Suszony Wiatr

29/03/2026

27/03/2026

Już rośnie nowe jedzenie. Forsycja o słonecznie żółtych kwiatach nadaje się do sałatek, herbat (napar robimy razem z gałązkami, których kora zawiera regenerującą wątrobę syringinę i ma ciekawy posmak lukrecji), do octów i suszenia. Kwiaty są bogate w rutynę, działają przeciwzapalnie i wzmacniająco.
Do sałatki można dodać młodych liści mniszka, krwawnika i pokrzywy, jeszcze nie są gorzkie i włókniste, wybornie smakują na surowo i mają wielką moc: zawierają witaminy i minerały, z których ucieszą się na przednówku nasze zmęczone zimą ciała.

Do zobaczenia na łące.

24/03/2026

Wawrzynek wilczełyko, (daphne mezereum) już kwitnie w naszych karkonoskich lasach. Jest toksyczny i pod ochroną, więc cieszmy się jego pięknem z daleka.

28/02/2026

Zapraszamy serdecznie dziś do Wlenia na godzinę godzinę 14:00.

14/02/2026

Tatarak od dawna uważany był za afrodyzjak. Indianie żuli jego kłącze, by wzmocnić potencję i zachować wieczną młodość.

Przepis na kąpiel dla zakochanych: 30 dkg kłączy tataraku zalać 2 litrami wody i odstawić na 2 godziny. Potem zagotować przez 2-3 minuty, przecedzić, wlać do wanny z wodą.

Przepis pochodzi z książki Barbary Jakimowicz-Klein, „Kuchnia erotyczna”, Wrocław 2005

27/01/2026

Wrony o zmierzchu.

18/01/2026

Maść z żywokostu naprawdę spektakularnie działa. Łokieć po upadku na rowerze zagoił mi się błyskawicznie!

08/12/2025

Chcesz się dowiedzieć, z których liści zrobić opatrunek w lesie, a z których ugotować pożywną zupę? Jaką rośliną można zastąpić aspirynę, gdy daleko do apteki?
Zapraszam na warsztaty, które odbędą się w przyszłym tygodniu w powiecie lwóweckim w ramach ochrony ludności i obrony cywilnej.
Poznamy kilka praktycznych przepisów na czas niedostatku - z nadzieją, że ten nigdy nie nadejdzie.

10/11/2025

Wspaniała Tove Jansson; w listopadzie nieśmiertelna „Dolina Muminków w listopadzie” jak zawsze w trafia w ten jesienny, tkliwy punkt: „Spokoje przechodzenie z jesieni w zimę wcale nie jest przykrym okresem. Zabezpiecza się wtedy różne rzeczy, gromadzi się i chowa jak największą ilość zapasów. Przyjemnie jest zebrać wszystko, co się ma, tuż przy sobie, możliwie jak najbliżej, zmagazynować swoje ciepło oraz myśli i skryć się w głębokiej dziurze, w samiutkim środku, tam, gdzie bezpiecznie, gdzie można bronić tego, co ważne i cenne, i swoje własne. A potem niech sobie sztormy, ziąb i ciemności przychodzą, kiedy chcą. Niech się tłuką o ściany, szukają po omacku wejścia, i tak go nie znajdą, bo wszystko jest zamknięte, a w środku siedzi ten, kto był przezorny, siedzi i śmieje się, zadowolony z ciepła i samotności”.

Zabawa dla wszystkich, których koi widok pełnych spiżarni: znajdź tu Muminka, trzy dziwne warzywa, składnik laudanum oraz, rzecz jasna, kulkę muszkietową.

03/11/2025

Entliczek-pentliczek, ocet jabłkowy z klitorią ternateńską oraz dziwne powidła: jabłko z sosną, jabłko z kwiatem czeremchy, jabłko z werbeną, jabłko z miętą.

21/10/2025

To był wspaniały sezon dla ziół. Deszcze, wiatry, zimno. Im gorzej, tym lepiej.

Kredensy pękają w szwach i pachną obłędnie opowieściami tysiąca i jednego kwiatu. Kwiatu, liścia, korzenia.

Teraz, w długie ciemne wieczory, będą działy się cuda fermentacji, ekstrakcji, destylacji, maceracji, idą w ruch moździerze. Dzieje się cud przemiany.

Moja praca i wiedza zostały docenione przez dwie szanowne instytucje: Instytut Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich w Poznaniu oraz Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi: moje Koło Gospodyń Wiejskich „Tilia” w Tarczynie (jestem jego współzałożycielką oraz szefową) otrzymało pierwsze miejsce na Dolnym Śląsku w konkursie „Zioła dla zdrowia”. Zaplanowany przeze mnie ogród (według zasad permakultury Seppa Holzera) w ciągu kilku miesięcy zmienił się w potężną aptekę.

Ale ogród to przecież dzieło zbiorowe.
Dziękuję wszystkim za pomoc i współpracę, za możliwości, dzielenie się wiedzą, czasem i umiejętnościami. Szczególnie dziękuję Agnieszce Viburno z Pragnę Łąki za robione o północy prezentacje i warszawskie występy. I Violi, Volkmarowi, Oskarowi i Panu Hansowi i, oczywiście, naszej kochanej Lesi.

Nasiona zebrane. Oby do wiosny.

28/09/2025

To było piękne lato.
Jak zawsze za krótkie.
Jak co roku już tęsknię za długimi dniami i pełnią życia, które wybucha w maju i trwa aż do pierwszych zimnych dni września.

Od dawna jem dzikie, „Dziką kuchnię” profesora Łukasza Łuczaja znam prawie na pamięć i nigdzie się bez niej nie ruszam. Ale jadalne kwiaty to moje odkrycie tego lata.

W maju brałam udział w seminarium o kwiatach jadalnych, zorganizowanych przez dr Marcusa Straussa.

A potem zaczęłam gotować z kwiatów.

Kwiaty są piękne, smaczne i zdrowe. Karmią ciało i duszę. Polaczenie kwiatów nagietka z kwiatami dzikiej malwy to także pokarm dla duszy: dopaminowe kolory (dziękuję Magda Szkarlat za to określenie!) poprawiają nastrój od samego patrzenia.

Knedle ze śliwkami w sosie lawendowym z kwiatami malwy, pomidorowa ze świeżą miętą, płatkami nagietka i kwiatami nasturcji, śledź z kwiatami ogórecznika, sałatka z wszelkich kwiatów…

I to zdziwienie, jak smakują nieoczywiste połączenia! Płatki kosmosów z czekoladowym ciastem, kotlety ze świeżą miętą (Króliku, dziękuję za nazwę „kotlety miętolone”, kupuję!).

Dziękuję wszystkim, których miałam przyjemność karmić. Pochwalę się, że dwóch mężczyzn z Berlina nawet chciało mnie porwać z powodu mych gastronomicznych osiągnięć, a pewna pani z Warszawy powiedziała, że nigdy nie jadła lepszych knedli…

Już knuję kolejne zielone potrawy. Przednia zabawa, z której powstaje lecznicze jedzenie.

Do zobaczenia na łące.