Anna Bakker

12/02/2026

Z ogromną radością i dumą wystąpiłam dziś jako prelegentka podczas XIX Konferencji dla Dyrektorów Szkół Ponadpodstawowych „Szkoła przyszłości - dobrostan, bezpieczeństwo, rozwój” w WSAiB Gdynia . Jako Nauczycielka doradczyni metodyczna w Gdyński Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli miałam zaszczyt współtworzyć to wydarzenie i dzielić się praktycznymi rozwiązaniami z dyrektorami szkół.
Moimi współprelegentami byli między innymi:
🔹 Gabriel Wolosewicz– Nauczyciel Roku 2024,
🔹 Anna Blokus-Szkodzińska - Prezeska Fundacja Pozytywni i konsultant ds. wychowawczych.
To było spotkanie praktyków, którzy pokazują, że nowoczesna szkoła to nie teoria, lecz konkretne działania: wzmacnianie odporności psychicznej uczniów, świadome przywództwo w erze AI, bezpieczeństwo oparte na profilaktyce oraz mądre budowanie współpracy.
W swojej prelekcji mówiłam o mediacjach jako narzędziu budowania relacji w szkole. Podkreślałam, że mediacja to nie tylko sposób rozwiązywania konfliktów, ale przede wszystkim proces uczenia dialogu, empatii i odpowiedzialności. To tworzenie przestrzeni, w której uczniowie czują się wysłuchani, a dorośli stają się przewodnikami, a nie wyłącznie strażnikami zasad. Szkoła, która rozmawia, to szkoła, która wzmacnia.
Dziękuję organizatorom za profesjonalizm, a Dyrektorom za otwartość i inspirujące rozmowy. Wspólna refleksja i wymiana doświadczeń pokazują, że polska edukacja ma ogromny potencjał.
✨ Relacje budują bezpieczeństwo. Dialog buduje przyszłość. Twórzmy szkołę, która daje siłę.

11/02/2026

Od kilku dni obserwuję w sieci coś, co naprawdę nie daje mi spokoju. Kolejne przedszkola wrzucają na swoje profile filmiki promujące nabór… z udziałem swoich podopiecznych. Kilkulatki odgrywają różne scenki, oprowadzają po salach w stylu „tu jest nasza stołówka, tutaj się bawimy …”, albo trzymają kartki z informacją, że szukają męża dla cioci… oj pomyłka…. Jednak szukają nowych kolegów (ciocia pomyliła kartki). Dzieci pozują jak mali influencerzy i wszystko w imię promocji placówki i pod czujnym okiem pań nauczycielek. I samo nasuwa mi się pytanie: czy my naprawdę nie widzimy czego uczymy te małe dzieci??? Modelujemy im, że bycie w sieci i produkowanie treści o sobie, wrzucanie swoich i innych osób zdjęć czy filmów, jest czymś naturalnym. Nauczyciele nagrywają świetnie się przy tym bawiąc, rodzice dumni ze swoich małych aktorów klaszczą, a internet nagradza lajkami. Jak w takiej sytuacji dziecko ma nie uznać, że publiczne pokazywanie siebie jest czymś oczywistym i pożądanym? Tak dużo już mówi się o tym, że dzieci dorastają w środowisku platform, które monetyzują uwagę i wizerunek i jak destrukcyjny wpływ ma to na młode pokolenie. Im bardziej znormalizujemy tę publiczną autoprezentację, tym trudniej później będzie nam budować granice prywatności i odporność na presję algorytmów. Nie może być tak, że mając w dłoni podpis rodzica ze zgodą do wykorzystania wizerunku dziecka, używamy go bezrefleksyjnie i czujemy się moralnie usprawiedliwieni… "bo przecież rodzice wyrazili zgodę". Ten argument zresztą, w kontekście placówki oświatowej, rodzi poważne wątpliwości natury etycznej. Rodzic wciąż jeszcze może nie mieć wystarczającej świadomości, by ocenić długofalowe ryzyko (algorytmy, AI, darknet), ale przedszkole tę wiedzę już powinno mieć! I wykorzystywanie swojej pozycji autorytetu, by taką zgodę uzyskać – często pod presją grupy lub sugestii, że dziecko nie będzie mgło bez niej uczestniczyć w jakichś zajęciach…jest niedopuszczalne i trudne do obronienia z perspektywy praw dziecka. I problem nie polega tu naprawdę na jednym filmiku, który sobie nagramy, żeby pokazać jak u nas jest fajnie i zaprosić potencjalnych rodziców do zapisania dzieci do placówki. Problem polega na modelowaniu pewnych norm. Kilkulatki uczą się przez obserwację. Jeśli nauczyciel organizuje nagrywanie, a rodzic reaguje dumą i entuzjazmem, dziecko dostaje potężny komunikat: „Mój wizerunek jest czymś, co się pokazuje, żeby dostać uwagę i aprobatę”. A przecież wizerunek to dana osobowa i dobro osobiste, które powinno być chronione. A nie wystawiane na publicznym targu, gdzie każdy może obejrzeć, pochwalić, ocenić, skrytykować. Może też pobrać i użyć w celu, którego nigdy byśmy nie chcieli. I tego powinniśmy uczyć dzieci od najmłodszych lat. Nie możemy żyć w rozdwojeniu jaźni i szafować w internecie wizerunkiem pięciolatków, a potem… mieć pretensję do nastolatków, że ślepo podążają za trendami, publikują ryzykowne treści czy transmitują live’y z lekcji. Przecież oni robią tylko to, czego nauczyły się wcześniej od nas - dorosłych: że wrzucanie siebie (i innych) do sieci jest OK. Czy my jako społeczeństwo naprawdę potrzebujemy odgórnych ustawowych zakazów…? Czy nie możemy posłużyć się zdrowym rozsądkiem i po prostu nie robić rzeczy, które szkodzą…? Czy tak trudno jest oprzeć się pokusie nagrania „uroczego” filmiku, który zbuduje zasięgi, nie dbając o to, że wystawiamy nasze dzieci niczym towar na półce sklepowej?! Przecież naszym obowiązkiem jest nauczyć dzieci tego, jak dbać o bezpieczeństwo w nowym, zdigitalizowanym świecie. Taka wiedza nie spada na dzieci z nieba, sama się nie zadzieje. Tę wiedzę budujemy już od najmłodszych lat, pokazując swoim zachowaniem, co jest bezpieczne, a co nie jest, jak zachowywać się w cyfrowej rzeczywistości, a jak absolutnie nie! NIE UŻYWAJMY DZIECI DO PROMOWANIA PLACÓWEK OŚWIATOWYCH.

06/02/2026

Zakazać używania telefonów w szkole….czy nie zakazać…? Oto jest pytanie! 🤔
Oczywiście, że stoję murem za edukacją! Jednak zanim zaczniemy żniwa tej cyfrowej świadomości zbierać, potrzeba nam regulacji, które jasno postawią granice i powiedzą STOP! ✋
Polecam artykuł Waszej uwadze:

wśród fanów

ON AIR

Nauczycielu, nauczycielko, rozejrzyj się dobrze, bo bardzo możliwe, że właśnie jesteś nagrywany. Tak, Ty! Tak, teraz! A konkretnie - może właśnie jesteś bohaterem, bohaterką drugiego planu podczas live’a na TikToku, który w tej chwili prowadzi jeden z Twoich uczniów. Jesteś w szkole, na lekcji? Trudno. Po prostu w tym czasie pętasz się po ich życiu.

Pod wpływem sygnału na skrzynkę kontaktową wybraliśmy się w kilkudniową podróż do świata naszych uczniów i uczennic. Świata istniejącego równolegle do szkolnej rzeczywistości.

Pani Iwona przysłała nam filmik, na którym zarejestrowany jest fragment live’a. Trafiła na niego przypadkowo na TikToku. Akcja toczy się w klasie, podczas lekcji. Na filmie widać, że uczniowie podczas relacji na żywo dokuczają nauczycielce pod wpływem zachęt płynących od komentujących. W klasie panuje chaos, telefon z kamerką ukryty jest na kolanach, widać podłogę i nogi pod ławką. Nauczycielka wydaje się całkowicie bezbronna i bezradna, bo nie wie, jakie jest źródło tych chuligańskich zachowań i wulgarnych odzywek. Jak się czuje ta nauczycielka? To nękanie było jednorazowe czy powtarza się regularnie? Może po lekcji weszła do pokoju nauczycielskiego i nie podzieliła się z nikim swoim doświadczeniem, bo przecież inni sobie na pewno radzą, więc pomyślą o niej, że jest nieudolna?

Nie udało się nam ustalić szkoły, w której odbyła się ta pokazywana na żywo lekcja. Pani Iwona zgłosiła sprawę na stronę dyżurnet.pl [to zespół ekspertów NASK-a działający jako punkt kontaktowy do zgłaszania nielegalnych treści w Internecie].
Nie pokazujemy nagrań ani screenów, żeby nie promować “bohaterów” tego procederu oraz nie spowodować wtórnej wiktymizacji nauczycielki. Postanowiliśmy natomiast sprawdzić, jaka jest skala tego zjawiska, czy jest ono incydentalne, czy masowe. Pani Iwona napisała, że takich filmików widziała mnóstwo.

Instalujemy więc aplikację (przyznajemy, że dotąd omijaliśmy TikTok szerokim łukiem).

Trzymajcie się mocno! Ruszamy!

Po zalogowaniu się klikamy w przycisk “LIVE” w lewym górnym narożniku aplikacji. Jest godzina dziesiąta – czas, kiedy nauczyciele i uczniowie są w szkołach. Klik i jest! Relacja na żywo. Z klasy. Trwa lekcja geografii. Scrollujemy i są kolejne live’y. Informatyka, chemia, język polski, język angielski, religia, matematyka, lekcja wychowawcza. Co czwarty, piąty live w godzinach przedpołudniowych nadawany jest z jakiejś klasy, gdzieś w Polsce. Niekończąca się lista relacji na żywo z polskiej szkoły. W tle słychać nauczycieli prowadzących lekcje. Na ekranie twarze uczniów, uczennic - najczęściej z ostatnich klas szkół podstawowych lub początkowych klas szkół ponadpodstawowych (w odpowiedzi na pytania z czatu streamerzy mówią, z której są klasy, stąd i nasza wiedza). Szkoły podstawowe, licea, technika, szkoły branżowe.

TAPUJEMY, TAPUJEMY!

Podczas live’a na ekranie widać zazwyczaj dwie osoby, rzadziej jedną. Główną zasadą jest odpowiadanie komentującym, trzeba więc cały czas śledzić czat. Komentujący wysyłają tak zwane “gifty”, zadają pytania, wydają polecenia. Streamerzy odpowiadają, dziękują, zachęcają do “tapowania” (forma reakcji). Składają różne obietnice za określone wartości. Czasem się targują, negocjują cenę poszczególnych zachowań. Coś powiedzieć do pani? Zależy co i za ile. To wszystko półgłosem lub szeptem, w zależności od tego, na co pozwalają warunki lekcji.

Czujemy się jak Plastuś, który dyskretnie uchyla wieko piórnika i podgląda ukradkiem przez szparkę. Wtem słyszymy swój nick - prowadzący głośno zauważył, że dołączyliśmy. To nas na chwilę speszyło, ale na prowadzącym nasza obecność nie robi żadnego wrażenia – jesteśmy tylko kolejnym cennym numerkiem zwiększającym liczbę osób oglądających live’a.

TAK, ŻEBY NAUCZYCIEL NIE ZAUWAŻYŁ

Live’y są robione bardzo dyskretnie. Telefon czasem znajduje się na kolanach pod ławką, ale najczęściej leży gdzieś na ławce - można się domyślać, że bywa ukryty w torbie, w piórniku, w szaliku, w czymś maskującym urządzenie. Uczniowie siedzą w ławkach i najczęściej zachowują porządek, stosują się do poleceń nauczyciela, nawet coś notują (lub udają) w zeszytach, ale ich uwaga jest gdzie indziej. Patrzą w telefon leżący na ławce, więc trudno z pozycji nauczyciela dostrzec, że coś jest nie tak. Obserwującym odpowiadają przyciszonym głosem, żeby nauczyciel się nie zorientował, nie zauważył. Myślisz, że u Ciebie to niemożliwie, bo uczniowie odkładają telefony? Nie bądź tego pewna. Mają po dwa.

CELEM NIE SĄ NAUCZYCIELE

Nie natknęliśmy się w naszych obserwacjach na podobnie przemocowe zachowania wobec nauczycieli jak te z nadesłanego filmiku. Może po prostu mieliśmy szczęście albo pecha. Podczas live'ów komentujący co prawda zachęcają do prowokowania nauczycieli, ale prowadzący zazwyczaj ignorują te polecenia. Najwyraźniej to nie zwiększa zainteresowania, nie przynosi “giftów”. Deklarują za to darczyńcom różne nieoczywiste formy podziękowań, np. że pokażą gołe stopy czy pocałują się przed kamerą.

WAY OF LIFE

Nagrywanie live'ów wydaje się być jakby częścią ich życia, codzienną rutyną. Do południa transmisje ze szkoły, z klas, z toalet, ze szkolnych szatni i korytarzy, bo tam spędzają czas młodzi ludzie. Po południu przenoszą się do domów. Odnieśliśmy wrażenie, że to ma charakter naturalnej, życiowej czynności, koniecznej do dostarczenia niezbędnej do życia energii. Czasem ma się wrażenie, że prowadzącym live’a nie towarzyszą żadne emocje, a czasem widać wyraźne pobudzenie, nerwowe tiki i kompulsywne zachowania. Liczba viewersów ich ekscytuje. Podczas live'ów można zarabiać. Walutą są “gifty”. Być może prowadzenie takich live'ów jest też sposobem na zarabianie pieniędzy.

WULGARYZMY NIE ROBIĄ WRAŻENIA

Podczas transmisji na pytania o nic prowadzący odpowiada odpowiedziami o niczym. Bo to są live’y o niczym. Wieje nudą. Jaka lekcja? Która klasa? Kiedy ferie? Jak ma imię ten w białej bluzie? Wulgaryzmy oraz obraźliwe komentarze zdają się zupełnie nie dotykać prowadzących, spływają po nich jak po kaczce, nawet powieka im nie drgnie. Na wulgarne komentarze czasem odpowiadają w podobnie wulgarny sposób, ale najczęściej je ignorują.

LIVE’Y NIE SĄ DOMENĄ “PATOLOGII”

Bohaterami dziesiątek obejrzanych przez nas live'ów są dzieci o bardzo różnym kapitale społecznym, co widać i słychać w języku, którym się posługują, w strojach, dodatkach, po sposobie zachowania wobec siebie i nauczycieli. To również uczniowie z tzw. dobrych szkół i dobrych domów.

Streamerzy są całkowicie wyłączeni z udziału w lekcji - skupiają się na ekranie telefonu. Choć trafiliśmy też na relację, podczas której dwoje prowadzących kontroluje zarówno live, jak i lekcję, a w pewnym momencie wciągają się w rozmowę z nauczycielką, odpowiadając pełnymi zdaniami na temat podatków i płacy minimalnej - prowadzą bardzo sensowną dyskusję i używają bogatego języka. Można powiedzieć, że ten jeden live miał nawet walor edukacyjny. Trafialiśmy też na takie, przy których uszy więdły od wulgaryzmów. Pojawiały się seksualne podteksty i język przemocy. Mieliśmy więc szeroki przegląd młodych osób na różnych poziomach kapitału kulturowego i społecznego. Wszyscy zajęci tym samym - nie bardzo wiadomo czemu służącym transmitowaniem fragmentu ich szkolnego dnia.

NIEBEZPIECZNE ZWIĄZKI

Obserwującym może być każdy. Tak jak my. Zorientowaliśmy się, że częścią obserwujących są inni uczniowie w tych samych klasach, którzy najwyraźniej też potajemnie korzystają w trakcie lekcji z telefonów. Prowadzący ma też możliwość dodania na ekran osoby obserwującej i toczy z nią wówczas “pojedynek”.

Widzieliśmy siwego staruszka, który dzielnie zachęcał do tapowania. Zapytany przez prowadzące live’a dziewczynki, gdzie pracuje, powiedział, że jest emerytem. Zachichotały. Widzieliśmy milczącego gościa - na oko czterdziestoletniego - który nakładał na twarz coraz to inne przerażające nakładki i co jakiś czas pociągał łyk piwa z butelki. Notabene wielokrotnie trafialiśmy też na live’y, podczas których uczniowie i uczennice palili ukradkiem elektroniczne papierosy. Tak, na lekcji!

OSZUSTWO I BRAK WERYFIKACJI

Teoretycznie live’y na TikToku mogą robić tylko użytkownicy, którzy ukończyli 18 lat. Czyli wszystkie, które obejrzeliśmy, prowadzone są na kontach stworzonych przez młode osoby poświadczające nieprawdę. Po drugie, operator w żaden sposób nie weryfikuje informacji przy zakładaniu konta, poza identyfikacją adresu email. Młode osoby nie są więc chronione przez TikTok, co od dawna podnoszą organizacje zajmujące się ochroną praw i wizerunku młodych osób w internecie.

LIVE’Y W DOMACH

Rodzice powinni mieć świadomość, że dzieci nagrywają live’y również z domów. Że dokumentują czasem ich rodzinne życie. Takie live’y mogą być źródłem wielu informacji dla potencjalnych przestępców. Czasem to rodzice lub opiekunowie stają się tematem i obiektem live’ów. Na jednym z nich widzieliśmy scenę kręconą w kuchni. Prowadzący nagrywa z tyłu postać mamy lub babci. Gdy zachęcony przez obserwujących kłuje ją palcem w pośladki, ta przestrzega go, że zachowuje się jak “pe..ał” i może mieć z tego powodu nieprzyjemności wśród kolegów. I każdy użytkownik TikToka mógł sobie śledzić tę rodziną scenkę rodzajową odbywającą się w kuchni pewnego domu.

TO TYLKO TELEFON

Uderzający jest brak tremy, niczym nieskrępowana odwaga udziału w publicznej transmisji w roli głównego aktora, bycia jak na scenie, wystawienia się na ocenę publiczną przy tak dużym potencjalnie zasięgu. Bo jednocześnie dobrze wiemy, że nasi uczniowie mają ogromne trudności z publicznymi wystąpieniami w świecie rzeczywistym, z komunikowaniem się z innymi, nawet z rówieśnikami, jeśli komunikacja nie odbywa się za pośrednictwem elektronicznych nośników.

Zastanawia nas, czy młodym osobom towarzyszy świadomość konsekwencji wystawiania się na widok publiczny. Czy na pewno rozumieją, że każdy może to obejrzeć, nagrać i wykorzystać w różnych celach? Odnosimy wrażenie, że mają złudne poczucie bezpieczeństwa i kontroli, przekonanie o chwilowości, nietrwałości, nieprawdziwości. Wydaje się im, że w każdym momencie mogą live wyłączyć, obserwujących zablokować, dać bana, unieszkodliwić, zakończyć transmisję, wyjść z aplikacji i ostatecznie wyłączyć telefon.

ZASIĘG MIĘDZYNARODOWY?

Z ciekawości zrobiliśmy szybką próbę w innych krajach europejskich, żeby sprawdzić, czy to tylko polska domena. W Holandii, Hiszpanii, Norwegii, Szkocji i Anglii nie trafiliśmy na szkolne live’y. We Włoszech jednak młode osoby też je nagrywają podczas lekcji. Czy ma to związek z zasadami dotyczącymi używania telefonów w szkołach obowiązującymi w poszczególnych krajach? Wydaje się, że tak.

〰️ 〰️ 〰️ 〰️ 〰️ 〰️ 〰️

Refleksja 1.

Sprawa walki o ochronę wizerunku młodych osób nabiera w tym kontekście szerszego znaczenia. To nie jest tylko kwestia wykorzystania wizerunku dzieci przez dorosłych, ale również problem tego, że dzieci same czynią swój wizerunek (i nie tylko swój) publicznym bez wiedzy i zgody dorosłych. I z tej odpowiedzialności za brak ich bezpieczeństwa, za brak ograniczeń, za przyzwolenie na swobodne korzystanie przez młode osoby z mediów społecznościowych i pełen dostęp do platform cyfrowych – z tej odpowiedzialności nikt nas, dorosłych nie zwolni.

Refleksja 2.

Na obejrzanych filmikach rzadko kiedy nauczyciele reagują. Najczęściej zdają się robić swoje i nie wnikać. Powód? Może dyskrecja uczniów jest na tyle duża, że nauczyciele naprawdę niczego nie zauważają, nie słyszą. A może świadomie ignorują sygnały, bo niby co nauczyciel ma zrobić w sytuacji, gdy uczeń używa telefonu do bezprawnego relacjonowania lekcji albo pali elektronicznego papierosa? Odebrać nie może, bo nie można dotykać własności ucznia. Wrzucić do kosza nie wolno, bo jeszcze przypadkiem ozdobiony byłby znakiem krzyża i nauczyciel mógłby zostać oskarżony o obrazę uczuć religijnych i zawieszony w obowiązkach. Policji wezwać też nie może, bo gdyby przypadkiem policjant zadzwonił kajdankami albo i nie, to jednak nauczyciel mógłby zostać oskarżony o spowodowanie traumy. I oczywiście ze wszystkiego musiałby się tłumaczyć przed wszelkimi możliwymi instancjami od dyrektora, kuratora, po rodziców. Także z faktu, że był ofiarą nękania przez uczniów. To oczywiście skrajne scenariusze, ale -jak wiemy - wcale nie hipotetyczne. Ryzyko jest ogromne. I nauczyciele mają tego świadomość. Wiedzą też, że w kryzysowych sytuacjach nikt w systemie oświaty się za nimi nie wstawi.

Refleksja 3.

Potrzebujemy natychmiastowego wsparcia. Konieczne są pilne działania. Wewnętrzne regulacje statutowe określające zasady używania telefonów na terenie szkoły to walka z wiatrakami. W przypadku ich łamania nauczyciele i dyrektorzy są bezradni, nie mają wystarczających narzędzi, a potencjalne konflikty oznaczają dalsze pogarszanie warunków pracy i jeszcze większe zniechęcenie do wykonywania zawodu.

Można skorzystać z dobrych praktyk i rozwiązań funkcjonujących w innych krajach. Kierunek sejmowych prac nad ograniczeniem używania mediów społecznościowych do 15 roku życia jest dobry, ale pamiętajmy, że wszystkie konta, z których korzystają dziś na TiktToku osoby małoletnie, są zadeklarowane jako konta co najmniej 18-latków. Zatem bezwzględnie konieczne są regulacje nakładające na platformy cyfrowe obowiązek realnej weryfikacji wieku użytkowników i zakładające dotkliwe sankcje za niedopełnienie tego obowiązku.

〰️ 〰️ 〰️ 〰️ 〰️ 〰️ 〰️

Przypominamy, że działa Bezpłatny Telefon Zaufania dla Nauczycieli prowadzony przez Fundację Twarze Depresji i oferuje wsparcie psychologiczne pod numerem +48 510 338 182. Linia działa w każdy poniedziałek w godzinach 13:00–17:00. Możecie tam uzyskać pomoc i emocjonalne wsparcie w trudnych sytuacjach.



Ministerstwo Edukacji Narodowej
Ministerstwo Cyfryzacji

25/01/2026

Piękna akcja, w której z dumą biorę udział ❤️ NAUCZYCIELE SZYJĄ DLA WOŚP. Inicjatorem jest Pani FloBo (Marta Florkiewicz-Borkowska) i Cyfrowy dialog. Ponad 200 nauczycieli z całej Polski przez ostatnie tygodnie zaprzyjaźniało się z maszynami do szycia 😄, by stworzyć Pożeracze Smutków. Każdy Pożeracz ma swoją historię i jest wyjątkowy, ale wszystkie utulają dziecięce smutki i pozwalają im pobyć i odejść... Mają moc i nie zawahają się jej użyć, nawet przeciw największym smutkom! Więc Kochani... nowego domu szuka 220 Pożeraczy Smutków Gigantów. Zapraszam gorąco do licytacji:

https://h7.cl/1it-2

12/01/2026

Styczeń w szkole bywa trudny. Dla wielu uczniów to czas napięcia i lęku przed oceną na półrocze. Dlatego warto jasno powiedzieć: klasyfikacja śródroczna nie jest egzaminem, nie jest zaliczeniem semestru, ani zapowiedzią oceny rocznej. W prawie oświatowym została pomyślana jako moment zatrzymania się i sprawdzenia, jak uczeń sobie radzi tu i teraz. Jej sens jest prosty: ma dać uczniowi, rodzicom i nauczycielowi informację, gdzie uczeń jest dziś, jakie ma już opanowane umiejętności i czego jeszcze potrzebuje, aby skutecznie pracować w drugim półroczu. Daje uczniowi sygnał: masz czas, możesz się jeszcze nauczyć, jesteśmy po to, żeby ci pomóc.
Pamiętajmy, że:
• Nie ma „przewidywanej oceny półrocznej”. Szkoła ma obowiązek informować o postępach i trudnościach ucznia, lecz budowanie wokół tego procedur znanych z klasyfikacji rocznej wprowadza w błąd i rodzi niepotrzebne napięcia.
• Ocena niedostateczna na półrocze to tylko sygnał i nie oznacza niezaliczenia. W połowie roku uczeń niczego nie „oblewa” i niczego nie „zalicza”. To wciąż proces uczenia się. Ocena niedostateczna ma powiedzieć: tu są braki, nad tym trzeba popracować. I to jest moment, w którym odpowiedzialność leży także po stronie szkoły i nauczyciela – by zaplanować wsparcie, a nie dokładać presji.
• Nie oceniamy ucznia jednym sprawdzianem „z całego półrocza”. Taka praktyka upodabnia się do egzaminu, a ustawa przewiduje egzaminy wyłącznie w ściśle określonych przypadkach i półrocze do nich nie należy.
• Statut szkoły nie jest „mini-ustawą”. Zapisy statutowe mają porządkować zasady oceniania, a nie tworzyć dodatkowe „egzaminy”, „zaliczenia” czy sztuczne progi.
• Wszystkie stopnie są równe. Prawo nie dzieli ocen na „ważniejsze” i „mniej ważne”, bo nie da się postawić na wadze ludzkiego uczenia się. Dla jednego ucznia odpowiedź ustna to ogromny stres, dla innego naturalna forma wypowiedzi. Wagi i arytmetyka przesuwają uwagę z pytania: czego się nauczyłem? na pytanie: ile mi brakuje do średniej?

Pamiętajmy, że uczeń, który czuje się bezpieczny, uczy się lepiej. Tak działa biologia, tak pracuje mózg. Pamiętajmy, że motywacja rodzi się tam, gdzie jest sens, wsparcie i zrozumienie, a nie strach przed oceną na półrocze. Pamiętajmy, że za każdym ocenianym zadaniem stoi młody człowiek ze swoimi emocjami, trudnościami, kształtującym się poczuciem własnej wartości... i to od nas zależy czy odbierze tę ocenę jako życzliwą wskazówkę, czy krytykę swojej osoby. Niech półrocze będzie momentem na korektę kursu, momentem na rozmowę: co już umiesz, co sprawia ci trudność i jak możemy ci pomóc. Niech będzie momentem, który wspiera ucznia i buduje relację.

P.S. Polecam gorąco książkę Gabriela Olszowska "O!cena w szkole. Nieodrobione lekcje. Od przepisów do sztuki oceniania".

07/01/2026

Mój pierwszy dzień w szkole po świątecznej przerwie wyglądał dokładnie tak, jak widać na zdjęciu.... postawiony na głowie, ale szczęśliwy 🙃. Wczoraj założyłam plan minimum... super zabawa na śniegu, rozmowa w kręgu o zwyczajach noworocznych i podsumowanie naszych wspomnień i osiągnięć z minionego roku (nawet piękną kartę pracy w tym celu sobie przygotowałam). Czasem jednak nawet plan minimalistyczny to za dużo. Nie było dziś szansy na spokojną rozmowę, a tym bardziej na podsumowania. Nawet bałwanów nie ulepiliśmy bo śnieg był zbyt sypki. Były emocje, radość ze spotkania, śmiech, energia.... było głośno, garnie, nie mogliśmy usiedzieć przez chwilę. Energia, z którą dzieci wróciły po dniach wolnych od szkoły, chwilami była trudna do ogarnięcia... Przez jedną małą milisekundę przeszła mi taka myśl, że nic nie zrobiliśmy. Ale zaraz usłyszałam, jak jedna z dziewczynek mówi do drugiej: "to był superaśny dzień". I zaraz tę myśl o nicniezrobieniu wyrzuciłam z głowy. Wiecie co dziś robiliśmy? Najpierw dowiedzieliśmy się, ze przy dużym mrozie śnieg się nie lepi i nie da się ulepić bałwana 😅😅😅. Trenowaliśmy kreatywne myślenie (bałwana nie da się ulepić, ale pizzę już tak! ) Uczyliśmy się łączyć się w grupy, ćwiczyliśmy wymachy rąk przy rzucaniu śnieżkami i trenowaliśmy siłę mięśni 💪robiąc w śniegu anioły i czołgając się. trenowaliśmy współpracę przy przeturlaniu Pani Ani z jednej strony placu na drugi😆 . Wspieraliśmy się, bo kiedy komuś przemokły rękawiczki, okazywało się, że ktoś inny ma dwie pary i chętnie pożyczy. Chłopcy przekonali się, że wspólna zabawa bez piłki nożnej też jest fajna. Wiecie co robiliśmy.... BUDOWALIŚMY RELACJE. Wiadomo, że najlepiej team się buduje przy wspólnym zadaniu... Ty razem to było sprowadzenie Pani Ani do parteru i wytarzanie jej w śniegu 😆😲. Dzieci uczą się wtedy, kiedy dobrze czują się w szkole...kiedy czują się dobrze w swojej klasie...kiedy zaspokojone są ich potrzeby poczucia bezpieczeństwa i przynależności... kiedy mają w grupie wsparcie... kiedy szkoła to nie tylko ławka i tablica.... kiedy lubią siebie wzajemnie i lubią swojego nauczyciela.... Bo tak pracuje mózg. Czysta biologia. Kiedy jesteśmy wypełnieni przyjemnymi emocjami, jesteśmy bezpieczni i podekscytowani, mózg jest gotowy do uczenia się. Nasz układ limbiczny - czyli ta część mózgu, która odpowiada za emocje i motywuje inne części mózgu do pracy - mówi: chcę to robić, chcę się uczyć, chcę tu być... bo to jest dla mnie dobre!
Wiecie co...? To był SUPERAŚNY dzień! A mój minimalistyczny dzisiejszy plan zrealizujemy jutro. Mam nadzieję, że i Wasz pierwszy dzień był dobry.... Z pozdrowieniami. Ania

wśród fanów

06/01/2026

Taki mam na jutro plan, by zabrać dzieci na śnieg i świetnie się bawić 😁. Ulepimy bałwany, jakich świat nie widział, porzucamy śnieżkami, zrobimy w śniegu ślady 20 aniołów (to my 😁). Generalnie... powoli, bez presji... z radością na wspólne spotkanie. To będzie cudny dzień, czego i Wam życzę! Jedyne, co właśnie stworzyłam na jutro, to "podsumowanie" starego roku. Może ktoś jeszcze zdąży skorzystać. Częstujcie się 😊

06/01/2026

Żyjemy w czasach, w których ciężko jest odróżnić co jest prawdziwe, a co stworzone za pomocą aplikacji AI. Pamiętaj o tym za każdym razem, kiedy udostępniasz zdjęcie swojego dziecka/ ucznia w sieci cyberbezpieczeństwo

06/01/2026

Ależ będzie się działo! ❤️
Znów mam ogromną radość i wdzięczność, że mogę być częścią tej wyjątkowej akcji i ponownie wystąpić w roli prelegenta! 🥰

To niesamowite znaleźć się w gronie nauczycieli, którzy nie tylko uczą - ale łączą siły, inspirują i realnie zmieniają świat na lepszy. ❤️

Zapraszam Was z całego serca!

Przed nami dwa intensywne dni pełne wiedzy, praktyki, wymiany doświadczeń …❤️

Spotkamy się 17 i 18 stycznia. Moja prelekcja zaplanowana jest na 18 stycznia (niedziela) o 18:30- już nie mogę się doczekać! 😊

Aby dołączyć do wszystkich spotkań, wystarczy wpłata minimum 60 zł.
W zamian otrzymujecie dostęp do całej konferencji - wartościowe webinary i notatki zostają z Wami na zawsze. 🥰

To inwestycja w siebie, w relacje z uczniami… i w dobro.
Warto. Naprawdę warto. ❤️

Do zobaczenia na konferencji…

Startujemy z kolejną edycją wspaniałej nauczycielskiej akcji dla WOŚP. Trudno uwierzyć, ale to już szósty raz!

Oto serca gorących 87 nauczycieli, którzy przygotują 56 wspaniałych wystąpień oraz 21 nauczycieli-rysowniczek, które stworzą notatki do wszystkich prelekcji. Nauczyciele bedą dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem w zakresie edukacji podczas szkoleń online.
Tysiące nauczycieli zaś będzie mogło z tej wiedzy skorzystać, wpłacając min. 60 zł do nauczycielskiej puszki, oglądając webinaria i wykorzystując w pracy codziennej zdobytą wiedzę. Zatem z tego dobra skorzystają tysiące osób!
www.zrzutka.pl/z/nauczycieledlawosp2026
Po dokonaniu wpłaty otrzymasz link z dostępem do specjalnej grupy na Facebooku, gdzie dostępna będzie cała . Nagrania będą dla Ciebie dostępne na zawsze 🙂

Zapraszamy serdecznie wszystkie nauczycielki i nauczycieli, którzy chcą kształcić się, a przy okazji wesprzeć Wielką Orkiestrę. Albo odwrotnie 😉

Oto plan wydarzenia:
17 stycznia 2025
❤ 08:00 - Marta Młyńska szkolenia i coaching - Nowy rok, stare potrzeby. Jak nie zgubić siebie w noworocznym pędzie.
❤ 08:30 - Przemek Staroń - Hejt - co robi z nami i co możemy z tym zrobić.
❤ 09:00 - Magdalena Grzeszkiewicz-Brzęcka i Beata Kubsik - Moc słów nauczyciela: skuteczny feedback w edukacji
❤ 09:30 - Roman Lorens - Fakty i mity o poleceniach dyrektora. Co jest obowiązkiem, a co nadużyciem?
❤ 10:00 - Małgorzata Puszkiewicz MP-Education - Angielski od pierwszego dzwonka: jak rozbudzić ciekawość i zainteresować angielskim najmłodszych uczniów?
❤ 10:30 - Aleksandra Jakubczak Przestrzeń Pozytywnej Edukacji- nauczyciele matematyki - Jak nauczyć uczniów się uczyć - i zrobić to już na lekcji?
❤ 11:00 - Marta Badowska - Budowanie sprawczości u dzieci z trudnościami w uczeniu się
❤ 11:30 - Justyna Rychwalska Herstoryczna belferka - "Mała figurka, wielka historia"- czyli jak wykorzystywać klocki LEGO w nauczaniu
❤ 12:00 - Magdalena Ślawska - angielski zawodowy - Cała prawda o dysleksji u nastolatków.
❤ 12:30 - Agnieszka Wrzesińska Szalona Historyczka - Jak ćwiczyć argumentowanie na lekcjach historii, wos i edukacji obywatelskiej?
❤ 13:00 - Regina Hadryś - Edu inspiracje dla polonistów - Gry planszowe- źródłem inspiracji na zajęcia specjalistyczne i nie tylko
❤ 13:30 - Sylwia Stasikowska Fundacja Szkoła z Klasą - Międzykulturowość w szkole w ramach programu Niewidoczne historie
❤ 14:00 - Magda Krajewska, Beata Gwizdała Lekcje Szyte na miarę - Powrót do korzeni
❤ 14:30 - Magdalena Górczak Germanistka z pasją- Z błędami po sukces
❤ 15:00 - Sylwia Krause - Myśl inaczej! – krótkie przerwy na twórcze działanie
❤ 15:30 - Karolina Sikorska-Bednarczyk- Ile tak naprawdę pracuje nauczyciel - czyli o czasie pracy nauczycieli.
❤ 16:00 - Bartosz Chyś, Joanna Kraszewska - Co nas łączy w edukacji
❤ 16:30 - Katarzyna Rok Edukacyjna Kawka - Zatrzymajmy się na chwilę… O tym, jak odnaleźć spokój w szkolnym pędzie.
❤ 17:00 - Iwona Smól - Pomysły na kreatywne wykorzystanie ilustracji i kart obrazkowych na zajęciach językowych.
❤ 17:30 - Ewa Orzeł-Sobczyk - eTwinning w praktyce - narzędzia, które musisz znać realizując projekty eTwinning
❤ 18:00 - Mistrz Biologii - Olivia Dycewicz - Koniec marnowania czasu - strategie uczenia się potwierdzone badaniami naukowymi.
❤ 18:30 - Justyna Gajdziszewska Polonistka się znalazła – Jak zachwyca, jeśli nie zachwyca, czyli jak czytamy lektury
❤ 19:00 - Paulina Jurczykowska O polskim po polsku - Godzina PRAWDZIWIE wychowawcza, czyli o lekcjach z wychowawcą.
❤ 19:30 - Danuta Kitowska Nauczona - "Sketchnoter - wolontariuszem", czyli komunikacja wizualna w akcjach charytatywnych
❤ 20:00 - Ziutka inspiruje Anna Szczepkowska - Dobro-czynny - czyli jak uruchomć się do czynienia dobra.
❤ 20:30 - Barbara Chyłka - Kompas Cyfrowego Obywatela w praktyce: codzienne wybory online
❤ 21:00 - Belfer z klasą - Rafał Filipski - Jak być dla Ucznia/Uczennicy tu i teraz?
❤ 21:30 - EduTriki - Agnieszka Halicka - Mocny początek roku z Canva Education

18 stycznia 2025 r.
❤ 08:00 - Łukasz-Szeliga - Praktyczne edu-wskazówki nie tylko dla początkujących
❤ 08:30 - Kamila Kukuła Montepolski - Edu inspiracje dla polonistów - Jak przygotować lekcję, by uczniowie przejęli odpowiedzialność za proces nauki?
❤ 09:00 - Joanna Świercz Matmainaczej - Lepsze sposoby na stare sposoby
❤ 09:30 - Jak zachęcać do pisania? - Magdalena Stanisławska
❤ 10:00 - Magdalena Jarzębowska Biologica - czyli jak uczyć biologii prosto i ciekawie - Jak przygotowuję interdyscyplinarne lekcje przyrodnicze?
❤ 10:30 - Edyta Borowicz-Czuchryta - Łamanie czaso-przestrzeni. Edukacja inspirującą przestrzenią dla ucznia. Czy to możliwe?
❤ 11:00 - Paulina Paleczna-Brzuska - Książka to dopiero początek. STEAM w pracy z lekturą.
❤ 11:30 - Jutro polski - Justyna Zaryczańska - Genially 2026 - co warto wiedzieć?
❤ 12:00 - Monika Khan - pomysłowa edukacja- Uczniowie w akcji - jak rozruszać klasę i rozwijać kompetencje językowe i kluczowe?
❤ 12:30 - Kamila Tkaczyk Justyna Wamka - Jak rozśmieszyć długopis? Sposoby na rozpisanie uczniów.
❤ 13:00 - Justyna Ciecharowska Biegiem na szkolenie - Dlaczego im się nie chce? Motywacja uczniów z pokolenia Alfa.
❤ 13:30 - Patrycja Karykowska BiblioPatika - Lotna Kawiarnia Literacka "KaKaBa Cafe" - gdy nauczycielska pasja budzi sprawczość młodzieży...
❤ 14:00 - Patrycja Karykowska i Edyta Król- Literatura od kuchni, czyli przez żołądek do książki w młodzieńczym sercu.
❤ 14:30 - Katarzyna Hobrzyk - Specjalne potrzeby, specjalne wyzwania: Jak to rozgryźć na angielskim?
❤ 15:00 - Karolina Strógarek, Katarzyna Strzałkowska - AI w szkolnej ławce- NotebookLm i Canva
❤ 15:30 - Agnieszka Bartnik - Wszystko gra! Radiowy przepis na projekt, który łączy przedmioty na przykładzie Patrona 2026 roku - Polskiego Radia
❤ 16:00 - BelferwSpódnicy by Joanna Nikulin-Stawinska - „Moc PERMAH: jak kształtować pozytywną komunikację i budować relacje w szkole?”
❤ 16:30 - A'la Akademia Alicja Soszka - notatki wizualne - O mnemotechnikach słów kilka
❤ 17:00 - Ewa Radanowicz - Szkoła, która nie wypala – nauczyciel jako przewodnik, nie strażnik
❤ 17:30 - Edyta Piekarska - Pozwól rozwinąć skrzydła Twoim uczniom, czyli innowacje pedagogiczne i programy autorskie w telegraficznym skrócie
❤ 18:00 - Facetka od polaka Katarzyna Włodkowska - Świtezianka w egzaminacyjnej odsłonie.
❤ 18:30 - Anna Bakker - Jak budować dobre relacje w klasie
❤ 19:00 - Monika Czerkas, Agnieszka Ogiegło - Grać czy nie grać? Po co nam gry na polskim i matmie?
❤ 19:30 - Edyta Bieniek - Od kliknięcia do przyjaźni - jak projekty międzynarodowe łączą ludzi
❤ 20:00 - Aleksandra Biela-Święcka i Kinga Łusiewicz Stacja Polonistyczna - Chcę więcej! - kilka pomysłów na rozpoczęcie i zakończenie lekcji
❤ 20:30 - Anna Konarzewska Być nauczycielem. - Magia godzin wychowawczych z kartami metaforycznymi i klockami LEGO.
❤ 21:00 - Alina Czech - Cringe czy smash? – Słownik niemieckiej młodzieży jako narzędzie do nauki autentycznego języka.
❤ 21:30 - Babka od histy - Agnieszka Jankowiak-Maik Kreatywne lekcje historii

24 stycznia 2025 r.

❤ 10:00 - Beata Chojnowska-Gąsiorek i Sebastian Ropel - Krok po kroku do Microsoft Innovative Educator Expert.
❤ 12:00 - Dawid Łasiński - Pan Belfer - nauczyciel z Internetów - „NIE RÓB TEGO - najczęściej popełniane błędy w promocji szkoły lub przedszkola”

Całość spięła skromna grupa organizatorów:
🩷 Blue School - Monika Czerkas
🩷 Katarzyna Drausal
🩷 Edu-Kate zone Katarzyna Hobrzyk
🩷 Marcin Michalik
🩷 Zagraj w polski Agnieszka Ptasiewicz
🩷 Niecodzienność Szkolna- Karolina Strógarek
🩷 Jutro polski - Justyna Zaryczańska

Zespół rysowniczek przedstawimy w kolejnym poście, ale moze już dzisiaj rozpoznajecie je w naszym wielkim sercu?

Mamy jeszcze zadanie dla Was! Wydarzenie to może być ogromnym wsparciem oraz inspiracją dla nauczycieli. Koniecznie udostępnij je każdemu nauczycielowi, który lubi, chce się rozwijać oraz chce pomagać ❤