30/01/2026
Figury w trakcie stawania się.
Człowiek nie jako tożsamość,
ale jako proces:
szukanie, przesunięcie, niejednoznaczność.
Twarz się rozpada, ciało upraszcza, forma pęka —
bo sens nie jest stały.
To obrazy o byciu pomiędzy:
rolą a sobą,
symbolem a ciałem,
między tym, co widzialne, a tym, co przeżywane.
Nie opowiadają historii.
Zostawiają ślad obecności.
To nie jest o wyglądzie.
To jest o poszukiwaniu siebie w zmiennej formie.
