28/11/2025
Poczytaj o tym co robimy...tym razem Marta dzieli się kawałkiem swojej pracy
Na zajęcia do MuzKi przychodzi K. – sympatyczny, bardzo muzykalny nastolatek z ASD i niepełnosprawnością ruchową. Naszym głównym celem jest rozwijanie jego zasobów, przede wszystkim umiejętności muzycznych związanych z jego największą pasją – muzyką.
Stałym elementem spotkań jest improwizacja wokalno-instrumentalna. Czasem w pełni swobodna, innym razem oparta na prostych zasadach – wybranej piosence, naprzemiennych rolach czy określonym zestawie instrumentów.
Improwizacja to jednak coś więcej niż muzyka. To także przestrzeń do rozwijania kompetencji społecznych:
* uważnego słuchania
* naprzemienności (teraz ja, teraz ty)
* współpracy zamiast działania równoległego
* kontaktu wzrokowego i orientacji na drugą osobę
* elastyczności i tolerancji na zmiany
* poczucia sprawczości i pewności siebie
* bycia w relacji – nie obok, lecz razem
Często towarzyszą nam także studenci muzykoterapii odbywający praktyki – ich obecność wnosi nową energię i dźwięki do naszych spotkań.
Na początku naszego procesu bardzo często K. był ,,głównym dyrygentem improwizacji”, harmonijne współbrzmienie było możliwe tylko kiedy muzykoterapeuta podążał ściśle za jego propozycjami.
Obecnie czasem wciąż jeszcze zdarza się, że na początku improwizacji nasze granie ma charakter równoległy. Wtedy za pomocą wypracowanych wspólnie komunikatów werbalnych lub niewerbalnych – ukierunkowujemy naszą uwagę na siebie nawzajem.
🙌Bywa, że zaczynamy od początku. Ale już po kilku chwilach łapiemy się na tym, że rytm, melodia i harmonia ciągną nas ku sobie. Zaczynamy współtworzyć i współgrać. Proces twórczy w ciągu tych kilku magicznych chwil bywa bardzo dynamiczny. Jest również bardzo satysfakcjonujący, bo czujemy, że powstaje coś pięknego, wyjątkowego i przede wszystkim – wspólnego.
MUZKA MUZYKOTERAPIA MUZYKA TERAPIA NEURORÓŻNORODNOŚĆ
