Gabinet Psychoterapii Martyna Dutkiewicz

16/11/2025

Nie ma złej pogody-na każdą znajdzie się odpowiednie ubranie. Jak to zdanie może mieć się do psychoterapii czy zdrowia psychicznego?
Może się mieć metaforycznie. Jeśli mówimy, że chcemy spacerować, ale tu deszcz, tu zimno, a tu zawiało, a tam chmura, więc no NIE DA SIĘ spacerować, to być może:
-nie chcemy spacerować, ale tak mówimy, bo „wypada”
-nie mamy odpowiedniej odzieży
-nie potrafimy wytrzymać dyskomfortu, więc unikamy spacerów, jeśli nie ma warunków „idealnych”

Tak samo możemy mieć w przerozmaitych sytuacjach życiowych. Tylko jeśli będziemy unikać różnych sytuacji, bo jest niekomfortowo, to możemy nie osiągnąć naszych celów. Być może się boimy „wyjść na deszcz”, więc tu z pomocą może przyjść psychoterapia, podczas której nauczysz się różnych sposobów pomocnych w osiąganiu swoich celów. Czasami tym celem będzie poznanie kogoś, czasami odnalezienie się wśród znanych już ludzi, czasami będzie to odkrycie sensu życia , czasami „opanowanie” swojego ciała, i wiele wiele innych.
Wracając do pogody: jeśli chcemy iść na spacer, ale pada i wieje, to możemy ubrać ciepłą kurtkę, czapkę i solidne buty. Bo tak naprawdę nie o pogodę tu chodzi, a nasze zasoby, które pomogą nam iść dalej przez życie mimo różnych warunków. Psychoterapia może pomóc właśnie w tym, żeby te zasoby odnaleźć i nauczyć się z nich korzystać w różnych warunkach.

02/11/2025

Czasami wystarczy nałożyć buty i wyjść z domu. Nie trzeba wymyślać Idealnego Planu. Najlepsze rozwiązania często są najprostsze, chociaż niezbyt efektowne;)
Bywa tak, że warto się zatrzymać, zrobić krok do tyłu i zacząć od podstaw. Warto o siebie zadbać. Jeśli nie wiesz jak, terapeuta może w tym pomóc.

12/10/2025

📚Jestem psychologiem i psychoterapeutką poznawczo-behawioralną (CBT).

🛟Towarzyszę osobom, które mierzą się z trudnościami w codziennym życiu, stresem, lękiem, obniżonym nastrojem, przeciążeniem, wyzwaniami w relacjach czy problemami, które mogą wiązać się z ADHD.

🩵Nie musisz wiedzieć dokładnie, co Ci dolega-w bezpiecznej, nieoceniającej przestrzeni możemy wspólnie nazwać to, co się dzieje i poszukać sposobów, które będą dla Ciebie odpowiednie.

😌W terapii skupiam się na tym, żebyś lepiej rozumiał/a swoje emocje, potrzeby i zasoby, oraz mógł/mogła znaleźć własne strategie radzenia sobie z trudnościami. Moim celem jest to, byś mógł/mogła czuć się spokojniej i pewniej w codziennym życiu.

🛋️Sesję prowadzę stacjonarnie w Olsztynie lub online.

📬Zapraszam do kontaktu, link do kalendarza znajduje się w bio.

07/10/2025

Trudno jest czasami zrobić pierwszy krok. Mamy różne wątpliwości, czasami boimy się, że terapeuta uzna, że jesteśmy nienormalni, a może, że nasz problem jest na tyle błahy, że marnujemy jego czas, wstydzimy się tego, co nas spotkało, i wiele, wiele innych. Bywa, że te wątpliwości mówią o nas samych i naszych trudnościach.

Zazwyczaj to pierwsze spotkanie nie jest takie straszne, jak diabeł maluje, a napięcie opada z każdą minutą rozmowy.

Rolą terapeuty jest najpierw wysłuchać, następnie zrozumieć i wspólnie z Klientem/Pacjentem podjąć współpracę ku zmianie. I na tym polega pierwsze spotkanie:)

Dostępne terminy znajdują się w linku w bio.

31/05/2025

Oficjalnie: wczoraj zakończyłam czteroletnie całościowe szkolenie psychoterapeutyczne pozytywnym wynikiem egzaminu i czekam na nadanie numeru certyfikatu.

Oznacza to, że zostaję już certyfikowaną psychoterapeutką poznawczo-behawioralną. Bardzo się cieszę, bo wiem ile wysiłku i zaangażowania mnie to kosztowało.

To nie koniec mojej drogi w kontekście edukacji i specjalizacji, ale myślę, że potrzebuję chwili przerwy od długoterminowych szkoleń. Oczywiście mam już kolejny cel, bo mój mózg nie siedzi cicho. A mógłby czasami 😅

Niemniej jednak: kolejny poziom odblokowany.

Wracam z przerwy dzidziusiowej we wrześniu do sesji online, a do gabinetu, stacjonarnie, jakoś w listopadzie:)

Tymczasem przygotowuję się do powitania nowej osoby w rodzinie. Wspaniałych wakacji Wam życzę.

Do zobaczenia 💖

05/04/2025

Kwiecień plecień, czasem słońce, czasem deszcz, raz na fali, raz bez fali… można to nazwać jak sobie życzymy, ale sens jest ten sam.
Czasami będziemy mieli trudniejszy okres. Będzie więcej cięższych spraw, mniej siły, jakiś kryzys, jednym słowem: gorzej.

Warto przy tym pamiętać o kilku rzeczach:
1. To przejściowe, minie. Czasem potrzebujemy włożyć w coś więcej wysiłku, czasem „samo minie”. Po wysiłku warto odpocząć.

2. Możemy potrzebować tego, co trudne, żeby się rozwinąć. Bywa tak, że kryzysy nas uczą ważnych rzeczy, możemy tę wiedzę wykorzystać w przyszłości.

3. Jeśli trudny czas trwa za długo, albo nie umiesz z tego wyjść, pogubił*ś się, nie wiesz już co jest normalne, a co jest za dużym wysiłkiem, odczuwasz coraz mniej przyjemności w życiu, widzisz coraz mniej sensu i Twoje myślenie o sobie jest krytyczne-to czas na sięgnięcie po pomoc. Można skorzystać ze wsparcia psychologicznego, z psychoterapii, można wybrać się do psychiatry, może nawet po prostu do lekarza rodzinnego, można też otworzyć się przed osobą, z którą czujemy się bezpiecznie, można pojechać na urlop, można spróbować różnych rzeczy.
Nie polecam unikania, udawania, że wszystko jest super, że dzieją się tylko dobre rzeczy, picia alkoholu, sięgania po inne używki, zachowań mogących prowadzić do uzależnień oraz bycia dla siebie najsurowszym krytykiem.

Mamy jedno życie, dobrze jest spróbować zadbać o to, żeby było ono jak najlepszej jakości. Poza tym, w swojej głowie spędzasz najwięcej czasu, zadbaj o to, by to było fajne miejsce. Warto 💚

31/12/2024

Och, 2024, cóż to był za rok.
Na świecie pojawił się mój wspaniały Syn, skończyłam 4-letnie szkolenie psychoterapeutyczne, w gabinecie oraz w Internecie było mnie mniej, z uwagi na zmiany w życiu prywatnym. Podsumowując, działo się. I dziać się będzie.
Jeszcze nie z Każdą i Każdym Was się widziałam, ale czas na plany na 2025. Diagnozy i testy ukierunkowane na ADHD muszę na chwilę odłożyć. Nie będę też przyjmowała Nowych Osób do terapii, jedynie na pojedyncze konsultacje, ponieważ PONOWNIE udaję się na zwolnienie, ale jakoś w połowie kwietna. Dlaczego? Ponieważ w ostatnim trymestrze ciąży najprawdopodobniej będę w takiej sobie formie 😅
Mój 2025 będzie pod znakiem certyfikacji psychoterapeutycznej, powiększenia się mojej Rodziny oraz odrobiną odpoczynku. Do Gabinetu wrócę w 2025, ale jeszcze nie wiem kiedy.
Wam życzę pomyślnych wiatrów i dużo sympatii do Siebie. Do zobaczenia 🎉🎈🪩🍼🎂

24/12/2024

Życzę radości, spokoju, robienia tego, co chcesz.
Nic nie musisz, może jeszcze o tym nie wiesz, ale spokojnie, najwyżej dowiesz się później;)
Dobrego czasu świątecznego 🎄🎄🎄

04/11/2024

Na emocje nie mamy wpływu, ale na nasze zachowanie już tak. I za to zachowanie odpowiadamy.

Jeśli nauczysz się zarządzać emocjonalnymi zachowaniami, to Twoje życie będzie miało lepszą jakość.

Masz prawo czuć wszystko. Twoje emocje są ważne.
Ale jeśli pod wpływem emocji robisz rzeczy, które ranią innych lub Ciebie, to nie tędy droga.

Możesz nad tym pracować.

30/10/2024

Godzina 5:13, Dziecko trzeszczy. Pytam Męża „możesz go nakarmić?”, z nadzieją, że jeszcze wyrwę trochę snu. „Karmiłem go o 4”-te słowa to pierwsza wskazówka, że pociąg spanko już odjechał. Pieluszkowa kakofonia była drugą a koci koncert głodowy trzecią.
Moja potrzeba snu vs potrzeby Dziecka plus oddanie sprawiedliwości Mężowi, że jednak pospałam dziś więcej niż On. Moja bateria jest bardziej naładowana niż jego.

Poranna higiena Małego, koty robią jazgot, umierają z głodu. Wiem, że jak głowa zaczyna mi pulsować, to mogę pooddychać i uspokoić układ nerwowy, zamiast myśleć o tym jak Jaśnie Kot numer 2 się drze coraz głośniej, przez co bardziej się nakręcać w pulsowaniu głowy. Odkładam Dziecko do łóżeczka, nakręcam ulubioną karuzelę i idę za trzema ogonami i dźwiękowym śladem zagłodzenia na śmierć. Wybawiam futra od cierpienia, włączam ekspres. Dziecięce dźwięki radosne, mam chwilę.

Wracam do Małego z kawą i patrzę na jego zmagania i zabawę. Nie wtrącam się, chociaż słyszę jęki frustracji, mam ochotę mu pomóc, żeby się nie denerwował. Ale to moja potrzeba. Konflikt potrzeb: pozorna pomóc dziecku (tak naprawdę wyręczając je, to przeszkadzam a nie pomagam), żeby ukoić własne emocje (zachęcam do przyjrzenia się swoim emocjom gdy ktoś się przy nas zmaga) vs samodzielny rozwój Malucha-wybieram tym razem potrzebę rozwoju. Piję kawę. Widzę, że nie zdążę, ale to nic poważnego-bęc o szczebelki, płacz. Wyjmuję Dziecko, przytulam, koniec płaczu. Idziemy za dźwiękiem futer, Jaśnie Pan nr 1 domaga się balkoningu.

Wtem agresywnie odzywa się moja potrzeba zadbania o osobistą hydraulikę, odkładam Bobo do kojca, dostaję od niego informację, że mu się to nie podoba. Informuję Go, że musi wytrzymać i biegnę zaspokoić potrzebę niecierpiącą zwłoki. Wracam, Dziecko ma relaks, kończę letnią kawę. Relaks zakończony głodowym dramatem. Kryzys zażegnany, wracam do resztki kawy. Jest zabawa, są śmieszki. Jest prawie 7, nowy dramat.

Wdech, wydech. Zabieram na wycieczkę, daję gryzak, wsadzam w wyrzutnię, Bobas zajęty. Czy uda mi się zrobić śniadanie? W ostateczności włączę Happy Song, której mam dość, ale wybieram Mniejsze Zło, żeby zaspokoić swoją potrzebę.

11/09/2024

19/08/2024

Od czegoś trzeba zacząć, ćwiczenie czyni nas lepszymi z każdą próbą, nawet z próbą ognia 🤪