Psychoterapeuta Psycholog Kniazuk

10/12/2023

01/11/2023

Nie świętuję Halloween z tego samego powodu dlaczego nie oglądam pełnych przemocy filmów grozy czy katastroficznych, ani wiadomości ze świata. Kiedy zapytasz siebie skąd masz w sobie różne przykre, bolesne, niespokojne albo depresyjne myśli i emocje, i kiedy prześledzisz na spokojnie skąd mogły przyjść i z czego powstać, zawsze znajdziesz ich źródło w czymś, czego doświadczyłeś. Może to być realne zdarzenie, którego byłeś świadkiem, na przykład wypadek samochodowy, rozwścieczony gest ojca usiłującego zdyscyplinować nieposłuszne dziecko albo bezradność zastraszonego psa. Może to być sugestywna scena w filmie, na przykład ostatnie przerażone spojrzenie kobiety porwanej przez lawinę, twarz przyciśnięta butem do ziemi albo świszczący oddech postrzelonego człowieka walczącego o życie. Może to być scena z programu informacyjnego pokazującego wybuch bomby, martwe ciała na ulicy, rannych ludzi, manipulujące przemowy polityków. Mózg rejestruje wszystkie te obrazy i składa z nich to, co podświadomie tworzy rzeczywistość, czyli świat, w którym żyjesz. To, w co podświadomie wierzysz, kształtuje twoje przekonania dotyczące życia, ludzi i świata. Te przekonania w niewidoczny dla ciebie sposób wpływają na twoje samopoczucie, decyzje, wybory i życiową drogę. Im więcej ciemności i strachu zasiejesz we własnym umyśle, tym bardziej w ciemność i strach będziesz zmierzał. Odkryłam to dawno temu kiedy zaczęłam obserwować mój umysł, myśli i emocje. Dlatego wybieram tylko to, co będzie karmiło mnie dobrem, światłem, ciepłem i budowało moje poczucie bezpieczeństwa zamiast je niszczyć.

19/09/2023

Nasze życie jest pełne różnorodnych doświadczeń i historii. Często widzimy tylko jedną stronę medalu, zapominając o innych wymiarach sytuacji. Przypomnijmy sobie, że każdy ma swoją opowieść do opowiedzenia, a zrozumienie tych różnic może nas zbliżyć do siebie. Kiedy widzimy w innych więcej niż tylko ich działania, tworzymy miejsce dla współczucia i empatii. Jeden krajobraz - wiele opowieści.

15/09/2023

W wieku 40 lat Franz Kafka, który nigdy nie ożenił się i nie miał dzieci, przechodził przez park w Berlinie. Kiedy zobaczył płaczącą dziewczynkę, zatrzymał się i zapytał: - Dlaczego płaczesz? - Zgubiłam moją ulubioną lalkę... Ona i Kafka długo i bezskutecznie szukali lalki. Kafka zaproponował, żeby poszukali jeszcze trochę następnego dnia: - Spotkamy się tu i znowu zaczniemy jej szukać. Następnego dnia, gdy nadal nie znaleźli lalki, Kafka dał dziewczynce list „napisany" przez jej lalkę. W tym liście: „Proszę nie płacz. Wyruszyłam na wycieczkę, aby zobaczyć świat. Napiszę ci o moich przygodach". Tak rozpoczęła się historia, która trwała przez długi czas. Podczas kolejnych spotkań z dziewczynką spotkań Kafka czytał listy lalki. Były w nich starannie opisane przygody jej ulubienicy. Siedzieli i rozmawiali. A dziewczynka była zauroczona. W końcu Kafka przyniósł dziewczynce nową lalkę, którą po prostu kupił. - Ona ... Ona, wcale nie wygląda jak moja lalka ! - odpowiedziała dziewczyna. Kafka wręczył jej kolejny list, w którym lalka napisała: „Podróże mnie zmieniły". Dziewczynka przytuliła nową lalkę i wróciła z nią szczęśliwie do domu. Wiele lat później dorosła już dziewczyna znalazła list wewnątrz uszkodzonej lalki którą podarował jej Kafka. W maleńkim liście napisane było: „Wszystko, co kochasz, prawdopodobnie zostanie stracone, ale ostatecznie miłość powróci do ciebie w inny sposób" Historia z książki Gerda Schneidera pt.:,,Lalka Kafki"

07/09/2023

Co to jest odpuszczanie?
Odpuszczanie jest wtedy, gdy zostaje intencja, ale nie zależy ci na efekcie. Możesz się starać, działać, ćwiczyć, pracować nad celem, ale nie jesteś przywiązany do efektu końcowego, nie stresujesz się nim, nie uzależniasz od niego swojego całego życia. Odpuszczając, ściągamy z siebie strach, napięcie, presję i stres. Kiedy wychodzimy z założenia, że samo przyjdzie w najbardziej odpowiednim momencie, wtedy… po prostu przychodzi. Schodzi powietrze z balonika, który stał na drodze do efektu.
W odpuszczaniu są dwie drogi – albo zaczniemy pracować nad równowagą świadomie, ćwicząc na drobiazgach, które nie mają większego znaczenia, albo pozwolimy sobie na to, aby siebie samych zaprowadzić do momentu, w którym nadmiar presji i emocji doprowadzi do wybuchu. Wtedy chcemy tak mocno i tak bardzo danego efektu, że serie wydarzeń doprowadzą do tego, że nie będzie już czego zbierać. Chcąc za bardzo, możemy być pewni, że nie dostaniemy tego, czego pragniemy, bo sami siebie blokujemy w kwestii nowych dróg czy rozwiązań. Tracimy nadzieję. Logika nie działa. Nie ma rozwiązania. To zmusza do odpuszczenia, wzięcia oddechu, a potem… nie wiedzieć czemu, wszystko zaczyna się układać.

03/09/2023

Wspólne jedzenie z dziećmi przy jednym stole to niestety rzadkość. Wspólne posiłki z bliskimi nie tylko budują nawyki żywieniowe, ale niosą za sobą społeczne i psychiczne korzyści.
Jedzenie wspólnych posiłków sprawia, że między domownikami nawiązują się ciekawe konwersacje z różnym kontekstem. Dzieci mają wtedy ogromną możliwość zapoznania się z bogatym słownictwem – nawet takim, które nie do końca jest dla nich zrozumiałe. Bogactwo wyrazów, tematów i różnych form gramatycznych sprawia, że dzieci przyswajają nowe rzeczy.

Spędzanie czasu przy stole to czas na poruszanie ważnych tematów nie tylko istotnych dla rodziny, ale często również związanych z planami na przyszłość, tematami zdrowotnymi. Dawanie dziecku przestrzeni na swoją indywidualność sprawia, że czuje się ono bardziej akceptowane i daje to mu poczucie bezpieczeństwa. Warto podczas posiłku pytać wszystkich członków rodziny (nie tylko dziecko), jak spędzili dzień, co miłego ich spotkało.
Momenty systematycznych posiłków sprawiają, że nie boimy się mówić o własnych odczuciach, a wiele tematów, nawet tych trudnych, pojawia się naturalnie.

28/08/2023

Toksyczna osoba musi w pierwszej kolejności zwabić ofiarę, a więc nie może od razu pokazać swojego prawdziwego oblicza. Następnie, gdy już ma pewność, że zdobyła kontrolę nad relacją, może zacząć pokazywać swoje prawdziwe cechy. Wtedy zaczyna coraz bardziej osaczać i wykorzystywać ofiarę, a na koniec nierzadko ją porzuca. Gdy ofiara złapie się w pułapkę, czyli nabierze odpowiednio dużo zaufania, zbliży się i uzależni od toksycznej osoby (np. poprzez wspólne zamieszkanie), zaczyna się faza osaczania.

Toksyczny partner coraz bardziej zaczyna kontrolować swoją ofiarę. Izoluje ją od znajomych i rodziny oraz przekonuje, że tylko na nim może polegać, a zostawienie go będzie największym błędem w jej życiu.

Nie pozwala na samotne wyjścia, ocenia zachowanie, ubiór i każdy wybór. Ofiara z czasem przyzwyczaja się do nieadekwatnych reakcji oprawcy i stara się robić wszystko, by go zadowolić, jednocześnie wierząc, że to z nią jest coś nie tak. Toksyczny partner pozwala sobie na coraz więcej i więcej. Dochodzi do fazy toksycznego związku, w której pojawiają się zachowania przemocowe, obejmujące zarówno przemoc psychiczną, jak i niekiedy fizyczną.

W związku są kłótnie, awantury, czasami dochodzi do rękoczynów. Ofiara jest obrażana i lekceważona, doznaje coraz większej liczby upokorzeń.

24/08/2023

#

24/08/2023

Symptomy uzależnienia emocjonalnego

15/08/2023

By zrozumieć, jakie drugi człowiek ma zamiary wobec nas, musimy przestać patrzeć na jego słowa.
Musimy zacząć patrzeć na to co, robi.
Jeżeli komuś zależy, góry przeniesie, niebo poruszy.
Znajdzie sposób, by być.
Jeżeli mu nie zależy, nic nie zrobi.
Palcem w bucie nie ruszy.
Znajdzie tysiąc powódow, by nic nie było.
By nic się nie wydarzyło.

Zamknij uszy.
Patrz, co robi