Ewa Czernik Psychoterapia i Pomoc Psychologiczna

26/11/2025

I wracamy do tematu procesu terapeutycznego EMDR ⬇️

Faza 3️⃣ EMDR: Kiedy wspomnienie wciąż jest "żywe"

💬 Czy znasz różnicę między wspomnieniem traumy a wspomnieniem traumatycznym?

➡ Wspomnienie traumy to część Twojej historii. Możesz o nim myśleć, wiedząc: "to było dawno".

➡ Wspomnienie traumatyczne to coś zupełnie innego. Kiedy je dotykasz, ciało i emocje reagują TAK, JAKBY TO DZIAŁO SIĘ TERAZ. Serce przyspiesza. Napięcie rośnie. Pojawiają się te same uczucia co kiedyś.
To znak, że mózg nie zdążył tego doświadczenia w pełni przetworzyć.

Faza 3 – ocena – to moment kalibracji 🔧

Terapeuta bada razem z Tobą: → Jaki obraz pojawia się, gdy dotykasz tego wspomnienia? → Jakie uczucie towarzyszy temu obrazowi? → Jakie przekonanie o sobie wtedy się rodzi? → Jak reaguje Twoje ciało?

Te negatywne przekonania to często "ślady przetrwania" 👣
Kiedyś pomagały Ci przeżyć: "Jestem bezradna" – bo tylko tak mogłaś/eś znieść brak kontroli. "Jestem bezwartościowy" – bo tylko tak mogłeś wytłumaczyć sobie, dlaczego to się stało. "Jestem zagrożona/y" – bo system alarmowy trzymał Cię w gotowości.

Dziś te przekonania utrudniają Ci żyć.
Co sprawdzamy w Fazie 3?
✔️ Czy potrafisz utrzymać podwójną uwagę – być TU (w bezpiecznym gabinecie) i TAM (w trudnym wspomnieniu) jednocześnie?
✔️ Jak bardzo wierzysz w dawną narrację o sobie? (skala 1-7)
✔️ Jak bliskie jest dla Ciebie nowe, bardziej wspierające przekonanie?

To nie jest forsowanie. To spokojna, uważna praca – sprawdzenie, czy system ma bezpieczny dostęp do materiału i czy jest gotowy do przetwarzania.

Faza 3 tworzy 🌁 pomost między przeszłością a teraźniejszością.

Pozwala nazwać to, co do tej pory było tylko czuciem bez słów.

📌 W kolejnym poście: Faza 4 – desensytyzacja. Tu zaczyna się właściwe przetwarzanie.

💬 Pytanie do Was: Czy potraficie rozpoznać w sobie takie "żywe" wspomnienia, które wciąż wywołują reakcję ciała?

21/11/2025

Faza 2 przetwarzania :)

To kolejna część cyklu o 8 fazach terapii w podejściu EMDR 📖

Nie wchodzimy do traumy bez przygotowania!

Wyobraź sobie, że masz przed sobą trudną wspinaczkę górską 🗻 Nie zaczynasz od szczytu. Najpierw sprawdzasz sprzęt, trenujesz kondycję, uczysz się technik asekuracji.

Tak samo działa Faza 2 w EMDR – przygotowanie.

Zanim zajrzymy do trudnych wspomnień, budujemy fundamenty bezpieczeństwa i stabilności 🤲

Co dzieje się w tej fazie?
🔹 Uczysz się technik stabilizacji i regulacji emocji To narzędzia, które pomogą Ci zachować równowagę, gdy dotkniesz najtrudniejszych wspomnień.
🔹 Tworzysz swoje bezpieczne miejsce Wyobrażeniowa przestrzeń, do której możesz wrócić, gdy emocje stają się zbyt intensywne. To Twoja "baza", szczególnie ważna między sesjami.
🔹 Odkrywasz swoje zasoby Co już masz? Co w Tobie działa? Co Cię wzmacnia? Nie zaczynamy od deficytów – zaczynamy od tego, co jest Twoją siłą.

Dlaczego to nie jest "dodatek", ale warunek skutecznej terapii?

Bo trauma to przeciążenie 🧠 układu nerwowego. Jeśli wejdziemy w przetwarzanie bez przygotowania, możemy nie pomóc – a zaszkodzić.

Przygotowanie daje 💪 siłę i odwagę, by zmierzyć się z tym, co kiedyś było nie do uniesienia.

Organizm i psychika muszą wiedzieć: "Mam narzędzia. Jestem bezpieczny/a. Mogę to znieść."

📌 W kolejnym poście: Faza 3 – ocena. Jak wybieramy cele terapeutyczne i przygotowujemy się do przetwarzania?

➡ Pytanie dla terapeutów: Jakie techniki stabilizacji sprawdzają się u Was najlepiej w Fazie 2?

➡ Pytanie dla pacjentów: Czy zdarzyło Wam się spotkać z terapią, która "ruszyła za szybko"?

18/11/2025

Dodałam bym jeszcze rozwiązywanie trudności i poradzeniem sobie z traumą.

Badania amerykańskich naukowców pokazują, że nie jesteśmy bezbronni wobec upływu czasu ⏰👇

13/11/2025

O 1 fazie w terapii EMDR :)

Kontynuujemy cykl postów nt. 8 faz psychoterapii EMDR 👉 Dziś faza pierwsza – odkrywanie mapy doświadczeń.

Faza 1️⃣ EMDR: Zanim zajmiemy się traumą, musimy zrozumieć mapę

💬 Dlaczego na pierwszym spotkaniu z terapeutą EMDR nie zaczynamy od "tych ruchów oczu"? Bo skuteczna terapia potrzebuje fundamentu.

Faza pierwsza to historia i konceptualizacja – ale nie chodzi o szczegółową biografię "od urodzenia". Terapeuta szuka odpowiedzi na pytania:

➡️ Co najbardziej wpływa na Twoje tu i teraz?
➡️ Gdzie są źródła bólu?
➡️ Jakie mechanizmy się uruchamiają?
➡️ W jakim kierunku chcemy iść?

Dlaczego to takie ważne? 🧐
Model AIP (Adaptive Information Processing) wyjaśnia, że trudne doświadczenia, które nie zostały przetworzone, „zamrażają się" w pamięci – wraz z emocjami, przekonaniami i reakcjami ciała.

👤 Przykład z życia: Dorosły człowiek słyszy zwykłą uwagę od szefa. Racjonalnie wie, że to tylko feedback. Ale ciało reaguje napięciem, serce przyspiesza, pojawia się lęk.

Dlaczego? Bo w 👦 dzieciństwie doświadczał stałej krytyki od rodzica. Mózg „zapamiętał" ten wzorzec i dziś automatycznie odpala tę samą reakcję – jakby znowu był dzieckiem, które boi się oceny i odrzucenia.

EMDR łączy kropki między "kiedyś" a "dziś".

Nie grzebiemy się w przeszłości dla samej przeszłości. Ale też nie udajemy, że wystarczy "żyć tu i teraz", ignorując ciężar dawnych zdarzeń.

✅ Terapeuta EMDR tworzy plan: jak uwolnić Cię od tego, co było, żebyś mógł/mogła w pełni żyć tym, co jest.

📌 W kolejnym poście przedstawimy Faza 2 – przygotowanie. Jak budujemy bezpieczeństwo przed rozpoczęciem pracy z trudnymi wspomnieniami?

Pytanie do Was: Czy rozpoznajecie w sobie takie "zamrożone" reakcje z przeszłości?

10/11/2025

Czat GPT znów zrobił dla mnie taką piękną grafikę :)

05/11/2025

Udawała szaloną, by dostać się do szpitala psychiatrycznego —
a to, co tam odkryła, na zawsze zmieniło świat.

Wrzesień 1887 roku.
Miała zaledwie 23 lata, gdy Nellie Bly weszła do pensjonatu w Nowym Jorku z niebezpiecznym planem:
przekonać wszystkich, że straciła zmysły.

Wpatrywała się w ścianę, mówiła nieskładnie, nie spała, udawała, że nie pamięta własnego imienia.
Po kilku godzinach wezwano policję.
Następnego dnia lekarze orzekli — „oczywista choroba umysłowa.”

Dwa dni później została zamknięta w szpitalu dla kobiet na Blackwell’s Island.
Bez prawdziwego badania, bez kontaktu z rodziną.
Lekarze spojrzeli tylko raz — i zobaczyli to, czego się spodziewali:
kolejną biedną kobietę, którą trzeba odizolować.

Ale właśnie to Nellie chciała pokazać.

Nie była chora.
Była dziennikarką śledczą, która podjęła się misji mogącej kosztować ją życie.
Gdyby gazeta nie zdołała jej uwolnić lub ktoś odkrył jej prawdziwą tożsamość,
zostałaby tam na zawsze.

To, co zobaczyła w środku, było piekłem.

Ponad 1600 kobiet żyło w warunkach przypominających karę, a nie leczenie.
„Terapie” były torturami:
lodowate kąpiele, aż ich usta siniały,
zepsute jedzenie, brudne naczynia,
pielęgniarki, które biły i wyśmiewały pacjentki.

Lekarze pojawiali się rzadko i nie słuchali nikogo.
Rany ignorowano, cierpienie nazywano „urojeniami”.

Najstraszniejsze jednak było to, że większość tych kobiet wcale nie była chora psychicznie.
To były imigrantki, które nie znały angielskiego.
Biedne kobiety porzucone przez rodziny.
Dziewczyny uznane za „trudne” lub po prostu niewygodne.
Ich jedynym „błędem” było to, że przeszkadzały.

A kiedy już tam trafiły — praktycznie nie dało się wyjść.
Każda próba udowodnienia, że są zdrowe, tylko potwierdzała ich „szaleństwo”.

Nellie spędziła tam 10 dni.
Zapamiętała każdy szczegół, każde imię, każdy akt okrucieństwa —
bo wiedziała, że musi o tym opowiedzieć światu.

Kiedy gazeta The New York World w końcu ją uwolniła, napisała swój słynny reportaż:
„Ten Days in a Mad-House” (Dziesięć dni w domu obłąkanych).
Wydrukowano go w październiku 1887 roku — i wstrząsnął opinią publiczną.

Jak to możliwe, że w nowoczesnym Nowym Jorku dzieje się coś takiego?
Jak można było traktować kobiety w ten sposób?

Rozpoczęto śledztwo.
Urzędnicy potwierdzili wszystko, co napisała.
Wkrótce miasto Nowy Jork przeznaczyło ponad milion dolarów (ogromną sumę jak na tamte czasy)
na reformę systemu opieki psychiatrycznej i ochronę pacjentów przed nadużyciami.

Życia zostały uratowane —
bo jedna 23-letnia kobieta miała odwagę zaryzykować wszystko, by powiedzieć prawdę.

Historia Nellie Bly zmieniła dziennikarstwo na zawsze.
Udowodniła, że śledztwo i prawda mogą być bronią przeciwko niesprawiedliwości.
Pokazała też, jak łatwo społeczeństwo potrafi odrzucić najsłabszych —
i jak szybko można nazwać kobietę „szaloną”, by ją uciszyć.

Szpital na Blackwell’s Island już nie istnieje.
Wyspa dziś nazywa się Roosevelt Island.
Ale odwaga Nellie wciąż inspiruje.

Każdy dziennikarz, który dziś wchodzi „pod przykrywką”, by ujawnić prawdę,
każda reforma w psychiatrii —
to echo tamtych dziesięciu dni.

Nellie nie zrobiła tego dla sławy.
Zrobiła to dla 1600 kobiet, które cierpiały w ciszy.
Przeszła przez ciemność, by świat wreszcie zobaczył światło.

I dzięki niej — ludzkość już nigdy nie mogła odwrócić wzroku. 💔🕊️

04/11/2025

Niezwykłe działanie terapii EMDR

🕯 Za nami 1 listopada – dzień, w którym pamiętamy tych, których już z nami nie ma.

Dla wielu osób to trudny czas. Pojawia się żal, tęsknota, czasem poczucie winy lub niedokończone sprawy.

Ale jest w tym dniu coś głęboko terapeutycznego.

Pozwalamy sobie pamiętać ❤️‍🩹

Zapala się świeczki, odwiedza groby, mówi się na głos imiona. To rytuał, który daje przestrzeń dla bólu – ale też dla miłości, która pozostała.

W terapii EMDR mówimy o przetwarzaniu straty inaczej niż w tradycyjnym podejściu.

➡ Nie chodzi o "przepracowanie żałoby" w sensie "pożegnania się i zostawienia za sobą". Chodzi o to, by wspomnienie mogło zmienić swoją formę – z bólu paraliżującego na ból, który współistnieje z wdzięcznością, ciepłem i sensem.

By pamięć o bliskiej osobie nie była raną, która ciągle krwawi – ale dobrze zagojoną bliznę, która mówi: "to się wydarzyło, to było ważne, i mogę to nosić w sobie bez cierpienia".

W tym czasie, zapalając świecę, możesz sobie pozwolić na: → Wspomnienie bez ucieczki → Smutek bez winy → Miłość, która trwa – mimo wszystko

Bo pamiętać można na wiele sposobów. I ten dzień przypomina nam, że mamy do tego prawo 💙

Jeśli czujesz, że wspomnienie bliskiej osoby wciąż przytłacza Cię bólem – terapia EMDR może pomóc przekształcić ten ciężar w coś, co da się nosić z godnością.

03/11/2025

Kochani,
jeśli myślicie o rozpoczęciu psychoterapii lub powrocie na terapię, a do tego jeśli chcecie przyjść do mnie, to Zapraszam. Mam przestrzeń dla dwóch osób, na psychoterapię indywidualną lub par.
w nurcie Skoncentrowanym na Rozwiązaniu i/lub na terapię EMDR.

Różyczka dla Was na dobry Poniedziałek :)

31/10/2025

Masyw Świadomości
Pinterest

30/10/2025

Skąd wiem, że EMDR działa?
Bo sama korzystam z tej terapii i doświadczam na sobie zbawiennych jej skutków. Przetwarzanie spowodowało, że moje ciężkie wspomnienia wyblakły. Są i je pamiętam, ale przestają mieć znaczenie, nie bolą, nie wyskakują przy każdej możliwej okazji. Dają mi wreszcie święty spokój!
Uwielbiam psychoterapię Gestalt, jako psychoterapeutka urodziłam się w niej, bo była moim pierwszym spotkaniem z psychoterapią. Niesamowicie mi pomogła poukładać chaos we mnie, uspokoić nerwy, przerobić życiowe koszmary. Doceniam ją bardzo i polecam każdemu kto chce lepiej poznać i zrozumieć siebie i innych.
EMDR, jednak zmienia pracę mózgu, uruchamia obydwie półkule i one wespół zespół, lepiej (niż jedna półkula) radzą sobie z danym wspomnieniem. Naprzemienność ruchu gałek ocznych powoduje, że cały mózg pracuje nad poradzeniem sobie z traumą, dzięki temu ona się "rozpuszcza" i doznajemy ulgi. Doświadczam jej ja, na swojej terapii i moi klienci, u mnie w gabinecie, podczas przetwarzania :)

23/10/2025

Uśmiechnij się do siebie:)