Jakie są godziny otwarcia?

Poniedziałek 08:00 - 21:00 Wtorek 08:00 - 21:00 Środa 08:00 - 21:00 Czwartek 08:00 - 21:00 Piątek 08:00 - 21:00 Sobota 09:00 - 15:00

Terapia Par i Małżeństw

Strona główna
Polska
Gliwice
Terapia Par i Małżeństw

Terapia par / małżeńska - praca nad zbudowaniem zdrowej, bezpiecznej i satysfakcjonującej relacji Problemy w małżeństwie?

Kiedy pójść na terapię małżeńską?
- potrzeby jednego z partnerów nie są respektowane,
- partnerzy często się kłócą, krytykują i krzywdzą nawzajem,
- partnerstwo jest jednostronne, tzn.: tylko jedna osoba podejmuje ważne decyzje dotyczące np. wychowania dzieci, pieniędzy, urlopu,
- w życiu seksualnym oboje przestali odczuwać satysfakcję,
- w związku brakuje zaufania i zrozumienia a partnerzy nie wspierają się nawzajem,
- jeden z partnerów dopuścił się zdrady,
- oboje zastanawiają się, czy zostać razem, czy też lepiej się rozstać,
- partnerzy chcą zmniejszyć wpływ rodziny i osób trzecich na związek lub mają.

29/12/2025

"W związkach gramy w różne role i nierzadko bywa tak, że nie zmieniamy ich w trakcie trwania relacji: jedno domaga się więcej bliskości, a drugie woli przeczekać emocjonalną burzę w bezpiecznej, prywatnej ciszy.

Podczas sporów czy kłótni zazwyczaj jedna ze stron stara się rozwiązać problem natychmiast - pragnie rozmawiać, wyjaśniać, a nawet wyrażać silne emocje, ponieważ wierzy, że tylko w ten sposób przywróci spokój i bliskość w związku. Osobie tej zależy na wyrażaniu uczuć i konkretnej rozmowie, więc brak natychmiastowej reakcji partnera postrzega jako odrzucenie lub lekceważenie.

Z kolei druga strona przeważnie woli wycofać się, gdy rośnie napięcie - cisza lub zdystansowanie wydają się bezpieczniejsze, niż narażanie się na zranienie czy przytłoczenie nadmiarem emocji. Takie zachowanie najczęściej wywołuje jednak u drugiego partnera jeszcze większy niepokój i przekonanie, że musi mocniej "naciskać", by doprowadzić do rozmowy. W efekcie oboje wchodzą w błędne koło wzajemnych nieporozumień - jedno czuje się atakowane i jeszcze bardziej dystansuje, a drugie odbiera milczenie jako "karę" lub obojętność.

Najczęściej spotykanymi rolami w związkach partnerskich jest rola osoby "domagającej się" i rola osoby "wycofującej". A temat sporu w zasadzie nie ma tu znaczenia. W pewnym sensie partnerzy mogą kłócić się o cokolwiek." (Matylda Porębska - psychoterapeutka par)

Źródło: Trudne momenty w romantycznych związkach, Newsweek Psychologia, II/2025

Link do pełnego artykułu znajduje się w pierwszym komentarzu pod postem.

24/12/2025

"Problemem, z którym najczęściej zmagają się pary, jest brak emocjonalnego kontaktu. Konflikt może sprawić, że jedna z osób w parze ucieka przed drugą lub odgradza się od niej ścianą. W konsekwencji jedna z tych osób wytwarza emocjonalny dystans oddalający ją od drugiej. Ten brak kontaktu generuje z kolei napięcie separacyjne, może ono wywołać kaskadę protestów, desperacji i bólu w osobie, która czuje się porzucona.

Co gorsza, tego rodzaju sytuacj się cykliczne: emocjonalny dystans wywołuje złość lub rozpacz jednej z osób w parze, sprawiając, że ta druga się od niej oddala. Schematy te mogą wyglądać jak proste sprzeczki, które często biorą się z zupełnie banalnych problemów. Teoria więzi podpowiada jednak, że tego rodzaju kłótnie niosą ze sobą również dylematy związane z brakiem kontaktu."

Źródło: Sue Johnson, twórczyni Terapii Par Skoncentrowanej na Emocjach (Couples Emotionally Focused Therapy / EFT)

22/12/2025

"Różnice w kwestii "JA"/"MY" mogą pojawić się już na początku związku lub mogą zostać zaostrzone przez zmiany w życiu, które wywołują niepokój o utratę tożsamości, takie jak:
- zamieszkanie razem,
- narodziny dziecka,
- wyjście dzieci z domu,
- bezrobocie,
- czy nowe możliwości kariery.
To wszystko są wydarzenia, które mogą potęgować lęk przed utratą tożsamości. Równowaga między "JA" a "MY", która działała przez długi czas, może wymagać renegocjacji w odpowiedzi na zmiany w życia pary.

Często kwestie indywidualności i integracji nie są prezentowane wprost. Na przykład, gdy para mówi, że kłóci się o wiele rzeczy, lub gdy jedna osoba stwierdza, że czuje się samotna, lub obie czują, że mają mało wspólnych zainteresowań czy przyjaciół, albo jedna jest sfrustrowana, że druga nie wydaje się być pod wpływem jej lub jego opinii. Warto wtedy zbadać, czy kwestie autonomii i równowagi między "JA" a "MY" nie są przypadkiem częścią leżącego u podstaw problemu.

Ludzie często nie zdają sobie sprawy, że zmiana okoliczności życiowych wywołała niepokój o utratę tożsamości czy poczucia własnej wartości." (M. Porębska - terapeutka par)

Źródło: Ellen F. Wachtel: The Heart of Couple Therapy: Knowing What to Do and How to Do It

19/12/2025

"Niektóre napięcia między parami mają swoje źródła w trudnościach ze znalezieniem właściwej równowagi między byciem "JA" a byciem "MY". Partnerzy mogą uważać negocjowanie tej kwestii za spore wyzwanie. Może się zdarzyć, że jedno z nich pochodzi z rodziny, w której osiągnięcie niezależności i autonomii wymagało ciężkiej pracy a drugiemu przyszło to o wiele łatwiej.

To nie jest tylko kwestia praktyczna, ale taka, która dotyka poczucia własnej wartości i tożsamości. Czasem jedna osoba obawia się swojej tendencji do bycia zbyt potrzebującym czy zależnym i w reakcji na tę niepewność wykazuje podwyższoną potrzebę niezależności, co często jest źródłem kłótni w związku.

Partnerzy, którzy upierają się przy swoim stanowisku kompromis odbierają jako utratę "POCZUCIA JA". Osoby wrażliwe na utratę indywidualności mogą mieć trudności z uznaniem kompromisu za rozwiązanie satysfakcjonujące. "A co z tym, czego ja chcę?" to częsty refren osób, które czują, że ich indywidualne potrzeby nie są zaspokajane. A jeśli założenia dotyczące stopnia niezależności są różne, problem ten jeszcze się pogłębia. Jedna osoba może czuć, że druga jest zbyt skupiona na własnych preferencjach, zamiast dokonywać wyborów (czy nawet poświęceń) na rzecz dobra rodziny. Gniew i ból wywołane różnicą zdań na temat tego, jak bardzo bezinteresownym się powinno być, mogą prowadzić do zgorzknienia i poczucia zdrady." (Matylda Porębska - psychoterapeutka par)

Źródło: Ellen F. Wachtel: The Heart of Couple Therapy: Knowing What to Do and How to Do It

17/12/2025

"Według tegorocznych danych CBOS 70% przedstawicieli pokolenia Z i Millennialsów korzysta z aplikacji randkowych, ale jedynie 9 proc. par poznało się w ten sposób.

Ten niski odsetek trwałych par powstałych dzięki aplikacjom randkowym wynika zarówno z ich konstrukcji, jak i z tego, że młodsze pokolenia budują relacje w inny sposób. Aplikacje umożliwiają rotację znajomości i możliwości wielorakich interakcji, ale nie wymagają dużego zaangażowania emocjonalnego. Poznajemy wiele osób w krótkim czasie, ale niekoniecznie jesteśmy wspierani w tworzeniu trwałych relacji, które potrzebują czasu, emocjonalnej inwestycji. Pokolenia, o których pani wspomina, mają też odmienne potrzeby w zakresie relacji.

Na czym polegają te różnice?

Millennialsi dorastali jeszcze przed erą randkowych aplikacji. Dla nich naturalne jest szukanie głębokich rozmów, wspólnych wartości. Preferują spotkania twarzą w twarz. Szybkie tempo i powierzchowna selekcja, która jest charakterystyczna dla aplikacji, może im utrudniać poznawanie ludzi. Z kolei pokolenie Z wychowało się w świecie, gdzie kontakt online jest normą. Badania jednak pokazują, że "zetki" częściej doświadczają niepewności w relacjach. Nadmiar potencjalnych partnerów potrafi ich zniechęcić. W efekcie wielu z nich odczuwa trudność w przechodzeniu od swobodnego kontaktu w aplikacji do realnego budowania stabilnej relacji.

Czy związki rozpoczęte online mają inne wzorce rozwoju niż te, które rozpoczęły się offline?

Badania wykazują, że związki rozpoczęte online często rozwijają się w innym rytmie, niż te, które zaczynają się offline. W relacjach cyfrowych na wczesnym etapie dominuje komunikacja tekstowa, która może bardzo szybko wprowadzać i budować poczucie bliskości. Ten przyspieszony kontakt sprzyja wrażeniu głębokiego dopasowania. Niestety, bardzo często to iluzja relacji - nie widzimy drugiej osoby, jej mimiki, gestów, nie słyszymy tonu głosu, więc łatwo dopowiadamy sobie to, co chcemy zobaczyć. W efekcie intensywność kontaktu online nie zawsze przekłada się na dopasowanie w świecie rzeczywistym.

Relacje offline rozwijają się zwykle wolniej, bardziej naturalnie, z organicznym poznawaniem się w kontekście społecznym i stopniowym budowaniem obrazu drugiej osoby. Ten proces wymaga czasu, zainteresowania, ale sprzyja budowaniu bardziej stabilnych więzi." (Anna L**h - psycholożka)

Link do pełnego artykułu znajduje się w pierwszym komentarzu pod postem.

15/12/2025

"W refleksji na temat związku mogą pomóc proste narzędzia, pytania, dzięki którym spojrzymy na relację z dystansem. Perl Carlbring, profesor psychologii z Uniwersytetu w Sztokholmie, proponuje siedem pytań skłaniających do zastanowienia się nad związkiem:

- Czy potraficie współpracować i rozwiązywać problemy?

- Czy ufasz partnerowi/partnerce?

- Czy szybko rozwiązujecie konflikty?

- Czy często ostatnio myślałaś/eś, że twój związek jest dobry?

- Czy myślałaś/eś ostatnio o rozstaniu?

- Czy jesteś związana/ny emocjonalnie z partnerem/partnerką?

- Czy jesteś zadowolona/zadowolony ze związku?

Odpowiedzi nie są oceną związku, ale sygnałem, czy twoja relacja daje ci siłę czy ją raczej odbiera. Jeśli cię zaniepokoiły, potraktuj te pytania jako zaproszenie do rozmowy. Może z partnerem, może z terapeutą, a może najpierw przede wszystkim ze sobą?"

12/12/2025

"Kto w związku traktuje swojego partnera jak rywala?

Mam kłopot z tym pytaniem. Bo związek w ogóle często się jawi jako naturalne pole do rywalizacji. Jest w nim sporo dóbr, które wydają się ograniczone i o które wobec tego trzeba walczyć. Ta walka ma miejsce od początku, bo przecież spotykają się dwie osoby z różnych światów i każda z nich żywi przekonanie, że to co on czy ona ma w głowie na temat wspólnego życia jest jedyne słuszne i prawdziwe. I każda przynosi ze sobą długą listę "oczywistości", o których się nawet z partnerem nie rozmawia, bo przecież każdy to wie, prawda?

Na przykład jakich?

O której będziemy jadać obiad, gdzie w domu odkłada się pieniądze, jak należy składać bieliznę. To są te drobne rzeczy, a z tych większych: kto o czym w związku decyduje, co do kogo należy. I taka przepychanka o to według czyjej definicji ten związek będzie funkcjonował, jest naturalna. Wielu parom udaje się osiągnąć jakiś kompromis, ale są i takie, które budują więź opartą na ciągłej walce."

Źródło: Agnieszka Jucewicz, Grzegorz Sroczyński: Kochaj wystarczająco dobrze - rozmowa "Wojny domowe"

10/12/2025

"Równie niszczący jest związek z partnerem, który nie daje prawdziwego wsparcia lub jest stale krytyczny. Badania pokazują, że negatywne wsparcie lub jego brak zwiększa poziom stresu. Dla odmiany poczucie bycia naprawdę rozumianym przez bliską osobę działa kojąco i chroni przed negatywnymi skutkami napięcia. Niskiej jakości związki bywają wręcz gorsze dla naszego zdrowia psychicznego niż życie w pojedynkę. Czujemy się samotni, mimo że jesteśmy w związku. Bywa też, że relacja prowadzi do utraty własnej tożsamości. Szczególnie młodzi i niedoświadczeni partnerzy mogą łatwo "wtopić się" w związek tak bardzo, że zapominają o własnych celach, przyjaciołach czy zainteresowaniach. Rezygnacja z hobby czy kontaktów ze znajomymi z powodu dezaprobaty partnera stopniowo izoluje nas od otoczenia, ograniczając naszą przestrzeń rozwoju. Zdrowy związek powinien dawać nam miejsce na indywidualny rozwój i niezależność."

Źródło: M. Porębska - psychoterapeutka par

08/12/2025

"Emocjonalne znaczenie, jakie ludzie przypisują określonym zachowaniom jako znakom miłości (lub jej braku), często ma głębokie i nie zawsze świadome korzenie, a te emocjonalne założenia nie są łatwe do nadpisania. Podobnie, każda osoba ma głęboko zakorzenione przekonania na temat tego, co jest zachowaniem wyrażającym miłość. Wiele osób jest zdumionych tym, co małżonek mówi im w gniewie, i na tej podstawie wnioskuje, że małżonek naprawdę ich nie kocha. Dla innych osób fakt, że małżonek zwraca się do kogoś innego po radę i wsparcie w obliczu ważnej decyzji, wskazuje na brak zaufania i miłości. To tylko kilka przykładów na to, jak para może różnić się w swoich podstawowych założeniach na temat tego, jak miłość może być wyrażana i okazywana.

Terapeuci par muszą próbować zrozumieć, jak te rozbieżne założenia są realizowane i negocjowane, co jest źródłem trudności pary. Czy mąż, który dostosuje się do pragnienia żony, by "był blisko" i uczestniczył w jej działaniach, (na przykład wycieczce na targ) poczuje się zbyt uległy? Czy żona wycofa się emocjonalnie, gdy mąż będzie okazywał niechęć do bycia parą w sposób, w jaki ona proponuje? Jak on rozumie jej motywację? Czy widzi jej zachowanie jako zbyt kontrolujące? Razem pracujemy nad zrozumieniem procesu, kiedy różne założenia pary prowadzą do negatywnych wzorców interakcji, które z kolei poszerzają już istniejącą przepaść."

Źródło: Ellen F. Wachtel: The Heart of Couple Therapy: Knowing What to Do and How to Do It

́ląsk

05/12/2025

"Każda osoba będąca w związku ma jakieś założenia na temat tego, co oznacza "bycie parą". Oczekiwania te często są wyrażane zarówno wobec siebie, jak i wobec drugiej osoby już na najwcześniejszym etapie związku. Różnice mogą być wtedy przysłonięte przez podwyższone poczucie romantyzmu, w którym zakochane pary dostrzegają raczej to, co je łączy, a nie różni. A jeśli nawet zauważają rozbieżności w tym, co każde z nich uważa za podstawowe w relacji miłosnej, mogą ignorować obawy i rozczarowania, ponieważ tak bardzo pragną aby związek się udał.

Jednak, gdy para przechodzi w codzienność bycia razem, napięcia mogą wzrosnąć, bo różnice nieuchronnie wychodzą na plan pierwszy. Tematy, których mogą dotyczyć wydają się początkowo stosunkowo błahe, np. długie spanie w niedzielny poranek czy wstawanie wcześnie, aby pobiegać. Mogą to też być sprawy większego kalibru jak np. ile krytyki jest akceptowalne i co oznacza "bycie lojalnym".

Jeśli zachowanie jednej osoby nie zgadza się z założeniami drugiej osoby na temat tego, jak miłość "powinna być okazywana", mogą pojawić się uczucia bólu i rozczarowania napędzające cykl wzajemnych oskarżeń, wycofywania się i obron.

Kiedy pracuję z parą, w trakcie kilku pierwszych sesji staram się usłyszeć nawet to, co niekoniecznie jest artykułowane - jakie każde z partnerów ma przekonania na temat miłości i bliskości. Te niezbadane założenia odgrywają często ważną rolę w napięciach, których para doświadcza. Różnice mogą stać się bardziej wyraźne, gdy przyjrzymy się dokładniej historii rodzinnej każdego z partnerów. Na przykład, jeśli kobieta pochodzi z rodziny, gdzie panuje duża bliskość (np. na wakacjach robią wszystko razem), może czuć się zraniona przez pragnienie męża, aby robić rzeczy oddzielnie, nawet jeśli rozumie tę jego potrzebę. Jej świadome przekonanie pozostaje niezależne od tego, że od dzieciństwa była wychowana w innej definicji miłości, takiej która zakłada wspólność. Mężczyzna, który świadomie chciał być z kobietą niezależną i posiadającą własne życie, może czuć się zraniony, że jego żona rzadko okazuje mu miłość, tak jak robiła to jego matka (np. gotując jego ulubione potrawy)."

Źródło: Ellen F. Wachtel: The Heart of Couple Therapy: Knowing What to Do and How to Do It

03/12/2025

"U osób, które nałogowo korzystają z p0rn0grafii i mas4urbują się, poziom oksytocyny też jest wysoki. Na czym polega różnica?

Wyniki badań dotyczących oksytocyny u osób kompulsywnie korzystających z p0rn0 są intrygujące i bardzo ciekawe. Jak przed chwilą wspomniałem, oksytocyna to nie "magiczna cząsteczka miłości", jak często jest przedstawiana w popularnonaukowych przekazach, ale substancja, która uwrażliwia nas na istotne społecznie informacje. Jeśli źródłem oksytocyny jest bliska osoba, a oksytocyna wydziela się w sytuacji bezpieczeństwa, intymności i zaufania, to jej działanie w mózgu polega na tym, że stajemy się wrażliwsi na sygnały związane z bliskością.

Jeśli jednak ktoś czuje się odrzucony, zagrożony, nie czuje się bezpiecznie w relacji i poprzez p0rn0grafię i mas4urbację próbuje zredukować stres, oksytocyna, której sam sobie dostarcza, zaczyna uwrażliwiać go na sygnały odrzucenia, zagrożenia, niebezpieczeństwa.

Czyli podnosi poziom lęku?

Początkowo redukuje go, ponieważ wyrzut oksytocyny na chwilę niweluje efekty kortyzolu, czyli substancji związanej z uczuciem napięcia podczas stresu, ale w perspektywie kolejnych godzin i dni, poprzez uwrażliwienie na sygnały zagrożenia i odrzucenia, podnosi lęk. I powstaje błędne koło."

Źródło: P0rn0grafia zmienia mózg. Pytanie, czy odwracalnie? M. Gola (psycholog, neurokognitywista) w rozmowie z A. Goc, Tygodnik Powszechny, II.2025

01/12/2025

"Bliskość s€k*ualna jest jedną z nielicznych potrzeb w naszym życiu, której nie możemy zaspokoić w pełni samodzielnie. Gdy jesteśmy w związku, w bliskiej relacji, potrzebujemy otworzyć się na drugą osobę - zaufać i powierzyć jej naszą potrzebę s€k*ualną. Licząc na to, że nie zostaniemy wyśmiani ani odrzuceni, a nasza potrzeba nie zostanie zbagatelizowana.

A jeśli właśnie tak się dzieje?

Jeśli pojawiają się rozbieżności - inne zapotrzebowanie na bliskość i s€k*, albo diametralnie odmienne rozumienie potrzeb s€k*ualnych, warto próbować znaleźć jakiś konsensus, pokazać drugiej stronie, jak my to odczuwamy, jak wiele znaczeń ta s€k*ualność dla nas ma. Ale jeśli ktoś nas odrzuca zupełnie, trudno mówić o satysfakcjonującym związku. Gdy osoba, dla której potrzeba intymnej fizycznej bliskości jest głównym językiem doświadczania miłości, notorycznie spotyka się z odmową, to jest to nie tylko odmowa s€k*u, lecz także odmowa uznania, że jestem dla kogoś ważny, doceniany, kochany, że moje potrzeby się liczą, że druga strona chce się o nie zatroszczyć.

Zajrzyjmy, co dzieje się wtedy w mózgu.

Bliskość fizyczna - przytulanie, czułość, s€k*ualna bliskość, wiąże się z dużą ilością wydzielanej oksytocyny. Oksytocyna ma duże znaczenie dla budowania relacji. Badania pokazują, że jeśli źródłem oksytocyny jest nasz partner lub partnerka, dużo łatwiej jest nam przebaczać, rozumieć błędy, poświęcać się dla tej osoby, od której doświadczamy czułości. Oksytocyna uwrażliwia nas na ważne społecznie sygnały i w takim kontekście jest podstawowym budulcem tego uczucia wspólnoty, poczucia, że to już nie "ja" i "ona", ale "my".

Jeśli brakuje bliskości fizycznej, to przekłada się to na relację również z neurobiologicznego punktu widzenia. Łatwiej nam wtedy gromadzić urazy, walczyć ze sobą na różnych frontach, podchodzić do związku jak do transakcji."

Źródło: P*rn*grafia zmienia mózg. Pytanie, czy odwracalnie? Mateusz Gola (psycholog, neurokognitywista) w rozmowie z Anną Goc, Tygodnik Powszechny, 02.2025

Adres

Ignacego Daszyńskiego 27/4
Gliwice
44-100

Godziny Otwarcia

Poniedziałek	08:00 - 21:00
Wtorek	08:00 - 21:00
Środa	08:00 - 21:00
Czwartek	08:00 - 21:00
Piątek	08:00 - 21:00
Sobota	09:00 - 15:00

Telefon

+48698716885

Strona Internetowa

http://www.TerapiaPar.slask.pl/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Terapia Par i Małżeństw umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.