Otuleni

27/09/2025

Taki warsztat dla specjalistów :)

Zapraszamy na ogólnopolski konwent dla psychologów i terapeutów, którzy chcą mówić językiem adekwatnym do XXI wieku – i słuchać tak, by naprawdę słyszeć.

01/09/2025

Właśnie kończę wspaniale napisaną - prostym, przystępnym językiem książkę o ranach pokoleniowych kobiet i o tym, jak ważne jest ich uzdrawianie.
Przedstawia bardzo wnikliwą analizę kobiet i mężczyzn pod kątem ran, jakich musieliśmy doświadczyć i nadal doświadczamy na skutek pewnych stereotypów i przekonań kulturowo-społecznych, dotyczących przypisanych nam ról.
Rola kobiet - związana z prowadzeniem domu, uległością emocjonalną, dbałością o dobrostan emocjonalny w rodzinie, z rodzeniem i wychowywaniem dzieci. Byciem cierpliwą, wyrozumiałą, dobrą i czułą matką.
Dziś coraz więcej kobiet, przyznaje się do braku tkliwych uczuć do swoich dzieci, coraz więcej kobiet przyznaje się, że mimo, iż kochają potomstwo, nie zdecydowałyby się ponownie, gdyby wiedziały, jak dużo będą musiały poświęcić..
Dla mężczyzn, ta rana to „znieczulenie”, zamknięcie serca na wrażliwość, czułość, tęsknotę i empatię.
Skutkiem tej rany, jest kultura konsumpcjonizmu i materializmu, która niszczy naszą Ziemię, stawiając człowieka ponad wszystko szystkimi istotami żyjącymi i dzielącymi ten świat z nami…

Autorka, uważa że uleczenie jest osobistym zadaniem życiowym każdego z nas, odpowiedzialnością , którą powinniśmy wziąć na siebie dla dobra społecznego i nas samych.

Gorąco polecam - wnikliwa i pilnie potrzebna na czasie pozycja.

Jeśli ktoś już przeczytał, chętnie poznam Wasze zdanie 🙂
Zapraszam do komentarzy i polubień :)

25/08/2025

Poprawiam i poprawiam ten film 🤪
Ale teraz jest już „wystarczająco dobrze”

22/08/2025

Pamiętaj, że kiedy jesteś pod wpływem silnych emocji:
▶️Twoje funkcje poznawcze są ograniczone
▶️jest Ci trudno analizować różne aspekty danej sytuacji
▶️działania pod wpływem takich emocji, często są bardzo impulsywne i możesz ich później żałować..
Więc weź głęboki oddech,
Idź do lasu, wykrzycz się, potup i a może sobie popłacz, bo właśnie tego Ci potrzeba..
Potem daj sobie czas, nawet 48h, usiądź z kartką i zobacz, co teraz dostrzegasz, czego potrzebujesz dla siebie i jak chcesz to zakomunikować innym..

Jeśli to Cię wspiera:
Zostaw komentarz - przeczytam i odpowiem

12/08/2025

Zastanawiam się, jak często przebywacie w lesie, wśród drzew lub w jakiś inny sposób w połączeniu z naturą?
Jak często zdarza się Wam podziwiać przyrodę?
Czego potrzebujecie, aby ogarnął Wami podziw?

Dla mnie podziw, niesie doświadczenie zdumienia nad pięknem i bezmiarem czegoś, czego nie jestem w stanie objąć umysłem.

10/08/2025

Czytam powieść „Dzikie Łabędzie” - Jung Chang - mówi o 3 pokoleniach kobiet, żyjących w Mandżurii.
Historia jest niezwykle poruszająca, zaczyna się od pokolenia prababki autorki, którą sprzedano jako 15-letnią dziewczynkę na konkubinę i ciągnie poprzez jej matkę, która walczyła w ruchu komunistycznym o wyzwolenie i równouprawnienie kobiet, po autorkę, która dziś mieszka na Zachodzie, jest niezależna i wolna…
Sentencja, którą dziś Wam cytuję, pochodzi właśnie z tej powieści i wypowiadana jest przez bardzo biedną, cierpiącą wówczas prababkę autorki do jej bogatej, wpływowej przyjaciółki. Za tym cytatem, kryje się prośba - o zrozumienie i spojrzenie głębiej - sercem, na sytuację drugiego człowieka.

Dziś życzę Wam patrzenia pełnym zrozumienia i akceptacji sercem na siebie i innych.

Pięknej niedzieli 🫶

14/07/2025

Idealny podwieczorek 🙂
Kot, budyń z czarną porzeczką oraz wspaniała książka Marion Woodman „Opuszczając Dom Mojego Ojca”..
O Kobietach i o Mężczyznach - o nas uwikłanych w swe role od ponad 2000 lat w tańcu dwojga.
Dziś, żyjemy w czasach, w których przyszło nam poszukać od nowa tego, co kobiece, i tego, co męskie.
Już przypisanie do roli - matka, ojciec, żona, mąż, syn, czy córka jest zbyt ciasne, niewystarczające i szukamy siebie poza stereotypowymi rolami.
Kobiety odnajdują swoje sprawcze i pełne życia, chęci sięgania i zdobywania, niosące ze sobą męski pierwiastek Ja, a mężczyźni poddają się miękkości, uległości, pasywnej, przyjmującej postawie, która jest związana z kobiecością.
To wyjątkowy czas przemian i transformacji.
Ciekawe, co przyniesie? :)

13/07/2025

Jak często mówicie komuś komplementy?
Jak często zdarza się Wam docenić czyjąś pracę?
Jak często wyrażacie wdzięczność?
Napiszcie do mnie o tym ☺️
Jestem bardzo ciekawa 🤗

05/07/2025

Coś do przemyślenia na weekend dla nas wszystkich…
Świat jest miejscem, które nas wspiera i gości podczas życia.
Opiekowanie się nim, jak i pewnym porządkiem społecznym, jest naszym obowiązkiem wobec przyszłych pokoleń i wobec życia na ziemi.
Tymczasem aktualnie dzieci będą dziedziczyć świat pełen chaosu, nieprzewidywalny i wyeksploatowany…
Zachęcam do przeczytania

Kinga Kruczek: Czego pan się boi w tym nadchodzącym świecie?

prof. Andrzej Leder: Najbardziej boję się o dzieci, bo o siebie to nie. Jestem już w takim wieku, że niewiele mnie przestrasza. I nie boję się tylko o swoje dziecko, tylko o ludzi z tego pokolenia i młodszych. Bo świat, w którym będziecie żyć, będzie trudniejszy niż nasz. Gdy historia zrywa się z łańcucha, trzeba mieć dużo siły. A nie jesteście do tego świata dobrze przygotowani.

KK: Dlaczego?

AL: Na przykład jest taka cecha, po angielsku nazywa się resilience, a którą w języku polskim rozumiem jako „nieustępliwość”. Czyli niezależnie od tego, jak bardzo trudne rzeczy się dzieją, idzie się swoją drogą. I nie jest to bardzo popularna postawa w dzisiejszym świecie. Z tej perspektywy bardzo podoba mi się Ostatnie Pokolenie – już abstrahując od tego, że zgadzam się z ich postulatami – oni są nieustępliwi. I uważam, że jest to godne szacunku.

KK: Jak zacząć budować w sobie taką nieustępliwą postawę?

AL: Przede wszystkim zrewidować swoje oczekiwania i diagnozy wobec świata. Myślę, że jedną ze słabości, nazwijmy to europejskiej klasy średniej, jest to, że sądzi ona, iż możliwa jest retrotopia, czyli, że będzie tak, jak było na początku lat 2000. Fukuyama nam obiecał koniec historii i że po wsze pokolenia będziemy żyli w dobrobycie. Po pierwsze trzeba zrozumieć, że świat się gwałtownie zmienił. Pod drugie nasze założenie, że jest to świat strasznie fajny, było fałszywe. On był dla nas fajny, a dla innych był niefajny – i to oni wywracają nam nasz stolik. Warto przyjąć do wiadomości, że to jest zupełnie racjonalny proces, tylko nasze założenia nie były do końca racjonalne.

fragment rozmowy dla portalu IR2.

Inne rozmowy o tym, jak odnaleźć elastyczność psychiczną w zmieniającym się świecie na naszej letniej konferencji - zapraszamy! (Zostało juz niewiele miejsc...)