Pomysłodawcą i założycielem był zapewne przedsiębiorczy i energiczny w działaniu Bronisław Góralski. Oto prawdopodobne nazwiska i profesje niektórych spośród nich : bracia Leon, Bronisław i Jan Góralscy, rybak i zamożny gospodarz Bronisław Gabriel, rolnicy Tadeusz Kusieński i Jan Olszewski, sołtys Antoni Witkowski, Leon Kulwicki, murarz Bolesław Urbanowski, rybak Franciszek Kuźmiński, rybak Jan Pokręt, rzeźnik Roman Nowakowski, rolnicy Konstanty Krzyżanowski, Leon Bajtkiewicz oraz Bolesław Zdunkowski i jego syn Roman. Nowo utworzona jednostka była podporządkowana Związkowi Straży RP. Przedwojenna siedziba strażaków z Cichego mieściła się w centrum wsi, w niedużych rozmiarów murowanym budynku, w którym później mieściła się zlewnia mleka. Od powstania jednostki tutejsi strażacy po dwóch pełnili dyżury przeciwpożarowe. Każdej nocy od godz. 22:00-6:00 obchodzili całą wieś pilnując, czy gdzieś nie wybuchł pożar. Jeśli tak się stało bito w kościelny dzwon wzywając do akcji. Oprócz członków jednostki do pożaru musieli też stawać inni rolnicy z wozami wiozącymi wodę w zbiornikach, które zwano fasami. Mieściły one ok. 800 litrów wody . Nie zawsze bowiem strażacy mieli dostęp do studni, jeziora lub innego zbiornika wodnego. W okresie II wojny światowej straże polskie zostały przymusowo wcielone do niemieckich struktur pożarniczych. reaktywowano Związek Straży Pożarnych. W 1945 r. reaktywowano również jednostkę OSP w Cichem. Pierwsze po wojnie walne zebranie zorganizowano tuż po niedzielnej sumie w budynku szkoły. Nowym Prezesem wybrano wówczas Jana Cyglickiego, a naczelnikiem Ignacego Czerwińskiego. W skład zarządu wszedł: Adamowski, Władysław Misiaszek i Brodnisław Zielński. Jednostka wówczas liczyła łącznie około 30 strażaków czynnych i wspierających W latach 50-tych strażacy zmienili siedzibę. Dostali także nowy sprzęt – parciane pasy z toporkami i brązowe hełmy z bakelitu. Nadal brakowało mundurów, które otrzymali dopiero w latach 70-tych. W tym czasie z ciasnego budynku w centrum wsi przeniesiono jednostkę w obecne miejsce. Stała tam wówczas karczma, do której dobudowano kilka pomieszczeń (obecny garaż OSP jest ostatnim zachowanym obiektem z tych budynków; obecną świetlicę oddano do użytku 22 lipca 1964 r. jako wiejski dom kultury). Sygnałem do pożaru długi czas był dzwon kościelny. Potem zastąpiła go ręczna syrena, a wreszcie automatyczna. Zainstalowano ją na Pniu drzewa, przywiezionego przez Bronisława Czerwińskiego. OSP Ciche na przełomie lat 60. I 70-tych zajęło pierwsze miejsce w zawodach powiatowych w Brodnicy. Nagrodą było marzenie każdego strażaka – motopompa 800 Leopolia. Podstawą napędową urządzenia był dwusuwowy silnik od Syrenki. Nie miał , co prawda rozrusznika i zapalany był ręcznym starterem, jednak radość z takiej nagrody była powszechna. W tym okresie zdwojono też czujność, wypatrując pożarów z drewnianej wieży, która była zarazem punktem geodezyjnym i najwyższym we wsi punktem obserwacyjnym. Drewniana wieża runęła w latach 80-tych. W latach 70-tych tutejsi strażacy jeździli na akcje ciągnikami rolniczymi ciągnącymi wozy konne ze sprzętem gaśniczym. W kolejnym dziesięcioleciu zamiast tradycyjnego wozu, do ciągnika doczepiano specjalnie przerobiony do celów gaśniczych wóz strażacki. Było w nim miejsce na cysternę i strażaków, nawet dla woźnicy i zaprzęgu (przy braku ciągnika. Ochotnicy z Cichego nazywali ten wóz „dyliżansem”. Wycofano go z użytku w latach 90-tych, kiedy OSP otrzymało pojazd marki LUBLIN (pomimo napisu „Żuk” na osłonie chłodnicy) który służy do dnia dzisiejszego. W latach 80-tych powstała żeńska drużyna 8-mio osobowa drużyna młodzieżowa. W jej skład weszły m.in. Panie : Bogusława Pilińska, Regina Cyglicka, Renata Średzińka, Lidia Murawska, Agnieszka Witkowska, Bogusława Ludwikowska i inne Panie. O ile na początku działalności szeregi jednostki zasilali głównie okoliczni rybacy i rolnicy, obecnie te proporcje wyglądają zupełnie inaczej : pracownicy leśni, wojskowi, stolarze, emeryci i renciści itp. Prezesi OSP Ciche od zakończenia wojny : Jan Cyglicki (1945-1982) ; Stanisław Wójcik (1982-1988) ; Ludwik Ziemiński (1988-1995) ; Zbigniew Piliński (1995-2000) ; Stanisław Adamowski (2000-2016) ; Michał Stawiński (od roku 2016)
Naczelnicy OSP po 1945: Ignacy Czerwiński (1945-1984) ; Stanisław Adamowski (1984-1998) ; Tomasz Cyglicki (1998-2000) ; Marek Witkowski (2000-2016)
Opracował : Radosław Stawski
Zarząd 2021:
1. Michał Stawiński - Prezes
2. Andrzej Schuetz - Vice-Prezes
3. Edward Wiśniewski- Naczelnik
4. Anna Lewczuk - Sekretarz
5. Barbara Wiśniewska -Skarbnik
