Olga Grzesiak - #pani ulga

09/12/2025

Potrzeba PIĘKNA łączy WAS … czy dzieli❓

Olga i Tomek — para, która teoretycznie nie powinna mieć problemów.
A jednak… zderzyli się na poziomie motywatora Piękno.
Są zupełnie na dwóch różnych biegunach.

Olga – wysoka potrzeba Piękna: zmysłowa estetyka, detale, harmonia.

Dla niej świat to paleta barw i faktur.
Widzenie „pięknem” nie jest zachcianką — to wewnętrzna potrzeba, która reguluje jej nastrój, uważność, zasoby.

• Jeśli jej filiżanka jest nieładna, kawa smakuje gorzej.
• Jeśli mieszkanie „nie gra”, jej ciało jest bardziej napięte.
• Jeśli jadą na weekend, rezerwuje miejsce, gdzie jest klimat, wystrój na wysokim poziomie - "rzec można luksusowo", widok z okna komponuje się z wnętrzem, które otula i stwarza nastrój.

Estetyka jest dla niej doświadczaniem, wzmacnianiem zmysłów, sposobem regeneracji.

Tomek – niska potrzeba Piękna: estetyczno-funkcjonalny pragmatyk.

On też lubi, gdy jest ładnie… ale gdy ma to sens.
Dla niego piękno nie jest wartością samą w sobie, tylko dodatkiem.

• Łóżko ma być wygodne, nie „instagramowe”.
• Kuchnia ma działać, być czysta, nie "błyszczeć".
Dla niego ważne jest, czy coś działa.
• Hotel ma być czysty i w dobrej cenie – widok na góry jest „mile widziany, ale bez przesady”.

Nie oznacza to braku gustu. To oznacza, że nie potrzebuje bodźców estetycznych, żeby czuć się dobrze.

I tu zaczyna się dynamika 💥… tej relacji.

Olga czuje: „Czy on naprawdę nie widzi różnicy? Przecież to oczywiste…”

Tomek myśli: „Przecież jest w porządku. Po co to komplikować?”

I oboje są przekonani, że mają rację.

A prawda?
Oboje mają rację, tylko stoją na dwóch innych biegunach tego samego motywatora.

Jak to ułożyć, gdy jesteście na skrajach❓

Po 1 - Zauważ: inne nie znaczy gorsze.

Kasia nie „dramatyzuje”.
Tomek nie „lekceważy”.
Po prostu inaczej łapią "ten styl".

Po 2. Zamiast walki o rację – uznanie różnicy.

– „Widzę, że dla Ciebie klimat ma znaczenie.”
– „Widzę, że dla Ciebie liczy się funkcjonalność.”

Samo to zdanie potrafi zmiękczyć "pół tony" konfliktu.

Po 3. Kompromis, który nie boli.

Nie chodzi o 50/50.
Chodzi o „czasem po Twojemu, czasem po mojemu”, czyli współpraca🥰, np.:

Olga wybiera miejsce na weekend — Tomek wybiera sprzęty do domu.

Olga tworzy „zmysłowe” elementy przestrzeni, Tomek dba o wygodę i użyteczność.

Po 4. Ustalcie, gdzie estetyka jest kluczowa, a gdzie drugorzędna.

Drobne zasady potrafią zdjąć ogrom napięcia.

Po 5. Zrozum, że Piękno to więcej niż wygląd.

To sposób odbioru świata.
Osoby z wysoką potrzebą PIĘKNA czują, widzą, reagują intensywniej.
Osoby z niską potrzebą PIĘKNA — są stabilniejsze, pragmatyczne i funkcjonalne.

Nie musicie być tacy sami, żeby być dobrzy dla siebie.
Musicie tylko umieć siebie czytać, słuchać i rozmawiać szczerze.

RMP pomaga czytać ludzkie potrzeby jak mapę — bez ocen, bez domysłów, bez walki. To klucz, który otwiera każde drzwi do zdrowej relacji.

Jeśli chcesz odkryć swój profil motywacyjny albo zrozumieć dynamikę w relacji (z partnerem, dzieckiem, współpracownikiem) — odezwij się do mnie.
Zobaczysz, jak „inna perspektywa” potrafi zmienić wszystko, bez rewolucji tylko, tak po prostu z jakością.

Miłego 🫶
Olga facylitatorka zmiany

07/12/2025

Post z serii - Co coaching ze mną zrobił, co świadomy rozwój mi daje.

Dziś, gdy zgasł ekran na wydarzeniu Dolnośląskie Kino Kobiet po filmie "Być kochaną" - przyszło do mnie jedno zdanie:

kij ma dwa końce.

Znów dopadł mnie ten znajomy szept refleksji. Takie wewnętrzne „hej, coś mi to mówi, popatrz głębiej”.

To powiedzenie było ze mną od dziecka, podobnie jak wiele innych. Niektóre neutralne.
Niektóre mądre.
I niestety – tych krzywdzących, też nie zabrakło.

Jak np. „Niech się domyśli” — słyszałam to zdanie wiele razy, szczególnie gdy doradzała kobieta kobiecie.

Słyszałam to wiele razy od mamy, od ciotek. Powtarzane jak prawda o relacjach, która „działa cuda”.

Ale była też, w moim bliskim otoczeniu, jedyna mądra życiowo, ale nie doceniana kobieta, która mówiła inaczej, była to moja prababcia Ania.

Ta mądra kobieta - mówiła nie słuchaj ich.

Powtarzała, że życie w domysłach to największe przekleństwo relacji. Że domysły tworzą piekło, w którym ludzie się mijają, ranią, nieświadomie zamykają.

Tylko że wtedy… ja nie doceniałam jej wiedzy.

Dlatego, nie do końca nie zgadzam się z powiedzeniem „gdy będziesz gotowa, nauczyciel się pojawi”.

Nauczyciele pojawiali się w moim życiu cały czas — mądrzy, cierpliwi, spójni.

Tylko ja nie byłam gotowa, żeby ich widzieć.

Żeby przyjąć to, co próbują mi pokazać.

Żeby usłyszeć, gdzie kończy się schemat, a zaczyna moja własna prawda.

Dopiero świadome wejście w proces rozwoju, w coaching, otworzył mi oczy na te wszystkie detale.

Na to, które powiedzenia, słowa naprawdę mnie budują,
które są tylko neutralnym tłem,
a które krzywdzą — mnie, moich bliskich i moje relacje.

To coaching nauczył mnie rozróżniać:
co działa na moją korzyść,
a co działa przeciwko mnie, choć było „zawsze”.

To coaching pozwolił mi zobaczyć, że wiele z tych trudnych wzorców po prostu odziedziczyłam… i że mogę w każdej chwili je zatrzymać, przepracować, oddać, odrzucić.

I ważne — coaching nie jest dla każdego.
Jest dla osoby, która chce widzieć.
Chce mierzyć się z przekleństwami, z usłyszanymi dobrymi radami.

Coaching jest dla osoby która jest gotowa przyjrzeć się temu, co w niej działa, a co już dawno przestało, bo to narzędzie do rozwoju.

Dla osoby która chce żyć w relacjach opartych nie na domysłach, ale na świadomym wyborze.

Po tym filmie mam jeszcze inną refleksję, ale to w następnym poście.

Dziś zapytam Ciebie, jaką Ty znasz najgorszą klątwę, "dobrą radę" na udaną relację❓

Miłego 🫶
Olga

04/12/2025

Zaraszam kobiety z Dolnego Śląska do współtworzenia, szkolenia lub warsztatu szytego na miarę waszych potrzeb.

Potrzbuję 15 kobiet wpisujacych się w wymienione kryteria:
🔸️ mieszkasz w miejscowości mniejszej niż Wroclaw
🔹️ prowadzisz własną działalność gospodarczą lub pracujesz na etacie, ale Twojej stanowisko wymaga od Ciebie zarządzania zespołem lub projektem
🔹️ jesteś samotnym rodzicem
🔸️ masz wyksztalcenie średnie lub wyższe
🔹️ jesteś przedsiębiorcza, samodzielna, niezależna, pracowita, zdeterminowana, świadoma siebie oraz otwarta na zmianę
🔸️ jakość produktu, usługi ma dla ciebie znaczenie
🔹️ w zakupie poszukujesz korzyści dla siebie .

Jeżeli to o Tobie to zparszam Cię do uszycia dla siebie przysłowioweǰ "sukienki na miarę", do starzenia warsztatu, szkolenia, które spełni Twoje oczekiwania i zaspokoi wołające potrzeby.

Jak to zrobić?
Skontaktuj się ze mną i ustalimy termin spotkania, rozmowy [on-line lub off-line] lub hallo.
Czas spotkania to około 40 - 50 min, odpowiadając na moje 12 pytań.

Warsztat lub szkolenie, które powstanie będzie z dotacją unijną lub sponsorowane przez fundację, a Ty staniesz się jedną z pierwszych beneficjentek tego programu.

Zapraszam serdecznie
Olga
509 725 606

Proszę o udostępnienie dalej 🙏 bo to projekt warty uwagi.

01/12/2025

Potrzeba JEDZENIA - Jesz, żeby żyć… czy żyjesz, żeby jeść❓

Olga ma wysoką potrzebę jedzenia. Dla niej jedzenie to nie tylko kalorie. To rytuał, mała przyjemność w ciągu dnia, sposób na krótkie „stop”, odzyskanie równowagi, uspokojenie emocji.

Lubi celebrować — nawet jeśli to tylko kanapka zjedzona powoli, świadomie, w swoim tempie.

Tomek jest na drugim biegunie. Jedzenie traktuje zadaniowo: ma być szybko, praktycznie, „żeby działało”.
W pracy potrafi przelecieć dzień na kawie i jednym batoniku, bo szkoda czasu.

A gdy Olga mówi:
„Chodź, przerwa. Zjedzmy coś normalnego.”
Tomek słyszy:
„Znowu tracimy czas.”

Olga lubi planować, co zje, lubi mieć coś dobrego pod ręką. To daje jej poczucie komfortu i sprawczości.
Tomek… nawet nie wie, o której i co ostatnio jadł.

Dla Olgi
– jedzenie to chwila dla siebie, sposób na zadbanie o ciało i emocje.

Dla Tomka
– jedzenie to czynność techniczna, którą najlepiej ograniczyć do minimum.

I tu właśnie zaczyna się nieporozumienie❗

Bo Olga, proponując wspólny posiłek, wysyła sygnał:
„Zadbajmy o siebie.”

A Tomek odbiera to jako:
„Zwolnij, bo ja tak chcę.”

Dwa światy. Dwa tempa.

Dwie zupełnie różne motywacje potrzeby jedzenia, które — jeśli ich nie nazwiesz — potrafią robić z igły widły.

A przecież to nie jest kwestia „KTO MA RACJĘ”.

To kwestia wewnętrznej potrzeby jedzenia, której nie widać na pierwszy rzut oka.

Ciekawy/a jak to jest u Ciebie? Was?

Zapraszam

Olga 🫶
509 726 606

30/11/2025

Post z serii - Co coaching zrobił ze mną, co świadomy rozwój mi daje."

Coaching nauczył mnie jednego:
emocje są dobrodziejstwem właściciela, to właściciel emocji ponosi koszty ich niezagospodarowania.
Właścicielem swoich emocji jestem JA.

Nigdy nie uciekałam od odpowiedzialności.
Za decyzje, za działania, za to, co mówię i jak pracuję — potrafiłam stać za sobą.
To zawsze było dla mnie naturalne.

Ale był jeden obszar, którego długo nie potrafiłam objąć:
kto tak naprawdę steruje tym, co JA czuję.

Przez lata byłam przekonana, że moje emocje są wynikiem czyichś zachowań.
Że jeśli mówię:
„Ty mnie zdenerwowałaś/eś”,
to stwierdzałam fakt.
Że ktoś coś mi zrobił, a Ja tylko reaguję - taka oczywista zależność.

I dopóki wierzyłam, że to świat „naciska guziki”,
dopóty nie widziałam, że oddaję innym coś, co jest najintymniejsze:
sterowanie moim wnętrzem, moimi uczuciami. Sterowanie moim stanem emocjonalnym.

A, gdy w moim życiu pojawił się coaching.
Nie jako metoda, ale proces.
Jako spotkanie ze sobą — bez znieczulenia, ale też bez osądu.

I nagle zobaczyłam to, czego wcześniej nie umiałam nazwać:

Moje emocje powstają we mnie.
Nie „ktoś mi je zrobił”.
To JA reaguję. To JA czuję. To JA interpretuję.

To był moment, który jednocześnie
złamał mój stary sposób myślenia, działania
i poskładał mnie w sposób, którego nawet nie planowałam.

Dzisiaj mówię inaczej:
„JA się zdenerwowałam.”
„JA poczułam napięcie.”
„JA mam w sobie tę reakcję.”

Nie po to, by brać całą winę na siebie.
Ale po to, by odzyskać wpływ, który od zawsze był mój.

Bo kiedy przyjmuje odpowiedzialność za swój stan emocjonalny,
nie staje się twardsza, silniejsza.
Staje się wolna, lżejsza, świadoma i sprawcza.

To jest spokojna wolność.
Taka, która nie krzyczy.
Taka, która nie musi nikomu nic udowadniać.
Taka, która daje oparcie — przede wszystkim w sobie.

I powiem Ci szczerze, z czułą stanowczością:

Coaching nie jest dla każdego.
Nie dlatego, że jest trudny.
Dlatego, że jest uczciwy.
Ale nie każdy jest gotowy, by zobaczyć siebie
bez filtra „ktoś mi TO zrobił”.

Ale jeśli jesteś na tym etapie,
że chcesz odzyskać swój wewnętrzny pilot —
to zapraszam.

👉Zmiana zaczyna się w jednym miejscu: w sobie. Zaczynamy od JA.

25/11/2025

Z ogromną wdzięcznością przyjęłam zaproszenie od Stowarzyszenia L& ISUE z Krakowa do udziału w konferencji „Dziecko w świecie zagrożeń”.
Jako Coachka ACC, Konsultantka Kryzysowa, Masterka RMP & RSMP i studentka psychologii opowiem o tym, jak fundamentalne dla młodego człowieka są relacje – w rodzinie i w środowisku szkolnym.

Bowiem, my ludzie jesteśmy jedynym gatunkiem ssaków, który tak długo potrzebuje opieki drugiego człowieka, dlatego jakość więzi jest dla dziecka kluczowa w rozwoju.

Więź to warunek biologiczny naszego przetrwania. Dlatego, chcę pokazać, że dziecko nie tylko od nas bierze, ale też nam daje – trzeba tylko nauczyć się to zauważać.

Zwrócę uwagę na brak uważności, który często wkrada się w codzienność i osłabia to, co w rozwoju najważniejsze.

Opowiem również o profilaktyce pozytywnej i edukacji emocjonalnej jako narzędziach, które realnie wspierają dobrostan młodych ludzi.

Serdecznie zapraszam – to spotkanie może otworzyć nowe perspektywy w szczególności dla rodziców.

📣 Już za dwa dni wyjątkowe wydarzenie!
Serdecznie zapraszamy na konferencję poświęconą profilaktyce uzależnień, przeciwdziałaniu przemocy, higienie cyfrowej, zdrowiu psychicznemu dzieci i młodzieży oraz współpracy środowisk wychowawczych.

To spotkanie jest okazją do wymiany doświadczeń, poszerzenia wiedzy oraz wzmacniania kompetencji wychowawczych i profilaktycznych osób pracujących z dziećmi i młodzieżą.

📅 Data: 27.11.2025
📍 Miejsce: Gminna Biblioteka Publiczna w Bogdańcu,
ul. Dworcowa 5

⏰ Program wydarzenia:
• 8:30–9:00 – Rejestracja uczestników, serwis kawowy
• 9:00–9:15 – Otwarcie konferencji
• 9:30–10:30 – Panel I: Uzależnienia i zagrożenia współczesnego świata
• 10:30–11:00 – Panel II: Przemoc i hejt – reagowanie i zapobieganie
• 11:00–11:15 – Przerwa kawowa
• 11:15–11:45 – Panel III: Relacje w rodzinie i środowisku szkolnym
• 11:45–12:15 – Panel IV: Profilaktyka pozytywna i edukacja emocjonalna
• 12:15–12:30 – Przerwa kawowa
• 12:30–13:00 – Panel V: Współpraca międzyinstytucjonalna
• 13:00–13:30 – Lunch
• 13:30–14:30 – Panel VI: Zdrowie psychiczne dzieci i młodzieży
• 14:30–15:30 – Panel dyskusyjny
• 15:30 – Zakończenie konferencji, serwis kawowy

👥 Organizatorem wydarzenia jest Gmina Bogdaniec we współpracy z Stowarzyszenie L&I SUE, działające od 2001 roku na rzecz rozwoju dzieci i młodzieży poprzez innowacyjne programy edukacyjne, zajęcia profilaktyczne oraz tworzenie bezpiecznej przestrzeni wspierającej rozwój talentów. Jedną z prelegentek będzie Olga Grzesiak - ulga

✨ Patronaty honorowe:
Patronat Honorowy Marszałka Województwa Lubuskiego Sebastiana Ciemnoczołowskiego Lubuskie
Polskie Towarzystwo Zapobiegania Narkomanii Oddział w Zielonej Górze
Lubuski Ośrodek Profilaktyki i Terapii Osób Uzależnionych i
Współuzależnionych "LOPiT"
Kancelaria L&I Legal
Wojewódzki Szpital Specjalistyczny dla Nerwowo i Psychiczne Chorych w Ciborzu

Na miejscu będzie dostępna również Strefa Zdrowia – punkt informacyjno-edukacyjny przygotowany przez Państwową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w Gorzowie Wielkopolskim.

Serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych – nauczycieli, pedagogów, rodziców, specjalistów oraz osoby, którym bliski jest dobrostan dzieci i młodzieży. Do zobaczenia! 🌿

Więcej informacji na stronie https://lisue.org.pl/

24/11/2025

Ciekawość - dociekliwa czy praktyczna❓

Jedna potrzeba, dwa bieguny… i cała gama emocji, które potrafią albo budować, albo psuć codzienność.

Olga – wysoka potrzeba ciekawości:
Gdy coś ją poruszy, czuje energię i potrzebę zrozumienia.
Dopytywanie to dla niej bliskość, uważność, kontakt i poczucie sensu.

A gdy nie może?

Pojawia się napięcie, niedosyt, emocjonalna szczelina:
„Jak mam być w relacji, skoro nie mogę dopytać, zrozumieć i poznać. Ja chcę być bliżej i wejść głębiej?”

Tomek – niska potrzeba ciekawości:
Czuje spokój, gdy rzeczy są proste i zamknięte.
Dużo pytań uruchamia w nim przeciążenie, presję, czasem złość:
„Ja pier......... kobieto! Przecież już to ustaliliśmy… Dlaczego znowu wracamy do tego samego?”

On nie unika — on chroni swoją energię, swoją potrzebę autonomii.

I tu pojawia się palący problem tej pary:

To, co Olga robi z miłości, Tomek odbiera jako nacisk.
To, co Tomek robi z troski, Olga czyta jako odcięcie.

A przecież obie strony chcą tego samego: poczucia ulgi, spokoju i bycia zrozumianym.

Rozwiązanie zaczyna się od nazwania potrzeby i określenia jej poziomu.

Nie „kto ma rację”, tylko „kto czego potrzebuje, żeby czuć się dobrze” ze sobą i w relacji.

Kiedy rozumiesz własny profil motywacji, przestajesz reagować z impulsu, a zaczynasz wybierać, bo znasz swoje DALCZEGO?

I wtedy relacja — zawodowa, prywatna, partnerska — naprawdę zaczyna działać.

A ty❓

Bardziej czujesz w sobie Olgę czy Tomka?

Jeśli chcesz sprawdzić, skąd biorą się Twoje emocje, reakcje i napięcia w relacjach —

zapraszam na konsultację RMP.
Pierwsze 15 minut zawsze za darmo.

Dlaczego warto?
Bo to może być początek największej ulgi, jakiej dawno nie czułaś/czułeś.

Olga facylitatorka zmiany

23/11/2025

Post z serii - O co chodzi z tym coachingiem?

Od dziś zmieniam narrację. Nie będę już pisać o coachingu.

Będę pisać o tym:

co coaching zrobił ze mną,

co świadomy rozwój mi daje.

A zrobił jedno — otworzył mi nowe życie.
Takie, które od jakiegoś czasu przeżywam: pełne ruchu, decyzji, relacji, spotkań, wrażeń… i niespodzianek od samej siebie, od życia.

To nie oznacza, że wcześniej w moim życiu nie było ruchu, decyzji, relacji, spotkań i wrażeń.... i niespodzianek -to wszystko było ale w innym wymiarze, płytko, bez uważności, raczej w złości i strachu.

Teraz kiedy działam z poziomu ciekawości, a nie strachu…
Z poziomu serca, a nie deficytu…
To widzę, co świat MI odpowiada.

To nie jest „determinacja”, bo muszę - coś udowodnić.
To jest ciche, spokojne, a zarazem wesołe i mocne: "Próbuję?”

I ten mój tydzień — kaliski, warsztatowy, NGO-sowy, przepełniony rozmowami, procesami i nowymi pomysłami — to właśnie efekt tej ciekawości.

Efekt tego, że w procesie coachingowym przestałam siebie naprawiać, a zaczęłam siebie słuchać i słyszeć.

I powiem Tobie jedno:
Jeśli nie chcesz zmiany w swoim życiu…

Jeśli lubisz tak, jak jest…

To nie zaczynaj z coachingiem.

Naprawdę. Nie warto.

Bo coaching to proces, w którym sama droga jest już celem.

I ta droga potrafi postawić przed Tobą lustro, którego nie da się odłożyć z powrotem na półkę.

Nie da się tego odzobaczyć, odprzeżyć, bo ciekawość do autentyczności rozpuszcza strach.

A jeśli jesteś gotowa/y — to zapraszam.

Bo zmiana zaczyna się w jednym miejscu: w Sobie.
Zaczynasz od JA.

19/11/2025

Dziś pracowałam z ósmoklasistami nad zarządzaniem sobą w stresie.

Młodzi dorośli?
Jeszcze nie, ale młodzi ludzie, którzy dźwigają bardzo realny, bardzo adekwatny do swojego etapu życia stres.

Egzaminy, oceny, porównywanie się, presja „muszę wiedzieć, co dalej”.

Dorośli często im mówią: „Co Ty dziecko możesz wiedzieć o stresie?”.

A prawda jest taka, że każdy wiek ma swój ciężar. I ten młodzieńczy wcale nie jest lżejszy.

Dziś zobaczyłam, jak bardzo potrzebują rozmowy, bycia z nimi bez oceny , rozmowy bez pouczania i normalizacji emocji.

Potrzebują wsparcia, które mówi:" Twoje napięcie "też ma sens". Nie jest fanaberią, ale jest do ogarnięcia."

To był piękny czas. Piękna praca moja i ICH - z humorem, ciekawością, ulgą i realnymi strategiami, na już i zapobiegawczo.

Młodzi, to nasi przyszli lekarze, mechanicy, opiekunowie, ekspedienci w sklepie, kierowcy autobusów i każdy inny zawód który znamy i którego jeszcze nie ma.

Tu i teraz, to czas na prace również młodymi, to fundament, który budujemy sobie i na pokolenia.

Rozmowa bez pouczania, obecność bez oceniania.

Życzę sobie więcej takich chwil, jak dziś mojej pracy trenera ❤️.

Jeśli chcesz, żebym poprowadziła takie warsztaty w Twojej szkole lub dla Twojej grupy młodych — napisz do mnie 💛.