03/04/2019
Dzieci, które jeszcze nie chodzą do szkoły są urodzonymi szamanami! Naturalnie są „w tej strefie”. Rozmawiają z niewidzialnymi przyjaciółmi. Wiedzą, że ich pluszaki reprezentują przyjazne zwierzęta, które wiodą ekscytujące życie w Innych Światach. Dzieci te wciąż widzą kolory wokół obiektów (możesz je czasem zobaczyć w ich rysunkach) i opanowują sztukę słyszenia "co inni nie chcą powiedzieć". Te dzieci wciąż mają wspomnienia z życia przed przyjściem na ziemię. Jeśli wyrazimy chęć, by je wysłuchać może opowiedzą nam te magiczne historie. Przy założeniu, że dzieci mają rodziców z otwartym umysłem, dzieci te mogą bawić się swobodnie wyobraźnią w naszej społeczności. Przechodzą między światami tak jak mają na to ochotę. Mają często mocne połączenie z drzewami i zwierzętami.
I wtedy zaczyna się szkoła…
Rozpoczęcie szkoły różnie wpływa na dzieci. Niektóre z nich są znudzone siedzeniem z domu i są gotowe poszerzyć horyzonty. Inne nie są gotowe na znalezienie się w tłumie (standardowe klasy liczą ok. 30 osób) i na podążanie według programu nauczania. […] Dla wielu dzieci rozpoczęcie szkoły jest punktem, gdzie niektóre drzwi się zamykają. Nauka czytania i pisania w klasie z rówieśnikami łączy się z próbą dostosowania się i nauką widzenia rzeczy w uzgodniony przez ogół sposób. Rozumiem przez to sposób, w jaki dominująca grupa w społeczności widzi i interpretuje rzeczywistość. W zachodniej kulturze jest to paradygmat racjonalny, linearny, spolaryzowany, naukowy, oparty na dowodach.
[…]
Kiedy miałam swoje dzieci uwielbiałam obserwować jak zaczynają tworzyć sztukę i poruszają się przez, jak to nazwał Piaget, okna rozwojowe. To, co jest bardzo zauważalne to to, że dzieci rozpoczynające szkołę tracą w rysunkach świeżość i niewinność. Uśmiechnięte słoneczniki znikają. Po tym jak dziecko rysowało konia z ośmioma nogami i tęczowym ogonem nagle stwierdza, że nie umie rysować zwierząt. Ta obserwacja łamie serce! Co wrzuciło je w niewypowiedziane oczekiwania, że sztuka musi imitować rzeczywistość? Że normą jest nagle fotograficzny realizm? I w tej zmianie percepcji wielu dzieciom zamykają się drzwi do ich wyobraźni. A ich wyobraźnia jest drzwiami do świata duchowego. Kiedy dominująca percepcja wchodzi w świat dziecka, pojawia się też ograniczona wiara we własne możliwości. Często słowa „to istnieje tylko w twojej wyobraźni” tak naprawdę wyrażają zdanie, że "to nie istnieje". I słowo „wyobraźnia” otrzymuje negatywne znaczenie. A niewidzialni przyjaciele nie są mile widziani w szkole. Ten proces jest dla wielu dzieci brutalny.
Imelda Almquist - "Natural Born Shaman. A Spiritual Toolkit for Life. Using Shamanism creatively with young people off all ages"
ilustracja: Lucy Campbell www.lupiart.com