Neuropasja

14/03/2026

QEEG jako narzędzie w diagnostyce zaburzeń psychicznych
Streszczenie artykułu
“Quantitative Electroencephalography (QEEG) as an Innovative Diagnostic Tool in Mental Disorders”

Artykuł analizuje, w jaki sposób ilościowe EEG (QEEG) może być wykorzystywane do oceny funkcjonowania mózgu u osób z zaburzeniami psychicznymi, szczególnie z uogólnionym zaburzeniem lękowym (GAD).

Czym jest QEEG?
QEEG to komputerowa analiza zapisu EEG, która pozwala dokładniej ocenić częstotliwość, amplitudę i rozmieszczenie fal mózgowych. Dzięki temu można zobaczyć wzorce aktywności neuronalnej w różnych obszarach mózgu i porównać je z normami populacyjnymi.

Metoda ta jest coraz częściej stosowana jako uzupełnienie diagnostyki neurologicznej i psychiatrycznej.

Cel badania
Autorzy chcieli sprawdzić, czy QEEG może pomóc w identyfikowaniu charakterystycznych wzorców aktywności mózgu u osób z uogólnionym zaburzeniem lękowym (GAD).

Badanie polegało na szczegółowej analizie zapisów QEEG u 5 pacjentów z rozpoznaniem GAD.

Jak wyglądało badanie?
Analizowano aktywność różnych fal mózgowych:

delta
theta
alpha
SMR (sensorimotor rhythm)
beta1
beta2

Pomiar wykonywano w kilku obszarach mózgu, szczególnie w centralnych regionach (C3 i C4), które są ważne dla regulacji pobudzenia i kontroli motorycznej.

Najważniejsze wyniki
Mimo indywidualnych różnic między pacjentami pojawiły się dwa powtarzające się wzorce aktywności mózgu:

Podwyższona aktywność fal beta2
U wszystkich badanych zauważono wysokie amplitudy fal beta2, często wyższe lub porównywalne do fal alfa.

Fale beta są związane z:
czujnością
napięciem psychicznym
intensywnym przetwarzaniem informacji
Ich nadmiar może wskazywać na nadmierne pobudzenie układu nerwowego.

Obniżona aktywność rytmu SMR
Drugim wspólnym elementem była niska amplituda fal SMR (sensorimotor rhythm).

SMR jest powiązany z:
regulacją pobudzenia
stabilnością układu nerwowego
kontrolą impulsów i ruchu
Obniżenie SMR może być związane z trudnością w utrzymaniu stanu spokojnej czujności.

Autorzy sugerują, że mózg osób z GAD może funkcjonować w stanie przewlekłej nadaktywacji.

W praktyce może to oznaczać:
większą reaktywność na stres
trudność w wyciszeniu układu nerwowego
podwyższone napięcie psychofizjologiczne.

Jednocześnie wzorce te różnią się od tych obserwowanych np. u osób z ADHD, gdzie częściej dominuje aktywność fal wolnych (theta i delta).

Zdaniem autorów QEEG może:
pomóc w identyfikowaniu neurofizjologicznych mechanizmów zaburzeń psychicznych
wspierać szybszą diagnostykę
umożliwiać monitorowanie zmian podczas terapii.

Powtarzane pomiary QEEG mogą pokazywać zmiany w pracy mózgu podczas leczenia farmakologicznego, psychoterapii lub treningu EEG biofeedback (neurofeedbacku).

Autorzy zwracają uwagę na kilka ograniczeń:
bardzo mała grupa badanych (5 osób)
potrzebę większych badań populacyjnych
duże różnice indywidualne między pacjentami.

Dlatego wyniki należy traktować jako wstęp do dalszych badań, a nie ostateczny dowód.

QEEG może być użytecznym narzędziem do identyfikowania wzorców aktywności mózgu związanych z zaburzeniami lękowymi oraz do planowania indywidualnych interwencji terapeutycznych, np. neurofeedbacku.

05/03/2026

Trauma nie jest tylko wspomnieniem.
Trauma żyje w układzie nerwowym.

Często objawia się nie jako „historia z przeszłości”, ale jako ciało, które pozostaje w ciągłej czujności. Sen jest płytki. Trudno się wyciszyć. Albo przeciwnie — pojawia się odrętwienie, brak energii, poczucie odłączenia od siebie.

Układ nerwowy po doświadczeniu traumy często pozostaje w stanie dysregulacji — między nadmiernym pobudzeniem (walka / ucieczka) a zamrożeniem. I właśnie tutaj pojawia się przestrzeń dla pracy z mózgiem i ciałem.

Neurofeedback jest jedną z metod, która pozwala układowi nerwowemu uczyć się ponownie regulacji.

Podczas treningu mózg otrzymuje informację zwrotną o swojej aktywności. Nie poprzez analizę czy rozmowę, ale poprzez doświadczenie. Kiedy aktywność mózgu zaczyna przesuwać się w kierunku bardziej stabilnych wzorców, system dostaje sygnał: „to jest bezpieczne”.

Z czasem pojawia się coś bardzo subtelnego, ale głęboko zmieniającego:

• ciało zaczyna szybciej wracać do równowagi
• napięcie przestaje być stanem bazowym
• łatwiej zasnąć i odpocząć
• pojawia się większa tolerancja na emocje i stres
• zwiększa się poczucie bezpieczeństwa w sobie

To nie jest szybka „naprawa”.
To proces uczenia się regulacji na poziomie układu nerwowego.

Dla wielu osób najważniejszą zmianą nie jest zniknięcie wszystkich trudnych emocji.
Najważniejsze jest to, że przestają być przez nie zalewani.

Układ nerwowy zaczyna odzyskiwać elastyczność.

A kiedy pojawia się regulacja, pojawia się też przestrzeń — na spokój, na relacje, na bycie tu i teraz.

Bo czasem największą zmianą po traumie jest nie to, że coś zniknęło.
Ale to, że ciało w końcu uczy się, że może być bezpiecznie.

01/03/2026

Neurofeedback – trening mózgu, który może chronić astronautów przed stresem!

Najnowsze wyniki z polskiej misji IGNIS pokazują, że trening mózgu metodą neurofeedback może skutecznie chronić astronautów przed stresem m.in. związanym z izolacją podczas pobytu na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (ISS).
Podczas przygotowań na Ziemi ochotnicy uczyli się samoregulacji właśnie z wykorzystaniem metody neurofeedbacku.

Wyniki? Osoba, która przeszła pełny trening neurofeedback, wróciła z misji z parametrami stresu praktycznie takimi jak przed startem! A u drugiego astronauty, który miał „placebo-trening”, odnotowano wyższe wskaźniki stresu i obniżoną koncentrację.

Naukowcy sugerują, że neurofeedback powinien stać się standardową częścią przygotowań do lotów kosmicznych – a technologie te mogą też znaleźć zastosowanie na Ziemi, np. w sporcie, medycynie czy w pracy pod dużą presją.

👉 Link do artykułu: https://scienceinpoland.pl/en/news/news%2C111554%2Cneurofeedback-brain-training-protects-astronauts-stress-during-space-missions.html

17/02/2026

Czym jest QEEG?
QEEG (Quantitative Electroencephalography) to cyfrowa analiza sygnałów EEG przy użyciu zaawansowanych algorytmów matematycznych. Pozwala nie tylko zapisać fale mózgowe, lecz przetwarzać je i analizować ilościowo, np. poprzez analizę częstotliwości, złożoności sygnału i połączeń między obszarami mózgu.
PMC

Główne wnioski z artykułu
Rola QEEG
Autorzy podkreślają, że QEEG nie jest samodzielną metodą diagnostyczną, ale ważnym narzędziem dodatkowym do standardowych badań klinicznych. Może dostarczyć obiektywnych danych uzupełniających diagnozę, ocenę nasilenia choroby lub odpowiedzi na leczenie.

Gdzie QEEG może być użyteczne?
1. Epilepsja
QEEG może pomóc w szybszym rozpoznawaniu napadów oraz różnicowaniu ich typów.

Może także służyć do monitorowania reakcji na leki przeciwpadaczkowe (tzw. pharmaco-EEG).

2. Udar
U pacjentów po udarze zmieniają się charakterystyczne relacje fal mózgowych (np. proporcje fal alfa, theta).

QEEG może pomóc w monitorowaniu zmian i prognozowaniu funkcji mózgowych po udarze.

3. Urazowe uszkodzenie mózgu (TBI)
QEEG wykrywa zmiany w falach (zmniejszenie alfa, wzrost theta/delta), które mogą być związane z uszkodzeniem obu półkul mózgu.

W niektórych badaniach wykazano, że parametry QEEG mogą przewidywać rokowanie po urazie.

4. Encefalopatie i zaburzenia świadomości
QEEG może wykrywać zmienioną aktywność powiązaną z różnymi encefalopatiami, np. metabolicznymi czy wywołanymi niedotlenieniem.

5. Zaburzenia uczenia się i ADHD
Zmiany w widmie fal są powiązane z trudnościami w uczeniu się oraz z ADHD, szczególnie w stosunku theta/beta.

Aktywność alfa i beta może korelować z funkcjami poznawczymi i IQ.

6. Depresja i zaburzenia lękowe
QEEG wykazuje np. asymetrię fal alfa, zmiany we współczynnikach koherencji i inne wzorce typowe dla depresji lub lęku.

Jednak jego rola prognostyczna w monitorowaniu odpowiedzi na leki jest jeszcze ograniczona i wymaga dalszych badań.

7. Choroba Alzheimera / otępienie
U pacjentów z otępieniem obserwuje się obniżenie aktywności alfa i beta oraz zmniejszenie koherencji między obszarami mózgu.

QEEG bywa przydatne jako uzupełnienie klasycznych technik obrazowania (MRI, SPECT).

8. Inne schorzenia
QEEG jest badane także w kontekście choroby Parkinsona, zaburzeń przetwarzania słuchowego czy zaburzeń nastroju.

Podsumowanie autorów
QEEG nie zastępuje standardowego EEG, MRI czy badań klinicznych.
Jest narzędziem wspomagającym diagnostykę, szczególnie tam, gdzie potrzebna jest ocena fal mózgowych w kontekście ich częstotliwości, aktywności i wzorców połączeń.
Może dostarczać obiektywnych parametrów do oceny nasilenia choroby lub reakcji na leczenie, ale jego rola kliniczna w niektórych obszarach wymaga dalszych badań.

Streszczenie artykułu naukowego „The Role of Quantitative EEG in the Diagnosis of Neuropsychiatric Disorders” (PMCID: PMC7175442)

12/02/2026

Zaczynam nową aktywność na tym profilu - co jakiś czas, myślę, że raz na tydzień będę streszczać ciekawy artykuł naukowy dotyczący neuropsychologii, neurofeedbacku, tDCS, psychotraumatologii.

Nowoczesna neurorehabilitacja w praktyce — EEG-Neurofeedback i poprawa płynności mowy

Udary mózgu są istotnym czynnikiem prowadzącym do rozwoju zaburzeń funkcji poznawczych, w tym dysfunkcji mowy. Szacuje się, że nawet połowa pacjentów po udarze doświadcza deficytów funkcji poznawczych, które znacząco obniżają jakość życia i samodzielność

Czy nowoczesne metody neuroterapeutyczne mogą realnie wspierać rehabilitację mowy?

W badaniu przeprowadzonym przez Dorotę Mroczkowską i Szymona Tyrasa oceniono skuteczność terapii EEG-Neurofeedback (EEG-NFB) jako uzupełnienia standardowej rehabilitacji neuropsychologicznej u pacjentów po udarze niedokrwiennym mózgu

W projekcie wzięło udział 58 pacjentów. Wszyscy uczestniczyli w klasycznej terapii neuropsychologicznej, natomiast 40 osób dodatkowo przeszło 15 sesji EEG-Neurofeedback. Skuteczność oceniano za pomocą testu fluencji słownej (zadanie polegające na podaniu jak największej liczby słów rozpoczynających się na literę „F” w ciągu 60 sekund)

Wyniki są jednoznaczne:
✔️ W grupie poddanej terapii łączonej (neuropsychologicznej + EEG-NFB) odnotowano istotną statystycznie poprawę płynności słownej (p < 0,001).
✔️ W grupie, która uczestniczyła wyłącznie w terapii neuropsychologicznej, nie zaobserwowano istotnej poprawy

✔️ Skuteczność terapii EEG-NFB nie zależała od początkowego poziomu zaburzeń mowy ani w sposób jednoznaczny od wieku pacjentów

Autorzy podkreślają, że EEG-Neurofeedback może stanowić cenne narzędzie wspomagające rehabilitację funkcji mowy u pacjentów poudarowych, choć konieczne są dalsze badania — zwłaszcza z randomizowanym doborem grup i szerszym zakresem narzędzi diagnostycznych

Opracowane na podstawie: Mroczkowska, D., & Tyras, S. (2018). Zastosowanie EEG-Neurofeedback w rehabilitacji zaburzeń mowy u pacjentów poudarowych. Psychiatria, 15(4), 199–205.

W obliczu rosnącej liczby osób po udarze mózgu poszukiwanie skutecznych, opartych na dowodach metod rehabilitacji pozostaje jednym z kluczowych wyzwań współczesnej neurorehabilitacji.

04/02/2026

Neurofeedback jako wsparcie terapii

Dlaczego neurofeedback działa wspierająco?
1. Wspiera regulacje mózgu - procesów neurofizjologicznych
Większość terapii psychologicznych działa „od góry w dół” – poprzez myśli, emocje, narrację, zachowanie. Neurofeedback działa „od dołu w górę” – uczy mózg bardziej adaptacyjnych wzorców aktywności.
Dzięki temu tworzy podłoże neurofizjologiczne dla zmian, które zachodzą w psychoterapii.

2. Poprawia samoregulację
Neurofeedback poprzez wykorzystanie potencjału mózgu trenuje zdolność do:

regulowania pobudzenia,

utrzymywania uwagi,

redukowania nadmiernego stresu,

stabilizowania emocji.

To sprawia, że pacjent:

jest bardziej „obecny” w terapii,

uczy się tolerować emocje,

"lepiej" korzysta z technik terapeutycznych (np. ekspozycji, pracy z traumą, uważności).

3. Wspiera pracę nad objawiami, które blokują terapię
U wielu osób objawy takie jak:

nadmierny lęk,

impulsywność,

rozproszenie uwagi,

napięcie somatyczne,

reaktywność emocjonalna

utrudniają efektywną pracę terapeutyczną.
Samoregulacja, a raczej jej nauka dzięki informacji zwrotnej może zmniejszyć intensywność tych objawów, dzięki czemu terapia staje się bardziej skuteczna.

4. Wspiera neuroplastyczność (uczenie się nowych wzorców)
Neurofeedback wzmacnia plastyczność mózgu – jego zdolność do tworzenia nowych połączeń neuronalnych.
To oznacza, że:

nowe nawyki emocjonalne,

nowe sposoby myślenia,

nowe reakcje na stres

mogą się utrwalać szybciej i stabilniej.

5. Działa komplementarnie, a nie konkurencyjnie
Neurofeedback nie zastępuje psychoterapii ani leczenia – raczej:

przyspiesza efekty,

pogłębia zmiany,

zmniejsza ryzyko nawrotów objawów,

ułatwia integrację doświadczeń terapeutycznych.

Przykłady synergii z innymi terapiami
Psychoterapia traumy (np. EMDR, terapia somatyczna):
Neurofeedback może obniżyć nadmierne pobudzenie układu nerwowego, co ułatwia bezpieczną pracę z trudnymi wspomnieniami.

Terapia ADHD:
Może poprawić uwagę i kontrolę impulsów, wzmacniając efekty terapii behawioralnej.

Terapia lęku i depresji:
Może stabilizować rytmy mózgowe związane z nadmiernym lękiem lub obniżonym nastrojem, co sprzyja zmianom poznawczym i emocjonalnym.

Mindfulness i praca z ciałem:
Neurofeedback może zwiększać zdolność do uważności i interocepcji.

29/01/2026

Refleksja.
Neurofeedback i qEEG postrzegam dziś jako szczególną formę spotkania z własnym układem nerwowym — proces uczenia, który jest jednocześnie badaniem i doświadczeniem siebie.

To trening samoregulacji oparty na mechanizmach warunkowania klasycznego i instrumentalnego - mechanizmach uczenia. Mózg, otrzymując informację zwrotną o własnej aktywności, zaczyna rozpoznawać swoje wzorce. Powstaje dynamiczne lustro: zapis tego, co dotąd działało w ciszy i poza świadomością.

W tej przestrzeni pojawia się przejście — od automatyzmu do refleksyjności. Pacjent nie tylko obserwuje reakcje, ale zaczyna je odczuwać, staje się ich współtwórcą. Regulacja przestaje być abstrakcyjną koncepcją, a staje się ucieleśnioną kompetencją: dialogiem między umysłem a ciałem, który można rozwijać.

Rola terapeuty jest tu subtelna i precyzyjna. Na początku pełni funkcję koregulatora — stabilizuje ramy, podtrzymuje proces uczenia, jest swoistym punktem odniesienia dla układu nerwowego pacjenta. A jednak pozostaje pasażerem. Kierownica należy do osoby uczącej się siebie. To jej samoregulacja jest celem terapii.

Dlatego neurofeedback rozumiem jako formę „odkrywania siebie”: stopniowe odzyskiwanie rytmu, elastyczności i zdolności reagowania zamiast przetrwania. Technologia staje się tu nie celem, lecz medium kontaktu ze sobą — narzędziem, które pozwala zobaczyć i poczuć własne procesy regulacyjne.

I właśnie ta możliwość świadomego uczestniczenia w regulacji siebie jest dla mnie najcenniejszym wymiarem zarówno terapii, jak i nauczania tej metody.

12/01/2026

Neurofeedback to nie magia. To nauka. I relacja.

Wokół neurofeedbacku krąży dziś mnóstwo nieprawdziwych, spłyconych informacji. Że „samo się robi”. Że wystarczy patrzeć w ekran. Że to pasywna metoda, która „coś tam ustawi w mózgu”.
C nie jest prawdą.

Neurofeedback to metoda uczenia się samoregulacji układu nerwowego.
Ale żeby to miało sens, terapeuta musi wiedzieć, co robi.

Musi rozumieć:
– fale mózgowe
– zależności między nimi
– jak i dlaczego wpływanie na jedne zmienia inne
– co się dzieje w układzie nerwowym, a nie tylko „co pokazuje wykres”

Bo neurofeedback to nie jest bierne patrzenie się w ekran.
To proces, w którym osoba uczy się wpływać na własną aktywność neurofizjologiczną i rozpoznawać stany sprzyjające regulacji. To uczenie się rozpoznawania i modyfikowania własnych reakcji układu nerwowego. W neurofeedbacku pracujemy od ciała i mózgu ku wyższym funkcjom.

Kiedy układ nerwowy uczy się regulacji:
– kora mózgowa zaczyna pracować efektywniej
– poprawia się funkcjonowanie poznawcze
– regulacja emocji staje się łatwiejsza
– ciało i mózg przestają działać w trybie „ciągłego alarmu”

Ale jest jeden kluczowy warunek, o którym rzadko się mówi:

👉 Relacja z terapeutą.

Bez niej neurofeedback jest tylko technologią.
Z nią – staje się procesem uczenia się siebie.

To terapeuta:
– tłumaczy, co się z Tobą dzieje
– pomaga nazwać doświadczenia z sesji
– buduje motywację
– daje poczucie bezpieczeństwa
– wspiera otwartość na proces

Bo neurofeedback to nauka samoregulacji, a nie szybka „naprawa mózgu”.
To odkrywanie:
– jak reaguje Twój układ nerwowy
– co go uspokaja
– co go przeciąża
– jak odzyskiwać wpływ na siebie

Neurofeedback nie robi nic „za Ciebie”.
On uczy Cię, jak Ty możesz regulować siebie.

I właśnie dlatego – kiedy jest prowadzony mądrze – jest tak potężnym narzędziem.

24/12/2025

01/12/2025

Tydzień Świadomości o Spektrum Autyzmu 💙
Zamiast wielkich słów — trochę normalności i faktów.

Spektrum autyzmu to sposób, w jaki mózg układa sobie świat. Czasem bardziej intensywnie, czasem bardziej szczegółowo, czasem z większą potrzebą spokoju. To sposób działania mózgu, który może oznaczać inne reagowanie na bodźce, inne rozumienie komunikatów, inny sposób porządkowania świata.
Nie „gorszy”, nie „lepszy”. Po prostu w sposób indywidualny.

Osoby ze spektrum często słyszą od świata, że są „trudne”, „dziwne”, „nie wpasowują się”. Tymczasem codzienność wygląda tak, że:
— prezentacje w pracy wykańczają nie dlatego, że brakuje kompetencji, tylko dlatego, że hałas i spojrzenia ludzi obciążają sensorycznie;
— krótkie, konkretne komunikaty są łatwiejsze niż aluzje i półsłówka;
— zmiana planów w ostatniej chwili potrafi rozregulować cały dzień;
— cisza, pasja i rutyna dają spokój, nie są fanaberią.

A obok wyzwań są też inne strony osób ze spektrum — realne, namacalne: precyzja, szczerość, skupienie, pamięć, umiejętność patrzenia na szczegóły, których inni nie dostrzegają. Te cechy często trzymają świat w całości, choć rzadko o tym mówimy.

Nauka jest tu jasna:
całkiem dobrze funkcjonują nie ci, którzy najbardziej „ukrywają autyzm”, tylko ci, którym pozwala się być sobą — z potrzebami, strategiami radzenia sobie i własnym sposobem życia.

W tym tygodniu nie chodzi o laurki.
Chodzi o to, by wreszcie przestać traktować spektrum autyzmu jak coś, co trzeba tłumaczyć szeptem.

To część ludzkiej różnorodności.
Obok nas, w pracy, w domu, w szkole.
Bez patosu — normalnie, z szacunkiem💙

19/10/2025

ADHD u dorosłych

ADHD (Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi) to zaburzenie neurorozwojowe, które nie „mija z wiekiem” – objawy trwają przez całe życie. Jednak u dorosłych ADHD wygląda inaczej niż u dzieci, dlatego często bywa niezdiagnozowane, źle interpretowane… lub mylone z „lenistwem”, „bałaganiarstwem” czy „brakiem ogarnięcia”.

Jak może wyglądać ADHD u dorosłych?
Nie zawsze są to tylko problemy z koncentracją, uwagą, pamięcią!
U dorosłych objawy często dotyczą:

- chronicznego przeciążenia,
- trudności w regulacji emocji (np. nagłe wybuchy złości lub frustracji),
-prokrastynacji pomimo chęci działania,
- zapominania o ważnych sprawach (nawet pasjonujących!),
- „gonitwy myśli” i trudności z wyciszeniem,
- impulsywnych decyzji (zakupy, relacje, zmiany planów),
- niskiego poczucia własnej wartości – „bo inni sobie radzą, a ja nie”.

ADHD to także zmienne „fale energii”: dni hiperfokusu i produktywności przeplatane „dniami pustki”, czyli tzw. blank days – kiedy mózg po prostu… nie chce współpracować.

W efekcie "niezaopiekowane: osoby z ADHD mogą borykać się z:
– wypaleniem,
– problemami w relacjach,
– trudnościami w pracy,
– depresją i lękiem.

Diagnoza to nie etykietka – to klucz do zrozumienia siebie.
Dzięki odpowiedniej psychoedukacji, strategiom funkcjonowania i – dla części osób – farmakoterapii, życie z ADHD może być nie tylko łatwiejsze, ale i bardziej satysfakcjonujące.

10/10/2025

🧠 ŚWIATOWY DZIEŃ ZDROWIA PSYCHICZNEGO
Nie wszystko, co niewidoczne, jest nieważne.

Zdrowie psychiczne to nie „dodatkowy temat”.
To podstawa wszystkiego - pracy, relacji, nauki, snu, życia.
To zdolność odczuwania, regulowania emocji, odpoczynku, radzenia sobie, pytania o pomoc.
To nasze granice, potrzeby, historia, trauma, temperament.
To wszystko, co nosimy w sobie i z czym często zostajemy sami.

Nie każda rana krwawi.
Nie każdy ból widać.
Nie każdy kryzys został nazwany.

Dlatego dziś ale też każdego innego dnia warto przypomnieć sobie (i innym), że:

🔸 Nie musisz zasługiwać na odpoczynek.
🔸 Masz prawo nie dawać rady.
🔸 Pomoc to nie słabość
🔸Jesteś wartościowy taki jaki jesteś.
🔸 Nie każda walka musi być samotna.

Dbaj o siebie.
Dbaj o innych.
Nie oceniaj. Słuchaj. Zauważaj.

Zdrowie psychiczne to nasza wspólna sprawa.
Nie tylko dziś. Codziennie.