Ustawienia Systemowe B. Hellingera - Kraków

03/01/2026

„Mężczyzna uczy się szacunku do kobiety, od swojego ojca, a kobieta uczy się szacunku do mężczyzny, od swojej matki”

Lecz istnieje też inny porządek miłości, który należy wziąć pod uwagę, ponieważ pominięcie go ma podstawowe konsekwencje.

Kiedy kobieta, myśli, że jest lepsza od matki, nie ma szacunku dla mężczyzn. Nie rozumie też mężczyzn i w głębi duszy ich nie potrzebuje. Wiara, że jest lepsza od matki oznacza zazwyczaj: „Jestem najlepszą kobietą dla taty”. W takim przypadku ma już męża i nie potrzebuje kolejnego.

Jak może stać się kobietą, szanować mężczyzn i mieć innego mężczyznę? Tak długo, jak nie stanie obok matki w roli małej dziewczynki.

Oczywiście dotyczy to również mężczyzn: mężczyzna, który nie szanuje swojego ojca i uważa, że jest dla matki lepszy niż ojciec, nie ma szacunku dla kobiet - ma już jedną kobietę i nie potrzebuje innej. Jak on może stać się mężczyzną, szanować i mieć kobietę? Dopóki nie stanie obok ojca w roli małego chłopca.

Mężczyzna uczy się szacunku do kobiety, od swojego ojca, a kobieta uczy się szacunku do mężczyzny, od matki.

Co się dzieje, gdy mężczyzna, który jest synem mamy, żeni się z kobietą, która jest córką taty? Syn mamy nie może ufać kobiecie, a córka taty nie może ufać mężczyźnie.

Między nimi nie ma szacunku.

Jednak związek pomiędzy córką matki i synem ojca ma szanse.

Jeśli mężczyzna ma swoje miejsce pomiędzy mężczyznami, a kobieta ma swoje miejsce wśród kobiet, to kiedy się odnajdą, nie będą już nastolatkami, lecz mężczyzną i kobietą.

To jest naprawdę silne.

Aby mężczyzna szanował swojego ojca, a kobieta swoją matkę, najpierw trzeba uporządkować swoje rodziny”.

Fragment książki Berta Hellingera „Opowieści miłosne. Refleksje”

03/12/2025

💛 „Tajemnica szczęścia” – Bert Hellinger

„Szczęście łatwo zapomina. Nieszczęście pamięta wszystko.”

Jest w tym zdaniu cała prawda o relacjach.

O tym, dlaczego jedne pary dojrzewają razem,

a inne wciąż krążą wokół tych samych ran.

Hellinger mówił:

„Jeśli w związku były trudności, para może powiedzieć:

Dajemy sobie prawo do nowego początku.

A o tym, co było wcześniej, nie będziemy ani mówić, ani myśleć.”

Brzmi prosto.

Ale w praktyce jest to jeden z najtrudniejszych i najbardziej uzdrawiających ruchów.

🌿 Dlaczego szczęście zapomina?

Bo szczęście żyje tu i teraz.

Szczęście nie analizuje, nie rozgrzebuje, nie wraca do przeszłych bitew.

Nie buduje mapy starego bólu.

Szczęście wybiera:

✨ obecność,

✨ lekkość,

✨ przepływ,

✨ życzliwość,

✨ zaufanie,

✨ i to, co jest „pomiędzy” tu i teraz.

🌑 A dlaczego nieszczęście pamięta wszystko?

Bo nieszczęście jest zakodowane w ciele.

W układzie nerwowym.

W historii rodu.

W nieprzeżytych emocjach.

W niedopowiedzianych słowach.

W dawnych rozczarowaniach, które wciąż tli się jak żar pod popiołem.

Nieszczęście chce wracać do „tamtego” momentu:

👉 kiedy ktoś zawiódł,

👉 kiedy coś pękło,

👉 kiedy pojawiła się rana,

👉 kiedy zabrakło siły, obecności, czułości.

Ale powrót do ran nie jest drogą szczęścia.

Jest tylko drogą… powtarzania.

❤️‍🩹 Co więc może zrobić para?

Hellinger daje jeden z najprostszych i najtrudniejszych przepisów:

„Dajemy sobie prawo do nowego początku.”

„A to, co było — zostawiamy tam, gdzie się wydarzyło.”

Bez:

❌ rozliczania,

❌ przypominania,

❌ wypominania,

❌ długich analiz,

❌ archeologii bólu.

Nie dlatego, że to nie było ważne.

Ale dlatego, że przeszłość nie ma prawa decydować o przyszłości, jeśli chcemy budować ją razem.

🌱 Nowy początek nie jest udawaniem. Jest decyzją.

To nie przykrywanie rany.

To nie zapominanie na siłę.

To nie zamiatanie pod dywan.

Nowy początek to:

✨ uznanie tego, co było,

✨ zrozumienie, że już niczego nie zmienimy,

✨ wybranie siebie nawzajem jeszcze raz,

✨ danie sobie przestrzeni na nowe,

✨ delikatne domknięcie tego, co bolało,

✨ i świadoma zgoda na to, by nie wracać do przeszłych wojen.

To jest odwaga serca.

✨ Szczęście potrzebuje jednego: amnestii wobec przeszłości.

Żeby mogło się zagnieździć —

trzeba zrobić miejsce.

W związku szczęście jest jak ogród:

nie wyrośnie na polu pełnym starego żalu i nieustannych wspomnień.

Trzeba zostawić:

to, co było,

tam, gdzie było.

💛 **Tajemnica szczęścia?

Nowy początek bez powrotu do starych historii.

Zgoda, że dziś zaczyna się od nowa.**

I to jest naprawdę decyzja dwóch serc, które chcą iść dalej — razem.

Zapraszam
Wibronika

23/11/2025

„DLACZEGO WYBIERASZ KOBIETY, KTÓRYCH NIE MOŻESZ ZNIEŚĆ?

(i co naprawdę trzeba zrobić, żeby to się skończyło)

Człowiek nie wybiera partnera sercem ani rozumem. CHOCIAŻ i serce i rozum zabiera ze sobą do każdej relacji.

Człowiek wybiera miejscem, w którym stoi. To jest porządek, nie psychologia. Geometria, a nie emocje.

Matka stoi za mną. Ojciec stoi za mną. Babka za matką, dziadek za ojcem, a za nimi cały ród. I dopiero mając ich za plecami mogę zobaczyć kobietę, która stoi przede mną, a nie kobietę, która odgrywa moją matkę, moją babkę, moje winy i mój brak.

Bo kiedy mężczyzna nie stoi w swoim miejscu, kiedy jest jeszcze chłopcem w środku, kiedy niesie coś, czego nieść nie powinien, pole natychmiast to wyrównuje.

I wtedy partnerka nie jest partnerką. Jest powtórką. Jest echem. Jest głosem przeszłości, który nie chce się zamknąć. Jest brakiem, który domaga się ruchu. Jest cudz­ym bólem, który prosi o zobaczenie. I wtedy robi się piekło, którego nie da się utrzymać żadną miłością i żadnym rozumem.

Mężczyzna, który stoi zbyt blisko matki, zawsze wybierze kobietę z jej LINII BÓLU. Nigdy nie wybierze kobiety spokojnej, bo przy spokojnej trzeba być dorosłym, a przy zranionej można dalej być chłopcem, który próbuje coś naprawić lub uratować.

Mężczyzna, który stoi przed ojcem, zawsze trafi na kobietę, która będzie go testować, przeginać, wbijać w ziemię bo jego męska linia nie stoi za nim. I wtedy kobieta zaczyna grać ojca jakby była mężczyzna w związku, bo ktoś musi to miejsce zająć. Pole nie znosi pustki. Brak mężczyzny zawsze wypełnia energia kobiety. I wtedy mężczyzna dostaje od niej to wszystko, czego nie dostał od ojca, ale w najgorszej możliwej formie, tak razy trzy - aby wreszcie zobaczył. A żeby zobaczył to musi zaboleć, bo jak nie boli wystarczająco mocno to nawet tam nie spojrzysz.

A kiedy mężczyzna ma w sobie winę, kiedy nosi w brzuchu coś, co nie zostało domknięte w poprzednich relacjach, kiedy wierzy, że zawalił, że skrzywdził, że mógł inaczej wtedy wybierze kobietę, która przyjdzie jako wyrok. Nie po to, żeby go zniszczyć, tylko po to, żeby wyrównać brak. Pole nie zna moralności. Pole zna równowagę. Jeśli coś zostało zaburzone, ktoś to odczuje. I często odczuwa to osoba, którą później nazywamy „toksyczną”, choć ona tylko wykonuje robotę porządkową dla Twojego pola.
Dla jasności w wymiarze czysto ludzkim nie ściąga z niej odpowiedzialności i konsekwencji i jej decyzji.

W wymiarze pola i jego zasad nie istnieje coś takiego jak zły wybór kobiety. Istnieje tylko wybór, który jest zgodny z Twoim miejscem. Jeśli jesteś za blisko matki, pole podsunie Ci jej cień. Jeśli jesteś odcięty od ojca, pole podsunie Ci kobietę, która Cię przetestuje tak długo, aż wrócisz do własnej linii męskiej. Jeśli wnosisz winę, pole podsunie Ci kogoś, kto tę winę nazwie, wytknie, przypomni, rozsmaruje Ci ją po twarzy, żebyś w końcu zobaczył, że jedyne, co masz zrobić, to wrócić na swoje miejsce.

Z punktu widzenia pola naprawdę nie chodzi o „wybór lepszej kobiety”. Nie chodzi o „mieć szczęście”. Nie chodzi o, „standardy”, „afirmacje”. To wszystko jest nic nie warte, jeśli stoisz nie tam, gdzie trzeba. Bo jeśli mężczyzna wróci na swoje miejsce, matka stoi za nim, ojciec stoi za nim, a on stoi w swoim życiu jak dorosły to po prostu kobiety pełne chaosu znikają z jego pola jak duchy. Po prostu odpadają. Pole ich nie przepuszcza. Nie mają gdzie wejść.

Bo kiedy miejsce przy tobie jest zajęte, nie ma już przestrzeni na te wszystkie kobiety, które przychodziły, żebyś poczuł swój brak. I wtedy dopiero zaczyna się wybór. Nie z rany. Nie z głodu. Nie z deficytu. Z siły. Z obecności. Z męskiego porządku. I wtedy dopiero możesz zobaczyć kobietę, która stoi obok ciebie, a nie zamiast kogoś na przykład za tobą w miejscu Twojej matki.

Pole pokazuje wszystko.
A mężczyzna wybiera zawsze zgodnie z tym, co stoi za nim.
I dopóki to nie jest ustawione wybór kobiety nie jest wyborem. Jest konsekwencją.

Budzimy się. Już czas.

Amen.”

Mirek. Piotr Czarko Wasiutycz

19/11/2025

04/11/2025

Zapraszam na ustawienia.
Ustawieniakrakow.pl
Stacjonarnie i online

30/10/2025

Czy ustawienie może retraumatyzować?

Tak – jeśli prowadzący nie czuwa. W pracy w Polu można dotknąć miejsc bardzo delikatnych, takich, o których człowiek już zapomniał, które zamknął w sobie głęboko, by móc żyć dalej. Czasem przychodzi z przekonaniem, że zobaczy jakąś rodową historię, a nagle objawia się jego własny, osobisty ból. Wtedy cała przestrzeń staje się krucha i tylko uważność prowadzącego może zatrzymać to, co mogłoby zranić zamiast uzdrowić.

Prowadzący musi być nieustannie dostrojony do pola, do klienta, do tego, co dzieje się w jego duszy. Czuć, ile można zrobić, a gdzie stawia się krok za daleko. Czasem oznacza to przerwanie ustawienia, powiedzenie „stop”, mimo że umysł klienta chce iść dalej. Dusza wie, że to za dużo. I właśnie ta granica decyduje o bezpieczeństwie. To chroni przed retraumatyzacją.

Ustawienie to subtelna praca z duszą. Nie chodzi o wiedzę, lecz o obecność. O zdolność słuchania tego, co się dzieje pod słowami – tam, gdzie zaczyna się prawda człowieka.

Małgorzata Rajchert-Lewandowska

23/10/2025

Nie śpiesz się tak bardzo, żeby „zdążyć”: z karierą, z sukcesem, z miłością, z dorosłością. Życie nie jest wyścigiem, tylko drogą, na której każdy ma swoje tempo i swoje zakręty. Zamiast porównywać się z innymi, skup się na tym, co sprawia, że Twoje serce bije szybciej. Słuchaj siebie, swoich emocji, intuicji i ciała... bo one często wiedzą wcześniej, czego naprawdę potrzebujesz.

Ucz się wdzięczności za drobiazgi: za ciepło poranka, za rozmowę, za ciszę po trudnym dniu. To właśnie z tych małych chwil składa się szczęście, a nie z wielkich momentów, na które tak długo czekamy.

I pamiętaj... nawet gdy coś się nie uda, to nie znaczy, że zawiodłaś/eś. Czasem porażka jest tylko drogowskazem, który pokazuje lepszy kierunek.

20/10/2025

ILE DAJESZ, A ILE DOSTAJESZ?
Dlaczego wchodzisz w relację , która Cię nie karmi?
Dlaczego dajesz szybciej niż ktoś poprosi?
Dlaczego robisz za dwoje, troje?
Dlaczego nie mówisz, że boli, że się nie zgadzasz ?

Z braku , z deficytu, z lęku, z programów z dzieciństwa .
Z braku może być tylko jeszcze większy brak. Potrzebuję , daj mi , zasłużę, dam z siebie jeszcze więcej
Oczekiwanie pochwały , docenienia, zwrotu tego co dałaś ,a dałaś za dużo , miłości , obecności , zauważenia to za dużo dla tej drugiej osoby zwłaszcza kiedy nie umie, nie chce , nie ma możliwości wyrównać .
Deficyt to poczucie jestem niewystarczająca, sama sobie nie dam, potrzebuje z zewnątrz , mam za mało .... dopisz co Ci przychodzi
I wtedy jesteś z kimś ktokolwiek to jest byle był. Bez względu jak mnie traktuje miałam szczęście , że w ogóle jest.
Lęk przed samotnością, obawa że już nikogo nie będzie w moim życiu. Nic dobrego już mnie nie czeka.....
Programy z dzieciństwa to
potrzebuje kogoś z kim poczuje się bezpiecznie, czyli będzie tak jak było w domu. No i tu bezpiecznie równa się jestem odrzucana/y, niewidziana/y, przekraczana/y, wykorzystywana/y..... itd.
Ale czuję się potrzebna/y bo ratuję , bo się poświęcam tak jak kiedyś i może teraz ktoś mnie doceni, może teraz się uda.... Jak mnie doceni to znaczy ,że jestem warta, że mnie widzi, że mnie kocha.
Naprawdę ?
Nigdy się nie napełnisz z zewnątrz , niczym nie zagłuszysz głodu ze środka, nie utopisz go w alkoholu, nie jesteś w stanie zastąpić tego zajadaniem słodyczami.
To się nigdy nie udaje, tylko narasta frustracja i pretensje i złość do siebie , do innych , bo nie tak miało być . Bo głód wypełza z każdej sytuacji , bo ludzie wkoło przypominają o ranach odrzucenia, porzucenia , niesprawiedliwości , zdrady, upokorzenia.

Jak sobie ulżyć w tym?
Jak zmienić perspektywę ?
Jak przestać szukać na zewnątrz w partnerze , dzieciach , wspolpracownikach ?
Jak przestać się przekraczać?
Jak zacząć mówić nie?

Praca z wewnętrznym dzieckiem , z poczuciem własnej wartości , granicami i ranami.
Czy to proste? Nie
Czy to boli? Tak, na początku
Czy masz już dość i chcesz coś z tym zrobić ?
Tu jest miejsce na Twoją odpowiedź ....
Jeśli odpowiesz Nie to jest w porządku , po prostu to jeszcze nie ten czas .
Jeśli odpowiesz Tak to zapraszam do pracy ze mną 🤗

Jeśli znasz kogoś komu może to coś otworzyć , pokazać dlaczego w życiu ma właśnie tak, skąd to prześlij proszę dalej 🤗❤️

20/10/2025

Zapraszam na ustawienia..
UstawieniaKrakow.pl

20/10/2025

Oby następna osoba, która wkroczy w Twoje życie, miała podobną wibrację do Twojej.
Niech sprawi, że zapragniesz wyjść na zewnątrz i ponownie uwierzyć w miłość.
Niech da ci to miłe uczucie domu i sprawi, że poczujesz się wolna, by być sobą.
Niech ta następna osoba nie składa ci obietnic. Po prostu będzie to ktoś, kto swoją postawą pokaże, że chce być obecny w Twoim życiu.

Ktoś gotowy i dojrzały, by zrozumieć, że nie tylko miłością żyje związek. Że związek buduje się dzień po dniu, w pokonywaniu wyzwań, w cierpliwości wobec każdej trudności, w czułości, w partnerstwie, i w towarzystwie osoby, która nie puści twojej ręki w pierwszych gorszych dniach.

Niech to będzie osoba, która cię wzmacnia, zamiast sprawiać, że kwestionujesz swoją wartość i zdolność do kochania oraz bycia kochanym. Niech będzie to osoba, której nie musisz zmuszać do pozostania lub okazywania uczuć. Niech przyjdzie w naturalnym rytmie, który jednoczy serca.

Życzę tego następnej osobie, która pojawi się w Twoim życiu: niech będzie światłem!
To wystarczy, aby wszystko było łatwiejsze, aby pomóc ci bardziej kochać siebie i pokazać, że prawdziwy związek nie powinien być wyzwaniem, ale miejscem wewnętrznego wzrostu tych, którzy spotykają się poprzez miłość💞

Dakoria
📷Pinterest