Sandra Panuś

Sandra Panuś � Psychoterapeuta w trakcie certyfikacji
� Trenerka umiejętności miękkich
� Organizatorka spotkań celebrowaniu życia, kobiecości, szczęściu czy sensualności.
(1)

Z zawodu pedagog społeczny, z pasji i zauroczenia rozwojem – Terapeutka TSR (Terapii Skierowanej na Rozwiązaniach), coach ICC indywidualny i grupowy. TSR to nurt psychologiczny, który absolutnie mnie urzekł, po bliższym poznaniu awansował wręcz na życiową filozofię. Jestem w trakcie Profesjonalnej Szkoły Psychoterapii w Centrum Terapii Krótkoterminowej, aby zostać psychoterapeutką. Od 8 lat organizuję autorskie kobiece spotkania „Porozmawiajmy o…”, których celem jest przede wszystkim bycie razem, budowanie więzi, aktywizacja. Uczestniczki mają możliwość się poznać, zaprzyjaźnić i przy okazji porozmawiać o ważnych tematach – np. Od 2017 roku jestem ambasadorką fundacji Olgi Kozierowskiej Sukces Pisany Szminką. Organizuję warsztaty, kursy online i na żywo. W czasie pandemii stworzyłam e-booka - "Moc Zmiany", wspierającego proces zmian.

04/02/2026

🌿 Może zamiast pytać - co ze mną nie tak?Warto zauważyć -w jakim świecie próbuję dziś BYĆ w relacji? I co mogę/chcę z tym zrobić?

Jak pyta Małgosia:
Czy naprawdę coś „poszło nie tak” z relacjami?
Czy kobietom „w du🍑ach się poprzewracało”, Czy mężczyźni uciekli… i dlatego coraz częściej jesteśmy samotni?

🧐 A może jak głębokie morze …
Samotność kobiet i mężczyzn coraz rzadziej wynika z braku chęci do relacji.
Częściej zderzamy się z:
– lękiem przed bliskością,
– nadmiarem wyboru,
– iluzją „zawsze może być ktoś lepszy”,
– i zmęczeniem emocjonalnym po serii rozczarowań.

Aplikacje randkowe mogą frustrustrować, zamiast dawać satysfakcję bo się w nich „wystawiamy” na ocenę - a czy jesteśmy na nią gotowi? 🤔

Uruchamiają się konkretne mechanizmy psychologiczne:
🧠 paradoks wyboru – im więcej opcji, tym trudniej się nam wybrać (może czeka coś lepszego),
🧠 odczłowieczenie – zaczynamy oceniać ludzi jak produkt: lewo-tak, prawo-nie,
🧠 unikanie – ghosting zamiast rozmowy, bo emocje są „za trudne”,
🧠 dopaminowa pogoń – więcej, wiecej, wiecej…bodźców! Mniej budowania realnej więzi.

Słyszę w gabinecie - „nie boję się miłości, bycia w relacji. Boję się, że zainwestuję emocje, czas, energię i zostanę odrzucony.”

O tym wszystkim rozmawiam w programie
„Psychologicznie-pedagogicznie. Porozmawiajmy o tym…” na antenie z i psychoterapeutą .
Link do całej rozmowy https://youtu.be/7PraNj6Gtu0?si=S-qfFKDznqKREDmd

🌿Dobro potrzebuje poruszenia…Niecała 5000 kroków, bez pośpiechu, konkretnego planu, ale w jednym celu -  . Zaproponowała...
25/01/2026

🌿Dobro potrzebuje poruszenia…

Niecała 5000 kroków, bez pośpiechu, konkretnego planu, ale w jednym celu - .

Zaproponowałam na grupie wsparcia charytatywny spacer, który mimo ruchu jest dla mnie momentem zatrzymania. Przypomnieniem, że regulacja układu nerwowego często wydarza się w relacji, w obecności, w spokojnym tempie, w poczuciu, że nie trzeba siły, wystarczy BYCIE.

Obecnie trwa jeszcze jedno DUŻE DOBRO , gdzie szczególnie mocno widać, że dobro nie stoi w miejscu. Dobro się porusza, przechodzi z rąk do rąk.

Dobro płynie w ruchu, wzajemnej wymianie
czasu, obecności, uważności, finansów. To nie tylko dawanie, ale też branie.

👀 W jakiej przestrzeni TERAZ w Twoim życiu dobro potrzebuje się poruszyć?

🌿 To więź czy relacja?Czasami dopiero dystans: wyjazd, przerwa, krok w tył pozwala zobaczyć to, co jest pomiędzy ludźmi ...
18/01/2026

🌿 To więź czy relacja?

Czasami dopiero dystans: wyjazd, przerwa, krok w tył pozwala zobaczyć to, co jest pomiędzy ludźmi z szerszej perspektywy.

🧑‍🚀 Relacja - To fakt, że między ludźmi istnieje jakiś kontakt. Jakaś forma, struktura, pełnione role. Relacja może być formalna, powierzchowna, oparta na rolach np, relacja rodzicielska (bo jest biologiczna), ale możemy nie czuć w niej bezpiecznej więzi (brakuje zaufania, wsparcia, emocjonalnej dostępności), może być oparta na funkcji np. pracownik–pracodawca.

❤️ Więź - To emocjonalne połączenie.
Poczucie bliskości, bezpieczeństwa i bycia ważnym. Jeśli chcemy BYĆ w kogoś życiu nie ograniczajmy się do bycia „obok”. Bądźmy OBECNI w doświadczeniach, różnorodnych emocjach.

Możliwa jest też więź bez relacji. Czucie bez kontaktu, w którym ciało pamięta emocje, napięcia, tęsknoty.
🧠 Więź zapisuje się w układzie nerwowym, nie tylko w słowach i decyzjach. To, co nie zostało wypowiedziane może wciąż się uaktywniać.🕹️

Jedna i druga opcja jest okej, jeśli tego w danym „spotkaniu” potrzebujemy.
Jedna i druga może karmić i boleć.

👀 Kogo zobaczyłaś / zobaczyłeś przed oczami, czytając ten tekst?
🚨Czy zapaliła się jakaś czerwona lampka?

Zostawię Was z pytaniami:
🌬️ Gdybyśmy klatka po klatce zobaczyli Wasze spotkania - to, co byśmy zobaczyli?
🌬️ Co tworzysz z tą osobą?
🌬️ Na czym Ci/Wam zależy?

🌿Idziemy? „Po prostu pójdziemy. […]Idziemy?Co mamy lepszego do roboty…” niż ruszyć w drogę?Podróż nie zawsze jest o miej...
15/01/2026

🌿Idziemy?

„Po prostu pójdziemy. […]
Idziemy?
Co mamy lepszego do roboty…” niż ruszyć w drogę?

Podróż nie zawsze jest o miejscu.
Czasem jest o mnie. O Tobie.
O momencie, w którym ciało idzie dalej,
ale głowa, może się zatrzymać.

Wiem, czego potrzebuję, na chwilę przestać gonić przyszłość. Zatrzymać się mimo BYCIA w ruchu.

Może to szaleństwo?
I może właśnie o to chodzi, aby czasami BYĆ trochę szalonym?🫣🧐

Cytat pochodzi z filmu „Ścieżki życia”

🌿 Żywe serce czuje, ma dostęp do potrzeb i emocji.To serce, które JEST w kontakcie z ciałem i sygnałami, jakie ono wysył...
06/01/2026

🌿 Żywe serce czuje, ma dostęp do potrzeb i emocji.

To serce, które JEST w kontakcie z ciałem i sygnałami, jakie ono wysyła.
Daje sobie zgodę, aby doświadczać pełnego spektrum emocji — zarówno przyjemnych, jak i trudnych. Niestety nie oznacza to braku bólu, uczy się BYCIA z nim, bez konieczności zamrażania siebie.

Kiedy ktoś przez długi czas funkcjonuje w napięciu, emocjonalnej samotności lub w konieczności „bycia silną/ym”,
psychika często wybiera strategie chroniące.
To naturalna reakcja, aby przeTRWAĆ.

Najczęściej reakcja przybiera jedną z trzech form:
1. Odcinanie potrzeb („niczego nie potrzebuję”),
2. Racjonalizowanie („to nieważne”),
3. Znieczulanie się („jest ok, jakoś się żyje”).

Na pewnym etapie życia te strategie pomagają przeTRWAĆ. Chronią nas przed bólem, który był zbyt intensywny, by go wtedy unieść.
Jest jednak jeden psikus, jeśli trwa zbyt długo, może oddalać od kontaktu z własnym wnętrzem i poczuciem żywotności.

Żywe serce zauważa swoje potrzeby, stara się zrozumieć ich znaczenie i w połączeniu z dojrzałością decyduje, co, kiedy i w jaki sposób może być realizowane.
Nie każda potrzeba musi zostać natychmiast zaspokojona przez nas samych lub innych, aby była ważna.

Żywe serce otwiera się na różnorodność doświadczeń. Pozwala czuć radość i smutek, bliskość i tęsknotę, spokój i niepokój — bez oceniania siebie za to, co się pojawia.

❣️ W jakim momencie jest dziś Twoje serce? ❣️.
📸Kasia

🌿 Światłoczułość „Każdy czło­wiek wi­nien być po­li­fo­nicz­ny. Nie oba­wiać się we­wnętrz­nych roz­darć, sprzecz­ności,...
01/01/2026

🌿 Światłoczułość

„Każdy czło­wiek wi­nien być po­li­fo­nicz­ny. Nie oba­wiać się we­wnętrz­nych roz­darć, sprzecz­ności, a za­miast tego je w so­bie pie­lę­gno­wać.

Nic złego w tym, że w środę lu­bisz tę her­batę, a w czwar­tek zu­peł­nie inną i już tamtą gar­dzisz. Ani że z na­dej­ściem so­boty już w ogóle za her­batą nie prze­pa­dasz i prze­sta­jesz ją pić.

To ten dzi­siej­szy świat nas po­pę­dza do tego, by nie wsłu­chi­wać się w nasz wie­lo­głos. Prze­ko­nać się nas stara, że tylko ja­kiś je­den wła­ściwy jest, że tylko z jed­nym po­win­ni­śmy ob­co­wać, z jed­nym być zgod­ni. Bo tylko wów­czas bę­dzie­my mo­gli ra­do­wać się tym, co mówi. Więk­szej nie­praw­dy nie ma.

Czło­wiek jest par­ty­turą sprzecz­nych dźwię­ków.

Gdy­bym więc mógł koło czasu pu­ścić w prze­ciw­nym kie­runku i po­sta­no­wić, czy z lasu za­wrócę, czy usły­szę na­wo­ły­wa­nia Żerki, nie wiem, co bym po­czy­nił. I z tą nie­wie­dzą mi do­brze.” Światłoczułość - Jakub Jarno

Gdybym miała wybrać jedną książkę (uff.. na szczęście takich wyborów mi rok 2025 nie podsuwał), która bym poleciła, która mnie „najmocniej” zatrzymała to zdecydowanie by to była „Światłoczułość” - nie ze względu na tytuł (chociaż bardzo mi bliski), ale na liczbę poruszeń, słów które koiły i słów, które potrzebowałam w takiej prostocie przeczytać/uslyszeć.
„Światłoczułość” czytałam i słuchałam. Czytałam w momentach, gdy potrzebowałam to jeszcze raz przetrawić przez siebie, słuchałam od razu po wejściu do auta, leżąc z kubkiem ciepłego napoju pod kocem. Słowa wypełnione czułością, ciepłem, różnorodnymi emocjami.

30/12/2025

„Kto będzie Cię tak kochał jak ja?”
„Ty głuptasku, z niczym sobie nie radzisz…”

Brzmi jak oznaka miłości, troski? A może to umniejszanie, które krok po kroku odbieranie poczucia własnej wartości, pierwszy sygnał przemocy psychicznej – tej najtrudniejszej do zauważenia i udowodnienia.

Według danych WHO przemoc wobec kobiet nie maleje. W Polsce temat ten szczególnie wybrzmiał po premierze filmu „Dom dobry” – w listopadzie 2025 Feminoteka odnotowała aż 223% wzrost zgłoszeń na swojej infolinii.

W wywiadzie dla rozmawiamy o tym, jak rozpoznać przemoc ukrytą w słowach, dlaczego tak łatwo ją bagatelizujemy i gdzie szukać realnej pomocy.

Dziękuję za zaproszenie do rozmowy oraz (adwokat) za ważne, prawnicze uzupełnienie 😀

Cały link do wywiadu https://www.youtube.com/watch?v=iVq0Eo7RjKY

🌿 Twórz wspomnienia!„Twórz wspomnienia. Dzięki tym dobrym możesz żyć wiecznie. […] nie zapominaj się wygłupiać, śmiech t...
27/12/2025

🌿 Twórz wspomnienia!

„Twórz wspomnienia. Dzięki tym dobrym możesz żyć wiecznie. […] nie zapominaj się wygłupiać, śmiech to zdrowie.” Cytat z filmu „Żegnaj, June”

Niech te słowa będą dla nas zaproszeniem, aby nie odkładać radości na później, na lepsze czasy i nie traktować codzienności jak COŚ tymczasowego.

Wspomnienia nie powstają tylko w warunkach perfekcyjnych, powstają w BYCIU uważnym na przeżywane chwile, która często w momencie trwania wydają się zwyczajne.

A może dobre wspomnienia pozwalają nam „żyć wiecznie”? Oczywiście nie w sensie fizycznym (tutaj nie ma wyjątków), lecz emocjonalnym. Jeśli zrobimy im miejsce to mogą trwać w nas długo po tym jak dana chwila zniknie. Możemy do nich wracać w trudnych momentach, czerpać z nich motywację, nadzieję i poczucie sensu. Są jak wewnętrzny album, którego nikt nie może nam odebrać.

Jak często wspominają osoby starsze - ostatecznie nie liczy się to, ile dni przeżyliśmy, lecz ile z nich naprawdę poCZULIŚMY. Bądźmy na to uważni ❣️

🎄Dotknięcie 🪽Nastał czas dotknięcia prawdy.Prawdy, która zatrzymuje, porusza, daje nadzieję.To czas przejścia:– od ciemn...
23/12/2025

🎄Dotknięcie 🪽

Nastał czas dotknięcia prawdy.
Prawdy, która zatrzymuje, porusza, daje nadzieję.

To czas przejścia:
– od ciemności → do światła 💫
– od surowości → do troski 💫
– od „nie wiem” → do UFAM 💫

Dajmy tym najbliższym dniom przestrzeń - przestrzeń - Alleluja - niech wydarza się w nas.
Cicho. W prawdzie. Bliskości. 🎄

Przytulam TO, co potrzebuje być otulone 🌬️

🌿 Proces potrzebuje czasu.Proces nie jest jak pstryknięcie palcami (czego czasami bardzo żałuję), momentem po którym wsz...
14/12/2025

🌿 Proces potrzebuje czasu.

Proces nie jest jak pstryknięcie palcami (czego czasami bardzo żałuję), momentem po którym wszystko wraca na swoje miejsce, miejsce, które my widzimy jako cel.
Obserwuje w świecie gabinetu, świecie osobistym, że proces często przypomina drogę pełną różnych doświadczeń, emocji, które przychodzą i odchodzą, czasami dotykając delikatnie, a czasami gwałtowanie i niespodziewanie.

👀 i tu pojawia się pytanie - Czy ja w trakcie trwania procesu na to pozwalam? Mam zgodę, gotowość, aby to trwało w różnym tempie?
Czy daję sobie prawo do tego, by czuć… różnie? By nie wiedzieć? By być w dyskomforcie, zamiast od razu go uciszać?

W psychoterapii i w życiu to właśnie te momenty, których chcielibyśmy uniknąć, często stają się drzwiami do zmiany.
Trudno nam pojąć (co zrozumiałe), że dyskomfort nie jest błędem procesu, „coś” robi nam na złość. On jest jego częścią.

Często kiedy pozwalamy sobie na to, co trudne i niepewne, w środku robi się trochę więcej przestrzeni. I właśnie w tej przestrzeni zaczyna dziać się to, czego szukamy — powoli, cicho, krok po kroku 👣

🌿 Aby coś było czytelne, warto, aby było wyraźne…Dotyczy to nie tylko tekstu zapisanego na kartce czy w książce, ale też...
02/12/2025

🌿 Aby coś było czytelne, warto, aby było wyraźne…

Dotyczy to nie tylko tekstu zapisanego na kartce czy w książce, ale też naszych słów wypowiadanych do siebie wzajemnie na żywo czy w smsie. Może dotyczyć to też decyzji i kierunku, w którym podążamy.

Gdy życie staje się zamglone (a mgły ostatnio nie brakuje), pełne niedopowiedzeń i chaosu wtedy trudno zrozumieć, czego tak naprawdę chcemy od siebie i innych.

Dopiero, gdy się zatrzymamy chociaż na moment, uporządkujemy myśli i nazwiemy rzeczy po imieniu, świat zaczyna się układać w spójną całość. Wyrazistość nie zawsze oznacza prostotę, ale jest bliższa prawdzie.
Prawdzie, która wspiera w nadaniu życiu sensu i kierunku.

👀 Gdzie obecnie potrzebujesz wyrazistości w swoim życiu?
📸 Agnieszka 🙏

Adres

Bolesława Krzywoustego 3 LokAleja 3
Płock
09-402

Telefon

+48503658013

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Sandra Panuś umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Sandra Panuś:

Udostępnij

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram

Kategoria