopis, pióro – narzędzia te powinny umożliwiać dziecku kreślenie, linii czy dowolnych znaków bez
wysiłku (nauczyciel zobowiązany jest sprawdzić, czy zakupione przez rodziców narzędzia spełniają taki warunek);
- zeszyt gładki lub gładka kartka – w początkowej fazie pisania liter bezwzględnie potrzebne dziecku do
wykonywania pierwszych prób kreślenia wskazanego przez nauczyciela kształtu. Pomaga dziecku w
eksperymentowaniu planowania ruchu, wyobrażania sobie ruchu. Kreślenie na gładkich kartkach umożliwia ćwiczenie
zmniejszania wielkości znaków i liter do takich, które można już umieścić w liniaturze;
- liniatura – zeszyt w trzy linie – w początkowym etapie nauki pisania służy do ćwiczeń w tzw. czytaniu liniatury.
Czytanie liniatury to ćwiczenia i zabawy prowadzące do zrozumienia jej rytmicznego układu, rozróżniania cienkiej i
grubej linii. Poznawanie linii cienkich i grubych oraz pól pomiędzy nimi powinno doprowadzić do rozumienia ich
znaczenia zanim dziecko literę wpisze literę pierwszy raz w liniaturę.
Do nauki pisania stosuje się liniaturę w jednolitym kolorze: czarnym, ciemnym granatowym lub grafitowym
kontrastującym z białym tłem. Ponieważ producenci zeszytów odeszli od staranności druku i liniatura w
masowej produkcji zeszytów przestała być czytelna dla oka, pojawiły się na rynku nieuzasadnione naukowo
propozycje pisania w liniaturze z liniami w dwóch kolorach, z czerwonym kolorem włącznie. To w potocznym
rozumieniu ułatwienie dla dzieci jest w rzeczywistości utrudnieniem. Oko dziecka zamiast przyzwyczajać się do
spokojnej pracy i koncentrować na pisaniu wykonuje dodatkową ciężką pracę związaną z percepcją koloru, co
powoduje zmęczenie wzroku i utrudnia widzenie. Liniatura, która powinna pomagać w ukształtowaniu proporcji
stawianych liter, staje się drażniącym, migoczącym neonem. Drażni oczy, a w przypadku niektórych dzieci zamienia
się w wielobarwną nieokreślona plamę. Dziecko nie widzi linii i nie rozumie ich funkcji.
Drugim ułatwieniem dla dzieci młodszych stała się poszerzona i to znacznie liniatura. To także jest ułatwienie
pozorne, bo poszerzona liniatura znacznie wzmaga napięcie mięśniowe i powoduje szybkie zmęczenie fizyczne
dziecka przy pisaniu. Liniaturę klasyczną adoptuje się wyłącznie do potrzeb dzieci z konkretnymi dysfunkcjami np.
dla dzieci słabowidzących. Wówczas liniaturę czarną nieco powiększamy lub pole pomiędzy liniami grubymi
zaznaczamy niejaskrawym kolorem żółtym, który dobrze kontrastuje z czarnym.
DRODZY RODZICE!
Prawidłowa nauka pisania obejmuje przygotowanie dziecka do rozumienia klasycznej liniatury poprzez ćwiczenia
czytania liniatury.
Dziecko zaczyna wpisywać znaki lub litery w liniaturę gdy jest do tego przygotowane, czyli gdy samodzielnie potrafi
znaki i litery wykreślić na białej kartce papieru oraz zmniejszyć do takiego rozmiaru, który umożliwia ich stawianie w
liniaturze.
Nauczyciele w Polsce potrafią wskazać profesjonalne narzędzia potrzebne do nauki pisania. Niestety bardzo często na rynku wydawniczym pojawiają się nieprawidłowe zeszyty, czy ćwiczenia tzw. ułatwiacze, które powstały nie z uwagi
na opracowania naukowe badaczy i pedagogów zajmujących się nauką pisania, ale potocznego podejścia do edukacji z
nastawieniem na cele biznesowe.
