Robert Czyżewski_Psychoterapia

Strona główna
Polska
Gdansk
Robert Czyżewski_Psychoterapia

Prowadzę terapię indywidualną i grupową w Ośrodku "Relacje - Przestrzeń Psychoterapii" w Gdańsku

01/03/2026

"- Odnoszę wrażenie, że wielu ludzi spostrzega terapeutów jako tych, którzy dysponują jakąś magiczną wiedzą, a przekazując ją w zaciszach gabinetów, doprowadzają do wiecznej, cudownej odmiany życia.
- To pewnie się rozczarują. Terapeuta nie jest nadczłowiekiem, lecz specjalistą z obszaru narzędzi i technik psychologicznych, który powinien umieć udzielić nam pomocy w kryzysie zdrowia psychicznego. (…) Czasem w pacjentach jest taka fantazja, że po terapii bedą niezniszczalni, już tylko szczęśliwi. Niestety, dobry terapeuta urealni tę perspektywę, bo terapia daje tylko - i aż - narzędzia do tego, by radzić sobie z trudnościami w życiu, ale nie oznacza wychodzenia zawsze suchą stopą i w niezmąconym szczęściu z różnego rodzaju opresji.”

Rozmowa Patrycji Pustkowiak z dr Joanną Gutral, psycholożką i psychoterapeutką, „Wysokie obcasy”, nr 2 (1373) , 10-15 stycznia 2026

23/02/2026

23 lutego - Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją

To choroba, która bywa śmiertelna.

28/01/2026

Dorosły potrzebny jest dziecku do wielu psychicznych spraw. Między innymi jego ważnym zadaniem jest regulacja dziecięcych emocji. Przestraszone, rozzłoszczone czy podekscytowane dziecko może z pomocą dorosłego nazywać to, co się z nim dzieje, rozumieć przyczyny swojego stanu, a wreszcie nabierać do niego stosownego dystansu, pozwalającego na bardziej obiektywną i stonowaną ocenę rzeczywistości. Ten ważny, powtarzalny proces pozwala dziecku wykształcić w sobie umiejetność samodzielnego „procedowania” swoich stanów emocjonalnych. Chroni to w życiu przed impulsywnymi działaniami i daje szansę na podejmowanie decyzji adekwatnych do danej sytuacji.

Gdy brak takiego stałego wsparcia w dzieciństwie, to w dorosłym życiu emocje często stają się zalewające oraz trudno jest wytrzymywać wewnętrzne napięcie i przywracać racjonalny aspekt oceny danego stanu rzeczy.

W terapii jest szansa nadrobić ten brak obecnego i uważnego dorosłego w dzieciństwie. Jego rolę pełni terapeuta, który przytomnie, z uwagą, w odzwierciedlający sposób pomaga pacjentce/pacjentowi określić i wyregulować uczucia. Osoba korzystająca z terapii uczy się tego procesu, z czasem uwewnętrznia go i ostatecznie uniezależnia się, sama sobie radząc w tym emocjonalnym aspekcie.

Fot. Robert Czyżewski

15/01/2026

Wyćwiczone w dzieciństwie mechanizmy obronne znacząco utrudniają zmianę i choć po raz kolejny zarzekamy się, że tym razem będzie w naszym życiu inaczej, to znów powielamy stare schematy - budujemy niesatysfakcjonujące relacje, nie chronimy naszych granic, źle o sobie myślimy, nie wyrażamy adekwatnie emocji itd.

W psychoterapii ważnym zadaniem jest znalezienie szczeliny w tych utrwalonych strukturach psychicznych, co umożliwia skierowanie przez psychoterapeutę cierpliwej, serdecznej uważności do ukrytej miękkiej, cierpiącej części, być może nigdy wcześniej nie objętej uwagą przez żadnego dorosłego. Opancerzony lęk, zamurowane poczucie opuszczenia, zakluczone straty, zamrożona złość, niezasilane poczucie wartości, sprawczości, siły itd.

W gabinecie to szczególny, poruszający moment, kiedy pęka to stare. Nie potrzeba wtedy wielu słów, bywa, że w ogóle obie strony milkną. Czasami pojawiają się łzy, a najczęściej jest pewne wyjątkowe zatrzymanie, trochę jakby zwalniał czas. Świat zewnętrzny na moment odchodzi na dalszy plan, bo to, co najważniejsze, dzieje się w środku, w pacjentce/pacjencie. Tam otwiera się dostęp do nowego spotkania z samą/samym sobą, które daje szansę na ważny terapeutyczny krok ku zmianie.

fot. Robert Czyżewski

10/01/2026

Bywa, że doświadczanie w dzieciństwie np. przemocy albo porzucenia, skutkuje wewnętrznym „odwróceniem się” od świata. Jestem ja versus inni. Nie utożsamiam się z otoczeniem, nie przynależę wewnętrznie do żadnej z grup, co więcej, być może nawet z lekką wzgardą oceniam ludzi jako tych, którzy w moim poczuciu niewiele z życia rozumieją.

Dziecięcy ból i rozczarowanie, tak bardzo dotkliwe w swoim nasileniu, przybierają kształt dorosłego dystansu, cynizmu lub zgorzknienia. Do tego często dochodzi poczucie wyższości karmione przekonaniem „ja to akurat wiem, jak działa rzeczywistość - nie łudzę się, że świat może być również dobry” (przecież kiedyś tak bardzo tego potrzebowałem i wtedy to się nie ziściło).

Tożsamość budowana na odcięciu i byciu ponad/poza. Odosobniająca pewność, że i tak nie dostanę od innych tego, czego tak bardzo potrzebuję.

Życie w wewnętrznej wieży. Samotne patrzenie z góry.

A pod spodem tego wszystkiego mieści się historia o dojmującym braku dorosłych, którzy powinni dziecku dać miłość, ciepło, troskę, bezpieczeństwo. Historia o stoczonej ciężkiej walce o utrzymanie resztek nadziei. Historia o bólu i lęku. Historia o nieustannym wypatrywaniu bliskości i płynącej z niej ulgi.

Życie „w wieży” coś daje - chroni przed powracającym, przeraźliwie gorzkim smakiem dziecięcego zawodu ludźmi. Życie „w wieży” coś odbiera - wyklucza z doświadczenia przynależności. Nie uczy budowania więzi. Nie daje poczucia wspólnoty i szansy czerpania ze wsparcia płynącego od drugiego człowieka.

Fot. Robert Czyżewski

31/12/2025

Z okazji nadchodzącego początku nowego roku - nadziei, stanowiącej źródło siły do potrzebnych zmian!

fot. Robert Czyżewski

27/12/2025

Co nie znajduje ujścia? Co nie może popłynąć - oddalić się lub przekształcić?

Co się w Tobie zatrzymuje, zapieka, utyka? Do jakich wspomnień ciągle wracasz? Jakie wydarzenia rozpamiętujesz? Które emocje nieustannie się ponawiają nieadekwatnie do aktualnych bodźców?

Co tak kurczowo trzymasz i dlaczego?

25/12/2025

Okres świąteczny bywa niełatwy, oczekiwania mieszają się z rzeczywistością, potrzeba autentycznej bliskości rozbija się o problemy komunikacyjne, nie wiadomo, jak nagle być inaczej z tymi, z którymi nie uczymy się tego na co dzień. Czasami dużo transgeneracyjnego przymusu pod nazwą „tradycja”, niewygodne formuły i powinności, sztywne rodzinne „procedury”. Napięcie, złość, rozczarowanie.

Pamiętajmy, że możemy tworzyć własne zwyczaje, decydować o byciu z ludźmi, z którymi nam blisko i szczerze. Możemy wybierać więcej tego, co akceptujące, wzbogacające, kojące.

Łagodnego świątecznego czasu!!!

Fot. R. Czyżewski

08/12/2025

„Ludzie, którzy podjęli próbę samobójczą i zostali uratowani, czują wstyd, że chcieli ze sobą skończyć, i radość, że żyją. Oni nie chcieli umrzeć, tylko życie było dla nich za trudne, żeby żyć. Nie widzieli innego rozwiązania, by zakończyć swoją niemożność podołania życiu, ale z pewnością chcieliby je mieć.”
Christian Rück

Ujawnienie w gabinecie przez pacjentkę/pacjenta myśli lub zamiarów samobójczych stanowi bardzo trudną sytuację, zarówno dla niej/niego, jak i dla psychoterapeuty. Życie, które czasem w przeżyciu pacjentki/pacjenta staje się doświadczeniem nie do zniesienia, stanowi nadal nadrzędną wartość. Oczywiście można dywagować o egzystencjalnym prawie do wolność decydowania o rezygnacji z niego, jednak w gabinecie rzadko mamy do czynienia z racjonalnym, filozoficznym dylematem. Z reguły jest to namacalny wyraz ogromnego cierpienia, w którym nie ma już sił na nadzieję. Zadaniem terapeuty jest podjęcie walki o jej przywrócenie.

Już na etapie konsultacji przed przyjęciem osoby do terapii sprawdzam, czy pojawiały się kiedykolwiek myśli rezygnacyjne, samobójcze, czy przeobrażały się one w konkretne zamiary, plany, czy działania. Chcę podkreślić, że NIE WYKLUCZAJĄ one z terapii - trzeba je tylko dokładnie omówić, przyjrzeć się, z czego wynikały, i jakie jest ryzyko, że znów mogą się pojawić.

Czasami decyduję się opracować z pacjentką/pacjentem szczegółowy plan, w którym wspólnie ustalamy, krok po kroku, jakie działania podejmie każda ze stron w przypadku nawrotu takich myśli.

Zagrożenie życia to też jeden z nielicznych przypadków, kiedy terapeuta może/musi zrezygnować tajemnicy informacji, żeby zainterweniować, np. wezwać pogotowie czy powiadomić policję.

Wywiad z Christianem Rückem, szwedzkim psychiatrą, dostępny w Magazynie Wyborczej z sierpnia 2025 r. (23-28.08.2025)

Fot. R. Czyżewski

05/12/2025

Dziś na szkoleniu - m.in. o tym, jak buduje się konflikt w parze, o tym, jak pomóc parze uspokoić emocje i o tym, jak wprowadzać zmiany w sposobie jej komunikacji .

28/11/2025

"W depresji mamy obniżony nastrój, spada zainteresowanie wykonywaniem jakichkolwiek czynności, nie tylko zawodowych, i ten stan utrzymuje się przez większość dnia, codziennie. W wypaleniu następuje spadek motywacji przede wszystkim do zadań związanych z pracą. Przynajmniej do jakiegoś momentu można cieszyć się i odnosić sukcesy na innych polach. Choć oczywiście wypalenie, zwłaszcza nieleczone, może się przyczynić do rozwoju depresji. (…) na pewno żadnego z tych stanów nie należy lekceważyć.”

"Zmęczenie psychofizyczne to nie tylko brak energii czy utrata motywacji, to często wiele objawów fizycznych: bóle głowy, pleców, kończyn, brzucha, częstsze infekcje, gorszy sen itd. Ciało jest prostolinijne, nie okłamuje nas. Jeśli jest wyczerpane, daje nam o tym znać.”

"- Co sami możemy robić, żeby ochronić się przed wypaleniem? Rozumiem, że jeżeli w pracy są mobbing, nieustanne przeciążenie zadaniami czy brak docenienia, to w sumie nie za wiele?
-Zawsze zachęcam do tego, by sprawdzać, co jednak możemy. Oczywiście mogę nie mieć wpływu na kulturę organizacji, na to jak zachowuje się mój szef, ale wciąż mam wpływ na to, jak się regeneruję, czy potrafię zrobić sobie przerwę, co podczas niej robię, czy korzystam z urlopu i jak go spędzam, jakie mam cele poza pracą i czy w ogóle mam jakieś cele poza nią, czy rozwijam jakieś pasje, jak dbam o relacje, na ile jestem psychicznie obecna w domu, jak dbam o ciało i kondycję, jaki jest mój stosunek do odpoczywania.„

W nawiązaniu do przedmiotu konferencji o zdrowiu psychicznym w organizacjach, polecam dobrą rozmowę Agnieszki Jucewicz z psycholożką Danutą Rocławską o wypaleniu zawodowym.

Do odnalezienia w Magazynie Wyborczej z września 2025r. (13-18.09)

fot. R. Czyżewski

28/11/2025

Piątkowe poszerzanie perspektyw i wiedzy.

Konferencja dot. zdrowia psychicznego w organizacjach.

Dobrostan emocjonalny w pracy, walka z przeciążeniem, zdrowa wydajność, odporność psychiczna w czasach zmian i kryzysów, nawyki pracy - to kilka zagadnień z zaplanowanych do podjęcia w trakcie konferencji.

Adres

Ulica Generała Józefa Fiszera 5/1
Gdansk
80-231

Telefon

+48609380126

Strona Internetowa

http://relacje.net.pl/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Robert Czyżewski_Psychoterapia umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Robert Czyżewski_Psychoterapia:

Skróty

Chcesz aby twoja praktyka była na górze listy Klinika w Gdansk?

Udostępnij

Kategoria

Psychoterapeuta