30/10/2025
Dziś chciałabym opowiedzieć o tym jak przechodzimy faktycznie żałobę w ujęciu tago jak mózg tego potrzebuje. Pamiętajmy ze kazdy funkcjonuje inaczej lecz sumarycznie przechodzimy to samo...
💔 Dlaczego więc należy przejść przez 7 etapów żałoby?
Śmierć bliskiej osoby jest jednym z najsilniejszych doświadczeń emocjonalnych, jakie może spotkać człowieka. Żałoba to naturalny proces adaptacji psychicznej do nowej rzeczywistości, w której osoba zmarła już nie uczestniczy. Model siedmiu etapów żałoby (rozszerzona wersja klasycznego modelu Elisabeth Kübler-Ross) opisuje kolejne fazy, które pomagają zrozumieć, jak psychika człowieka przystosowuje się do utraty.
1. Szok i zaprzeczenie
To pierwsza reakcja ochronna — umysł broni się przed ogromem bólu. Osoba może czuć się odrętwiała, jakby wszystko działo się „nie naprawdę”.
👉 Psychologicznie: mechanizm obronny chroni układ nerwowy przed przeciążeniem emocjonalnym.
2. Ból i poczucie winy
Kiedy dociera świadomość straty, pojawia się silny ból emocjonalny. Często towarzyszy mu poczucie winy („mogłem zrobić więcej”).
👉 Ten etap jest niezbędny, by poczuć stratę naprawdę, a nie tylko o niej myśleć — emocje muszą znaleźć ujście, by nie zostały „zamrożone”.
3. Złość
Złość może być skierowana na siebie, na innych, a nawet na zmarłego czy los.
👉 To naturalny sposób na odzyskiwanie kontroli i energii psychicznej po poczuciu bezradności. Emocja ta, choć trudna, sprzyja ponownemu „uruchomieniu” siły życiowej.
4. Targowanie się
To etap prób „negocjacji z losem” — myśli typu „gdybym zrobił coś inaczej, to by się nie stało”.
👉 Umysł w ten sposób stara się nadać sens wydarzeniu i znaleźć poczucie sprawstwa, zanim przyjdzie akceptacja bezsilności wobec śmierci.
5. Depresja (smutek egzystencjalny)
To głęboki smutek, refleksja nad życiem, często wycofanie z codzienności.
👉 Jest to czas integracji doświadczenia straty — emocjonalnego „przepracowania” bólu. Choć bolesny, etap ten jest kluczowy dla późniejszego powrotu do równowagi.
6. Rekonstrukcja (nadzieja)
Stopniowo zaczyna pojawiać się myślenie o przyszłości. Osoba szuka nowych sposobów funkcjonowania bez zmarłego.
👉 To znak, że psyche zaczyna się adaptować, odzyskuje elastyczność i siłę do życia.
7. Akceptacja i odbudowa sensu
To nie oznacza „zapomnienia”, ale pogodzenie się z faktem śmierci i włączenie wspomnień o zmarłym w dalsze życie.
👉 Psychologicznie to moment integracji — przeszłość, teraźniejszość i przyszłość zaczynają tworzyć spójną całość.
🌱 Dlaczego przejście przez te etapy jest konieczne?
Każdy z nich pełni funkcję regulacyjną dla psychiki:
pozwala doświadczyć i przepracować emocje,
chroni przed ich tłumieniem (co może prowadzić do depresji, lęków, zaburzeń somatycznych),
umożliwia stopniowe odzyskanie poczucia bezpieczeństwa i sensu,
sprzyja budowaniu nowej tożsamości po stracie.
Pamietajmy jeszcze raz iż nie każdy przechodzi te fazy w identyczny sposób — mogą się one nakładać lub powracać, ale ich ogólny przebieg odzwierciedla proces zdrowienia emocjonalnego.
I prosze pamiętajmy tez że wsparcie drugiego człowieka nie polega na mówieniu mu "przestań płakać" wsparcie to zezwoleniue komuś na odczuwanie własnych uczuc, dobre i czułe słowo a nie rozkaz i krytyka.
