01/03/2026
Próg bólu to nie cecha charakteru. To wynik pracy układu nerwowego.
🔬 Co wiemy z badań?
1️⃣ Genetyka
Szacuje się, że nawet 30–60% zmienności w odczuwaniu bólu może mieć podłoże genetyczne. Różnice w receptorach opioidowych czy w metabolizmie serotoniny wpływają na to, jak silnie reagujemy na bodźce.
2️⃣ Sen
Już jedna nieprzespana noc może obniżyć próg bólu nawet o kilkanaście procent. Badania pokazują, że niedobór snu zwiększa aktywność ośrodków bólowych w mózgu i osłabia naturalne mechanizmy hamowania bólu.
3️⃣ Stres
Krótkotrwały stres może chwilowo „znieczulać” (adrenalina podnosi próg bólu). Ale przewlekły stres działa odwrotnie - prowadzi do nadwrażliwości i zwiększonego napięcia mięśniowego.
4️⃣ Ruch
Regularna aktywność fizyczna podnosi tolerancję bólu poprzez wpływ na endorfiny i regulację osi stresu. Brak ruchu działa w drugą stronę.
5️⃣ Doświadczenia z przeszłości
Układ nerwowy „uczy się” bólu. Po długotrwałych epizodach dolegliwości może szybciej reagować alarmem nawet przy mniejszych bodźcach, to mechanizm znany jako sensytyzacja.
👐 Z perspektywy osteopatii próg bólu zależy nie tylko od tkanki, ale od całego kontekstu:
– jakości oddechu
– napięcia przepony
– regulacji autonomicznego układu nerwowego
– poziomu regeneracji.
Dlatego dwie osoby z podobnym obrazem rezonansu mogą doświadczać zupełnie innego bólu.
✨ Najciekawsze?
Próg bólu nie jest stały. Może się obniżać… ale może się też podnosić. To nie jest wyrok. To parametr, który można regulować i na który mamy wpływ.
