Jakie są godziny otwarcia?

Poniedziałek 09:00 - 20:00 Wtorek 12:00 - 20:00 Środa 09:00 - 20:00 Czwartek 09:00 - 20:00 Piątek 12:00 - 18:00

RazemQ Centrum Medyczno - Terapeutyczne

Strona główna
Polska
Piotrków Trybunalski
RazemQ Centrum Medyczno - Terapeutyczne

Od 01.07.2020 poradnia zmieniła nazwę na
Centrum Medyczno-Terapeutyczne RAZEMQ Z naszych usług może skorzystać każdy, bez względu na miejsce zamieszkania.

Centrum realizuje swoje zadania poprzez:

* diagnozę psychologiczną, pedagogiczną i logopedyczną, neurologopedyczną,
* diagnozę specyficznych trudności w uczeniu się (dysgrafia, dysortografia, dysleksja), trudności matematycznych (dyskalkulię),
* diagnozę gotowości szkolnej dzieci (5,6 - letnich) rozpoczynających naukę w klasie pierwszej,
* diagnozę i terapię w zakresie Integracji Sensorycznej,
* rehabilitacje i ćwiczenia korekcyjne dla dzieci, * trening Bioffedback, * diagnozę poziomu rozwoju dziecka w wieku: niemowlęcym (1 rok życia), po niemowlęcym (1-3 rok życia), przedszkolnym (3-6 rok życia),
* profilaktykę logopedyczną, neurologopedyczną pozwalającą na wykluczenie lub zminimalizowanie czynników mogących wywołać nieprawidłowości w rozwoju mowy dziecka (edukacja rodziców, badania profilaktyczne małych dzieci, opieka terapeutyczna),
* terapię oraz poradnictwo psychologiczne, pedagogiczne i logopedyczne, neurologopedyczne,
* terapie rodzinne i małżeńskie,
* doradztwo zawodowe pomagające młodzieży w określeniu mocnych i słabych stron oraz w wyborze drogi dalszej nauki bądź pracy zawodowej,
* pomoc w zapobieganiu i przezwyciężaniu trudności wychowawczych,
* wspomaganie wszechstronnego rozwoju dzieci i młodzieży,
* porady, warsztaty i treningi dla rodziców, nauczycieli i wychowawców,
* treningi związane z kształtowaniem umiejętności osobistych,
* prowadzenie grup wsparcia, a w tym między innymi: wsparcie emocjonalne osób doświadczonych chorobą nowotworową i ich rodzin, pomoc i wsparcie emocjonalne rodzinom pracowników służb mundurowych czy też wsparcie dla rodziców dzieci niepełnosprawnych. Nasze Centrum świetnie realizuje się również poprzez prowadzenie różnego typu zajęć czy też warsztatów dla dzieci i młodzieży, a oto niektóre z nich:

* zajęcia psychoprofilaktyczne i edukacyjne dotyczące uzależnień,
* zajęcia socjoterapeutyczne,
* warsztaty dramy stosowanej,
* warsztaty radzenia sobie ze stresem,
* warsztaty radzenia sobie z agresją,
* trening intrapsychiczny,
* zajęcia z zakresu psychologicznych zasad efektywnego uczenia się,
* warsztaty dotyczące zakładania własnej działalności,
* warsztaty z tworzenia dokumentów aplikacyjnych,
* szkolenie z poruszania się na rynku pracy wraz z wykorzystaniem agencji personalnych, portali rekrutacyjnych oraz portali społecznościowych.
* trening asertywności,
* trening zarządzania czasem,
* trening interpersonalny,
* trening umiejętności społecznych
_____________________________________
Udzielana przez naszych specjalistów pomoc jest profesjonalna, rzetelna, sprawna i poufna. Zawsze jest świadczona zgodnie z zasadami etyki zawodowej. Zapewniamy poczucie bezpieczeństwa, bardzo życzliwą i przyjazną atmosferę, która pozwala pracować nawet
najbardziej nieśmiałym dzieciom i młodzieży. Oferujemy bardzo szybką i kompetentną pomoc :) !!! Osoby zainteresowane Serdecznie Zapraszamy do skorzystania z usług naszego Centrum.

04/03/2026

Jak udostępniać Internet najmłodszym dzieciom? 📱

Urządzenia ekranowe z dostępem do sieci, takie jak smartfon czy tablet, odgrywają coraz większą rolę w procesie wychowywania dzieci. Potwierdzają to badania - ponad 40% rocznych i dwuletnich dzieci korzysta z tabletów lub smartfonów, a niemal co trzecie dziecko w tym wieku korzysta z urządzeń mobilnych codziennie lub prawie codziennie! Internet, udostępniany dzieciom w przemyślany i zrównoważony sposób, może być dla nich wartościowym narzędziem edukacyjnym. 📚 Jednak zbyt wczesne i niekontrolowane korzystanie z sieci przez najmłodszych może mieć negatywny wpływ na ich rozwój. ⚠️

W pierwszych latach życia dziecka jego mózg rozwija się najintensywniej 🧠 - tworzą się nowe połączenia między neuronami, które decydują między innymi o sprawności mózgu. Aby rozwój przebiegał prawidłowo potrzebna jest odpowiednia, pozytywna stymulacja – mały człowiek potrzebuje różnorodnych doświadczeń angażujących wszystkie jego zmysły. W tym okresie uczy się przede wszystkim poprzez bliskie, emocjonalne i fizyczne relacje z rodzicami lub opiekunami. Telewizja, komputery, tablety i smartfony nie są w stanie zapewnić bodźców niezbędnych do prawidłowego rozwoju, a czas spędzony przed ekranem odbywa się często kosztem kontaktów z najbliższymi. 🤝

Ponadto w przypadku dzieci częste korzystanie z urządzeń ekranowych oraz dostęp do treści niedopasowanych do ich wieku mogą powodować zaburzenia koncentracji i, w rezultacie, na późniejszym etapie doprowadzić do problemów w nauce, oraz trudności w opanowywaniu umiejętności czytania i pisania. ✍️

Wczesny kontakt z urządzeniami ekranowymi może mieć negatywny wpływ na rozwój mowy dziecka, a intensywne czy nieodpowiednie użytkowanie mediów elektronicznych wiąże się z szeregiem zagrożeń dla jego zdrowia. Coraz częściej zwraca się uwagę na fakt, że nadmiarowy czas spędzany przed ekranami, szczególnie przed snem, negatywnie wpływa na jakość snu, a w rezultacie na proces regeneracji organizmu. Badania pokazują również, że nieograniczony dostęp do urządzeń ekranowych powoduje nieodwracalne szkody dla wzroku dzieci.

Pomocny smartfon?

60% rodziców zapytanych o powód udostępniania dziecku tabletu lub smartfona deklaruje, że robi to, aby zapewnić dziecku rozrywkę i zająć się swoimi sprawami; co czwarty, aby dziecko zjadło posiłek; 18% – żeby dziecko zasnęło. Podczas gdy takie praktyki mogą ułatwiać funkcjonowanie rodziny, to nie wspierają prawidłowego rozwoju dziecka. Do tego potrzebuje ono bliskiej relacji z dorosłym (rodzicem, opiekunem), który jest wrażliwy na jego uczucia, potrzeby, który adekwatnie na nie odpowiada, który poświęca mu czas i uwagę, jest ciekawy jego świata, okazuje mu miłość i akceptację. ❤️

Tablet czy smartfon stosowane jako lekarstwo na trudne emocje i nudę nie są dobrym rozwiązaniem 🚫 - dzieci, przy wsparciu i przewodnictwie uważnych i zaangażowanych rodziców, potrzebują uczyć się rozpoznawania, rozumienia i regulowania swoich emocji, nazywania swoich potrzeb, rozmawiania i poszukiwania rozwiązań w sytuacjach, które są dla nich wyzwaniem, czy też wymyślania aktywności, które pomogą im przezwyciężyć nudę. 🎨

Rodzic, który jest nieobecny, którego uwaga skupiona jest na innych czynnościach, np. przeglądaniu Internetu, który przerywa kontakt czy zabawę, żeby sprawdzić powiadomienia lub zajrzeć na portale społecznościowe, daje dziecku wyraźny komunikat, że coś jest dla niego ważniejsze niż ono. ⚠️

Zapraszamy do zapoznania się z naszymi infografikami, z których dowiesz się o najważniejszych zasadach, o jakich warto pamiętać, udostępniając dziecku urządzenia elektroniczne. 📊

Zapraszamy również do naszych ośrodków, gdzie doświadczeni psycholodzy i psychoterapeuci są gotowi udzielić profesjonalnego wsparcia. 💬🤍

📍 Piotrków Trybunalski
ul. Polna 13/13a kl. C, parter (budynek MegaMed)
📞 533 983 934

📍 Bełchatów
ul. Czapliniecka 93/95, III piętro
📞 789 450 819

02/03/2026

Jak pomóc dziecku w kłopotach z nauką? 📚

To naturalne, że jako rodzic możesz mieć wiele ambicji i aspiracji, jeśli chodzi o to, kim w przyszłości zostanie Twój syn czy córka. Niejedni rodzice przedszkolaków mają całe wizje o życiowych sukcesach i karierze dziecka. 🎓 Tak, lubimy z tym przesadzać, ale to naturalne, bo wynika z miłości i pragnienia szczęścia dziecka. ❤️ Z tymi wizjami kłóci się nieraz rzeczywistość. Co robić, jeśli dziecko zacznie ponosić pierwsze porażki w nauce? 🤔

Jak możesz pomóc, gdy widzisz, że dziecko jest zdemotywowane do rozwijania swojej wiedzy czy umiejętności? Jako zaangażowany rodzic dobrze wiesz, że troska o sprawy szkolne dziecka to nie tylko kupowanie potrzebnych pomocy naukowych czy odwożenie na zajęcia. To także budowanie poczucia własnej wartości w młodym człowieku, który wciąż uczy się, jak postępować w nieznanych mu dotąd sytuacjach. 💬

Pierwszym krokiem nie powinno być ocenianie ani porównywanie, ale zrozumienie przyczyny trudności. 🔎 Problemy w nauce rzadko wynikają wyłącznie z „lenistwa”. Często stoją za nimi trudności z koncentracją, brak wiary w siebie, lęk przed oceną, przemęczenie, a czasem nierozpoznane specyficzne trudności w uczeniu się. 🧠 Zanim więc zaczniemy wymagać więcej, warto zapytać: co tak naprawdę się dzieje?

Drugim ważnym elementem jest sposób rozmowy. 🗣️ Dziecko, które doświadcza niepowodzeń, często już samo czuje wstyd i rozczarowanie. 😔 Jeśli usłyszy kolejną krytykę, może zamknąć się jeszcze bardziej. Warto zamiast „Dlaczego znowu dostałeś słabą ocenę?” powiedzieć: „Widzę, że to dla Ciebie trudne. Chcesz mi opowiedzieć, co się stało?”. 💛 Taki komunikat buduje bezpieczeństwo, a nie napięcie.

Nie mniej istotne jest wzmacnianie wysiłku, a nie tylko efektu. 💪 Dzieci, które słyszą wyłącznie pochwały za wyniki, szybko zaczynają bać się porażek. Tymczasem to właśnie błędy są naturalnym elementem procesu uczenia się. 🔄 Warto podkreślać: „Doceniam, że próbujesz”, „Widzę, że się starasz”, nawet jeśli efekt nie jest jeszcze zadowalający. 🌿 To buduje odporność psychiczną.

Kolejna kwestia to realne wsparcie w organizacji nauki. 🗂️ Niektóre dzieci nie mają jeszcze rozwiniętych umiejętności planowania czy dzielenia materiału na mniejsze części. Pomocne może być wspólne ustalenie krótkich, osiągalnych celów, przerwy w nauce, stałe godziny pracy czy ograniczenie rozpraszaczy. ⏳ Czasem problemem nie jest brak zdolności, lecz brak strategii uczenia się.

Warto również obserwować, czy trudności nie mają podłoża emocjonalnego. ❤️‍🩹 Konflikty w klasie, napięcie w relacjach z nauczycielem czy lęk przed wystąpieniami mogą skutecznie blokować zdolność koncentracji. Dziecko, które czuje się bezpiecznie, uczy się szybciej. Dlatego wsparcie emocjonalne bywa ważniejsze niż dodatkowe korepetycje.

Zapraszamy do zapoznania się z naszymi infografikami, z których dowiesz się o tym, jak pomóc dziecku w kłopotach z nauką. 📊

Jeśli mimo starań problemy się utrzymują, nie bój się sięgnąć po pomoc specjalisty – pedagoga, psychologa szkolnego czy poradni psychologiczno-pedagogicznej. Wczesna diagnoza trudności może znacząco ułatwić dalszą edukację i zapobiec narastaniu frustracji.

Zapraszamy również do naszych ośrodków, gdzie doświadczeni psycholodzy i psychoterapeuci są gotowi udzielić profesjonalnego wsparcia. 💬🤍

📍 Piotrków Trybunalski
ul. Polna 13/13a kl. C, parter (budynek MegaMed)
📞 533 983 934

📍 Bełchatów
ul. Czapliniecka 93/95, III piętro
📞 789 450 819

28/02/2026

Jak w odpowiedni sposób stawiać granice dziecku? 👶

Stawianie granic dziecku porządkuje jego świat, daje poczucie bezpieczeństwa i stałości. Do zadań rodziców i opiekunów należy rozsądne ich formułowanie. Jak zatem wyznaczać dziecku granice? Dlaczego dzieci potrzebują granic? 🤔

Kluczowym elementem wychowania jest stawianie granic dziecku, a głównym zadaniem rodziców to, by przygotować dziecko na naturalne granice z jakimi wiąże się funkcjonowanie w społeczeństwie. Aby wspierać rozwój, granice powinny być dostosowane do wieku dziecka. Inaczej mogłyby stać się nieadekwatnym ograniczeniem. 🚧

Bywa, że rodzice obawiają się, że stawiane granice zaszkodzą relacji rodzic dziecko. To oczywiste, że nie zgadzanie się na pewne kwestie i nakładanie ograniczeń może rodzić bunt ze strony dziecka. Niezależnie od jego wieku. Jest to naturalny proces, który może zbliżyć do siebie wszystkich członków rodziny, jeśli będzie przeprowadzony ze spokojem i pewnością.

Dzieci potrzebują uporządkowanego świata. 🧩 Stawianie granic dziecku pomaga przede wszystkim dbać o jego bezpieczeństwo. Dziecko nie wie, że pewne aktywności będą dla niego zagrażające, rodzice muszą wówczas pokazywać granice. ⚠️

Na przykład dla dzieci świetnym pomysłem może być zabawa, która polega na skakaniu po meblach. 🛋️ Zagrożone jest wtedy nie tylko ich bezpieczeństwo, ale i wartościowe przedmioty w domu. Mimo, że zakaz takiej zabawy będzie wiązał się z rozczarowaniem i niezadowoleniem, granica musi zostać postawiona. ✋

Wyznaczanie granic dziecku uczy porządku świata. 📚 Dzieci uczą się, że to normalne, że istnieją na świecie pewne zasady, których nie należy łamać. Co więcej, przyzwyczajają się do tego, że można samemu stawiać granice. Dzięki nim można dbać o własne potrzeby i być uważnym na potrzeby innych. 🤝 To z kolei wzmacnia poczucie własnej wartości. 💪

Dziecko uczy się respektowania granic także obserwując wybory dorosłych. 👀 Kiedy dziecko widzi na przykład swoją mamę mówiącą tacie: "Muzyka w domu jest dla mnie za głośna, proszę użyj słuchawek" 🎧 - zauważa, że granice pozwalają rodzicom na dbanie o ich relacje. Nie powodują kłótni i napiętej atmosfery. Oczywiście, jeśli rodzice wzajemnie respektują swoje komunikaty i potrzeby.

Dzięki temu dzieci mają wzór tego, jak stawiane granice sprzyjają budowaniu satysfakcjonujących związków. ❤️ Uczą się nowych umiejętności jakimi jest komunikacja, wzajemne zrozumienie i szacunek. Sprawia to, że mogą w przyszłości lepiej funkcjonować w relacjach z innymi ludźmi. 🌟

Stawianie dziecku granic musi być jednak adekwatne i konsekwentne. 📏 Dorosły, który stale zmienia zdanie w zakresie stawianych granic może przestać być dla dziecka autorytetem. Ograniczenia wytyczane od czasu do czasu, z bardzo elastycznym podejściem lub odpuszczaniem dla świętego spokoju powodują dezorientację dziecka i poczucie, że stawianych dziecku granic wcale nie trzeba respektować.

Zapraszamy do zapoznania się z infografikami, z których dowiesz się, jak w odpowiedni sposób stawiać granice dziecku.

Zapraszamy również do naszych ośrodków doświadczeni psycholodzy i psychoterapeuci są gotowi udzielić profesjonalnego wsparcia. 💬🤍

📍 Piotrków Trybunalski
ul. Polna 13/13a kl. C, parter (budynek MegaMed)
📞 533 983 934

📍 Bełchatów
ul. Czapliniecka 93/95, III piętro
📞 789 450 819

25/02/2026

Jak pomóc nieśmiałemu dziecku? 🌱

W przedszkolu, na boisku czy sali lub placu zabaw możemy obserwować maluchy, które świetnie dogadują się i bawią z innymi dziećmi. 😊 Jednak czasem na obrzeżach grupy, można zauważyć też inne dzieci - unikające kontaktu z innymi i nieśmiałe w sytuacjach społecznych.

Takie dzieci często nazywa się wycofanymi. Jakie są przyczyny nieśmiałości u dzieci? 🤔 Kiedy zachowanie naszego dziecka powinno nas zmartwić?

Kiedy przyjrzymy się grupie dzieci z pewnością nie trudno będzie nam zidentyfikować wycofane dziecko. Bierne społecznie dzieci to te, które trzymają się na uboczu, są raczej ciche i mają trudności z podjęciem grupowej zabawy.

Nieśmiałemu dziecku łatwiej jest zorganizować sobie samodzielną zabawę niż na przykład wejść w grupę przebojowych sześciolatków. Jeśli dziecko wycofane podejmuje współdziałania, to zazwyczaj po prostu wypełnia polecenia opiekuna.

Zdarza się, że chcąc pomóc swojemu dziecku w rozwoju relacji społecznych zachęcamy je do aktywności, która jest ponad jego własne siły. Nieświadomie ignorujemy wówczas jego potrzeby i lęki związane z kontaktem z innymi dziećmi. Paradoksalnie takie działania ze strony dorosłych nasilają tendencje unikowe u dzieci i zwiększają lęk w sytuacjach społecznych. 😔

Aby lepiej zadbać o nieśmiałe dzieci i wspomóc je w sprawniejszym funkcjonowaniu w grupie rówieśniczej, warto poznać możliwe przyczyny ich wycofania: 👇

1. Brak umiejętności społecznych lub ich ograniczenie
Dziecko z taką trudnością nie potrafi adekwatnie zareagować w różnych sytuacjach zabawy czy współpracy z grupą. Samodzielnie pracuje poprawnie i nie sprawia kłopotów wychowawczych, jednak szczególnie trudne jest dla niego znalezienie wspólnego języka z innymi dziećmi.

2. Problemy w grupie rówieśniczej
Czasem maluchy i starszaki bywają wycofane nie tylko ze względu na ich nieśmiałość. U naszego dziecka mogą występować problemy w grupie rówieśniczej. Na przykład dziecko jest przedmiotem agresji rówieśników, ale boi się do tego przyznać. Lub też przez dzieci bywa nielubiane i odczuwa z tego powodu wstyd. To z kolei sprawia, że przejawia skłonności unikowe.

Warto umówić się na rozmowę z nauczycielem lub nauczycielką Twojego dziecka. Oni widują je na co dzień w szkole i przedszkolu i widzą w przeróżnych sytuacjach. Mogą być źródłem cennych informacji lub po rozmowie z Tobą spróbować zaobserwować niepokojące sygnały. 🏫

3. Czynniki temperamentalne
Zdarza się, że rodzice wychowując rodzeństwo mogą je nieświadomie porównywać. Na przykład - pierwsze dziecko jest duszą towarzystwa, zawsze z głową pełną pomysłów na nowe zabawy, a drugie mniej poszukuje kontaktu, unika nadmiernej aktywności. W oczach rodziców, jako przeciwieństwo dziecka nadruchliwego, może być widziane jako dziecko bierne społecznie.

W rzeczywistości, to wcale nie musi być dziecko nieśmiałe. Może po prostu rozwijać taki zestaw cech temperamentu, który sprawia, że po prostu czasem preferuje samodzielną zabawę, ale nie ma trudności ze spędzaniem czasu z innymi. 🌿

Kiedy udać się do psychologa z nieśmiałym dzieckiem i jakie zachowanie dziecka powinno niepokoić? 🧠

Nieśmiałość to nie choroba, jednak może mieć negatywny wpływ na codzienność przedszkolaków i uczniów. Problemy, które zaczynają się już w dzieciństwie, czyli nawiązywanie kontaktów z rówieśnikami, mała ilość przyjaciół, bycie wykluczonym mogą znacząco odbić się także na dorosłym życiu takiej osoby.

Konsekwencją niezaopiekowanej, nadmiernej nieśmiałości w dzieciństwie mogą być problemy na rynku pracy, brak sieci wsparcia, czy problemy w znalezieniu życiowego partnera. Nie jest tak, że wycofane dziecko zawsze będzie samotnym dorosłym, jednak warto zadbać o to, by wzmocnić jego umiejętności społeczne i poprawić samoocenę. Kiedy zatem udać się do psychologa z małym dzieckiem?

Objawy, które mogą zaniepokoić to między innymi:
- unikanie kontaktu wzrokowego z innymi,
- nawracające bóle głowy, zwłaszcza w dni szkolne i przedszkolne,
- dziecko bywa agresywne wobec dorosłych i rówieśników,
- obniżony apetyt,
- brak ochoty na zabawę,
- nadmierna płaczliwość.

Warto pamiętać, że jeśli dziecko jest nieśmiałe - to nie jest jego wina. 🤍 Taki maluch potrzebuje wsparcia, empatii i wyrozumiałości. Praca nad wycofaniem i nieśmiałością może być dłuższym procesem, dlatego nie narzucaj presji ani na siebie ani na dziecko.

Terapia dziecka może odgrywać ogromną rolę w budowaniu umiejętności społecznych, zmniejszaniu wstydu i kształtowania poczucia własnej wartości. Może sprawić, że dziecko będzie nie tylko lepiej współpracowało z innymi i podejmowało różne aktywności, ale po prostu będzie szczęśliwsze i spokojniejsze. 🌈

Zapraszamy do zapoznania się z naszymi infografikami, na których przeczytasz o tym, jak pomóc nieśmiałemu dziecku. 📚

Zapraszamy również do naszych ośrodków doświadczeni psycholodzy i psychoterapeuci są gotowi udzielić profesjonalnego wsparcia. 💬🤍

📍 Piotrków Trybunalski
ul. Polna 13/13a kl. C, parter (budynek MegaMed)
📞 533 983 934

📍 Bełchatów
ul. Czapliniecka 93/95, III piętro
📞 789 450 819

23/02/2026

Kiedy ambicja rodzica zaczyna szkodzić dziecku?

Każdy rodzic chce dla swojego dziecka jak najlepiej. ❤️Chcemy, by było samodzielne, mądre, odnosiło sukcesy i miało przed sobą dobre życie. Ambicja sama w sobie nie jest niczym złym - często wynika z troski i miłości. Problem pojawia się wtedy, gdy oczekiwania zaczynają przewyższać możliwości i potrzeby dziecka.

W gabinecie psychologowie często słyszą od rodziców: „Przecież ja tylko chcę, żeby wykorzystał swój potencjał”. I to jest zrozumiałe. Warto jednak zadać sobie pytanie: czy to nadal potencjał dziecka, czy już wyobrażenie rodzica o tym, kim dziecko powinno być? 🤔 Kiedy ambicja przestaje wspierać, a zaczyna wywierać presję, dziecko może stopniowo tracić radość z działania.

Pierwszym sygnałem ostrzegawczym bywa lęk przed porażką. Dziecko nie cieszy się z sukcesu, tylko odczuwa ulgę, że „udało się nie zawieść”. Pojawia się perfekcjonizm, nadmierne napięcie, trudności ze snem, bóle brzucha przed sprawdzianem. Czasem dziecko zaczyna unikać wyzwań – bo łatwiej nie próbować, niż ryzykować rozczarowanie rodzica. 😔

Innym objawem może być utrata autonomii. Dziecko przestaje pytać siebie: „Czy ja tego chcę?”, a zaczyna kierować się pytaniem: „Czy mama/tata będą zadowoleni?”. W dłuższej perspektywie prowadzi to do obniżonej samooceny i trudności w podejmowaniu decyzji. Paradoksalnie nadmierna ambicja może więc osłabić to, co miała wzmacniać – wewnętrzną motywację.

Warto też przyjrzeć się własnym emocjom jako rodzica. 🧠 Czy złość na słabszą ocenę wynika z realnej troski o rozwój dziecka, czy z naszego lęku przed porażką? Czy porównujemy je z innymi? Czy trudno nam zaakceptować, że jego tempo rozwoju jest inne, niż sobie wyobrażaliśmy? Dzieci bardzo szybko wyczuwają, czy są kochane za to, kim są, czy za to, jakie wyniki przynoszą.

Zdrowa ambicja wspiera, nie przytłacza. Oznacza stawianie wymagań adekwatnych do wieku i możliwości, docenianie wysiłku, a nie tylko efektu, oraz pozwolenie dziecku na błędy. Błąd to nie porażka wychowawcza – to naturalny element uczenia się. 🌱

Najważniejsze pytanie, które warto sobie zadać, brzmi: czy moje dziecko czuje, że jest wystarczające takie, jakie jest? Jeśli odpowiedź brzmi „nie jestem pewien”, to dobry moment, by zatrzymać się i wrócić do fundamentu – relacji opartej na bezwarunkowej akceptacji. 🤍 To ona buduje najtrwalszy sukces – zdrową, stabilną osobowość.

Zapraszamy do zapoznania się z infografikami, które skłonią Cię do refleksji, czy naprawdę wspierasz swoje dziecko.

Zapraszamy również do naszych ośrodków doświadczeni psycholodzy i psychoterapeuci są gotowi udzielić profesjonalnego wsparcia. 💬🤍

📍 Piotrków Trybunalski
ul. Polna 13/13a kl. C, parter (budynek MegaMed)
📞 533 983 934

📍 Bełchatów
ul. Czapliniecka 93/95, III piętro
📞 789 450 819

20/02/2026

Dlaczego dziecko przeklina i jak reagować? 🤔

Będąc rodzicami i pedagogami, niejednokrotnie spotykamy się z problemem używania przez dzieci nieodpowiednich słów, które uznawane są za przekleństwa. Dla wielu opiekunów jest to trudne do zrozumienia i jeszcze trudniejsze do kontrolowania.

Przekleństwo to słowo, które w naszej ocenie nie powinno być używane powszechnie. Dorosłym kojarzy się ono z wulgarnymi wyrazami, jednak dzieci mogą używać także innych określeń, które dla nich mają charakter „zakazany” lub nieodpowiedni. 🚫 Przykładem może być używanie przez dziecko brzydkiego określenia pupy czy innych części ciała.

Dzieci uczą się poprzez naśladowanie dorosłych oraz rówieśników 👀 Przeklinanie może wynikać z kilku przyczyn:

- Naśladowanie dorosłych lub rówieśników. Dzieci często powtarzają to, co słyszą od innych. Jeżeli w ich otoczeniu padają wulgarne słowa, mogą je przyswajać i używać, nie rozumiejąc do końca ich znaczenia.

- Chęć zwrócenia na siebie uwagi. Dziecko może używać przekleństw, aby zaistnieć w grupie rówieśniczej lub zwrócić na siebie uwagę dorosłych. 📢

- Brak zrozumienia sytuacji. Często dzieci słyszą przekleństwa w różnych kontekstach, na przykład podczas oglądania meczu, kiedy dorośli wyrażają swoje emocje. ⚽ Dla dziecka takie słowa mogą wydawać się normalną częścią codziennego języka.

Często zdarza się, że dzieci po prostu powtarzają zasłyszane słowa, nie rozumiejąc ich znaczenia. Maluch mógł być świadkiem, jak dorosły w sytuacji silnych emocji mówił właśnie w taki sposób i naśladuje jego zachowanie.

Wiemy jednak, że trudno kontrolować siebie non stop. Dorośli też przeżywają emocje i różne trudności, więc może się zdarzyć, że przekleństwo nam się automatycznie wyrwie z ust w obecności dziecka. 😔

Zapraszamy do zapoznania się z naszymi infografikami, na których przeczytasz o tym, jak reagować, gdy dziecko przeklina. 📚

Zapraszamy również do naszych ośrodków doświadczeni psycholodzy i psychoterapeuci są gotowi udzielić profesjonalnego wsparcia. 💬🤍

📍 Piotrków Trybunalski
ul. Polna 13/13a kl. C, parter (budynek MegaMed)
📞 533 983 934

📍 Bełchatów
ul. Czapliniecka 93/95, III piętro
📞 789 450 819

18/02/2026

Jak rozmawiać z nauczycielem o złym zachowaniu dziecka?

Rozmowa rodzica z nauczycielem to nie przesłuchanie ani szukanie winnego, ale spotkanie dwóch osób, które mają ten sam cel – dobro dziecka. 🤝 Szkoła czy przedszkole nie zastępują rodzica, lecz rozszerzają jego wpływ wychowawczy. Najlepsze efekty pojawiają się wtedy, gdy komunikaty z domu i placówki są spójne. Dziecko bardzo szybko wyczuwa napięcie między dorosłymi, a jeszcze szybciej korzysta z ich niezgodności. Dlatego podstawą jest atmosfera współpracy, a nie obrony którejkolwiek ze stron.

Do rozmowy warto podejść spokojnie i z nastawieniem na zrozumienie sytuacji. 🧠 Oskarżenia czy próba udowodnienia racji zwykle blokują dialog. Nauczyciel spędza z dzieckiem wiele godzin dziennie i obserwuje je w grupie rówieśniczej – w zupełnie innym kontekście niż dom. To cenne źródło informacji, które pomaga zobaczyć pełniejszy obraz funkcjonowania dziecka. Warto dać mu przestrzeń do opisania swoich obserwacji i pamiętać, że jego rolą nie jest ocena rodzica, lecz wsparcie rozwoju ucznia.

Dobrze przygotować się do spotkania. ✍️ Zastanów się, co konkretnie Cię niepokoi i w jakich sytuacjach to się pojawia. Mówienie o faktach („bije podczas zabawy”, „przerywa na lekcji”), a nie o etykietach („jest niegrzeczny”) pozwala uniknąć napięcia i skupić się na rozwiązaniach. Warto też zadbać o odpowiedni moment – nie w pośpiechu przy drzwiach, lecz w czasie konsultacji lub umówionego spotkania.

Podczas rozmowy kluczowe jest wysłuchanie perspektywy nauczyciela. 👂 Dziecko często funkcjonuje inaczej w domu, inaczej w klasie i jeszcze inaczej wśród rówieśników. Czasem trudne zachowanie wynika z przeciążenia, potrzeby uwagi, problemów społecznych albo niezrozumienia zasad. Wspólne ustalenie, kiedy zachowanie się pojawia i co je poprzedza, bywa ważniejsze niż sama kara. Dopiero wtedy można dobrać adekwatne metody pomocy.

Warto zapytać nauczyciela o konkretne strategie pracy z dzieckiem. 🧩 Spójność oddziaływań ma ogromne znaczenie – jeśli dziecko dostaje w domu i w szkole zupełnie inne komunikaty, trudno oczekiwać zmiany. Ustalcie, jak będziecie reagować na dane zachowanie i jak sprawdzać postępy. Na koniec podziękuj za rozmowę i umów się na ponowny kontakt – zmiana zachowania to proces, nie jednorazowa interwencja.

Czy rozmawiać wcześniej z dzieckiem? W wielu przypadkach tak. 💬 Starszy przedszkolak czy uczeń może opowiedzieć, co przeżywa i co stoi za jego reakcjami. Taka rozmowa pomaga przygotować się do spotkania, ale też buduje zaufanie – dziecko widzi, że nie działamy za jego plecami. Warto omówić konsekwencje i podkreślić, że szukamy rozwiązania, a nie winnego.

Najważniejsze jest jedno: rozmowa rodzica z nauczycielem powinna być wspólnym planowaniem pomocy, a nie ocenianiem kogokolwiek. ❤️ Kiedy dziecko widzi, że dorośli współpracują, szybciej czuje bezpieczeństwo i łatwiej podejmuje zmianę zachowania.

Zachęcamy do zapoznania się z naszymi infografikami, z których dowiesz się, jakie działania rodzic i nauczyciel mogą podjąć razem, żeby pomóc dziecku.

Zapraszamy również do naszych ośrodków doświadczeni psycholodzy i psychoterapeuci są gotowi udzielić profesjonalnego wsparcia. 💬🤍

📍 Piotrków Trybunalski
ul. Polna 13/13a kl. C, parter (budynek MegaMed)
📞 533 983 934

📍 Bełchatów
ul. Czapliniecka 93/95, III piętro
📞 789 450 819

16/02/2026

Jak rozwijać umiejętności społeczne dziecka?

Kompetencje społeczne nie zaczynają się w przedszkolnej sali, tylko w relacji z rodzicem. 👨‍👩‍👧 To w pierwszych latach życia dziecko uczy się najważniejszej rzeczy: czy świat jest bezpieczny i czy inni ludzie reagują na jego potrzeby. Kiedy dorosły zauważa emocje, nazywa je i odpowiada na nie spokojnie, w mózgu dziecka powstaje wzorzec relacji - „mogę podejść”, „mogę zapytać”, „mogę potrzebować”. Właśnie dlatego przytulanie, wspólna zabawa czy czytanie książki nie są dodatkiem do wychowania, ale jego podstawą. ❤️ Dziecko, które doświadcza zrozumienia, znacznie rzadziej reaguje agresją lub wycofaniem w kontaktach z innymi.

Moment wejścia do przedszkola jest dla dziecka ogromnym obciążeniem poznawczym i emocjonalnym. 🧸 Nowe twarze, zasady, hałas, rywalizacja o uwagę dorosłego - to wszystko wymaga umiejętności regulowania napięcia, których dopiero się uczy. Dlatego nie każde dziecko od razu bawi się z innymi. Część najpierw obserwuje, część potrzebuje jednego „bezpiecznego” kolegi, a inne od razu wchodzą w grupę. Nie świadczy to o charakterze ani o przyszłych trudnościach społecznych - to styl adaptacji układu nerwowego. Kluczowe jest wtedy spokojne wsparcie, a nie etykietowanie go jako „nieśmiały”, „aspołeczny”, czy „dziki”.

Ogromną rolę odgrywają codzienne rozmowy z dzieckiem po powrocie do domu. 🗨️ Warto pamiętać, że pytanie „jak było?” prawie nigdy nie przynosi odpowiedzi. Dziecko potrzebuje konkretnych, ale nienarzucających pytań: „kto dziś siedział obok ciebie?”, „co było najtrudniejsze?”, „czy ktoś ci pomógł?”. Najważniejsze jest jednak to, co robimy po usłyszeniu odpowiedzi. Jeśli zamiast oceny pojawia się zrozumienie - „to mogło być stresujące”, „pewnie było ci przykro” - dziecko zaczyna budować zdolność mentalizacji, czyli rozumienia własnych i cudzych stanów emocjonalnych. To jeden z najważniejszych fundamentów relacji.

Warto pamiętać, że relacje rozwijają się w działaniu, a nie w instrukcjach. Spotkania z rówieśnikami, nawet krótkie i czasem chaotyczne, są treningiem negocjowania zasad, czekania na swoją kolej i radzenia sobie z frustracją. Konflikty są tu potrzebne - oczywiście w bezpiecznej skali. Rolą dorosłego nie jest natychmiastowe rozwiązywanie sporów, lecz tłumaczenie ich mechanizmu: „on też chciał tę zabawkę”, „zdenerwowałeś się, bo przerwał zabawę”. Wtedy dziecko uczy się, że konflikt nie oznacza odrzucenia relacji.

Najlepszym narzędziem do nauki społecznej pozostaje zabawa. 🎲 Gry planszowe rozwijają tolerancję na przegraną i cierpliwość. Zabawy tematyczne pozwalają ćwiczyć role społeczne - raz jestem lekarzem, raz pacjentem, raz klientem. Wspólne wymyślanie historii rozwija zdolność dialogu i podążania za perspektywą drugiej osoby. Właśnie w zabawie pojawia się naturalne pole do nauki współpracy, a dorosły może modelować komunikaty: prośbę, odmowę, czy negocjację zamiast rozkazu.

Zachęcamy do zapoznania się z naszymi infografikami, z których dowiesz się, jak rozwijać umiejętności społeczne dziecka.

Zapraszamy również do naszych ośrodków doświadczeni psycholodzy i psychoterapeuci są gotowi udzielić profesjonalnego wsparcia. 💬🤍

📍 Piotrków Trybunalski
ul. Polna 13/13a kl. C, parter (budynek MegaMed)
📞 533 983 934

📍 Bełchatów
ul. Czapliniecka 93/95, III piętro
📞 789 450 819

14/02/2026

Co robić, gdy dziecko ma problem z zapamiętywaniem?

Pamięć to jedna z podstawowych funkcji poznawczych mózgu - dzięki niej dziecko może nie tylko zapamiętać informację, ale też ją przechować i później wykorzystać. W praktyce oznacza to, że pamięć odpowiada zarówno za nauczenie się tabliczki mnożenia, jak i za przypomnienie sobie, gdzie odłożyło plecak czy co wydarzyło się wczoraj w szkole. 📚 W psychologii rozwojowej wyróżniamy dwa główne systemy pamięci: krótkotrwałą (roboczą) oraz długotrwałą.

Pamięć krótkotrwała działa jak tymczasowy „schowek”. 📝 Przechowuje informacje tylko przez chwilę - dokładnie tyle, ile potrzeba do wykonania zadania. Dziecko korzysta z niej, gdy powtarza polecenie nauczyciela, zapamiętuje fragment zdania do przeczytania albo próbuje odpowiedzieć na pytanie tuż po przeczytaniu tekstu. To system bardzo wrażliwy na rozproszenia - dlatego dziecko, które ma trudności z koncentracją, często wygląda tak, jakby „zapominało po sekundzie”. Jeśli jednak informacja zostanie powtórzona, uporządkowana lub powiązana z czymś znanym, może zostać zapisana głębiej.

I tu pojawia się pamięć długotrwała - czyli magazyn doświadczeń. To ona pozwala dziecku uczyć się na błędach, rozpoznawać ludzi, rozumieć znaczenie słów i stopniowo budować wiedzę o świecie. 🌱 W przeciwieństwie do pamięci krótkiej nie działa natychmiast - potrzebuje czasu, powtórzeń i emocjonalnego znaczenia. Mózg dziecka zapamiętuje najlepiej to, co zrozumiał, przeżył lub z czym coś mu się skojarzyło.

Rozwój pamięci jest procesem stopniowym. 🎒 Na początku dominuje tzw. pamięć mechaniczna - dziecko zapamiętuje dużo, ale przypadkowo. Dlatego potrafi znać na pamięć reklamę z telewizji, a zapomnieć polecenie sprzed minuty. Z czasem pojawia się pamięć logiczna: dziecko zaczyna rozumieć, jak się uczyć, co jest ważne i jak to uporządkować. Przechodzi od zapamiętywania mimowolnego do celowego - czyli zaczyna świadomie używać pamięci. Wraz z wiekiem rośnie jej pojemność i trwałość. 📈

O trudnościach z pamięcią mówimy dopiero wtedy, gdy zapominanie zaczyna wyraźnie utrudniać codzienne funkcjonowanie. ⚠️ Nie chodzi o pojedyncze sytuacje - one zdarzają się każdemu dziecku. Niepokój powinny wzbudzić: częste gubienie rzeczy, zapominanie poleceń mimo powtórzeń, trudności z przypominaniem znanych słów, brak postępów w nauce mimo wysiłku czy wrażenie, że dziecko „jakby nie zapisywało” nowych informacji.

Przyczyny takich trudności rzadko są jednowymiarowe. 🤔 Czasem odpowiada za nie przebodźcowanie i nadmiar ekranów, czasem przewlekły stres lub napięcie emocjonalne, a innym razem problemy ze snem albo koncentracją. Bywa też, że pamięć działa prawidłowo - ale dziecko nie zdążyło informacji dobrze zrozumieć, więc nie ma czego zapamiętać. Warto pamiętać, że pamięć nie jest tylko zdolnością biologiczną - to umiejętność, którą się ćwiczy.

Zachęcamy do zapoznania się z naszymi infografikami, z których dowiesz się, jak pomóc dziecku w trudnościach z pamięcią.

Zapraszamy również do naszych ośrodków doświadczeni psycholodzy i psychoterapeuci są gotowi udzielić profesjonalnego wsparcia. 💬🤍

📍 Piotrków Trybunalski
ul. Polna 13/13a kl. C, parter (budynek MegaMed)
📞 533 983 934

📍 Bełchatów
ul. Czapliniecka 93/95, III piętro
📞 789 450 819

Adres

Piotrków Tryb. , Ulica Polna 13/13A
Piotrków Trybunalski
97-300

Godziny Otwarcia

Poniedziałek	09:00 - 20:00
Wtorek	12:00 - 20:00
Środa	09:00 - 20:00
Czwartek	09:00 - 20:00
Piątek	12:00 - 18:00

Strona Internetowa

http://www.razemq.pl/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy RazemQ Centrum Medyczno - Terapeutyczne umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do RazemQ Centrum Medyczno - Terapeutyczne:

Skróty

Chcesz aby twoja praktyka była na górze listy Klinika w Piotrków Trybunalski?

Udostępnij

Kategoria

Psycholog