Katowicki Instytut Psychoterapii

09/12/2025

Jak poradzić sobie, kiedy wszyscy wydają się szczęśliwi — a Ty czujesz zupełnie inaczej? 🎄🌧️

Okres świąteczny często niesie w sobie dwie równoległe rzeczywistości.
Na zewnątrz — obrazy radości, bliskości i wyjątkowych chwil.
W środku — czasem zupełnie inny świat: smutek, napięcie, poczucie pustki, tęsknotę albo zwykłe zmęczenie.

Psychika nie działa na komendę.
Nie dopasowuje się do kalendarza, atmosfery ani oczekiwań.
I to jest w porządku.

W psychoterapii często mówimy o dysonansie świątecznym — momencie, w którym emocje wewnętrzne rozmijają się z nastrojem otoczenia.
To nie jest „zepsucie atmosfery” ani „coś nie tak”.
To naturalna odpowiedź układu nerwowego, który przeżywa to, co jest prawdziwe, a nie to, co oczekiwane.

Jak możesz wspierać siebie w takim czasie?
1. Daj sobie prawo do własnych emocji.

Nie musisz być radosna tylko dlatego, że „wszyscy są”.
Autentyczność jest bardziej regulująca niż udawanie.

2. Zauważ, skąd bierze się Twój nastrój.

Czasem to zmęczenie, czasem wspomnienia, czasem samotność, czasem napięcie relacyjne.
Nazwanie źródła zmniejsza poczucie chaosu.

3. Dawkuj bodźce i bliskość.

Możesz robić przerwy, wychodzić na krótki spacer, oddychać.
Kilka minut ciszy potrafi zresetować system nerwowy 🌬️.

4. Urealnij swoje oczekiwania.

Święta to nie film.
W rzeczywistości emocje są mieszane — i to jest najbardziej ludzkie.

5. Zastanów się, czego naprawdę potrzebujesz.

Może odpoczynku, może rozmowy, może granicy, może samotnej chwili z książką.
Twoje potrzeby też są ważne — również w święta.

6. Zadbaj o mikro-gesty troski.

Ciepło, miękkość, spokój.
Ciało pamięta takie drobiazgi.
To może być kubek herbaty, koc, muzyka, światło świecy 🕯️.

Święta nie są testem emocjonalnej gotowości.
To czas, w którym każdy przeżywa coś własnego — a Twoje doświadczenie ma takie samo prawo istnieć, jak czyjaś radość.

💬 Dla refleksji:
Co w tym roku mogłoby być dla Ciebie najbardziej wspierające — nawet jeśli to nie wpisuje się w „świąteczny nastrój”?

07/12/2025

Dlaczego w zimie częściej wracają stare wspomnienia?

Czy wiesz, że zimą mózg inaczej przetwarza bodźce emocjonalne?
Badania neuropsychologiczne pokazują, że krótszy dzień, mniejsza ilość światła i większa aktywność układu limbicznego sprzyjają reaktywacji pamięci emocjonalnej.

Dlatego w grudniu częściej wracamy myślami do dawnych relacji, rodzinnych historii, strat i ważnych przełomów.
To nie przypadek — to neurobiologia.
Układ nerwowy, pozbawiony nadmiaru bodźców, zaczyna „zamykać pętle”, czyli porządkować ważne emocjonalnie treści.

To właśnie dlatego wiele osób czuje w tym czasie:
• większy sentyment,
• intensywniejszą tęsknotę,
• silniejsze wzruszenia,
• powroty dawnych obrazów i uczuć.

To naturalny proces — nie sygnał regresu, lecz integracji.

💬 A Ty? Czy w zimowych miesiącach Twoja pamięć emocjonalna działa inaczej?

06/12/2025

„Najpiękniejsze prezenty są ludźmi”

🎁❤️ Weekend w Katowickim Instytucie Psychoterapii również z 12. edycją!
Na zdjęciu:
– uśmiechy
– dobre emocje
– ludzie, którzy chcą pomagać ludziom
– i Mikołaj, który chyba przyszedł po feedback.
Cieszymy się, że możemy być częścią ich drogi!

06/12/2025

„Grupa, która przetrwa wszystko”

📖🧠 Weekendowe zajęcia 10. edycji? Oczywiście!
W Katowickim Instytucie Psychoterapii mamy grupę, która:
✔️ jest gotowa na każde doświadczenie
✔️ potrafi współpracować
✔️ ma Mikołaja w składzie
Można śmiało powiedzieć, że to grupa Kursantów, która przetrwa każdą sytuację życiową.

05/12/2025

„Czasami najmniejszy krok w stronę klarowności zmienia całe wewnętrzne pejzaże.”
— Gaston Bachelard

Kiedy myślimy o zmianie, często wyobrażamy sobie wielkie decyzje, przełomy, odważne gesty. Tymczasem w psychoterapii widzimy coś zupełnie innego: że najważniejsze przesunięcia zaczynają się od ruchów tak subtelnych, że niemal niezauważalnych.

Jedna myśl potraktowana z większą łagodnością.
Jedno zdanie wypowiedziane bez obrony.
Jedno „to mnie dotyka” zamiast „wszystko w porządku”.

Klarowność nie przychodzi jako burza — częściej jako delikatne światło, które powoli rozświetla to, co było w cieniu. Małe zmiany w sposobie myślenia czy przeżywania prowadzą z czasem do głębokich przeobrażeń: tego, jak reagujemy, jak wybieramy, jak traktujemy siebie.

Grudzień sprzyja takim mikro-ruchom. To czas zatrzymania, w którym wewnętrzny pejzaż staje się bardziej słyszalny, a pytania — bardziej szczere. W tej ciszy zaczynamy dostrzegać to, co przez cały rok pozostawało w tle.

💬 Do refleksji:
Czy w ostatnich dniach pojawił się w Tobie jakiś mały krok w stronę klarowności — moment, który mógłby zmienić więcej, niż na pierwszy rzut oka widać?

03/12/2025

„To, czego szukamy, często już w nas jest — tylko czeka, aż przestaniemy się spieszyć.”

— Hannah Arendt

Arendt przypomina, że wiele odpowiedzi, których uporczywie wypatrujemy na zewnątrz, rodzi się dopiero wtedy, gdy zatrzymamy własny pośpiech.
Nie chodzi o brak działania, ale o moment, w którym dajemy sobie prawo, by poczuć, co naprawdę w nas żyje — bez presji, bez natychmiastowości, bez konieczności natychmiastowych decyzji.

W psychoterapii często okazuje się, że to, czego najbardziej potrzebujemy — spokój, jasność, kierunek — zaczyna układać się wtedy, gdy przestajemy zmuszać siebie do “odpowiedniej” reakcji.
Kiedy zamiast naciskać, zaczynamy słuchać.
Kiedy pozwalamy, by to, co było przytłumione, uniosło się powoli na powierzchnię.

Wewnętrzne procesy mają swój rytm — czasem wolniejszy, niż byśmy chcieli, ale bardziej prawdziwy niż jakakolwiek pośpieszna odpowiedź.

💡 Do refleksji:
Co mogłoby się w Tobie ujawnić, gdybyś dał sobie chwilę bez presji?
Jakie odpowiedzi mogłyby wybrzmieć, gdybyś pozwolił im dojrzewać we własnym tempie?

Jeśli potrzebujesz przestrzeni, w której możesz usłyszeć siebie z większą jasnością — terapeuci Instytutu są obok. 🌿✨

01/12/2025

Czy wiesz, że…? Twój mózg ma specjalny system do odczytywania sygnałów z ciała — i to właśnie on wpływa na emocje.

Czy wiesz, że mózg nie „tworzy” emocji w pustce, ale w dużej mierze opiera się na sygnałach płynących z wnętrza ciała?
Ten proces nazywa się interocepcją — to zdolność układu nerwowego do monitorowania wszystkiego, co dzieje się w środku: oddechu, napięcia mięśni, rytmu serca, temperatury, a nawet pracy jelit.

🔬 Badania neurobiologiczne pokazują, że to właśnie interocepcja jest podstawą wielu naszych emocji.
Przykłady:

przyspieszone tętno + szybki oddech → mózg może odczytać jako lęk, ekscytację albo zagrożenie,

ciężkość w klatce piersiowej → jako smutek,

napięcie mięśni → jako stres, złość lub przeciążenie,

ciepło w brzuchu → jako spokój albo poczucie bezpieczeństwa.

Interesujące jest to, że dwie osoby mogą doświadczać tego samego sygnału fizjologicznego, ale interpretować go zupełnie inaczej, w zależności od historii, przekonań i regulacji układu nerwowego.

W psychoterapii coraz więcej uwagi poświęca się właśnie interocepcji — bo to, jak odczytujemy ciało, ma ogromny wpływ na to, jak rozumiemy siebie.

💬 Do refleksji:
Jakie sygnały płynące z Twojego ciała zauważasz najczęściej?
Czy potrafisz rozpoznać, jak wpływają na Twoje emocje?

Jeśli chcesz pogłębić świadomość ciała i nauczyć się lepiej rozumieć swoje emocje, praca terapeutyczna może być w tym bardzo pomocna. 🌿🧠

29/11/2025

29/11/2025

„Granice, które regulują — o wewnętrznej przestrzeni, która chroni i pozwala oddychać”

Granice często kojarzą nam się z twardym „nie”, dystansem albo ochroną przed światem. A przecież ich najgłębszym zadaniem nie jest tworzenie murów — lecz utrzymywanie wewnętrznej równowagi.
W neurobiologii mówi się, że nasze granice są jednym z kluczowych „narzędzi regulacyjnych”, dzięki którym układ nerwowy może odzyskać spokój. To właśnie one określają, ile bodźców jesteśmy w stanie unieść, jak blisko możemy kogoś wpuścić oraz kiedy potrzebujemy oddechu, by pozostać w kontakcie ze sobą.

W relacjach zdrowe granice nie oddzielają, lecz porządkują przepływ: sygnalizują, co jest dla nas dostępne, a co przekracza nasze zasoby.
To sposób, w jaki mówimy światu: „Tu zaczyna się moja przestrzeń. Chcę ją chronić, żeby móc być z Tobą w pełni”.

W psychoterapii uczymy się, że granice to nie tylko komunikaty zewnętrzne — to przede wszystkim wewnętrzne poczucie miejsca, którego nikt nie powinien naruszać. To prawo do zmęczenia, do przerwy, do niezgody. Prawo do tego, by najpierw usłyszeć siebie, zanim odpowiemy innym.

💡 Do refleksji:
Czy potrafisz rozpoznać moment, w którym Twoje ciało zaczyna sygnalizować przeciążenie?
Co dzieje się z Twoją przestrzenią, gdy próbujesz „wytrzymać” więcej, niż możesz unieść?

Jeśli czujesz, że chciałbyś nauczyć się słuchać swoich granic z większą uważnością, możesz porozmawiać o tym podczas spotkania w Instytucie.
Czasem to właśnie pierwszy krok — zauważenie, że Twoja przestrzeń też potrzebuje troski. 🌿✨

27/11/2025

✨ Już 28.01.2026 startuje grupa superwizyjna prowadzona przez Panią Danutę Sitek — zostały ostatnie miejsca!
Pani Danuta Sitek — psycholog, specjalistka psychoterapii dzieci i młodzieży, psychoterapeutka z certyfikatem (nr 739) SNP i SNTR, a także superwizorka aplikantka Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego — pracuje w podejściu systemowym.
Udział w jej superwizji to możliwość rozwijania kompetencji oraz poszerzania perspektywy w wymagającej praktyce terapeutycznej.
Spotkania odbywają się raz w miesiącu, w godzinach 9:00–12:00, a koszt udziału wynosi 230 zł za spotkanie.
👉 Jeśli chcesz wzmocnić swój warsztat, omówić przypadki w bezpiecznej i merytorycznej przestrzeni oraz czerpać z doświadczeń innych profesjonalistów — to ostatni moment, aby dołączyć.
📩 Zapisy trwają. Liczba miejsc jest ograniczona.

27/11/2025

🍂 O zmęczeniu, które nie jest słabością

Są takie dni, kiedy trudno nam „trzymać formę”.
Umysł pracuje wolniej, emocje są bliżej powierzchni, ciało domaga się ciszy.
W kulturze, która nagradza tempo i odporność, łatwo wtedy pomyśleć, że coś jest z nami nie tak.

W psychoterapii często okazuje się jednak, że zmęczenie nie jest oznaką słabości — ale informacją.
O tym, że przekroczyliśmy własną pojemność.
O tym, że przez zbyt długi czas byliśmy dostępni dla innych, a za mało dla siebie.
O tym, że ciało nie nadąża już za wymaganiami, które stawia mu codzienność.

Zmęczenie nie jest zatem zatrzymaniem życia, lecz jego częścią.
To moment, w którym organizm prosi o urealnienie tempa – o powrót do siebie, o oddech, o przerwę, która pozwoli odzyskać równowagę.

💡 Dla refleksji:
Gdybyś dziś potraktowała swoje zmęczenie nie jako przeszkodę, lecz jako podpowiedź – co próbowałoby Ci powiedzieć?

25/11/2025

CIEKAWOSTKI

Czy wiesz, że nasze poczucie czasu nie jest stałe, lecz „tworzone” przez mózg na bieżąco?
Badania neurokognitywne pokazują, że mózg nie mierzy czasu jak zegarek — zamiast tego składa go z doznań, emocji i uwagi.

📌 Kiedy jesteśmy zestresowani lub przeciążeni, ośrodki odpowiedzialne za orientację w czasie pracują intensywniej — dlatego minuty potrafią ciągnąć się w nieskończoność.

📌 Kiedy jesteśmy zrelaksowani, ciekawi lub pochłonięci czymś dla nas ważnym, mózg tworzy mniej „znaczników”, więc czas wydaje się płynąć szybciej.

To dlatego dwa pozornie identyczne dni mogą być tak różne w naszym odczuciu.
Czas w dużej mierze nie jest tym, co się wydarza — ale tym, jak to przeżywamy.

A jeśli Twoja percepcja czasu ostatnio się zmienia, może to być sygnał, że Twój układ nerwowy potrzebuje zatrzymania, opieki lub rozmowy.
Jeśli chcesz przyjrzeć się temu bliżej — zapraszamy do KIP.