16/03/2026
🧸 Dzieci radzą sobie ze smutkiem inaczej niż dorośli – potrafią płakać, a za chwilę bawić się, jakby nic się nie stało. Zabawa jest dla nich naturalnym sposobem odreagowania trudnych emocji.
Oto kilka aktywności, które mogą pomóc dziecku przepracować stratę:
🌳 Drzewo siły.
Narysujcie razem drzewo na dużej kartce. Niech pień symbolizuje dziecko, a korzenie osoby i rzeczy, które dają mu oparcie (rodzina, przyjaciele, ulubione zajęcia). Gałęzie i liście to jego mocne strony i marzenia.
Taki rysunek pokazuje maluchowi, ile ma wokół siebie wsparcia i siły, choć czuje się teraz zagubiony.
📦 Pudełko na zmartwienia.
Wystarczy pudełko po butach. Zachęć dziecko, żeby narysowało lub napisało (jeśli potrafi) wszystko, co je smuci lub czego się boi, na małych kartkach. Kartki wrzucamy do pudełka i zamykamy je na kluczyk lub wstążkę.
Pudełko można regularnie otwierać i rozmawiać o tym, co w środku – ale już nawet samo wykonanie tego rytuału daje ulgę.
🦸 Twoja supermoc.
Poproś dziecko, by wymyśliło swojego bohatera, który ma supermoce, albo żeby opowiedziało o sobie jak o bohaterze. Jakie ma moce? Odwaga, dobroć, a może talent do rysowania? Taka zabawa wzmacnia poczucie wartości i przypomina, że maluch poradził już sobie z wieloma trudnościami. Skoro ma w sobie „supermoce”, poradzi sobie i teraz.
💌 List albo rysunek do nieba.
Dzieci często mówią, że chciałyby coś powiedzieć zmarłej osobie. Zaproponuj napisanie listu lub wykonanie rysunku dla babci, dziadka czy innej bliskiej osoby. Możecie wspólnie „wysłać” ten list, np. przyczepiając do balonika z helem, schować do butelki lub po prostu położyć przy łóżku. Dla dziecka ważny jest sam akt przekazania swoich uczuć.
📔 Album wspomnień.
Weźcie zeszyt, klej, kredki. Wspólnie wklejcie zdjęcia zmarłej osoby, opiszcie najcenniejsze wspomnienia, dodajcie rysunki. Taki album to skarbnica pamięci, do której dziecko będzie mogło wracać zawsze, gdy zatęskni.
Pamiętaj, aby towarzyszyć dziecku w tych zabawach, ale nic na siłę. Czasem maluch sam wybierze klocki albo lalki, by odegrać scenkę „udawanego” życia i to też jest forma terapii.
Dzięki takim aktywnościom smutek staje się odrobinę bardziej oswojony 💞