Sandra Panuś

Strona główna
Polska
Płock
Sandra Panuś

� Psychoterapeuta w trakcie certyfikacji
� Trenerka umiejętności miękkich
� Organizatorka spotkań celebrowaniu życia, kobiecości, szczęściu czy sensualności.
(1)

Z zawodu pedagog społeczny, z pasji i zauroczenia rozwojem – Terapeutka TSR (Terapii Skierowanej na Rozwiązaniach), coach ICC indywidualny i grupowy. TSR to nurt psychologiczny, który absolutnie mnie urzekł, po bliższym poznaniu awansował wręcz na życiową filozofię. Jestem w trakcie Profesjonalnej Szkoły Psychoterapii w Centrum Terapii Krótkoterminowej, aby zostać psychoterapeutką. Od 8 lat organizuję autorskie kobiece spotkania „Porozmawiajmy o…”, których celem jest przede wszystkim bycie razem, budowanie więzi, aktywizacja. Uczestniczki mają możliwość się poznać, zaprzyjaźnić i przy okazji porozmawiać o ważnych tematach – np. Od 2017 roku jestem ambasadorką fundacji Olgi Kozierowskiej Sukces Pisany Szminką. Organizuję warsztaty, kursy online i na żywo. W czasie pandemii stworzyłam e-booka - "Moc Zmiany", wspierającego proces zmian.

08/03/2026

🌿Dzika dziewczynko!

„W każdej kobiecie mieszka dzika siła – pełna instynktu, kreatywności i głębokiej wiedzy o tym, kim jest. […]

Gdy kobieta odzyskuje swoją dziką naturę, odzyskuje swoją intuicję, swoją siłę i swoją prawdę.” „Biegnąca z wilkami”, Clarissa Pinkola Estés 🐺

❣️ Jak wyglądałoby Twoje życie, gdybyś częściej podążała za tym, co w Twoim kobiecym sercu jest naprawdę ważne?

❣️Z okazji Dnia Kobiet życzę Ci odwagi, by BYĆ sobą, czułości i zaufania do swojej wewnętrznej sily i mocy. 🥀

02/03/2026

🌿 Patrz – pusto…!

Czasem przychodzimy po odpowiedzi,
ale nasze naczynie jest już pełne. Pełne opinii, przekonań, tego, co „wiemy lepiej”.

W książce „Bądź jak woda przyjacielu” jest opowieść o uczonym, który odwiedził mistrza zen. Niby słuchał, ale… ciągle przerywał „uwagami w rodzaju: - O tak, u nas jest podobnie - i tak dalej.”

Mistrz nalał mu herbaty, czarka się wypełniła i napój zaczął się wylewać…
– Wystarczy! – zaprotestował uczony. W czarce nie zmieści się więcej.
– Właśnie – odpowiedział mistrz. Jeśli najpierw nie opróżnisz swojej czarki, jak spróbujesz mojej herbaty? 🤷‍♂️

„Nic-ość jest rodzajem nieustającego procesu” nie jest pustką bez sensu. Nieustający ruch nawet, gdy patrzę w morze i myślę - to moje nicnierobienie. To też przestrzeń w której COŚ się w nas dzieje, faluje w różne strony.

Nawet będąc tysiące kilometrów od życia codziennego przyglądanie się swoim problemom wymaga odwagi. Ale, gdy jesteśmy wypełnieni dopiero l, gdy zrobimy w sobie miejsce, może pojawić się coś nowego.

Pytanie na dziś - gdzie potrzebujesz patrzeć bez oceny? Gdzie kubeczek jest wypełniony po brzegi i potrzebujesz pustki? 🍵

Cytaty pochodzą z książki „Bądź jak woda przyjacielu” nauki Bruce’a Lee” - autorstwa jego córki Shannon Lee

27/02/2026

✨ 1996 - 11 marca ✨

W głośnikach leci Mallorca 🎶
Na wycieraczce mieszkania rodzą się trzy koty 🐾 A obok nich… zaczyna się coś, czego nie da się zaplanować - przyjaźń.

Dwie różnorodne blondynki (każda w swoim zespole) z inną historią.

„Miłość braterska jest miłością między równymi […] w rzeczywistości jako równi, nie zawsze jesteśmy równi, wszyscy potrzebujemy poMOCY, dziś ja jutro Ty.” Erich Fromm

Trzydzieści lat doświadczeń, pełnych różnorodności, miesięcy ciszy i miesięcy intensywności. Bycia obok, Bycia bez odzewu.
Bycia w najtrudniejszych momentach bezsilności, smutku.

Przyjaźń nie jest łatwą przygodą, potrzebuje czasu, składników jak zaufanie, szacunek, pokora, cierpliwość. Umiejętności BYCIA blisko… nawet gdy chwilowo nie jesteśmy równi.

Dziś ja - Jutro Ty. Wzajemna wymiana.

Dobrze, że jesteś!🤍

22/02/2026

🌿 Taniec a wewnętrzny opór?

„Pamiętam, jak próbowałam tańczyć. Nauczycielka powiedziała, że taniec to wolność. Ale w swoich ruchach czułam wyłącznie tępy opór, który ciągnął mnie w dół; jakby ciało miało własną grawitację, ciężar, który nie pozwalał mi się wzbić.
Poruszaj się lekko!- wołała nauczycielka.
Lekko! Lekko!
Z całych sił pragnęłam poruszać się lekko, ale… […]
Patrzyłam i nawet nie zazdrościłam, tylko zastanawiałam się, co mnie trzyma w miejscu.
Bezruch nie był wyborem, lecz stanem, a w za
sadzie chaosem w mojej wyobraźni, próbującym wyjaśnić mi, kim jestem, a także to, kim chciałabym być, ale jeszcze nie potrafię.”- „Sen na grzbiecie żółwia” Paweł Nosa (płocki pisarz).

Powyższe cytaty z książki poruszają motyw rozdźwięku pomiędzy tym, kim chcemy być, a tym, kim czujemy się w danym momencie. To, co symbolizuje wolność (taniec), dla bohaterki staje się doświadczeniem ciężaru. Zderzenie zewnętrznych oczekiwań z wewnętrzną rzeczywistością pokazuje, jak bardzo nasze przeżycia nie zawsze współgrają z tym, co „powinniśmy” czuć.

„Poruszaj się lekko!” można odczytać szerzej niż tylko jako instrukcję ruchu. To głos świata, który oczekuje od nas radości, swobody i naturalności. Tymczasem bohaterka doświadcza „tępego oporu”, jakby jej ciało miało własną grawitację – niosąc w sobie lęk, niepewność, wstyd czy poczucie niedopasowania.

Czasami największym ciężarem nie jest brak wiedzy czy umiejętności, lecz pragnienie spełniania cudzych oczekiwań.

15/02/2026

🌿 Co czujesz w ciele? 👀

Ostatnie dni spędziłam na wyczekanym szkoleniu z Somatic Experiencing®, które prowadziła współpracowniczka Peter A. Levine - Efu Nyaki.

To był czas głębokiego doświadczania, nie rozumienia, ale tak jak lubię - czucia.
Somatic Experiencing to modalność o doświadczaniu. O delikatnym zbliżaniu i oddalaniu od traumy, napięcia, trudności.

W SE się mówi, że trauma nie jest w wydarzeniu tylko jest w układzie nerwowym. Ważniejsze jest to, jak ciało to przechowało. Dlatego w tej pracy nie zatrzymujemy się na historii.
Opowiadamy ją, pozostając jednocześnie w kontakcie z ciałem, jego impulsami, oddechem i puszczaniem.

Było witanie tego, co trudne i tego, co przyjemne. Łapanie, nazywanie, co się pojawia.
Czasami rozpuszczanie, czasami tylko/AŻ BYCIE. Pozwalanie, by doświadczenie mogło się z nami zintegrować.

Wracam ze szkolenia z większą czułością do ciała - swojego i osób, którym towarzyszę. Z pokorą wobec tempa, w jakim zachodzi zmiana.

Oj WARTO czasami czekać na odpowiedni moment ❣️

08/02/2026

🌿 Jaki przekaz, lojalność biorę od pokoleń?

Trauma transgeneracyjna nie zawsze krzyczy.
Często szepcze zdaniami, które słyszałyśmy od naszych rodziców i dziadków, ujawnia się w rodzinnych przekazach, lojalnościach i zdaniach, które powtarzamy automatycznie (czasem w dobrej wierze), np.:
„Dasz radę, przemęczysz się.”
„Umiesz liczyć, licz na siebie.”
„Jesteś przewrażliwiona/y - przesadzasz!”

W weekend wzięłam (przypadkowo w Gdyni) udział w szkoleniu - „Międzypokoleniowy przekaz traumyw relacjach oraz systemie rodziny. Praca z traumą w kontekście dysfunkcyjnych systemów rodzinnych (uzależnienie, przemoc i inne zaburzenia) prowadzonym przez Ewę Miturską.

Trauma transgeneracyjna nie jest historią przeszłości. Pokazuje systemem powtórzeń, który TERAZ może ograniczać nasze decyzje. Przekazy rodzinne rzadko są intencjonalne,
częściej są strategiami przetrwania, które kiedyś miały sens, są sposobem w jaki nauczyliśmy się reagować, regulować emocje, budować relacje i podejmować decyzje.

Może pojawić się ukryta lojalność z rodzinną.
Zostajemy wierni temu, co znane nawet jak przynosi straty, koszta. Dźwigamy cudze emocje, historie, które „należało unieść”, bo tak działała sprawiedliwość w danym systemie.

I po co się temu przyglądać?
🌱 Żeby zajrzeć do korzeni.
🌱 Żeby nie przekazywać tego dalej dzieciom.
🌱 Żeby zacząć ŻYĆ bardziej swoim życiem ☀️

04/02/2026

🌿 Może zamiast pytać - co ze mną nie tak?Warto zauważyć -w jakim świecie próbuję dziś BYĆ w relacji? I co mogę/chcę z tym zrobić?

Jak pyta Małgosia:
Czy naprawdę coś „poszło nie tak” z relacjami?
Czy kobietom „w du🍑ach się poprzewracało”, Czy mężczyźni uciekli… i dlatego coraz częściej jesteśmy samotni?

🧐 A może jak głębokie morze …
Samotność kobiet i mężczyzn coraz rzadziej wynika z braku chęci do relacji.
Częściej zderzamy się z:
– lękiem przed bliskością,
– nadmiarem wyboru,
– iluzją „zawsze może być ktoś lepszy”,
– i zmęczeniem emocjonalnym po serii rozczarowań.

Aplikacje randkowe mogą frustrustrować, zamiast dawać satysfakcję bo się w nich „wystawiamy” na ocenę - a czy jesteśmy na nią gotowi? 🤔

Uruchamiają się konkretne mechanizmy psychologiczne:
🧠 paradoks wyboru – im więcej opcji, tym trudniej się nam wybrać (może czeka coś lepszego),
🧠 odczłowieczenie – zaczynamy oceniać ludzi jak produkt: lewo-tak, prawo-nie,
🧠 unikanie – ghosting zamiast rozmowy, bo emocje są „za trudne”,
🧠 dopaminowa pogoń – więcej, wiecej, wiecej…bodźców! Mniej budowania realnej więzi.

Słyszę w gabinecie - „nie boję się miłości, bycia w relacji. Boję się, że zainwestuję emocje, czas, energię i zostanę odrzucony.”

O tym wszystkim rozmawiam w programie
„Psychologicznie-pedagogicznie. Porozmawiajmy o tym…” na antenie z i psychoterapeutą .
Link do całej rozmowy https://youtu.be/7PraNj6Gtu0?si=S-qfFKDznqKREDmd

25/01/2026

🌿Dobro potrzebuje poruszenia…

Niecała 5000 kroków, bez pośpiechu, konkretnego planu, ale w jednym celu - .

Zaproponowałam na grupie wsparcia charytatywny spacer, który mimo ruchu jest dla mnie momentem zatrzymania. Przypomnieniem, że regulacja układu nerwowego często wydarza się w relacji, w obecności, w spokojnym tempie, w poczuciu, że nie trzeba siły, wystarczy BYCIE.

Obecnie trwa jeszcze jedno DUŻE DOBRO , gdzie szczególnie mocno widać, że dobro nie stoi w miejscu. Dobro się porusza, przechodzi z rąk do rąk.

Dobro płynie w ruchu, wzajemnej wymianie
czasu, obecności, uważności, finansów. To nie tylko dawanie, ale też branie.

👀 W jakiej przestrzeni TERAZ w Twoim życiu dobro potrzebuje się poruszyć?

18/01/2026

🌿 To więź czy relacja?

Czasami dopiero dystans: wyjazd, przerwa, krok w tył pozwala zobaczyć to, co jest pomiędzy ludźmi z szerszej perspektywy.

🧑‍🚀 Relacja - To fakt, że między ludźmi istnieje jakiś kontakt. Jakaś forma, struktura, pełnione role. Relacja może być formalna, powierzchowna, oparta na rolach np, relacja rodzicielska (bo jest biologiczna), ale możemy nie czuć w niej bezpiecznej więzi (brakuje zaufania, wsparcia, emocjonalnej dostępności), może być oparta na funkcji np. pracownik–pracodawca.

❤️ Więź - To emocjonalne połączenie.
Poczucie bliskości, bezpieczeństwa i bycia ważnym. Jeśli chcemy BYĆ w kogoś życiu nie ograniczajmy się do bycia „obok”. Bądźmy OBECNI w doświadczeniach, różnorodnych emocjach.

Możliwa jest też więź bez relacji. Czucie bez kontaktu, w którym ciało pamięta emocje, napięcia, tęsknoty.
🧠 Więź zapisuje się w układzie nerwowym, nie tylko w słowach i decyzjach. To, co nie zostało wypowiedziane może wciąż się uaktywniać.🕹️

Jedna i druga opcja jest okej, jeśli tego w danym „spotkaniu” potrzebujemy.
Jedna i druga może karmić i boleć.

👀 Kogo zobaczyłaś / zobaczyłeś przed oczami, czytając ten tekst?
🚨Czy zapaliła się jakaś czerwona lampka?

Zostawię Was z pytaniami:
🌬️ Gdybyśmy klatka po klatce zobaczyli Wasze spotkania - to, co byśmy zobaczyli?
🌬️ Co tworzysz z tą osobą?
🌬️ Na czym Ci/Wam zależy?

15/01/2026

🌿Idziemy?

„Po prostu pójdziemy. […]
Idziemy?
Co mamy lepszego do roboty…” niż ruszyć w drogę?

Podróż nie zawsze jest o miejscu.
Czasem jest o mnie. O Tobie.
O momencie, w którym ciało idzie dalej,
ale głowa, może się zatrzymać.

Wiem, czego potrzebuję, na chwilę przestać gonić przyszłość. Zatrzymać się mimo BYCIA w ruchu.

Może to szaleństwo?
I może właśnie o to chodzi, aby czasami BYĆ trochę szalonym?🫣🧐

Cytat pochodzi z filmu „Ścieżki życia”

06/01/2026

🌿 Żywe serce czuje, ma dostęp do potrzeb i emocji.

To serce, które JEST w kontakcie z ciałem i sygnałami, jakie ono wysyła.
Daje sobie zgodę, aby doświadczać pełnego spektrum emocji — zarówno przyjemnych, jak i trudnych. Niestety nie oznacza to braku bólu, uczy się BYCIA z nim, bez konieczności zamrażania siebie.

Kiedy ktoś przez długi czas funkcjonuje w napięciu, emocjonalnej samotności lub w konieczności „bycia silną/ym”,
psychika często wybiera strategie chroniące.
To naturalna reakcja, aby przeTRWAĆ.

Najczęściej reakcja przybiera jedną z trzech form:
1. Odcinanie potrzeb („niczego nie potrzebuję”),
2. Racjonalizowanie („to nieważne”),
3. Znieczulanie się („jest ok, jakoś się żyje”).

Na pewnym etapie życia te strategie pomagają przeTRWAĆ. Chronią nas przed bólem, który był zbyt intensywny, by go wtedy unieść.
Jest jednak jeden psikus, jeśli trwa zbyt długo, może oddalać od kontaktu z własnym wnętrzem i poczuciem żywotności.

Żywe serce zauważa swoje potrzeby, stara się zrozumieć ich znaczenie i w połączeniu z dojrzałością decyduje, co, kiedy i w jaki sposób może być realizowane.
Nie każda potrzeba musi zostać natychmiast zaspokojona przez nas samych lub innych, aby była ważna.

Żywe serce otwiera się na różnorodność doświadczeń. Pozwala czuć radość i smutek, bliskość i tęsknotę, spokój i niepokój — bez oceniania siebie za to, co się pojawia.

❣️ W jakim momencie jest dziś Twoje serce? ❣️.
📸Kasia

01/01/2026

🌿 Światłoczułość

„Każdy człowiek winien być polifoniczny. Nie obawiać się wewnętrznych rozdarć, sprzeczności, a zamiast tego je w sobie pielęgnować.

Nic złego w tym, że w środę lubisz tę herbatę, a w czwartek zupełnie inną i już tamtą gardzisz. Ani że z nadejściem soboty już w ogóle za herbatą nie przepadasz i przestajesz ją pić.

To ten dzisiejszy świat nas popędza do tego, by nie wsłuchiwać się w nasz wielogłos. Przekonać się nas stara, że tylko jakiś jeden właściwy jest, że tylko z jednym powinniśmy obcować, z jednym być zgodni. Bo tylko wówczas będziemy mogli radować się tym, co mówi. Większej nieprawdy nie ma.

Człowiek jest partyturą sprzecznych dźwięków.

Gdybym więc mógł koło czasu puścić w przeciwnym kierunku i postanowić, czy z lasu zawrócę, czy usłyszę nawoływania Żerki, nie wiem, co bym poczynił. I z tą niewiedzą mi dobrze.” Światłoczułość - Jakub Jarno

Gdybym miała wybrać jedną książkę (uff.. na szczęście takich wyborów mi rok 2025 nie podsuwał), która bym poleciła, która mnie „najmocniej” zatrzymała to zdecydowanie by to była „Światłoczułość” - nie ze względu na tytuł (chociaż bardzo mi bliski), ale na liczbę poruszeń, słów które koiły i słów, które potrzebowałam w takiej prostocie przeczytać/uslyszeć.
„Światłoczułość” czytałam i słuchałam. Czytałam w momentach, gdy potrzebowałam to jeszcze raz przetrawić przez siebie, słuchałam od razu po wejściu do auta, leżąc z kubkiem ciepłego napoju pod kocem. Słowa wypełnione czułością, ciepłem, różnorodnymi emocjami.

Adres

Bolesława Krzywoustego 3 LokAleja 3
Płock
09-402

Telefon

+48503658013

Strona Internetowa

http://sandrapanus.pl/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Sandra Panuś umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Sandra Panuś:

Skróty

Chcesz aby twoja praktyka była na górze listy Klinika w Płock?

Udostępnij

Kategoria

Psychoterapeuta