11/11/2025
Łuszczyca to problem wielu osób odwiedzających gabinet podologiczny.
Zawsze informuję , że to jest jednostka chorobowa do której trzeba podejść wielowymiarowo. Konsultacja z dermatologiem , konsultacja z dietetykiem klinicznym, konsultacja z psychologiem, zadbanie o siebie ,troska o nas samych .
Poniżej badanie z 2015 r ,które znalazłam w portalu pubmed , zachęcam do przeczytania i wyciągnięcia wniosków.
"Odżywianie: kluczowy czynnik środowiskowy i dietetyczny wpływający na ciężkość objawów klinicznych i ryzyko sercowo-metaboliczne u pacjentów płci męskiej chorych na łuszczycę, oceniany za pomocą 7-dniowego kwestionariusza częstotliwości spożywania żywności
Wprowadzenie: Zachodni sposób odżywiania zalicza się do środowiskowych czynników dietetycznych zaangażowanych w patogenezę łuszczycy. Metody gromadzenia danych żywieniowych i różnice płciowe mogą wpływać na związek między dietą a łuszczycą. Siedmiodniowe zapisy żywieniowe są uważane za „złoty standard” wśród kwestionariuszy częstotliwości spożywania żywności, wypełnianych samodzielnie. W niniejszym badaniu oceniliśmy różnice w spożyciu pokarmów, pomiarach antropometrycznych oraz profilu ryzyka kardio-metabolicznego w grupie pacjentów z łuszczycą w porównaniu z grupą kontrolną dobraną pod względem wieku i wskaźnika masy ciała (BMI). Ponadto, w grupie pacjentów z łuszczycą zbadaliśmy związek między spożyciem pokarmów a nasileniem klinicznym łuszczycy.
Metody: Badanie obserwacyjne typu case control z przekrojowym obrazem klinicznym. W badaniu wzięło udział łącznie 82 dorosłych mężczyzn, 41 pacjentów z łuszczycą nieleczonych wcześniej oraz 41 zdrowych osób dobranych pod względem wieku i BMI. Stopień ciężkości klinicznej łuszczycy oceniano za pomocą wskaźnika PASI (Psoriasis Area and Severity Index). Dane z wywiadu żywieniowego zebrano w 7-dniowym rejestrze spożywanych posiłków. Zmierzono parametry antropometryczne, profil glukozy i lipidogram, próby wątrobowe oraz poziom białka C-reaktywnego. Obliczono model oceny homeostazy insulinooporności (HoMA-IR), wskaźnik otyłości trzewnej (VAI) oraz wskaźnik stłuszczenia wątroby (FLI).
Wyniki: Pacjenci z łuszczycą spożywali większy odsetek węglowodanów całkowitych i prostych, tłuszczu całkowitego, wielonienasyconych kwasów tłuszczowych (PUFA) i stosunku n-6/n-3 PUFA oraz cholesterolu, podczas gdy spożycie białka, węglowodanów złożonych, jednonienasyconych kwasów tłuszczowych (MUFA), n-3 PUFA i błonnika było niższe niż w grupie kontrolnej. Ponadto pacjenci z łuszczycą prezentowali zmienione pomiary antropometryczne, profil glukozy i lipidów, testy czynnościowe wątroby oraz podwyższone wartości HoMA-IR, VAI i FLI. Wynik PASI dobrze korelował z pomiarami antropometrycznymi, profilem glukozy i lipidów, testami czynnościowymi wątroby, wskaźnikami kardiometabolicznymi i składnikami diety, z wyjątkiem białka i węglowodanów całkowitych. W analizie regresji logistycznej między wynikiem PASI a MUFA obecność MetS była dobrze przewidywalna jedynie przez wyższy wynik PASI (OR = 1,794; p = 0,002; CI 1,242-2,591). W analizie regresji wielokrotnej MUFA okazał się najlepszym predyktorem wyniku PASI (r(2) = 0,387, β = -0,635, t = -5,127, p < 0,001).
Wnioski: Zaobserwowano różnice w spożyciu pokarmów u dorosłych mężczyzn z łuszczycą w porównaniu z grupą kontrolną. Różnice te były związane z ciężkością łuszczycy i ryzykiem kardiometabolicznym. Wskaźnik FLI stanowił wczesny wskaźnik profilu ryzyka kardiometabolicznego u pacjentów z łuszczycą, a spożycie jednonienasyconych kwasów tłuszczowych (MUFA) było głównym predyktorem ciężkości klinicznej łuszczycy, podczas gdy związek między łuszczycą a zespołem metabolicznym wydawał się być niezależny od spożycia jednonienasyconych kwasów tłuszczowych (MUFA). Niskie spożycie jednonienasyconych kwasów tłuszczowych (MUFA) może działać jako potencjalny mechanizm wspomagający w nasileniu stanu zapalnego u pacjentów z łuszczycą."
