Gabinet psychoterapii „My way” Rafał Zieliński

02/02/2026

11/01/2026

"Unikanie komunikacji to jedno z podstawowych źródeł problemów w rodzinach i w bliskich relacjach. Może przybierać różne formy: milczenie, ucieczkę od trudnych tematów, powierzchowne rozmowy w stylu
„ Wszystko u mnie okej”,
„Po staremu”,
które w rzeczywistości nie pozwala na autentyczną wymianę myśli i emocji.

Czasem unikanie komunikacji, czyli próby wzajemnego zrozumienia siebie nawzajem i sytuacji, prowadzi do stosowania tak zwanego podwójnego wiązania.
Bateson, brytyjski antropolog, tłumaczył, że unikanie rozmowy o istotnych problemach może prowadzić do sytuacji, w której ktoś zostaje uwięziony w komunikacyjnej pułapce. Wciąż otrzymuje od bliskich sprzeczne komunikaty i nie wie już co jest właściwe.
W takich rodzinach co innego się mówi, co innego czuje - a co innego robi - i to rodzi konflikty. Przykładem jest dziecko, które słyszy od rodzica: „Możesz mi powiedzieć wszystko”, ale kiedy próbuje się podzielić swoimi emocjami, spotyka się z irytacją, odrzuceniem lub karą. Nie wie więc, czy ufać słowom, czy reakcjom, czy mówić, czy milczeć. Każdy wybór niesie ryzyko.

W rodzinach, w których taka sprzeczna komunikacja jest normą, członkowie uczą się żyć w stanie wewnętrznego rozdarcia i niespójnych oczekiwań. Bo jak zbudować zaufanie do siebie i innych, jeśli nie wiadomo co jest prawdą? Długotrwałą ekspozycja na sprzeczne komunikaty może prowadzić do wewnętrznego chaosu i poczucia, że „cokolwiek zrobię, będzie żle”.
W domach opartych na podwójnym wiązaniu dzieci uczą się jednego: nie ufaj sobie ani innym. A potem, już jako dorośli, często noszą w sobie ten wewnętrzny zamęt.

Często to właśnie terapia dla wielu osób jest pierwszym miejscem, w którym otrzymują one jasne i spójne komunikaty."

Joanna Flis
Gry rodzinne

07/01/2026

Kiedy dzielimy się tym, co jest dla nas ważne pod względem emocjonalnym, uczymy się nawiązywać kontakt z innymi w sposób sensowny i sprzyjający zdrowieniu. Dotyczy to zarówno dzielenia się sprawami, które nas ekscytują i cieszą, jak i tymi, które nas przerażają lub przygnębiają. Być może nie ma bardziej szkodliwej konsekwencji opuszczenia emocjonalnego w dzieciństwie niż zmuszenie do nawykowego ukrywania swojego autentycznego Ja. Wielu z nas wychodzi z dzieciństwa z przekonaniem, że to, co mamy do powiedzenia, jest równie nieinteresujące dla innych, jak dla naszych rodziców. Musimy odrzucić to szkodliwe dziedzictwo przeszłości. Wyrażanie werbalne jest kluczem do nawiązywania znajomości przez ludzi. Przypomina to sposób, w jaki czuły dotyk, kojący głos i przyjazny wyraz twarzy pomagają niemowlętom i małym dzieciom stworzyć więź i umocnić przywiązanie. Kiedy praktykujemy opartą na emocjach komunikację przez wyrażanie werbalne w bezpiecznym środowisku, naprawiamy szkody spowodowane brakiem zaspokojenia tej potrzeby w dzieciństwie.To z kolei otwiera możliwość ostatecznego osiągnięcia werbalno-emocjonalnej bliskości, która jest istotną życiową potrzebą wszystkich istot ludzkich.

Pete Walker
Złożone PTSD